.

Rezoluta famoze 1244

2012-02-13T01:58:00.002+01:00

Gjatë këtyre ditëve të dimrit me acar dhe borë të madh si në Kosovë ashtu edhe anekënd Evropës, që si e tillë na e përkujton dimrin e vitit 1985, janë aktuale përpjekjet diplomatike në relacionin Beograd-Prishtinë lidhur me gjetjen e një zgjidhjeje të dyanshme për përfaqësimin e Kosovës në takimet rajonale. Edhe pse po afrohet data e 1 marsit 2012 kur Bashkësia Evropiane duhet të vendos që a të jepet apo jo statusi i kandidatit anëtarë të Serbisë për Bashkimin Evropian, gjithnjë e më tepër është në rritje tensioni politik në relacionin Bruksel-Beograd-Prishtinë. Prej katër kushteve të parapara nga takimi i mëparshëm i dhjetorit 2011 i Bashkësisë Evropiane, tani insistohet vetëm në plotësimin e një kushti për Serbinë, kurse të tjerat janë harruar apo neglizhuar me apo pa dashje. Kushti i vetëm është arritje e një të vetmeje marrëveshjeje në relacion Beograd-Prishtinë për pjesëmarrjen e Kosovës në takimet rajonale. Edhe pse në vend se do të duhej të bëhej trusni të drejtpërdrejtë mbi Beogradin, i cili duhet të tregoj mirëkuptim dhe kompromis politik, pasi që është në pyetje Serbia e cila do të përfitojë, të marrjes së statusit të kandidatit anëtar të BE-së, nga faktori politik i BE-së vendimmarrës, i përfaqësuar nëpërmjet Robert Cooperit, si ndërmjetësues apo lehtësues i bisedimeve, po bëhet trusni e madhe mbi Kosovën që të pranojë kushtet e diktuara nga Beogradi, kinse është në pyetje Kosova dhe përfitimi i saj, statusit kandidatit anëtar të BE-së, e sipas kësaj logjike jo racionale dhe jo politike, duhet bërë kurban Kosovën për hatër të Serbisë, që më në fund Serbia të merr statusin e kandidatit anëtar të BE-së, po qoftë kjo edhe prej diplomacisë ndërkombëtare është non sens i llojit të vet. Edhe pse Kosova ka pranuar që në takime rajonale të prezantohet pa fjalën republikë dhe me fusnotën” nuk paragjykohet qëndrimi i shteteve karshi statusit të Kosovës”, prapëseprapë kjo nuk është e mjaftueshme dhe tani bëhet trusni që të figurojë edhe rezoluta 1244. Nuk e di se në bisedimet bilaterale Beograd-Prishtinë, që janë nën udhëheqjen e Edita Tahirit dhe Borisllav Stefanoviçit, e me ndërmjetësim të Robert Cooperit, si mund të arrihet një marrëveshje e pajtueshme dyanëshe, kur Robert Cooper merr krahun e Serbisë dhe deklaron” marrëveshjet për bashkëpunim rajonal si dhe të gjitha marrëveshjet tjera duhet të respektojnë Kushtetutën e Serbisë”. E dihet se kushtetuta e Serbisë e përshkruan Kosovën si pjesë e saj si dhe Rezoluta 1244 e përshkruan Kosovën si pjesë e ish RJF-së( tani Serbisë).

E kur merret parasysh edhe deklarata e Borisllav Stefanoviçit dhënë të përditshme serbe me renome “Politika”, i cili në mes tjerash thotë:” Pala serbe ka hyrë me mençuri dhe esëll në këtë proces, duke ruajtur interesin kombëtar dhe Rezolutën 1244 dhe se aktivitetet ndërkombëtare tani janë të përqendruara në Prishtinë”. Pas kësaj nuk ka nevojë fare për të përdorur syzat me dioptri për të lexuar më tutje, pasi që është krejtësisht e qartë. E tani është topi në anën e Kosovës, dhe poqese Kosova tani nënshtrohet, atëherë vaj halli për neve më tutje se çfarë na pret hap mbas hapi. Ndërsa tri kushte tjera që janë dhënë nga Bashkësia Evropiane në dhjetor të vitit të kaluar, për t’i plotësuar për marrjen e statusit kandidat anëtar të Serbisë për BE, tani anashkalohen, e që ishin: shpërndarja e strukturave policore dhe të sigurisë në veri të Kosovës, largimi i barrikadave dhe zbatimi i plotë i marrëveshjeve të arritura në dialog, jo që asnjëra prej këtyre nuk është plotësuar, por është qesharake dhe joserioze për vet politikën e Bashkësisë Evropiane, riformulimi i tyre ndaj Serbisë në këtë mënyre:” të përmenden deklaratat politike të autoriteteve të Beogradit kundër referendumit në veri të Kosovës, thirrjet për heqjen e barrikadave dhe gatishmëria për të përmbushur marrëveshjet e arritura në dialog”. Po qoftë kjo edhe prej Bashkësisë Evropiane e tepërt është.

Krejt kjo e ka burimin apo zanafillën në Rezolutën 1244 të aprovuar në Këshillin e Sigurimit të organizatës së Kombeve të Bashkuara me 10 qershor 1999, dhe si i tillë është legale dhe valide, si dhe ka karakter juridik obligues për të gjitha shtetet anëtare të OKB-së, ndërsa të gjitha vendimet tjera, sikurse vendimi i GJND-së, janë këshidhënëse, dhe jo të obligueshme për shtetet anëtare të OKB-së. Si sot më kujtohet para plot 10 vitesh, bashkëbiseda me shokun dhe kolegun Idriz Vuçitërna, gjatë vitit 2001, i cili ndërkohë ndërroi jetë tragjikisht në vitin 2004, shpirti i tij rahmet i pastë, dhe se për nder të tij gjatë vitit 2011 iu botua libri post mortum, me përmbledhje punimesh me titull” Aspekte fetare dhe kulturore” i cili ia vlen të lexohet nga opinioni publik. Në njërën prej bashkëbisedimeve të shumta dhe të rregullta që kishim, i cili me të vërtet ishte njeri i matur, largpamës dhe me një njohuri politike pragmatike , dhe i cili si i tillë ishte me të vërtet një futurolog politik, të cilët Kosovës i mungojnë për momentin futurologët politik, pasi që politika shtetërore dhe diplomatike e Kosovës sajohet më shumë “ad hock” aty për aty, pa ndonjë plan dhe strategji të duhur afatshkurtër apo afatgjatë, më ka porositë:” Shok dhe mik i dashur, mbaje këtë që të them në mend mirë, unë ndoshta nuk do të përjetojë pavarësinë e Kosovës, por ti me siguri po, pasi që je më i ri se unë, se kjo Rezolutë 1244 ka për të na mbajtur peng për shumë kohë edhe pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës në bashkërendim me faktorët politik vendimmarrës, por pa pëlqimin e Serbisë, dhe se ajo çdoherë do të thirret në Rezolutën 1244 si dokument juridik politik i aprovuar nga KS i OKB-së, i cili de jure e përcakton Kosovën si pjesë të ish RFJ-së(tani Serbisë), dhe se pa pëlqimin e saj, statusi i Kosovës do të jetë i varur në mes qiellit dhe tokës, pasi që pa pajtimin e Serbisë, Kosova nuk do të mund të pranohet në të gjitha institucionet dhe organizatat evropiane me ç’rast Greqia (nuk është vetëm ajo tani, por edhe Qiproja, Sllovakia, Spanja dhe Rumania, plotësim), nuk do të lejojë dhe do të bllokojë të gjitha iniciativat e tillë, ashtu edhe në KS të OKB-së do të jetë gjithherë Rusia e cila do të bllokojë çdo iniciativë lidhur me Kosovë, dhe asesi nuk do të lejojë anëtarësimin e saj në OKB pa pëlqimin e Serbisë, pasi që ajo do të vejë veto çdoherë në ndonjë rezolutë eventuale lidhur me Kosovën pa pajtimin e Serbisë. Statusi i Kosovës do të jetë sikurse i Tajvanit dhe Palestinës, me ç’rast shumë vështirë do të jetë, bile as teoretikisht nuk do të ketë gjasa që Kosova të anëtarësohet nëpërmjet Asamblesë të OKB-së , për të cilin duhet votimi i 2/3 anëtarëve të OKB-së(129 shtete anëtare), pasi që pa rekomandimin e KS të OKB-së është vështirë të arrihej( përpjekja e Palestinës gjatë vitit 2011 për anëtarësim nëpërmjet 2/3 e votave, dështoi, plotësim), edhe po të arrihej, nuk është anëtarësim i plotë.” Në insistimin tim, po si u arrit që të zgjidhej shpejt dhe nëpërmjet KS të OKB-ës rasti i Timorit Lindor që ishte aktual gjatë vitit 2001, ai ceku :” Është dallim i madh në mes Timorit Lindor dhe Kosovës. Pasi që në rastin e Timorit Lindor , referendumi apo plebishiti i popullit të Timorit Lindor është bërë me rekomandimin e KS të OKB-së dhe pajtimin e Indonezisë, ndërsa në rastin e popullit të Kosovës, po edhe po të doje të organizojë referendumin, plebishitin, nuk do të kishte legjimitet ndërkombëtar, pasi që nuk do të arrijë të sigurojë rekomandimin e KS të OKB-së(vetoja ruse) dhe asesi pajtimin e Serbisë për një gjë të tillë, ndërsa populli i Kosovës sa herë që do mund të organizojë referendum për pavarësinë e saj, por pa kurrfarë efekti juridik dhe legjimitet të pranuar ndërkombëtar, sikurse që ishte referendumi i mbajtur gjatë vitit 1991, në Kosovë, por pa pajtim dhe rekomandim të Badinterit, i cili një gjë të tillë iu rekomandua dhe mundësua vetëm republikave të atëhershme të ish Jugosllavisë”. Në pyetjen time por si do të jetë atëherë zgjidhja përfundimtare e statusit të Kosovë, morra një përgjigje me një ton të matur, dhe të qetë:” Po, një ditë edhe Serbia do të pajtohet që të pranojë pavarësinë e Kosovës, për shkak të trusnisë së madhe ndërkombëtare dhe anëtarësimit të saj në Bashkësinë Evropiane, pasi që nëse nuk do të arrijë që të ndajë de jure Kosovën, atëherë do të kënaqet me ndarjen e brendshme territoriale të Kosovës, të veriut të saj, i cili de jure do të jetë pjesë e Kosovës, por de fakto nën kontroll të zgjeruar të Serbisë, ashtu sikurse që është Republika Sërpska në Bosnjë dhe Hercegovinë, de jure është në BeH por de fakto nën kontroll të zgjeruar të Serbisë, pasi që Sarajeva nuk ka kurrfarë kompetenca apo kompetenca minimale në pjesën e saj serbe të Republika Sërpskës”.

Pas plot 10 vitesh, tani kjo “profeci” apo më mirë kisha thënë parashikim politik (futurologji politike) të ish shokut dhe kolegut tim, tani të ndjerë, Idriz Vuçitërnës, po realizohet dita më ditë, hap pas hapi edhe praktikisht në Kosovë.

12.02.2012

Faik MIFTARI

Kuvendi zgjedhor në Prizren

2012-01-25T20:45:00.002+01:00

Në Prizren, me datë 24.01.2012 në amfiteatrin e Medresesë në Prizren me fillim në ora 10.oo u mbajt kuvendi i rregullt zgjedhor i Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit. Në Kuvend morën pjesë gjithsejtë 204 delegatë të zgjedhur më parë nga të gjitha xhamitë e qytetit dhe fshatrat përreth që gravitojnë në komunën e Prizrenit, ashtu që nga çdo xhami kanë marrë pjesë nga 2 delegatë dhe imami i xhamisë përkatëse . Nga Kryesia e Bashkësisë Islame e Kosovës si monitorues mori pjesë Ahmet ef. Sadriu anëtar i komisionit zgjedhor i caktuar për komunën e Prizrenit. Punimet e Kuvendit e hapi kryetari gjertanishëm i Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit Lutfi ef.Ballëku. Edhe pse e kishte përgatitur referatin e vet për punën e tij katërvjeçare , nuk u lejua të prezantojë nga monitoruesi i këtij Kuvendi, Ahmet Sadriu, pasi që kjo nuk ishte paraparë me rregulloren zgjedhore. Pas tij fjalën e mori Ahmet ef.Sadriu i cili i njoftoi të pranishmit delegat të kuvendit zgjedhor me mënyrën e procedimit zgjedhor për Këshillin e Bashkësisë Islame të Prizrenit. Për Këshillin e Bashkësisë Islame të Prizrenit do të zgjidhen gjithsejtë 10 anëtar, plus sipas pozitës kryemami e ka vendin e rezervuar në Këshill sipas normativave ligjore ekzistuese. Pas kësaj u zgjodh kryesia e punës në përbërje: Naser Kastrati, Fet’hi Is’haku dhe Rexheb Salihu të cilët më tutje udhëhoqën me punimet e kuvendit zgjedhor. Më tutje u zgjodh edhe komisioni kandidues në përbërje prej 3 anëtarësh: Fetah Bekolli, Nail Skenderi dhe Afrim Memaj. Komisioni kandidues u tërhoq dhe përpiloi listën prej 29 kandidatëve, të cilën ia propozuan kuvendit zgjedhor për miratim. Kjo listë pastaj u plotësua dhe u zgjerua edhe me kandidatë tjerë të propozuar direkt nga Kuvendi. Ashtu që lista përfundimtare arriti në 47, nga të cilët do të votohen 10 kandidatë me vota të fshehta për Këshillin e ri të Bashkësisë Islame të Prizrenit. Pastaj pasoi pushimi prej 1 orë për drekë, me ç’rast u bë edhe printimi i fletëve votuese. Në ora 13.00 i vazhdoi punimet kuvendi zgjedhor. Monitoruesi i kuvendit Ahmet Sadriu i njoftoi delegatët se mund të votojnë prej një gjer në 10 kandidat , duke i rrumbullaksuar numrat para emrit të kandidatit, në rast se shënohen më tepër se 10 kandidat atëherë fletëvotimi shpallet i pavlefshëm. Për votim ishin përgatitur 6 vendvotime dhe 2 kuti votimi ku delegatët i hidhnin votat pas leximit një nga një të kandidatëve sipas renditjes së caktuar në listën e delegatëve prezent.

Pas përfundimit të votimit, kryesia e punës së kuvendit së bashku me monitoruesin para të gjithë delegatëve të pranishëm që kanë qëndruar gjer në fund të procesit përmbyllës të kuvendit zgjedhor, i kanë shpalos fletëvotimet një nga një dhe pas përfundimit të numërimit të tyre, kumtuan emrat e 10 anëtarëve të porsazgjedhur të Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit nga 47 kandidatët të propozuar në listën votuese:

1. Lutfi ef.Ballëku.................................158 vota

2. Nail ef.Skenderi.................................112 vota

3. Daud ef.Lezi......................................105 vota

4. Bashkim ef.Spahiu............................. 80 vota

5. Omer ef. Huduti...................................73 vota

6. Mazllum ef.Mazllumi...........................59 vota

7. Kujtim ef.Bislimaj................................56 vota

8. Naser ef.Kastrati...................................55 vota

9. Anel ef.Avdiu ......................................55 vota

10. Murat ef.Mazreku.................................50 vota

Ali ef.Vezaj sipas pozitës së kryeimamit që e ka, automatikisht është edhe anëtarë i Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit sipas normativës kushtetuese ekzistuese të Bashkësisë Islame të Kosovës.

Nga kjo listë e zgjedhur e anëtarëve të Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit, Kryesia e Bashkësisë Islame e Kosovës do të zgjedh edhe kryetarin e KBI të Prizrenit për mandatin e ardhshëm katërvjeçar.

Në përfundim dua të ceki se edhe pse në nenin 39 të Kushtetutës së Bashkësisë Islame shkruan se: “ së paku ½ e anëtarëve duhet të jenë imam”, sikurse kuvendi i mëparshëm zgjedhor para katër vite, ashtu edhe kuvendi zgjedhor i sotshëm i zgjodhi jo gjysmën por tërë Këshillin e ri të Bashkësisë Islame në përbërje 100% imamë, do të ishte e udhës që në kuvendin zgjedhor të radhës pas katër vitesh të thirren vetëm imamët (hoxhallarët) të xhamive të qytetit dhe fshatrave që gravitojnë, që të zgjedhin nga mesi i tyre 10 imamë që do të përfaqësojnë ata, fare pa pas nevojë të thirren edhe nga dy delegat nga radha e xhematëve të xhamive përkatëse, për të mos i munduar të hupin kohë tërë ditën kotë, dhe të shërbejnë vetëm si dekor për “demokracinë” e kuvendit zgjedhor të Prizrenit. Dhe se tani ky këshill i ri i zgjedhur nuk do të duhej të quhet Këshilli i Bashkësisë Islame të Prizrenit, por duhet të emërtohet Këshilli i Bashkësisë së Imamëve të Prizrenit.

Kuvendi zgjedhor përfundoi punimet në ora 19.oo.

25.01.2012

Faik MIFTARI

Një libër i ri përplot njohuri

2012-01-10T00:01:00.002+01:00

Këto ditë, saktësisht me fillim të vitit të ri, 2012, doli nga shtypi libri i ri i autorit, shkrimtarit, poetit, studiuesit, hulumtuesit, publicistit Mexhid Yvejsi nga Gjakova, nga Kosova, me titull ”Në dritë të njohjes”.

Në parathënien e librit, shkrimtari, Mexhid Yvejsi, nga Gjakova, e shënon një thënie të mrekullueshme të Ludwig Wittgensteini-it:

“ Feja është niveli më i thellë i detit që çdoherë mbetet i qetë, ndërsa në sipërfaqe të tij shihen valë të mëdha”.

Libri i ri i Mexhid Yvejsit ” Në dritë të njohjes” është një përmbledhje kumtesash të autorit, të lexuara në tryeza shkencore, tribuna shkencore, sesione shkencore, konferenca shkencore, simpozium kombëtar, simpozium shkencor, seminar shkencor ndërkombëtar, si të karakterit lokal e rajonal, ashtu edhe atij kombëtar e ndërkombëtar, në të cilin ka marr pjesë autori Mexhid Yvejsi nga Gjakova, të mbajtura në Gjakovë, Prishtinë, Prizren, Gjilan, Kavajë, Tiranë, Mashhad. Në këtë libër të ri me titull ”Në dritë të njohjes” janë të përmbledhura gjithsejtë 11 kumtesa.

Kumtesa e parë me titull: ”Rëndësia frymëzuese e Vehbijes” është lexuar në Tribunën shkencore të organizuar nga klubi letrar ”GJ.N.KAZAZI” të Gjakovës, “ Në përkujtim të Myderriz Tahir efendi Gjakovës dhe veprës së tij ”Vehbijes”, e cila është vepra e parë e shkruar shqip në gjuhën shqipe me alfabet arab në Kosovë, mbajtur në Gjakovë me datë 12 shkurt 1997.

Kumtesa e dytë me titull: ”Kontributi i revistës”Frymëzimi” të Gjakovës në edukimin e rinisë së Kosovës” është lexuar në Konferencën shkencore ” Shtypi Islam, dje, sot dhe nesër” organizuar nga Kryesia e Bashkësisë Islame të Kosovës, mbajtur në Prishtinë prej datës 23-25 maj 2003.

Kumtesa e tretë me titull:”Orientalizmi dhe shqiptarët” është lexuar në Tryezën e rrumbullakët ”Orientalizmi dhe shqiptarët” organizuar nga Qendra Studimore Jehona dhe Kryesia e Bashkësisë Islame e Kosovës, mbajtur në Prishtinë prej datës 15-16 korrik 2005.

Kumtesa e katërt me titull: ”Islami ndër shqiptarë dhe integrimet euroatlantike” është lexuar në Simpoziumin kombëtar “Integrimi i shqiptarëve në Evropë dhe vlerat që Islami i përcjell në këtë integrim” organizuar nga Forumi Musliman i Shqipërisë, mbajtur në Kavajë me datë 2 shkurt 2008.

Kumtesa e pestë me titull: ” Roli i Ylemave në Lidhjen e Prizrenit(1878-1881)” është lexuar në Tryezën shkencore ”Mesazhet e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit në raport me realitetin shqiptar sot”, organizuar nga Kryesia e Bashkësisë Islame të Kosovës, mbajtur në Prizren me datë 10 qershor 2007.

Kumtesa e gjashtë me titull: ” Pse u vonuan shqiptarët në përkthimin e Kur’anit” është lexuar në Simpoziumin Shkencor ”Kur’ani tek shqiptarët” organizuar nga Kryesia e Bashkësisë Islame të Kosovës, mbajtur në Prishtinë me datë 26-27 dhjetor 2005.

Kumtesa e shtatë me titull: ” Qëllimi i arsimimit dhe edukimit në Islam” është lexuar në Seminarin shkencor ndërkombëtar organizuar nga Kolegji Saadi dhe Fondacioni Rumi në bashkëpunim me Ministrinë e Arsimit dhe Shkencës së Shqipërisë, mbajtur në Tiranë, me datë 31 maj 2008.

Kumtesa e tetë me titull: ” Filozofia dhe zhvillimet bashkëkohore” është lexuar në Seminarin Ndërkombëtar: ”Filozofia dhe shkenca në Kulturën Perëndimore dhe atë Lindore”, organizuar nga Fondacioni Rumi, Universiteti Ndërkombëtar el-Mustafa, Universiteti i Tiranës, Instituti iranian i filozofisë, Teheran, Akademia e Shkencave dhe Arteve e Shqipërisë, Qendra për Islam dhe Shkencë në Kanada dhe UNESKO-ja, mbajtur në Tiranë, me datë 10 nëntor 2010.

Kumtesa e nëntë me titull: ” Rruga jetësore e Myderriz Hasan ef.Nahit” është lexuar në Sesionin Shkencor ”Myderriz Hasan ef.Nahi –jeta dhe vepra (1905-1991)”, organizuar nga Kryesia e Bashkësisë Islame të Kosovës, mbajtur në Prishtinë me datë 2 shkurt 2011.

Kumtesa e dhjetë me titull: ”Kultura dhe Religjioni” është lexuar në Konferencën shkencore ”Dialogu i Kulturave”, organizuar nga Fondacioni ”Kur’ani” dhe Këshilli i Bashkësisë Islame të Gjilanit, mbajtur në Gjilan, me datë 12 shkurt 2011.

Kumtesa e njëmbëdhjetë me titull: ” Kryengritja e Imam Hyseinit, tragjedia e Qerbelasë, ndikimi në botë dhe tek shqiptarët”, është lexuar në Konferencën Ndërkombëtare, organizuar nga Universiteti Ndërkombëtar i Mash-hadit, mbajtur në Mash-had, me datë 5 mars 2011.

Në fund të këtij prezantimi të këtij librit të ri me titull” Në dritë të njohjes” do të shënoi edhe disa të dhëna biografike për autorin Mexhid Yvejsi.

Mexhid Yvejsi lindi më 13 korrik 1950 në Gjakovë, Kosovë. Mësimet fillestare dhe të mesme i kreu në Gjakovë, ndërsa në Universitetin e Prishtinës, në Fakultetin Filozofik, studioi gjuhën dhe letërsinë angleze. Ka botuar mbi 1000 punime të ndryshme anembanë trojeve shqiptare, si dhe në Evropë, Amerikë, Afrikë, Azi e gjer në Australi. Ka shkruar mbi 25 libra, duke përshirë këtu edhe përkthimet e librave nga gjuha angleze.

Disa nga vepra autoriale dhe të përkthyera, të Mexhid Yvejsit janë:

1. “Prej errësirës në dritë”, Shkup, 1997;

2. “Në shërbim të Zotit, të popullit”, Gjakovë, 1998;

3. “Lavdi Zotit, Kosova do të jetojë”, Prizren, 1999;

4. “Ilaçi i lumturisë”, Gjakovë, 2000;

5. “Për Fe e Atdhe”, Gjakovë, 2001;

6. “Kështjella e gjakut tonë”, Gjakovë, 2002;

7. “Ylematë e Gjakovës - Mburojë e Kosovës” Gjakovë, 2003;

8. “Rrëfime të vërteta”, Prishtinë, 2004;

9. “99 - Emrat e bukur të Allahut”, Gjakovë, 2010;

10. “Prejardhja e festave”, Gjakovë, 20011.

........

“Në dritë të njohjes” është libri i tij i 15-të i botuar.

Dhashë Zoti që autori dhe shkrimtari Mexhid Yvejsi nga Gjakova, të ketë ymër, jetë, të arrijë të botojë edhe librin e 30-të ...

Mexhid Yvejsi jeton dhe vepron në Gjakovë, në Kosovë.

06. 01. 2012

Faik MIFTARI

Prizreni gjatë shek.XIX

2011-12-20T23:13:00.002+01:00

Prizreni, para çlirimit nga ushtria e Perandorisë Osmane në krye me Sulltan Fatih Mehmedin e II-të më 21 qershor 1455, ishte në kthetrat të pushtuesve serb, saktësisht të mbretërisë serbe mesjetare të Car Dushanit. Prizreni gjatë pjesës së dytë të shekullit XIX ishte në kuadër të Vilajetit të Kosovës, kryeqendra e të cilit ishte Shkupi, si pjesë përbërëse e Perandorisë Osmane.

Veçoria e Prizrenit - shtëpitë në Prizren, për dallim nga qytetet dhe qytezat tjera, janë të një simetrie të ndryshme dhe në oborret e shtëpive gjenden kopshte të bukura , nëpër të cilat në 80% të tyre kalon kanali i hapur me ujë të dëlirë i quajtur Kasëmbegu, sipas autorit i cili ka qenë hartues dhe implementues i këtij projekti tejet të rëndësishëm dhe me vlerë të pakrahasueshëm për kohën për qytetarët e Prizrenit, të cilët në ditët e bukura të pranverës e sidomos të verës ia japin një pamje të mahnitshme, nga të cilët ujiteshin kopshtet e shtëpive të pasura me perime dhe pemë të shumta. Në hyrje të qytetit, e sidomos në pjesën lindore dhe perëndimore të saj gjenden pemët të ndryshme, të rrethuar me hardhitë e shumta të rrushit rreth e përqark qytetit, të cilit ia shtonin edhe më tej bukurinë e qytetit. Me pozitën gjeografike që ka Prizreni mund të krenohet dhe si i tillë që është me rrafshinën që e posedon me malet përreth me pyje të pasur si dhe me ujërat të shumtë dhe lumin nëpërmes qytetit, është më i shkëlqyer jo vetëm në tërë Shqipërinë, apo Rumelinë Osmane, por edhe Gadishullin Ballkanit.
Pozita gjeografike - Prizrenit gjendet nga Stambolli në paralelen 42,11shkallë nga pjesa veriore dhe 47,54 shkallë nga pjesa perëndimore e saj, me një lartësi mbidetare të vargmaleve të Sharrit me 1200 m lartësi mbidetare nga i cili buron lumi Bistrica(Lumbardhi) e cila derdhet në lumin Drini i Bardhë në fushën e Prizrenit në dalje të qytetit.
Popullsia e Prizrenit - Prizreni gjatë shekullit XIX ka qenë i banuar me qytetarët rezident, dhe se regjistrimet e atëhershme janë bërë sipas përkatësisë fetare, ashtu që në regjistrimin e kryer në vitin 1879 në Prizren jetonin gjithsejtë 39.952 banor, prej të cilëve 32.494 mysliman, rreth 80%, dhe 7.458 të krishterë, rreth 20%.
Arsimimi në Prizren - në qytetin e Prizrenit i është kushtuar rëndësi të duhur edhe arsimimit. Për krahasim nga qytetet tjera numri i fëmijëve që kanë ndjekur mësimin dhe shkollimin ka qenë në nivel të kohës në të cilin ishin duke jetuar. Sikurse te myslimanët ashtu edhe të krishterët arsimimi i përgjithshëm ka qenë i një niveli më të lartë, në krahasim me viset tjera, e sidomos gjatë periudhës së sundimit të Sulltan Abdylhamidit të II-të i është kushtuar një kujdes i veçantë, dhe gjatë kësaj kohe jo vetëm në Prizren por edhe më gjerë janë ndërtuar 12 shkolla të reja. Në këto shkolla kanë mësuar sikurse djemtë ashtu edhe vajza, të cilët i ndjeknin mësimet nga mësues të përbashkët. Në Prizren në kuadër të Medresesë së Mehmed Pashës gjendet një bibliotekë e pasur në të cilin gjenden 224 libra me vlera të veçantë të periudhave të ndryshme kohore. Në katër medresetë ekzistuese të Prizrenit(Mehmed Pashës, Sinan Pashës, Emin Pashë dhe Mahmut Pashës) mësimet i vijonin 180 nxënës (talebe). Pas kryerjes së medreseve tetëvjeçare nxënësit janë pajisur me diplomë (ixhazetname) mbi përfundimin me sukses të medresesë. Edhe në fshatrat përreth Prizrenit i kanë ndjekur mësimet fëmijët në mejtepe (shkolla të ulëta fillore) pranë xhamive ekzistuese apo pranë kishave ekzistuese. Nga shkollat krishtere më e njohura ka qenë ajo e Bogosllovisë (shkollë fetare ortodokse për ortodoksë, e cila ishte në rang të Medresesë, sikurse për myslimanët) e ndërtuar nga donatori dhe pasaniku i njohur serb të asaj kohe, Simo Igumanov, i cili në kuadër të saj ka edhe konviktin për banim. Në Prizren me rrethinë numri i përgjithshëm i nxënësve që ka ndjekur shkollimin fillor ka qenë, 1304 nxënës meshkuj me 30 mësues, ndërsa 765 nxënëse vajza me 16 mësues, në 29 shkollat ekzistuese fillore në Prizren dhe fshatrat përreth, ndërsa në ryzhdijen (gjimnazi i ultë) e Prizrenit kanë ndjekur mësimin 121 nxënës me 3 profesor.
Bujqësia, tregtia dhe zejtaria – Në Prizren dhe rrethinë janë 120.000 dynym sipërfaqe punuese, prej të cilëve 90.000 dynym ara, 13.000 dynym livadhe si 17.000 dynym vreshta. Bujqit kanë punuar në ara e veta, apo të pronarëve të tyre si argat, apo kanë punuar tokën me qesim (qira) me ç’rast janë marrë vesh me agallarët për përqindjen e ndarjes së produkteve apo fryteve sipas marrëveshjes paraprake të lidhur më parë. Në Prizren dhe rrethinë me vreshta janë të mbledhur 17.000 dynym, në të cilën prodhohen lloje të ndryshme të rrushit për të cilin si i tillë, Prizreni ka qenë i njohur në tërë Vilajetin e Kosovës, njashtu të njohur dhe me emër kanë qenë edhe qershitë dhe mollët e Prizrenit. Në Hoçë të Madhe dhe Rahovec janë prodhuar në vit 1 milion oka verë nga përpunimi i hardhisë së rrushit. Në Prizren gjenden dyqanet e shumta zejtare me ç’rast prodhohen produkte të ndryshme për kohën, sikurse p.sh. që ishin argjendarë, tyfekxhitë (prodhues të pushkëve),rrobaqepës, thiktarë, mëndafsh përpunues, etj. që kanë qenë me zë dhe nam jo vetëm në Prizren e Vilajet të Kosovës, por në tërë shqiptarinë dhe Rumelinë e atëhershme Osmane. Në Prizren janë prodhuar stoli nga ari, argjendi, kobure, alltia, pushkë, tirqi, plisa, mintana, dollama, thika, gërshërë, tepsitë, gjilpëra, tela, pasqyra si dhe produkte të ndryshme që prodhoheshin sipas porosisë. Tufekxhinjtë (pushkëprodhuesit) e Prizrenit kanë prodhuar pushkë të njohura evropiane të llojit “Martine” të cilët përveç tjerash, i kanë zbukuruar me arë e argjend dhe i kanë eksportuar jo vetëm brenda kufijve të Rumelisë Osmane por edhe jashtë saj, në shtetet e atëhershme ekzistuese evropiane, ashtu që me këtë punë janë marrë 15 dyqan (zejtari) për prodhimin e armëve. Në Prizren është prodhuar mëndafshi nga druri i dudit, si dhe prodhime tjera të cilët gjendeshin të ekspozuara për shitje jo vetëm në qytetet e përafërta por edhe në Stamboll në kryeqendrën e Perandorisë Osmane. Kanë qenë të njohura edhe prodhimet e saraçëve dhe të vektarisë. Brenda vitit nga Selaniku importoheshin mallra të ndryshme, rroba në vlerë prej 35.460 lira, si dhe 48.756 lira për sheqer kafe dhe mallra tjera të importuara nga jashtë vendit.
Burimet natyrore – në rrethinën e Prizrenit nga hulumtimet e shumta që janë kryer, kanë rezultuar se përreth Rahovecit dhe fshatrat e saj mund të gjenden mineralet sikur që janë: ar, argjend, plumb, antimon, magnez, alumin, nikel, bakër, zink dhe krom, ndërsa në fshatin Nagavcë dhe Korishë supozohet se gjendet thëngjilli dhe kromi.
Pyjet – përreth Prizrenit gjenden edhe pyjet shumë të pasura me dru, sikurse që janë pyjet në Caralevë, Llapushnik, Mushitishtë, prej të cilëve fshatarët e këtyre fshatrave bartnin dru për shitje për tregun e Prizrenit dhe Gjakovës, e besa edhe një pjesë dërgonin për në Ferizaj, me ç’rast ngarkohej në stacionin e trenit në Ferizaj për eksport të mëtutjeshëm.
Lumenjtë – në Prizren, pran tij kalon lumi i Drinit të Bardhë i cili buron në mal afër Pejës, kalon në lindje të Gjakovës dhe vazhdon rrjedhjen afër Prizrenit, në Nashec dhe më tutje kalon nëpër Kukës për në Shqipëri, me ç’rast bashkohet me lumin e Drinit të Zi dhe derdhet në detin Adriatik. Lumi tjetër është Bistrica (Lumbardhi) i cili buron nga malet e Sharrit, njëri krah vjen nga fshati Gornjasellë ndërsa krahu tjetër nga fshati Lubinjë, dhe se të dy krahët bashkohen në fshatin Reçan, 9 km mbi Prizrenit, dhe më tutje nëpër grykën e Lumbardhit lumi përshkon në drejtim të Prizrenit, dhe hyn në qytet, në Marash, dhe kalon nëpërmes qytetit dhe si i tillë, e ndan Prizrenin në dy pjesë, dhe në dalje të Prizrenit derdhet në lumin Drini i Bardhë.
Kullosat – në vargmalet e Sharrit gjenden kullosa të shumta në të cilën nga fshatarët vendas kultivohen tufat e shumta të dhenve dhe të dhive, rreth 100.000 krerë, me ç’rast vetëm nga prodhimi i djathit të njohur të Sharrit dhe të produktit të leshit, përfitohen brenda vitit të ardhura 3500 lira.
Rrugët magjistrale – janë 4 sish, e para shkon në drejtim të Ferizajt, e cila rrugë kalohet për 10 orë ecje , dhe lidhet drejt me stacionin e trenit në Ferizaj, dhe më tutje vazhdon rruga që lidhet me Prishtinën. Gjatë kohës kjo rrugë ka qenë shumë e dëmtuar, nëpër të cilin me vështirësi kalonin qerret dhe kuajt, ashtu që pas vizitës së Sulltan Abdylazizit në Prizren, është dhënë urdhri për rregullimin e saj, ashtu që janë riparuar gjithsejtë 45000 metra rrugë dhe janë ndërtuar 6400 m rrugët të reja, ashtu që tani gjendja është shumë më mirë se përpara që ka qenë. Rruga e dytë është në drejtim të Gjakovës, e cila duke qenë se kalon nëpër një rrafshinë është shumë më komode dhe më e mirë për udhëtim me qerre dhe kuaj. Rruga e tretë është në drejtim të Shkodrës, nëpërmjet Kukësit , e cila është në një gjendje mjaft të mjerueshme, dhe se shumë vështirë udhëtohet pasi që rruga e tillë është përplot me gurë relief shkëmbor e malor, dhe si të tillë për udhëtim me qerre dhe kuaj paraqet një vështirësi tepër të madhe.
E katërta është rruga në drejtim të Dibrës por pasi që kjo rrugë kalon nëpër rrethin e Lumës është shumë e vështirë për udhëtim për shkak të pozitës gjeografike të papërshtatshme, lartësisë së madhe mbi detare dhe reliefit malor shkëmbor. Është edhe rruga në drejtim të Tetovës, mbi vargmalet e Sharrit, e cila në shumicën e rasteve është e pakalueshme, e sidomos gjatë dimrit është e mbyllur për shkak te reshjeve të mëdha të borës dhe si e tillë preferohet që për udhëtim për në Tetovë të shfrytëzohet rruga nëpërmjet Ferizajt për Shkup.
Arkitektura e Prizrenit – Prizreni si një qendër e rëndësishme administrative dhe kulturore e Vilajetit të Kosovës, është i pasur me një arkitekturë të larmishme . Mbi qytetin gjendet Kalaja e qytetit në të cilin është e stacionuar njësia artilerike( e topxhive) të garnizonit ushtarak të qytetit, në dalje të qytetit, në magjistralen drejt Ferizajt gjendet kazerma ushtarake në të cilin janë të stacionuara 4 tabore (brigada) ushtarësh, në kuadër të së cilës gjendet edhe spitali ushtarak, si dhe njësia e telegrafit.
Në qytet veçohet për nga arkitektura, e ashtuquajtura Xhuma xhamia, e cila më parë ka qenë kishë me emrin” Bogorodica Ljevishka”, përveç kësaj gjenden edhe 26 xhami, 2 kisha ortodokse, 1 kishë katolike, 7 teqe, dy hamame, 2 sahat kulla, çarshia e madhe me gjithsejtë 1389 dyqane, disa manifaktura(fabrikash të vogla), 15 mulli, në qendër të Shadërvanit gjendet fontana( kroi) i Shadërvanit, ndërtesa e beledijës (komunës), 5 ura, 15 furra, 12 hane, 53 depo e objekte të tjera.
Ky ishte një përshkrim i shkurtër i disa veçorive kryesore të qytetit të Prizrenit gjatë shekullit XIX.

Hadi Tac

20.12.2012 Përktheu dhe përshtati:
P r i z r e n Faik MIFTARI

Tatimi në pronë në Prizren

2011-12-09T01:23:00.002+01:00

Duke marrë parasysh Ligjin Nr. 03/L-204 për Tatimin mbi pronën e paluajtshme në Kosovë në të cilën neni 2 al.2 decidivisht cek : “Të hyrat e vjelura nga tatimi mbi pronën e paluajtshme arkëtohen në llogari të komunës përkatëse dhe përdoren nga ajo në përputhje me Ligjin Nr. 03/L-049 për financat e pushtetit lokal”, si dhe duke u thirr në nenin 7 të po këtij Ligji i cili thotë” Kuvendi Komunal i çdo komune i cakton tarifat tatimore mbi pronën në bazë vjetore në shkallën prej 0,05% deri në 1% të vlerës së pronës në treg”, me të vërtet jam befasuar me këtë propozim rregullore nga propozuesi i saj, kryetari i Prizrenit dr.Ramadan Muja, për Kuvendin Komunal për miratim, për tatimin mbi pronën e paluajtshme për komunën e Prizrenit për vitin tatimor 2012. Në komunën e Prizrenit është duke u zbatuar plot 10 vjet, aplikimi i tatimit në pronë në bazë të Rregullores së UNMIK-ut nr.2003/29, i cili në rrethanat aktuale ekonomike e financiare ka qenë i një niveli të përballueshëm për qytetarë. Por ky propozim me të vërtetë në rrethanat të krizës ekonomike dhe financiare me të cilën përballen qytetarët e Prizrenit, do të bie si” bubullimë nga qielli i kthjelltë” me një rritje enorme të tarifës tatimore sipas kategorive të caktuara nga 30% e gjer në 70% si dhe të 1m2 të vlerësuar sipas vlerës së tregut, me një rritje nga 10% e gjer në 30% sipas zonave të caktuara. Duke marrë parasysh se këtë vit komuna e Prizrenit shumën e planifikuar të realizimit të hyrave nga pagesa e tatimit në pronë, që është mbi 1,1 milion euro, është në realizim të sipër , a thua për atë që si komunë që do të realizojmë këtë shumë për pagesë, tani për vitin 2012 qytetarët e komunës së Prizrenit si “shpërblim” do të marrin faturat me rreth 60-70% më lartë nga shume e paguar për tatimin në pronë për vitin 2011. Do të paraqes konkretisht disa shembuj : në çoftë një pronar i cili posedon një shtëpi me sipërfaqe banimi prej 200 m2 , e cila gjendet në zonën e I-të, për të cilën pronari ka paguar shumën e faturës së tatimit në pronë për vitin 2011 48,oo Euro, për të njëjtën shtëpi me sipërfaqe të njëjtë, për vitin 2012 pronari duhet të paguaj 77,oo Euro, që paraqet një rritje prej 60% në krahasim me shumën e paguar për vitin 2011. Nëse një pronar i cili posedon një banesë me sipërfaqe prej 100 m2, e cila gjendet në zonën e I-të , për të cilin pronari ka paguar shumën e faturës për vitin 2011 20,oo Euro, për vitin 2012 duhet të paguaj shumën prej 35,oo Euro, që paraqet një rritje prej 80% në krahasim me shumën e paguar për vitin 2011. Ndërsa në rast se e njëjta shtëpi gjendet në zonën e II-të, pronari duhet të paguaj 55% më tepër nga viti paraprak, dhe se nëse banesa e cila gjendet në zonën e II-të, pronari do të duhej të paguaj 70% më tepër nga shuma e paguar gjatë vitit 2011. Ndërsa një pronar i cili posedon një pronë komerciale me sipërfaqe 100 m2, e cila gjendet në zonën e I-rë, ka paguar për vitin 2011 shumën prej 230 Euro, për vitin 2012 duhet të paguajë shumën prej 270Euro, që do të thotë një rritje prej 18%ndërsa në rast se gjendet e njëjta pronë në zonën e dytë, në vend të 158,oo Euro do të paguaj për vitin 2012 198,oo që është një rritje prej 25%. Edhe pse tek prona komerciale kemi një ulje të vlerës së tregut të 1m2 sipas zonave të caktuara në njërën anë, por në anën tjetër kemi një rritje enorme prej 65% të tarifës tatimore prej 0.11% në 0.18% që ka ndikuar në rritjen e lartësisë së shumës së faturave për prona komerciale, e jo në zvogëlimin e saj. Këto janë fakte konkrete, atëherë shtrohet pyetja se sa është e arsyeshme që ky propozim si i tillë të shkojë në miratim në Asamblenë Komunale, pasi me të vërtet ky do të kthehet si bumerang qeverisë aktuale të udhëhequr nga PDK-ja dhe koalicioni i gjerë si dhe kryetarit dr. Ramadan Muja, dhe si i tillë paraqet “vetëvrasje politike”pasi që në vitin 2013 do të mbahen zgjedhjet komunale, e të humben zgjedhjet, pas dy mandateve të fituara dhe qeverisjeje 6 vjeçare, do të thotë përsëritje e gabimit të njëjtë që e ka bërë ish kryetari dr. Eqrem Kryeziu me qeverinë e udhëhequr nga LDK-ja pas dy mandateve të fituara dhe qeverisjeje 7 vjeçare me komunën e Prizrenit.

Në rast se kryetari aktual dr. Ramadan Muja dhe partia aktuale udhëheqëse PDK-ja me këtë veprim të tillë duan të përshpejtojnë me “vetëdëshirë” largimin e tyre nga qeverisja komunale 6 vjeçare me komunën e Prizrenit, nuk do të thotë që edhe partnerët e tyre të koalicionit të gjerë, që janë AAK-ja, AKR-ja, PD-ja, KDTP-ja, NDS-i, VAKAT-i, kanë të drejt morale që ta përkrahin një gjë të tillë, dhe se me një përkrahje të tillë, shtrohet pyetja se me çfarë bagazh politik do të dalin para elektoratit të vet për të kërkuar vota, në vitin 2013, kur si të tillë e përkrahin një veprim të pamatur politik të partnerit udhëheqës të tyre të koalicionit të gjerë qeveritar, pasi që gjer tani për plot 6 vite, prej vitit 2006 e gjer në vitin 2011 shuma e faturës së tatimit në pronë ka qenë e njëjtë, ndërsa nga viti 2002 kur ka filluar aplikimi i tatimit në pronë në Prizren, e gjer në vitin 2006 ka pas një rritje minimale e tatimit në pronë.
Në çoftë se, kjo propozim rregullore do të miratohet nga Kuvendi Komunal, të propozuar nga kryetari aktual dr.Ramadan Muja si udhëheqës i qeverisë aktuale të PDK-së dhe koalicionit të gjerë, një gjë e tillë do të jetë me të vërtet e tepërt , të cilin nuk e meritojnë qytetarët në përgjithësi, e Prizreni në veçanti si një komunë me një disiplinë financiare “per exellenc” në nivel të Republikës së Kosovës.

07.12.2011
Faik MIFTARI

Udhëërshkrim nga Izmiri

2011-11-19T00:58:00.002+01:00

Kohë më parë, gjatë muajit tetor, isha në vizitë në Turqi, saktësisht në qytetin e Izmirit. Ishte hera e parë që e vizitoj këtë qytet, për dallim nga qytete tjera të Turqisë që kisha vizituar më parë, sikurse ishin Stambolli, Ankaraja, Bursa, Konja, Antalia, Edrenja, Jallova, Fet’hije dhe Ajvallëku. Qyteti i Izmirit gjendet në perëndim të Turqisë, është qyteti i tretë për nga madhësia në Turqi, pas Stambollit dhe Ankarasë, dhe se është i njohur edhe me limanin më të madh në brigjet e Detit Egje.

Është një qytet i vjetër, antik, me një histori 8500 vjeçare, llogaritet një prej qyteteve më të vjetra urbane në botë, emri i tij i vjetër nga koha antike ishte Smirna, e cila thuhet se ka qenë emri i një gruaje luftëtare dhe njëherit edhe mbretëreshë. Izmiri ka një popullsi prej afro 4 milion banorë, është qyteti kryesor i krahinës së Egjeut, ka limanin më të madh të tij, 16 komplekse industriale, 6 universitete, 2 zona të lira, dhe se llogaritet një nga qendrat ekonomike prodhuese të Turqisë. Njihet edhe si qytet me më së shumti investitor të huaj dhe kapital të jashtëm të investuar në Turqi. Pasi që ka një klimë të nxehtë mesdhetare, me rreth 300 ditë në vit me diell, është i njohur edhe si vend në të cilin preferojnë të kalojnë pushimet verore turistët e shumtë të huaj dhe vendor, dhe se janë të njohura vendet turistike përreth tij sikurse Selçuku, Bergama, Foça,Çeshme, Seferhisari etj. Në Izmir janë 2 universitete publike, Universiteti i Egjeut dhe i 9 shtatorit, në të cilin studiojnë rreth 80.000 studentë, në të cilin janë edhe 2000 studentë të huaj që studiojnë nga të gjitha vendet e botës, në mesin e të cilëve janë edhe studentë nga Kosova, shqiptarë, turq e boshnjak, me ç’rast pata rast të takohem me disa prej tyre si nga Prizreni, Prishtina dhe Mitrovica. Krahas këtyre janë edhe 4 universitete private apo komerciale. Shfrytëzova rastin të vizitojë qendrën apo kampusin universitar të Universitetit të Egjeut, në të cilin ishin të vendosur me dhjetëra fakultete dhe mijëra student banonin në konviktet që ishin brenda kampusit universitar. Izmiri si qytet i madh është i përbërë nga 17 komuna, dhe se në të gjitha komunat në pushtet lokal është partia opozitare CHP(Cumhuriyet Halk Partsi-Partia Republikane Popullore), dhe se është i vetmi qytet prej qyteteve të mëdha në të cilin pushtetin lokal e ka partia opozitare më e madhe në Turqi.
Edhe në Izmir, sikurse në tërë Turqinë, jetojnë shumë qytetarë të shpërngulur nga Ballkani që nga vitet 1878 e gjer në ditët e sotshme. Në Izmir dhe rrethinë më së shumti jetojnë boshnjak të shpërngulur që nga vitet 1878-1918, si dhe turqit nga Bullgaria që me dhunë u shpërngulën në vitin 1989 nga ana e regjimit të Todor Zhivkovit të Bullgarisë, me ç’rast në atë kohë janë shpërngulur rreth 250.000-300.00 turq, njashtu ka edhe shqiptarët të shpërngulur gjatë periudhave të ndryshme kohore. Do t’i ceki disa zona rurale në të cilin jetojnë të shpërngulurit nga Ballkani, në rregjionin e Izmirit, fshati Gylbahçe në të cilin jetojnë shqiptar nga Çamëria të shpërngulur gjatë viteve 1924-1925, fshati Halilbey i cili ka 1500 shtëpi, dhe të gjithë janë boshnjak me prejardhje e që ishin shpërngulur në vitin 1878, fshati Yenikyj me shqiptar të shpërngulur nga Kosova, si dhe fshati Alaçareiskyj në të cilin jetonin bashkërisht shqiptarët dhe boshnjakët të shpërngulur nga Ballkani. Poashtu edhe në vet qytetin, në Izmir jetojnë shqiptar, turq, boshnjak të shpërngulur nga Ballkani, në mesin e të cilëve ka qenë edhe Ahmet Prishtina, kryebashkiaku i Izmirit, i cili ishte shqiptar me prejardhje nga Prishtina, dhe ndërroi jetë gjatë mandatit të tij, për nder të cilit një shesh e mban emrin e tij si dhe muzeu i Izmirit. Llogaritet tani se nga popullsia e gjithëmbarshme e Turqisë, nga 75 milion, 10%, saktësisht 7-8 milion janë shtetas të shpërngulur nga Ballkani që nga viti 1878 e gjer më sot, sikurse shqiptarët, turqit, boshnjakët, ashtu dhe grupet etnike sikur pomakët, torbeshët dhe goranët. Gabim trashanik që gjatë shekullit të kaluar ka bërë diplomacia e jashtme turke, e sidomos pas largimit të Perandorisë Osmane nga Ballkani në vitin 1912, ka qenë që i ka pranuar muhagjerët, dhe ka bërë marrëveshje me shtetet e porsakrijuara të Ballkanit, sidomos me Greqinë, Jugosllavinë e Bullgarinë, për pranimin e muhaxherëve të larguar me dhunë nga shtetet e porsakrijuara, sikurse që ishin shqiptarët, turqit dhe boshnjakët, gjë që e thekson edhe kreatori i tanishëm i diplomacisë turke, ministri i punëve të jashtme të Turqisë z.Ahmet Davutogllu, në librin e vet “Thellësia strategjike” citoj:
“ Gabimi në të shkuarën i politikës së zbrazjes së Ballkanit me anë të rrugës së emigrimit duke i parë këto popullsi si barrë e politikës së jashtme turke, ka dalë sot në shesh në mënyrë krejt të hapur”. Po të mos ishin këto gabime të politikës turke, sot në Ballkan nuk do të ishin vetëm Shqipëria dhe Kosova me shumicë myslimane, porse do të ishin edhe Bosnja dhe Maqedonia me shumicë myslimane, si dhe Serbia, Mali i Zi, Bullgaria dhe Greqia me një popullsi të konsiderueshme myslimane, qofshin ata shqiptar, turq apo boshnjak.
Izmiri si qytet i vjetër antik, i cili gjatë historisë së tij kishte ndërruar perandori të ndryshme, dhe i cili ka qenë i banuar me popujt të ndryshëm me kultura dhe fe të ndryshme, është i pajisur me trashëgimin e theksuar kulturore, të popujve dhe feve të ndryshme, të objekteve të kulteve fetare sikurse xhamia, kisha, sinagoga, por edhe me objekte tjera të trashëgimisë kulturore historike, të cilët disa prej tyre do t’i cek më poshtë me sa vijon:
Muzeu dhe arkivi i qytetit të Izmirit - i cili mban emrin e kryebashkiakut me prejardhje shqiptare Ahmet Prishtina i ndjerë, i cili e ka themeluar në vitin 2001 gjatë kohës sa ishte kryebashkiak i Izmirit.Muzeu i artit dhe historisë - i hapur në vitin 2004, në të cilin janë të ekspozuar pjesë nga epoka e gurit, pjesa e epokës së qeramikës si dhe pjesa e pajisjeve të çmuara. Muzeu arkeologjik i Izmirit - i themeluar në vitin 1927, ndërsa në vitin 1984 i vendosur në lokacionin e ri modern në të cilin gjendet. Është tre katesh, në të cilin është i ndarë sipas pjesëve apo kategorive të caktuara. Ka vepra arkeologjike që nga koha e vendbanimeve antike sikurse që ishin Iasos, Çandarli, Bergama, pastaj statuja, mermer, qeramika nga koha e Perandorisë romake e kështu me rrallë. Konaku shtetëror – është ndërtuar në vitin 1872. Ka një rëndësi të madhe me vlera theksuara arkitekture dhe historike, e sidomos me rastin e çlirimit të Izmirit me 9 shtator 1922 nga zgjedha greke, pas hyrjes së ushtrisë turke, ka qenë pikërisht konaku shtetëror në të cilin u ngrit flamuri turk. Sahatkulla e Izmirit – është ndërtuar në vitin 1901 me rastin e përvjetorit të 25-të të ardhjes në fron të Sulltan Abdylhamidit të II-të, të ndërtuar nga ana e kryeministrit(sadriazemit) të atëhershëm osman Mehmed Seit Pasha. Projektuesi i saj ishte Raymond Per dhe ishte ndërtuar në stilin barok. Është e lartë 25 metra, dhe në katër anët e saja gjenden nga një çeshme (krua). Sahati i Kullës është dhuruar nga Perandori i atëhershëm gjerman Vilhelmi i II-të. E veçanta e Sahat Kullës është se që nga ndërtimi i saj e gjer në ditën e sotshme sahati (ora) në asnjë çast nuk është ndalur së punuari. Kam pas rast të vizitojë sahat kulla të ndryshme, por me të vërtet sahat kullë më të bukur gjer tani nuk kam parë, sikur që ishte ajo, Sahat Kulla e Izmirit. Këzllaragasi hani – është ndërtuar në vitin 1744 nga ana e Haxhi Beshir agës gjatë kohës së Sulltan Mahmudit të I-rë, është i përbërë prej dy çarshive, në katin përdhes janë të ekspozuar për shitje prodhime të ndryshme nga guri, bakri, rruza, argjend etj, ndërsa në katin e dytë gjenden punëtori të ndryshme me prodhime punë dore. Në mes gjendet një kafe-çajtore për pushim ku shërbehet sidomos kafja dhe çaji. Ka edhe hane tjera në Izmir, por ky është më i njohuri dhe më i rëndësishëm i qytetit të Izmirit. Xhamia e Konakut – është një xhami e vogël në miniaturë, e cila gjendet pran Sahat Kullës në qendër të Izmirit. Është e tëra në formë oktagonale, e ndërtuar në vitin 1755 nga Ajshe hanmi, gjatë luftës së parë botërore ka pësuar dëmtime të mëdha, dhe se në vitin 1964 është rinovuar tërësisht. Me të vërtet kam vizituar shumë xhami të ndryshme nëpër vende dhe qytete të ndryshme, por xhami më të vogël dhe më karakteristike se xhamia e Konakut të Izmirit nuk kam parë gjer tani.Xhamia e Hisarit – gjendet në sheshin Kemeralti, e ka ndërtuar në vitin 1592 Jakub bej Ajdinogllu, është xhamia më e madhe e Izmirit. Ka kupolën qendrore në mes e përcjell anash me kupolat anësore. Enterieri i brendshëm i saj është një raritet i veçantë i kulturës dhe artit të periudhës osmane. Viteve të fundit është restauruar në tërësi dhe se me të vërtet është një xhami e bukur dhe monumentale. Kisha e Shën Gjonit – është një kishë anglikane e hapur në vitin 1902. Sinagoga e Bet Israelit – është faltore kryesore e hebrenjve të Izmirit, gjendet në lagjen e Karatashit dhe është hapur në vitin 1907 me ferman të Sulltan Abdylhamdit II-të dhënë kryeministrit të atëhershëm(sadriazemit) Qamil Pashës, me kërkesë të hebrenjve që jetonin në atë kohë në Izmir, për rituale fetare. Në vitin 1950 është bërë restaurimi i saj dhe se edhe sot është faltorja më e madhe hebraike në Izmir në të cilin kryejnë ritualet e tyre fetare. Përveç kishës së Shën Gjonit, janë edhe shumë kisha tjerë, ndër të cilët do të veçoja : kisha katolike e Shën Helenes, kisha katolike e Notër-Damit në Izmir, kisha katolike e Shën Marisë, kisha protestante britanike, kisha katolike e Shën Rosary e kështu me rrallë.
Në përfundim të këtij udhëpërshkrimi do të cek se me të vërtet ia vlen të vizitosh edhe qytetin e Izmirit, gjatë shkuarjes në Turqi, se ke çfarë të shohësh gjatë vizitës, një qytet antik me një trashëgimi shumë të pasur kulturore-historike të popujve dhe feve të ndryshme gjatë periudhave të ndryshme kohore në të cilën kanë jetuar dhe vepruar.

18.11.2011
Faik MIFTARI

Anomalitë e KEK-ut

2011-10-31T23:43:00.003+01:00

Ka kohë që kam dashur të shkruaj një qasje për Korporatën Energjetike të Kosovës (KEK-u), jo për tërësinë e saj, por gjegjësisht për njësinë e distribucionit apo shpërndarjes së saj, porse disi rasti apo çasti prolongohej nga aktualitetet tjera, porse ngjarja që ndodhi këto ditë, bënë që kupa të mbushet, dhe vendosa të shkruaj për anomalitë brenda KEK-ut.

Pas luftës në Kosovë, në çastet e etheve dhe vlimeve patriotike, rastisi që një ditë, me ç’rast isha edhe vet prezent, vijnë dy punëtorë të KEK-ut, duke më porosit që orëmatësin (njehsorin) e rrymës elektrike që e kisha, duhet ndërruar, pasi që është i prodhimit serb (EI-Nish), dhe se si i tillë tregon më tepër kilovat të shpenzuar të energjisë elektrike se sa është gjendja reale, me orëmatësin e prodhimit slloven (Iskra-Kranj). Mirë ju thash, pasi është ashtu, a keni ndonjë vendim me shkrim nga KEK-u, apo ndonjë vendim intern të juaj , pasi që me dëshirë do ta kisha ndërruar orëmatësin, po të ishte i prodhimit shqiptar apo kosovar, për të kontribuar në prodhimin dhe zhvillimin vendor, me konsumimin e prodhimeve vendore, ndërsa sa i përket orëmatësit dhe ndërrimit të tij, do të shkojë në njësinë qendrore të KEK-ut në Prishtinë, për t’u konsultuar dhe sqaruar një veprim të tillë. Para se të kem orëmatësin serb të EI-Nishit, e kisha orëmatësin slloven Iskra –Kranjit, porse gjatë pushtetit serb, e ndërruan orëmatësin slloven me orëmatësin serb, por nuk më kujtohet saktësisht a ishte detyrim apo ndonjë prishje, që ke shkak për të ndërruar njehsorin. Në Prishtinë, në njësinë qendrore të KEK-ut, në takimin që e pata me një menaxher, të njërës nga divizionet e saj të shumtë, mora përgjigje të prerë se nuk ka pas kurrfarë urdhër për një veprim të tillë, dhe se fare nuk është e vërtetë se orëmatësi apo njehsori i prodhimit serb (EI-Nish) nuk tregon gjendjen reale, pos që ka ndonjë prishje eventuale në njehsor apo orëmatës. Punëtorët pa thënë një-dy u larguan, dhe se nuk erdhën fare më, por gjatë largimit e kishin ç’kyçur pllombën e njehsorit, që unë fare nuk e kisha vërejt, për t’u hakmarrë.
Pas një kohe erdhi kontrolla e KEK-ut për të kontrolluar orëmatësin dhe konstatoi se e kisha pllombën e ç’kyçyr, dhe se jam duke vjedhur rrymën, e unë jo që fare nuk di të manovrojë me rrymën elektrike, por edhe karakteri im njerëzor nuk më lejon diç të tillë të bëjë, e lere më të vjedh. Të zitë e ullirit kam hjekë, gjersa i kam bindur, duke ju argumentuar me fatura për vite me rradhë, sa jam duke shpenzuar mesatarisht në vit dhe pagesat që i kam bërë me rregull, varësisht prej shpenzimit dhe tarifës verore apo dimërore të saj.
Para dy vitesh patë ndërrua jetë babai im, dhe se si trashëgimtar i tij, me kohë desha të kryejë të gjitha formalitetet e nevojshme që si një qytetar i rregullt i shoqërisë kosovare dhe konsumator i shërbimeve të ofruara nga kompanitë siç janë, PTK, KEK-u, Hidroregjioni, Ekoregjioni etj.
Pasi që e nxora certifikatën e vdekjes së babait tim, e kopjova së bashku me kopjen e letërnjoftimit, dhe i hyra procedurës së ndërrimit të emrit në faturat për pagesë për shërbimet publike të ofruara. Pa kurrfarë problemi i rregullova në PTK, Hidroregjion dhe Ekoregjion, por kur shkova në KEK- njësinë rajonale në Prizren, sharra hasi në gozhdë, më thënë se nuk bën të ndërron emrin në faturë, për derisa nuk e paguan në tërësi borxhin paraprak, edhe pse borxhi im ndaj KEK-ut asnjëherë nuk ka kalua maksimalisht 200 euro, varësisht prej tarifës. Jam habitur me një veprim të tillë, dhe se nuk e kisha të qartë, se si mund të jetë kështu, pasi që është adresa e njëjtë, orëmatësi i njëjtë, tani të llogaritet si një konsumator i ri, i cili për herë të parë paguan, apo është një konsumator i ri që e ka blerë shtëpinë apo banesën.
Sivjet, gjatë pranverës, prapë erdhi kontrolla e KEK-ut në shtëpinë time, me pretekst të kyçjes ilegale, duke i parë kabllot në oborr për ndriçim dhe kuzhinën verore në oborr, që ishin të lidhur në mënyrë të rregullt në sistemin e rrymës elektrike, pas vërtetimit të gjendjes faktike reale dhe të rregullt, ju thash si s’ju vjen turp që të kontrolloni dhe shqetësoni për të satën herë, një konsumator të rregullt i cili me kohë, i kryen të gjitha pagesat dhe obligimet ndaj shërbimeve të ofruara, nuk bënë zë, duke parë veten fajtor nga (dez)informata e marrë për kontroll, për kyçje ilegale .
Para ca ditësh, shkova në KEK, të paguaj kistin mujor prej 50 eurosh që paguaj minimalisht, e kisti shkon edhe në 100 euro në muaj, varësisht prej shpenzimit të energjisë elektrike dhe tarifës së caktuar dimërore apo verore. Njëherit me këtë pagesë të kryer, edhe gjendja ime bëhej zero obligime ndaj KEK-ut, pa asnjë borxh. Pasi që nuk kam më borxh, shkova të kryej edhe ndërrimin e emrit të faturës nga babi im, shpirti i tij rahmet pastë, në emrin tim si trashëgues, të cilin veprim para dy vitesh nuk arrita të kryej. Pas pagesës së bërë, shkova te referentja e caktuar për këtë punë, dhe se pas ofrimit të kopjes së certifikatës së vdekjes, kopjes së letërnjoftimit, i mori shënime përkatëse të duhura dhe i regjistroi në kompjuter, pas së cilës më tha se tani obligohesh me pagesë shtesë prej 5.80 euro për shërbim të kryer si konsumator i ri. Mbeta pa tekst, nuk ishte shuma, vlera, ajo që më brengosi, por mënyra e veprimit të saj, e cila nuk kishte faj, pasi që ajo veç i zbatonte rregulloren apo aktin intern të kompanisë së saj, saktësisht të KEK-ut por e di, sa kam njohuri, se edhe në gjykatë kur vërtetohet trashëgimia apo ndërrimi i titullarit të pronës, nga babai tek i biri, nuk paguhet gjë, e merreni me mend në KEK ky parim nuk vlen. Po qoftë kjo edhe prej KEK-ut e tepërt është.
Në përfundim të kësaj qasjeje, mund të themi se në shoqërinë e tanishme shqiptare (kosovare), një qytetar apo konsumator i rregullt që i kryen me kohë obligimet dhe pagesat ndaj shërbimeve të ofruara, në vend se të shpërblehet me ndonjë certifikatë mirënjohjeje dhe të trajtohet si shembull i një qytetari ”par exellence” për obligimet e kryera me kohë ndaj kompanive që ofrojnë shërbime të caktuara qytetarëve, ai shikohet, trajtohet si një qytetar i dyshimtë, mëkati i së cilit është sepse do të jetojë dhe veprojë konform standardeve njerëzore dhe qytetare, si një qenie njerëzore, fisnik dhe besnik ndaj shtetit të tij, dhe i cili me kohë i kryen obligimet e veta çfarëdo qofshin. Pasi që së shpejti KEK-u, gjegjësisht njësia e distribucionit do të privatizohet, a thua kjo anomali e KEK-ut që tani është, do të vazhdoj edhe pas saj, ditët, muajt dhe vitet në vijim do të vërtetojnë këtë më së miri.

31.10.2011
Faik MIFTARI

Rilindja e Turqisë

2011-10-21T21:50:00.002+01:00

Para ca ditësh u ktheva nga Turqia, gjegjësisht nga qyteti i Izmirit, ku qëndrova një javë për arsye objektive (shëndetësore), dhe pashë të udhës të bëjë një këndëvështrim nga udhëtimi në Turqi.Turqia është duke përjetuar me të vërtetë një zhvillim të hovshëm ekonomik, politik, arsimor, shkencor, shëndetësor, ushtarak, diplomatik, të gjitha këto dukuri të theksuara mund të vërehen anekënd Turqisë, e veçanërisht në qytete të mëdha, sikurse që janë, Stambolli, Ankaraja, Izmiri, Bursa, Antalia e kështu me rradhë. Gjatë kohës sa isha atje, Turqia e shpalosi programin e zhvillimit ekonomik të saj për periudhën trevjeçare me ç’rast mesatarja e zhvillimit ekonomik parashihej të jetë 7,5%, GDP aktuale me mbi 10.000 dollar për krye banori (Turqia ka rreth 75 milion banorë) do të arrijë në 12.500 dollar për krye banori, ndërsa papunësia aktuale me 10% do të bie nën 10%, për herë të parë në historinë e re turke, diku rreth 8-9% . Njashtu gjatë atyre ditëve, Turqia filloi me projektin e ndërtimit të 100 helikopterëve të parë të prodhimit vendor, T-129, projekti ideor i ATAK-ut, me ç’rast parashihet që brenda 5 vitesh ky projekt të përfundojë dhe që helikopteri i parë turk vendor të fluturojë në qiell, pasi që Turqia zë vendin e 9-të në botë në përdorimin e helikopterëve.

Diplomacia turke është duke zhvilluar një aktivitet të gjerë diplomatik në të katër anët e botës, sikurse në Evropë e Amerikë, njashtu edhe Azi e Afrikë, sa isha në Turqi, rastisi që të jetë mysafir në Ankara ministri i punëve të jashtme të Suedisë z. Karl Bild, të cilin e priti homologu i tij nikoqir z.Ahmet Davutogllu. Në konferencën e mbajtur për shtyp, përveç tjerash ministri suedez i punëve të jashtme theksoi:“ Bashkësia Evropiane në botë ka dy ortak strategjik, njëra është SHBA-ja, dhe tjetra Turqia”, ndërsa homologu i tij turk z.Ahmet Davutogllu, përveç tjerash theksoi:” Para 100 vitesh misioni ishte që të përfundojë qeverisja osmane (otomane), 100 vite pas, baraspesha e forcës turke po rikthehet”.
Sikurse në botë, Evropë, Ballkan, Kosovë e Shqipëri, me të madhe është aktuale tema e rikthimit turk, apo siç e quajnë “ rikthimi neosman”, njëjtë edhe në Turqi është aktuale kjo temë, ashtu që nëpër gazeta e tyre shkruhen kolumne, shkrime, analiza të shumta rreth kësaj teme, nga të cilat do t’i veçoja disa sosh. Në intervistën e dhënë gazetës spanjolle ABC kryetari hungarez z.Pal Schmitt përveç tjerash theksoi:
” 150 vjet qeverisjeje nga turqit e shoh si një rast të mirë për neve, nga viti 1541e gjer në vitin 1686 për hungarezë ka qenë fatlume qeverisja osmane, po të ishte pushtuar Hungaria gjatë atyre viteve, nga ndonjë popull tjetër, neve do të na ndërronin edhe fenë edhe gjuhën, dhe se neve do të asimiloheshim, dhe se gjatë takimeve të shumta me politikan turq, kemi pas biseda të frytshme rreth të drejtës së Turqisë për anëtarësimin në Bashkimin Evropian, jam i mendimit se Turqia si një shtet mysliman me afro 100 milion banorë në një të afërme të afërt, është e udhës dhe koha është që ajo të jetë anëtare e Bashkimit Evropian”.
Gjatë vitit 1992, në New York, ish ministri i punëve të jashtme të Turqisë z.Hikmet Çetin, në një takim të mbajtur prej shumë takimeve lidhur me luftën e Bosnjës, ka theksuar:” M’u afrua një diplomat amerikan dhe në vesh më pëshpëriti, këtë bela të Zotit (lufta në Bosnje), nuk e di si ta zgjidhim, habitem se si keni qenë të suksesshëm 500 vjet këto troje (Ballkanin) ta udhëhiqeni me sukses”. Poashtu z.Hikmet Çetin, me rastin e vizitës së tij në Izrael, gjatë takimit kryeministri izraelit i afrohet dhe i tregon atij rastin që i ka ndodhur atij:
” Afër kufirit me Egjiptin, shkova të vizitoja një qytezë hebre, kryetari i asaj qyteze filloi të më ankohej, duke i fajësuar egjiptianët, pastaj m’u drejtua mua duke akuzuar edhe qeverinë tonë. I thash unë, po mirë, ti çdo kënd dhe çdo anë po e akuzon, po çfarë do ti atëherë?. Ai m’u përgjigj” e dua drejtësinë osmane pesëshekullore”.
Me 20 prill 2003 në intervistën dhënë televizive për CNN, kryetari i tanishëm aktual turk z.Abdullah Gyl, në pyetjen e gazetarit lidhur me Lindjen e Mesme, iu përgjigj:” në atë kohë si deputet që isha, shkova në një mbledhje në Jerusalem, ku isha i ftuar, në të cilin bisedohej për temën e Lindjes së Mesme, në të cilin mori fjalën edhe kryetari i tanishëm z.Shimon Peres i cili në fjalimin e tij akuzoi rëndë pothuajse të gjithë. Në diskutimin tim ceka përvojën e periudhës osmane si “per exellence” të qeverisjes së popujve të ndryshëm me kultura të ndryshme. Deputeti gjerman më afroi ngatë Shimon Peresit dhe më prezantoi, ky është zotëri Gyl, deputet turk. Ai mu drejtua me fjalët: Çfarë të bëjmë, a prapë të japim juve qeverisjen e tokave tona?. Unë iu përgjigja: ne 500 vjet në mënyrë të shkëlqyer e kemi udhëheqë dhe qeverisë, prapë mundemi në këtë mënyrë të qeverisim, qoftë nevoja”.
Pas hulumtimeve të studiuesve hungarez, kanë ardhur në përfundim se: ” Osmanët në Ballkan, shumë më tepër kanë investuar se sa që kanë vjelur tatimet, ndërsa pushtuesit perëndimor në shtetet që kanë pushtuar, çdo gjë që ka qenë, mbi dhe, dhe nën dhe, kanë plaçkitur dhe marr me vete. Nga shtetet e Afrikës i kanë marrë zezakët dhe i kanë dërguar dhe shitë si robër, dhe se tërë mineralet e çmuara sikurse edhe ari e stoli të ndryshme i kanë marrë me veti. Prapë në Ballkan, gjatë kohës së Perandorisë Osmane më së shumti kisha janë ndërtuar. Në Ballkan banorët apo shtetasit askujt me dhunë, nuk i kanë ndërruar fenë dhe gjuhën e tyre, prej asaj kohe hiç pa ndërruar dhe pa imponuar, janë në mejdan edhe sot e kësaj dite popujt e ndryshëm dhe fliten gjuhë të ndryshme në Ballkan. Kjo është e vërteta reale e Perandorisë Osmane”
Kjo qasje do të ishte përgjigje më e mirë se si duhet trajtuar në mënyrë objektive e reale të kaluarën tonë, edhe periudhën osmane, e jo të trajtohet njëanshëm dhe në mënyrë apriori dhe të pavërtetë, siç e bëri kryetarja e Kosovës Atifete Jahjaga në ” Takimet e Gjeçovit”, referatin e së cilës i ka përgatitur me siguri don Lush Gjergji apo don Shan Zefi, se këtë nuk e kanë përpiluar këshilltarët e saj, Ilir Deda apo Arbër Vllahiu, pasi që ata si të tillë kanë një kredo dhe një qasje objektive intelektuale e shkencore, e të cilin gjë e vërtetoi në fjalën përshëndetëse vet Ilir Deda me rastin e mbajtjes së manifestimit të “Ditës së Boshnjakëve” me 28 shtator në Prizren. Të glorifikosh një kanun të maleve, atë të Lekë Dukagjinit, në shekullin XXI, është me të vërtetë blasfemi e llojit të vet, i cili edhe sot e kësaj dite na sjell dëm të pariparueshëm, atë të gjakmarrjes brenda kombit tonë, e të mos flasim për drejtat që nuk i jep fare Kanuni femrës, që është një anashkalim total i femrës shqiptare, duke e përjashtuar atë nga të gjitha të drejtat e saja, e lere më, që të bëhet kryetare e Kosovës.

Po qoftë kjo edhe prej kryetares Atifete, e tepërt është.

21. 10.2011
Faik MIFTARI

Kushtetuesja politike e Kosovës

2011-10-08T19:52:00.002+01:00

Me datë 30 shtator Gjykata Kushtetuese e Kosovës solli aktvendimin për papranueshmëri në rastin nr. KI36/11 të parashtrueses Arjeta Halimi për vlerësimin e kushtetutshmërisë për mos-përmbarimit të pretenduar të Aktgjykimit CN Nr. 24/09 të datës 17 nëntor 2009 të Gjykatës së Qarkut të Gjilanit dhe shkeljes së pretenduar të drejtave të njeriut të parashtresës së kërkesës.Parashtruesja e kërkesës ka kërkuar vlerësimin e kushtetutshmërisë të mos-përmbarimit të Aktgjykimit CN. Nr. 24/09, të Gjykatës së Qarkut të Gjilanit të 17 nëntorit 2009. Me atë aktgjykim padia e parashtrueses së kërkesës ishte miratuar dhe i padituri, pra Drejtoria Komunale për Arsim e Vitisë, ishte obliguar "t'ia njohe paditësit (pra parashtrueses se kërkesës) të gjitha të drejtat që burojnë nga statusi i nxënëses së rregullt në Gjimnazin "Kuvendi i Lezhës" në Viti". Përmes kërkesës së saj, parashtruesja e kërkesës kërkon të sigurojë që aktgjykimin e lartcekur, të nxjerrë nga Gjykata e Qarkut në Gjilan, do ta për-mbarojë Drejtoria Komunale e Arsimit ne Viti. Parashtruesja e kërkesës pretendon se mos-përmbarimi i Aktgjykimit CN. nr. 24/09, te 17 nëntorit 2009 te Gjykatës se Qarkut ne Gjilan, asaj ia mohon te drejtën e arsimimit e cila garantohet me të gjitha aktet vendore dhe ndërkombëtare.

Në vend se Gjykata Kushtetuese e Kosovës do të duhej të sillet konform Kushtetutës së Kosovës, pasi që në nenin 113.al.7 e Kushtetutës së Kosovës decidivisht shkruan:” Individët janë të autorizuar të ngrenë shkeljet nga autoritetet publike të drejtave dhe lirive të tyre individuale, të garantuara me Kushtetutë, mirëpo vetëm pasi të kenë shteruar të gjitha mjetet juridike të përcaktuara me ligj” si dhe në bazë të nenit 20 dhe 47 të Ligjit Nr. 03/L-121 për Gjykatën Kushtetuese të Kosovë si dhe nenit 36 të Rregullores së punës së Gjykatës Kushtetuese të Kosovës, apriori ka dashtë të refuzojë lëndën për shqyrtim, pasi që nuk janë shterur të gjitha mjetet e përcaktuara me ligj, fare pa hyrë në shqyrtimin e lëndës, me ç’rast ka bërë shkelje të Kushtetutës së Kosovës. Me këtë veprim të saj ajo i ka hyrë shqyrtimit të lëndës së parashtruar dhe ka sjell Aktgjykim i cili vetvetiu është në kundërshtim me Kushtetutën e Kosovës, Ligjit mbi Gjykatën Kushtetuese të Kosovës si dhe Rregullores së punës së Gjykatës Kushtetuese të Kosovës në të cilin thirret, pasi që këto nuk i japin të drejtë fare të shqyrtojë kërkesën e cila nuk i ka plotësuar kriteret e parapara për shqyrtim.
Me aktvendimin e saj ajo ka hedhë poshtë kërkesën e parashtrueses, edhe pse nuk janë shterur të gjitha mjetet juridike, dhe se Gjykata Kushtetuese e Kosovës nuk ka pas të drejtë as të hyjë as në komentimin e bazueshmërisë së kërkesës e sidomos duke cituar vendimin e Gjykatës Evropiane të Drejtave Njerëzore (GJEDNJ). Me këtë veprim të saj qytetarët e Kosovës kanë humb edhe më tej besimin në Gjykatën Kushtetuese të Kosovës, sepse në vend se të veprojë dhe gjykojë konform Kushtetutës së Kosovës dhe ligjeve të saja, ajo bie vendime dhe aktgjykime të njëanshme dhe bie pre e politikave aktuale ditore të Kosovës.
Prej aktgjykimit të saj shihet se nuk është kërkuar interpretimi i Kushtetutës apo përputhshmëria e ligjeve të caktuara me Kushtetutë, e të cilën drejtë kanë të parashtrojnë vetëm Kuvendi i Kosovës, Presidenti i Kosovës, Qeveria e Kosovës dhe Avokati i Popullit , por se është kërkuar interpretimi i mosekzekutimit të vendimit të Gjykatës së Qarkut të Gjilanit nga Drejtoria Komunale e Arsimit në Viti. E dihet se kërkesën për vlefshmërinë apo interpretimin e një ligji apo vendimi nuk ka të drejtë të iniciojë individi apo personi, me ç’rast bëhet shkelje evidente e Kushtetutës së Kosovës.
Nëqoftëse se parashtruesja e kërkesës kërkon interpretimin e ekzekutimit të Aktgjykimit të plotfuqishëm të Gjykatës së Qarkut të Gjilanit, në të cilin ka vendosur që Arjeta Halimi ka të drejtën e shkollimit dhe se Drejtoria Komunale e Arsimit të Vitisë ka qenë e obliguar që të lejojë të vazhdojë shkollimin në gjimnaz, ndërsa aktgjykimi nuk është ekzekutuar sipas procedurës së paraparë, atëherë shtrohet pyetja se çfarë vendimi do të merrte Gjykata Kushtetuese e Kosovës për realizimin e të drejtës së shkollimit të obliguar sipas Kushtetutës së Kosovës dhe të gjitha konventave ndërkombëtare për garantimin dhe mundësimin e shkollimit obligativ. Kontesti nuk ka qenë çështja e shamisë, si një e drejtë e garantuar njerëzore për lirinë e stilit të veshjes pa marrë parasysh bindjet politike, kulturore, tradicionale, fetare, por se humbja e drejtës së shkollimit të obliguar.
Në asnjë vend në botë, bile as në shtetet jodemokratike, Gjykata Kushtetuese nuk do të kishte mund të bijë një vendim të tillë të interpretimit i cili do të ndalonte një të miture të humb të drejtën e shkollimit të obliguar për shkak të bindjeve të saja apo stilit të veshjes e që paraqet shkelje drastike e të drejtave dhe lirive njerëzore.
Në fund, sa i përket interpretimit të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës për të drejtat dhe liritë themelore në pajtim me vendimet e Gjykatës Evropiane për të Drejtat Njerëzore(GJEDNJ), saktësisht aktgjykimin Nr.27085/05 e datës 4 dhjetor 2008, që është nonsens i llojit të vet për krahasim, do të ndalem në një qasje të veçantë ditëve në vijim.

08.10.2011
Faik MIFTARI

Rishikimi i teksteve shkollore

2011-09-26T13:17:00.002+01:00

Në vazhdën e aktualitetit kosovar, në këto javët e fundit, lidhur me iniciativat, idet, qasjet e ndryshme, lidhur me rishkrimin apo rishikimin e historisë së teksteve shkollore në shkolla fillore dhe të mesme, si dhe të (mos) lejimit të shamisë në shkolla dhe institucione publike dhe (mos) aplikimit të lëndës së Edukatës Fetare në shkolla publike, u detyrova që t’i rilexoi tekstet tona shkollore. Pasi që vajza ime sivjet ndjek mësimet në klasën e tretë të shkollës fillore, bëra një analizë teksteve shkollore të klasës së parë, dytë dhe të tretë të shkollës fillore, edhe pse do të ishte e mirëseardhur që dikush të bëjë një studim dhe analizë më të hollësisëm të të githa teksteve shkollore si të shkollave fillore ashtu edhe të mesme të Kosovës.

Neni 8 i Kushtetutës së Kosovës e përkufizon Kosovën si shtet laik:“Republika e Kosovës është shtet laik dhe neutral në çështje të besimeve fetare”. E qartë dhe konciz, shteti mund të jetë laik, por njeriu, personi, individi apo shoqëria në përgjithësi nuk është dhe nuk mund të jetë laike, por është sipas përkatësisë apo perceptimit fetar, në rastin e Kosovës, me shumicë absolute muslimane dhe pakicë minimale krishtere, dhe aty këtu ndonjë deist apo gnostik, pasi që nuk më merr mendja që ndonjeri në Kosovë veteveten e percepton akoma si ateist. Edhe te identiteti fetar, shumë analistë dhe komentues bëjnë një gabim kardinal kur neve shqiptarëve e perceptojmë si besimtar të tri feve, islame, katolike dhe ortodokse, që në të vërtet është gabim, pasi që sikurse Islami në bërthamën e vet përmban doktrinën (ritin) sunitë dhe shiitë, ashu edhe krishterimi në bërthamën e vet përmban doktrinën (ritin) katolik dhe ortodoks, ndërsa feja e tretë hyjnore ëshë hebraizmi, e cila së bashku me Islamin dhe Krishterimin e kanë për bazë besimin monoteist në një Zot të vetëm, përkundër besimeve politeiste, sikurse që janë hinduizmi, brahmanizmi, budizmi, taoizmi, etj.
Gjatë shfletimit dhe analizës së teksteve shkollore të sipër përmendura, duke aluduar Kosovën si shtet laik dhe neutral në çështjen e besimeve fetare, në praktikë, në tekste shkollore kemi një favorizim të qytetërimit (civilizimit) të krishterë, dhe një diskriminim tej mase të qytetërimit (civilizimit) islam në mënyr perfide, të hapur dhe as pak të kamufluar. Kjo nëse arsyetohet edhe me atë se në shoqërinë kosovare dominon areali gjeokulturor perendimor dhe se orientimi politik gjeostrategjik i kosovarëve është integrimi evroatlantik, kjo nuk do të thotë dhe nuk jep drejtë që të na shpie edhe drejt qytetërimit krishterë si bërthamë e qytetërimit të Evropës, pasi që edhe nenet 9 e 14 të Konventës Evropiane për të drejtat e njeriut garantojnë barazinë e feve, dhe se Bashkimi Evropian nuk ka të drejtë të imponojë mënyrën e lirisë së religjionit të caktuar.
Në Abetaren për klasën e parë të shkollës fillore të autorëve Agim Deva & Islam Krasniqi në faqen 75 e kemi tekstin me titull: ”Porosia e fundit e Skënderbeut” pa autor, në të cilin në fund të shkrimit qëndron fjalia: “Prandaj, porosia ime e fundit është; qëndroni gjithmonë të bashkuar”. Në tekstin shkollor ”Leximi 1” të autorit Arif Demolli për klasën e parë të shkollës fillore, në faqe 6 e kemi tekstin me titull të njejtë ”Porosia e fundit e Skënderbeut” pa autor, në të cilin në fund të shkrimit qëndron fjalia: ”Luftërat për liri vazhduan edhe pas vdekjes së Skënderbeut”. Paradoks apo anashkalim i të njejtit tekst, pa autor, nga përpiluesit e programit mësimor.Në librin e Edukatës Figurative të autorit Shyqri Nimani për klasën e parë të shkollës fillore në faqen 53 është posteri me shembëllesën e Nënës Tereze, Albanian St.Tereza, Shën Tereza Shqiptare, përfundi saj porosit nxënësit të pikturojnë portretin e Nënës Tereze, në faqen 55 prap e kemi posterin e përsëritur të Nënës Tereze.Në librin shkollor “Leximi 2” të autorit Arif Demolli, për klasën e dytë të shkollës fillore, në faqen 41 është teksti me titull ”Marigona dhe Flamuri” ku në mes tjerash shkruan: Pse të mos e pagëzojmë Marigonë?- i përngjaftë Marigonës së Flamurit! Marigona quhej vajza që qëndisi flamurin shqiptar i cili u ngrit në Vlorë me 28 nëntor 1912 në Vlorë. E që kjo fare nuk është e saktë dhe e vërtetë, pasi që në “Kujtime 1885-1925” të Eqrem bej Vlorës e përshkruan në mënyrë të qartë ngritjen e flamurit në Vlorë me 28 nëntor 1912, në faqen 314, për të cilin Eqrem bej Vlora thotë: ”E zgjata ca historinë e ngritjes së flamurit sepse në vitet e fundit kanë qarkulluar variante krejt të pavërteta dhe unë dëshiroj që ngjarja e saktë të përshkruhet e të mbetet njëherë e përgjithmonë”. Në faqen 42 është teksti me titull:”Të bisedojmë” ku shkruan përveç tjerash ”Të pagëzosh fëmijën është një ngjarje në familje. Deri vonë ne kishim emra në gjuhë të huaja. Tash shumica e fëmijëve tanë kanë emra të bukur shqip: Lule, Flutura, Blerim, Veton etj., por edhe Gjergji, Lekë, Dukagjin etj. Në faqen 43 është teksti me titull ”Flamuri magjik” nga autori Pandeli Koqi në të cilin pos tjerash është fotoja e katedralës me flamurin tonë kombtar kuqezi, përfundi saj është teksti, në të cilin në mes tjerash shkruan: ”Kur u gdhitë të ngazëllyer pamë flamurin kuqezi në majen e katedrales. Pas pak armiku fillonte ta guante me topa”. Në faqen 48 e kemi shkrimin me titull ”Kuvendi i Lezhës” kronikë nga Gjon Muzaka, ku prap flitet për Skënderbeun.Në librin”Gjuha Shqipe 2” të autorit Bahri Beci për klasën e dytë të shkollës fillore prej faqes 58 e gjer në faqen 62 përshkruhet prap vetëm Skënderbeu,” legjendat, gojëdhanat, tregime, për shpatën e tij, shpatë e kuqe si gjakë që lëshonte xixë e flakë, shpata është e trashë, sa një tra, dhe tehun e saj e dinin të hollë si brisk, vringëllima e shpatës e kishte shtënë frikën ushtrisë osmane”. Në librin”Leximi 3” të autorit Arif Demolli, për klasën e tretë të shkollës fillore në faqen 21 e kemi tekstin”Mirë se erdhe Skënderbe” pa autor, prap për Skënderbeun, ndërsa tek në faqen 123 e kemi tekstin me titull”Shoku ynë i heshtur” pa autor, ku përmendet vetëm njëher emri i Adem Jasharit, heroit dhe komandantit tonë legjendar.Në librin”Gjuha Shqipe 3” të autorit Bahri Beci, për klasën e tretë të shkollës fillore, në faqen 61 është prap përmendorja e Skënderbeut, në faqen 62 është teksti i Mark Gurakuqit”Liria qëndron në maje të shpatave tona”, prap për Skënderbeun, në faqe 65 prap shkrimi për Skënderbeun.Në librin “Edukata Figurative 3” të autorit Muhamet Ahmeti-Metis në faqen 9 kemi prap potretin e Nënës Tereze, në faqe 36 e kemi katedralen e vizatuar nga autori Grant Vudi. Çdo respekt figurave historike të shquara të Skënderbeut dhe Nënës Tereze, por mjer për neve,për popullin shqiptar që jemi, që e tërë historia jonë kombëtare të përmblidhet vetëm në dy figura, atë të Skënderbeut dhe Nënës Tereze.Në librin e gjuhës angleze”Follow me 1” për klasën e tretë të shkollës fillore të autorëve Nimete Krasniqi&Ardita Kabashi-Hima, në faqen 68 kemi vjershën (Rhyme) për Santa Clausin, ndërsa në faqen 69 vjershën (Rhyme) për Krishtlindjet ”We wish you a Merry Christmas”.
Emrat që përmendën në tekstet në librin“Leximi 1” të autorit Arif Demolli, për klasën e parë të shkollës fillore janë:” Agroni,Ylli, Valbona, Driloni, Arlinda, Drenusha, Dodona, Bukuria, Luli, Loli, Drini, Dreni, Blega, Lulja, Bardhyli, Loni, Ermira, Pranvera, Arta, Agimi, Drita, Iliri, Luani, Vjollca, Buqe, Luani, Ximi, Gjoni, Gjini, Miloti”.Emrat që përmenden në tekstet në librin”Leximi 2” të autorit Arif Demolli, për klasën e dytë të shkollës fillore janë:”Lina, Shpresa, Vjosa, Lulevera, Agimi, Drita, Dreni, Eni, Fatmire, Fatlumi, Blerimi, Blerta, Vjollca, Albani, Marigona, Rinori, Luli, Nora, Lulja, Ylli, Mrika, Anila, Dodona, Lorona, Tringa, Rinesa, Dreni, Gjoni, Gazmendi, Leta, Albani, Ximi, Ylli, Diana, Roni, Maro”.Emrat që përmenden në tekstet në Librin”Leximi 3” të autorit Arif Demolli, për klasën e tretë të shkollës fillore janë: “ Nora, Suvali, Mirjeta, Behari, Njomëza, Shega, Ylli, Dodona, Fitore, Erbli, Agroni, Genti, Teuta, Monuni, Longari, Gjergi, Leka, Luani, Mrika, Drilona, Vigani, Agimi, Drita, Teuta, Dritoni, Luani, Ylli, Lulëzimi, Luani, Dodona, Luli, Ardita, Albani, Lora, Beni, Mira, Tala, Sokoli, Arta, Edlira, Laloshi, Fatmiri, Nora, Vlora, Kreshniku, Luli Burbuqja, Dritoni, Brikena, Arjeta, Teuta, Meli, Liridoni, Eni, Vetoni, Yllka, Mikeli, Ardi, Blerta”.Po si nuk e gjeti autori Arif Demolli bile një emër musliman ta cek, bile në qoftë se jo tjetër, emrin e tij Arif, dhe se këto emra nuk janë të huaja për neve, por janë të pranishme me të madhe në Kosovë, krahas emrave të bukur shqip, ndërsa autori nuk haron të cek edhe emrat e shqiptarëve katolik aty këtu, por Arif Demolli le të dijë se jeton dhe vepron në mesin e shqiptarëve me emrat musliman sikur Hasani, Et’hemi, Ragibi, Hakiu, Masari, Qemajli, Azizi, etj., si dhe të shqiptareve me emra muslimane sikur Ajshe, Atifete, Rabije, Hanife, Resmije etj., dhe se edhe në të ardhmen në përkujtim të figurave të shquara politike do të ketë emra musliman si p.sh.Ibrahim (Rugova), Hashim (Thaqi), Isa (Mustafa), Behgjet (Pacolli), Ferid (Agani), Naim (Tërnava), Fuad (Ramiqi) etj., si dhe të dëshmorëve të rënë të kombit: Adem, Shaban, Hamzë (Jashari), Zahir (Pajaziti), Sali (Çeku), Remzi (Ademaj) e shumë të tjerë, e të mos flasim për personalitete kombtare dhe fetare si p.sh.:Abdyl, Ymer, Sami, Kadri, Idriz, Muhamed, Ahmed, Jakub, Ismail, Hysen, Shuaib, Tahsin, e kështu me rrallë.
Në përfundim të kësaj qasjeje do të kisha cekë, se Instituti i Albanologisë, Instituti i Historisë, Akademia e Shkencave dhe Arteve të Kosovës, do të ishte e udhës të ngrisin zërin në rishikimin e teksteve shkollore, konform shtetit të proklamuar laik të Kosovës dhe neutral ndaj çfarëdo feje, edhe pse do të duhej që edhe Bashkësia Islame e Kosovës të merret edhe me këtë çështje, por për fat të keq nuk e ka as edhe një institut të vetëm që merret me analizën, hulumtimin, studimin dhe përcelljen e dukurive shoqërore ekzistuese në Kosovë, e vetmja që mbetet është, të bëjë thirrje të gjithë prindërve që sa herë i ndihmojnë fëmijët e tyre për të kryer detyrat e shtëpisë le të shfletojnë dhe le të lexojnë librat e tyre, dhe të shohin se vallë a janë duke mësuar fëmijët e tyre në frymën e e laicitetit të proklamuar apo të favorizimit të qytetërimit (civilizimit) krishterë dhe diskriminimit tej mase të qytetërimit (civilizimit) islam.

23.09.2011
Faik MIFTARI

Xhamia, shamia, edukata, "non grata"

2011-09-07T22:23:00.002+01:00

Krerët institucional, politik, partiak të Kosovës si bashkëpjesëmarrës apo si faktor vendimtar në Kuvendin e Kosovës për mos kalimin e dy amendamenteve për lejimin e shamisë dhe edukatës fetare në shkolla publike, natën e Fitër Bajramit ia vunë ”thikën pas shpine” shqiptarëve musliman në përgjithësi e Myftiut të Kosovës në veçanti, ndërsa të nesërmen në ditën e Fitër Bajramit pa fije turpi e morali ia uruan Fitër Bajramin shqiptarëve musliman në përgjithësi e Myftiut të Kosovës në veçanti, sikurse të mos kishte ndodhur kurrgjë.

E tëra nisi me propozimin e dy amendamenteve nga Koalicioni Kosova e Re, të përkrahur edhe nga deputetë të komuniteteve dhe tjerë, lidhur me lejimin e shamisë dhe edukatës fetare në shkollat publike. Pas kësaj pasoi prononcimi i Ipeshkvisë së Kosovës (Dioqezës Shkup- Prizren) kundër lejimit të Edukatës Fetare në shkolla publike të Kosovës, edhe pse kjo ka qenë e ditur dhe nuk ishte risi një veprim i tillë i pamatur prej saj, por diç tjetër në prononcim të saj, që është shumë i rrezikshëm dhe tepër negativ për momentin në të cilin gjendemi. E para është, në të cilin thuhet:
“ Lypet që shtetësia e Kosovës të” piqet” dhe të njihet nga të gjitha institucionet ndërkombëtare”, pikërisht është edhe Vatikani që kontribuon që akoma shtetësia e Kosovës nuk po “piqet” pasi që nuk po e njeh pavarësinë e Kosovës, dhe Kosovën e konsideron si pjesë përbërëse e Serbisë, e për t’u njohur nga institucionet ndërkombëtare, duhet patjetër pajtimi i Serbisë, sipas tyre, pasi që në Këshillin e Sigurimit të OKB-së pa pajtimin e Serbisë, nuk mund të kalojë pavarësia e Kosovës, për shkak të vetos së Rusisë dhe të Kinës, ndërsa në Bashkimin Evropian për shkak të vetos së 5 shteteve anëtare të saj (Spanjës, Rumanisë, Sllovakisë, Greqisë dhe Qipros) që akoma nuk e njohin pavarësinë e Kosovës, pa pajtimin paraprak të Serbisë.
E dyta është, në të cilin thuhet:
”Të arrihet, nëpërmjet arsimimit, një qytetërim i mirëfilltë europian dhe Kosova të jetë e aftë për të menaxhuar një çështje kaq madhore”, që do të thotë se Kosova nuk është e aftë të menagjojë, merreni me mend, një lëndë shtesë në shkolla publike të Kosovës, dhe atë fakultative, zgjedhore, sipas dëshirës së prindërit dhe nxënësit, e lere më të menaxhojë diç tjetër kruciale, sipas saj. E treta është, “ dhe nuk do ta bartë përgjegjësinë mbi pasojat e mundshme për kombin” me ç’rast përcjell mesazhe kërcënuese për kombin, pa i cekur se cilat janë ato pasojat për kombin dhe çfarë do të thotë me këtë. Pas këtij prononcimi ka qenë e ditur që nuk ka pas gjasa as teorike e lere më praktike që këto dy amendamente të kalojnë në Kuvendin e Kosovës, duke ditur se Kuvendi i Kosovës ashtu siç është i përbërë ka akoma nostalgji për sistemin e dikurshëm monist, çoftë ai “titist” apo “ enverist” e bile ka të tillë që vuajnë akoma edhe për teorinë e Darvinit, ndërsa tani kamuflohen nën petkun e laicitetit, pasi më nuk mund të quajnë veten komunist, pa marrë parasysh i çfarëdo modeli çoftë,”titist” apo “enverist” edhe pse jetojnë në një shoqëri demokratike veprojnë akoma me mendimet e të kaluarës moniste.
Edukata Fetare për momentin, aplikohet dhe mësohet në shkolla publike në Evropë që nga Norvegjia e gjer në Greqi, përveç 5 shteteve në të cilin nuk mësohet lënda e Edukatës Fetare, Francë, Slloveni, Mal të Zi, Shqipëri dhe Kosovë, dhe se sipas “laikëve” tanë shqiptar, të gjitha shtetet e Evropës në të cilin mësohet Edukata Fetare automatikisht qenkan shtete fetare e assesi laike. Dua t’i përmendi vetëm dy raste, e kush nuk beson është i lirë që të hulumtojë, rastin e Kroacisë dhe Finlandës. Në Kroaci në një shkollë publike në rast se janë vetëm 7 nxënës të konfesionit musliman qeveria kroate ia siguron mësimdhënësin (hoxhën) për të mësuar lëndën e Edukatës Fetare një herë në javë, merreni me mend, ndërsa në Finlandë, në një qytet 400 km larg Helsinkit, në të cilin jetojnë vetëm 7 nxënës të konfesionit musliman, në mesin e tyre 3 nxënës janë shqiptar nga Kosova, qeveria finlandeze një herë në muaj ia dërgon mësimdhënësin (hoxhën) për t’i mësuar për fenë e tyre islame, ndërsa çdo 6 muaj qeveria organizon ardhjen e tyre në Helsinki, në xhami, për të parë dhe mësuar, në mënyrë praktike, se si merret abdesti, se si kryhet namazi e kështu me rrallë. E dihet që Finlanda gjendet në Evropë dhe është anëtare e Bashkimit Evropian kaherë, ndërsa me Kroacinë kemi qenë së bashku për një kohë të gjatë në ish Jugosllavi si pjesë përbërëse e saj, e tani, ajo prej vitit 2013 do të jetë anëtare fuqiplotë e Bashkimit Evropian. Por neve shqiptarëve jemi mësuar të jemi “yrnek” mostër për të gjithë të tjerët në botë për së keqi, duke përkujtuar historinë jo të largët, që nëna Shqipëri me diktatorin e saj Enver Hoxha në vitin 1967 ishte e vetme në botë që me ligj e ndaloi veprimin e feve, e tani, çoftë edhe në tërë Evropë e lejuar mësimi i Edukatës Fetare,si në Shqipëri ashtu edhe në Kosovë, prapë do të jemi “yrnek” mostër për së keqi, në rast se jo për botën, bile për Evropën, duke mos lejuar mësimin e Edukatës Fetare në shkolla publike.
Para kësaj, refuzimi i parë erdhi nga kryetari i Prishtinës z.Isa Mustafa i cili nuk ofroi lokacionin e kërkuar për Xhaminë e Madhe në Ulpianë, përball Institutit Albanologjik, që ishte kërkesa e Bashkësisë Islame të Kosovës, por te Posta, larg qendrës, dhe se në rast” nuk pranimit nga ana e BIK-ut, atëherë mund ta ndërtojnë në periferi të qytetit”, iu sugjeroi Isa Mustafa. Po qoftë kjo edhe prej Isës, e tepërt është! T’ia përkujtojë Isa Mustafës, se kur kërkoi Ipeshkvia e Kosovës (Dioqeza Shkup-Prizren) hapësirën e Gjimnazit për ndërtimin e Katedralës, jo që askush nuk ia mohoi, por edhe pa lejen paraprake të Komunës së Prishtinës, e nisi dhe e bitisi Katedralen.
Fajtori kryesor për mos kalimin e dy amendamenteve të propozuara në Ligjin për arsim parauniversitar nga ortaku i tij qeverisës, Koalicioni për Kosovën e Re, pikërisht është z. Hashim Thaçi, pasi që ai fjalët dhe premtimet e dhëna nuk i mban, por vepron të kundërtën, ashtu siç ishte fjalimi i tij në iftarin e shtruar nga Partia e Drejtësisë në Hotel Victory para vetëm ca ditësh, në të cilin e “akuzoi oponentin e tij kryesor opozitar z.Isa Mustafën për zvarritjen e vendimit për caktimin e lokacionit për Xhaminë e Madhe në Prishtinë” pasi që është në kompetencë të pushtetit komunal, por që ja tani, çështja e shamisë dhe Edukatës Fetare në të cilin do të mësohej për ”Islamin tradicional denbabaden” siç e ceku në fjalimin e tij përshëndetës në Hotel Victory” z.Hashim Thaqi, ishte pikërisht në kompetencën e tij, të pushtetit qendror, e tradhtoi ortakun e tij qeveritar, me arsyetimin “kinse” nuk paska arrit t’i bind deputetët e tij për të votuar. Do t’ia përkujtojë z. Hashim Thaçit vetëm takimin sekret, pa praninë e medieve elektronike dhe të shkruara, që e ka mbajt në restorantin Villa Park afër Prizrenit, gjatë fushatës parazgjedhore të vitit 2010, me imamët (hoxhallarët) e Prizrenit dhe rrethinës, ku i ka garantuar se” në rast se loboni dhe votoni për PDK-në, po ju premtoj tri gjëra që do ju përmbushi, lejimin e shamisë, lejimin e Edukatës Fetare në shkolla publike si dhe financimin e Bashkësisë Islame të Kosovës” nga buxheti i Kosovës. Kryeministër i Kosovës, premtimin e dhënë e keni shkelë me të dyja këmbë, pirolla ju qoftë!
Koalicioni për Kosovën e Re, tani pikërisht duhet të braktisë qeverinë, AKR-ja me z. Behgjet Pacollin në krye në rast se vazhdon të jetë edhe më tutje pjesëmarrës i qeverisë , atëherë në vitin 2013 në zgjedhjet e ardhshme do të përfundojë sikurse LDD-ja e z.Nexhat Dacit, pasi nuk ka gjasa as teorike lere më praktike të kalojë pragun e 5%. Për Partinë e Drejtësisë tani është momenti ” to be, or not to be – të jesh apo mos të jesh”, sa më parë të braktisë qeverinë, dhe të fillojë konsolidimin e gjithëmbarshëm të saj duke i rikthyer të gjithë anëtarët që e kanë braktisë apo janë larguar nga PD-ja, që nga themelimi i saj, dhe të bëj një riorganizim të tërësishëm dhe të mirëfilltë, dhe që prej tani të nis përgatitjet për zgjedhjet e ardhshme parlamentare që do të mbahen në vitin 2013, në të cilin jo që do të kalojë pragun e 5%, por do të jetë një force respektabile në skenën politike kosovare, në të kundërtën, në rast se vazhdon të jetë në bashkëqeverisje me partnerin e saj PDK-në, ajo definitivisht do të ishte”vetëvrasje politike” dhe fundi i saj politik. Do t’ia përkujtojë Koalicionit për Kosovën e Re, gjegjësisht z. Ferid Aganit dhe z. Muhamed Mustafës, takimin që kanë pas me imamët (hoxhallarët) e Prizrenit dhe rrethinës, në Prizren, gjatë fushatës parazgjedhore të vitit 2010, se” po qese nuk i realizojmë këto dy premtime, lejimin e shamisë dhe Edukatës Fetare në shkolla publike, as një ditë e vetme nuk do të qëndrojmë në qeveri”. Premtimi është borxh për ta mbajtur, topi është në anën e juaj tani zotërinj të nderuar! Poashtu edhe komunitetet, si turke ashtu edhe boshnjake, duhet të lëshojnë qeverinë, pasi që edhe ata do të jenë bashkëfajtor që për fëmijët e tyre të komuniteteve, qofshin turke apo boshnjake , iu kanë pamundësuar që të mësojnë Edukatën Fetare, e cila mësohet si në Turqi, ashtu edhe Bosnjë. Nga partitë opozitare, ka qenë e pritshme që LDK-ja dhe AAK-ja të votojnë kundër, por më ka befasuar veprimi i pamatur politik i Lëvizjes Vetëvendosje, e cila me braktisjen e sallës, ka treguar papjekuri politike, e cila në të ardhme do t’ kushtojë shumë, pasi që e ka pas rastin ideal që me votimin pro amendamenteve të propozuara, të ngrite rejtingun e saj politik, dhe të zgjeron forcën e saj elektorale apo votuese.
Fajin e kemi vet neve shqiptarët musliman, qoftë besimtarë, xhemat, imamë (hoxhallarë), Bashkësi Islame në përgjithësi, që bimë pre e premtimeve të kota të cilido subjekt politik shqiptar, ata për të përfituar vota, e neve për të mos përfituar asgjë, dhe se tani e tutje kjo le të na shërbej si mësim i duhur për zgjedhjet e ardhshme në Kosovë që do të mbahen në vitin 2013, të mos votohet më asnjë subjekt aktual politik shqiptar në Kosovë, por të lobohet, dhe të bëhet thirrje për bojkotim të përgjithshëm, nga neve shqiptarëve mysliman, të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2013 në Kosovë, si alternativë e vetme e mbetur e shqiptarëve musliman të Kosovës.
Në përmbyllje të këtij vështrimi, nuk i mbetet gjë tjetër, myftiut të Kosovës, Mr. Naim ef. Tërnavës, i cili qe plot 8 vite u angazhua që në mënyrë institucionale, me durim dhe bisedime të zgjidh këto tri objektiva themelore të garantuara me të gjitha Konventat ndërkombëtare, xhaminë, shaminë dhe Edukatën Fetare, qenë të kota, pas verdiktit të dhënë të Parlamentit të Kosovës, si organ më i lartë përfaqësues i Kosovës, për mos lejimin e shamisë dhe Edukatës Fetare në Kosovë në shkolla publike, si dhe mos lejimin e ndërtimit të xhamisë në lokacionin e kërkuar në Prishtinë, që tani premtimin e dhënë të realizojë” pasi që janë shterur të gjitha mundësitë institucionale për realizimin e këtyre tri kërkesave elementare, atëherë nuk i mbetet tjetër veç t’i tubojë 200.000 shqiptarë musliman ditën e xhumasë, në Prishtinë, nga të gjitha viset e Kosovës, dhe të mos zmbrapset gjer në realizimin e kërkesave ” ka qenë premtimi i dhënë i Myftiut të Kosovës Naim ef.Tërnavës. Premtimin e dhënë e keni borxh ta realizoni, pasi që e keni marrë përsipër emanetin që të udhëhiqni muslimanët në Kosovë dhe të jeni përgjegjës për plotësimin dhe realizimin e nevojave themelore elementare të besimtarëve musliman, në të kundërtën në rast se premtimin e dhënë nuk e mbani dot, atëherë do të ballafaqoheni para Krijuesit fuqiplotë për mos realizimin e të drejtave themelore muslimane të garantuara me të gjitha konventat ndërkombëtare, në ditën e dhënies së llogarive të secilit prej nesh.

P.S. Edhe ky shkrim (opinion) i im sikurse edhe të tjerat, në shumicën e medieve të shkruara dhe ueb portaleve në internet do të censurohet dhe nuk do të jepet hapësirë, në kohën e shoqërisë moniste në të cilin kemi jetuar ka qenë normale një gjë e tillë, por kur nuk kisha paramenduar që një censurë e tillë do të jetë e pranishme edhe në një shoqëri të lirë demokratike.

1.9.2011
Faik MIFTARI

Rishkrimi i historisë...

2011-09-07T22:12:00.002+01:00

Gjatë këtyre ditëve të nxehta verore në Kosovë, me temperatura të larta, deklarata e Ministrit të Arsimit të Turqisë Omer Dinçer gjatë vizitës së tij në Kosovë, e ngriti temperaturën në mbi 40 shkallë Celsijus, për largimin e paragrafëve fyese, diskriminuese, nga tekstet shkollore të historisë në Kosovë.

Reagimet qenë menjëherë apriori të shpejta, me paragjykime, me mllef, me të pavërteta, dhe me të gjitha akumulimet të grumbulluara gjatë këtij qindvjeçarit të kaluar. E sidomos të periudhës moniste, në prapavijë të të cilit me mjeshtëri ishte kamufluar për qëllimet e veta djallëzore, politika serbe dhe greke, për arritjen e qëllimeve të tyre politike, se kinse shqiptarët të vetmin armik e kanë pas gjatë tërë historisë së tyre ekzistuese vetëm ish Perandorinë Osmane, Turqinë, dhe Islamin.
Vetëm nga titujt e shkrimeve në reagimet e tyre që kanë bërë gjatë këtyre ditëve gazetarë, analistë, historianë, publicistë, të ndryshëm në Kosovë gjatë shfletimit të gazetave dhe ueb faqeve të ndryshme mund ta marrësh me mend se çfarë urrejtje dhe ndjenja patologjike kanë ndaj popullit turk dhe Turqisë, ish osmanlinj dhe Perandorisë Osmane si dhe kulturës dhe civilizimit Islam.
Edhe pse mund të kuptojë reagimin e Ndue Ukaj në shkrimin e tij me titull”Turqia poshtëron turpshëm shqiptarët”, një analist kujdestar i cili çdoherë reagon me tezat e t’ia pa kurrfarë mbështetje shkencore historike ndaj çdo gjëje që kanë nocionet, turk, osman, islam, mysliman. Por nuk mund të kuptojë assesi reagimet që me një shfryrje dhe mllef të paparë në qëndrimet e tyre plot me islamofobi, turkofobi apo osmanofobi të treguar, të autorëve tjerë shqiptar, sikurse që janë: Arben Xhaferi në intervistën me titull ”Kërkesat turke janë rrënuese”, Xhevat Bislimi “Nuk ndryshohet historia pa u zhbë Turqia” Reshat Badallaj” Turqisë duhet t’i thuhet shkurt e shqip ”Yok canem”, Anita Kadriu”Skënderbeu, hero apo tradhtar ”Nexhmije Ahmeti” Urdhërat e Vezirit”, Mehdi Hyseni” Nuk do të ndryshojmë historinë e Shqipërisë etnike për hir të Turqisë së sotshme mike”, Faton Mehmeti” Nuk ndryshohet historia, ajo është shkruar me gjak”, Seb Bytyqi” Neotomanizmi, shqiptarët dhe demokracia”, Flaka Surroi”Historia me teke”, Eshref Haxhiu” Ndryshimi i së kaluarës-paradoksi i rrallë”, Halil Krasniqi
” Provokimet moderne turke ndaj historisë shqiptare”, Reshat Sahitaj ”Turqia me kërkesë absurde” e tjerë.
Edhe pse historia është shkencë shoqërore e cila duhet të shkruhet në bazë të fakteve reale dhe argumenteve objektive që kanë ndodhur gjatë historisë, historia si e tillë më shpesh shkruhet në bazë të tekeve të individëve, udhëheqësve, çlirimtarëve, fituesve, gjatë periudhave të ndryshme kohore, e si shembull” per exellent” për këtë janë serbët për të cilët ideologu apo “baba” i kombit serb, Dobrica Çosiqi ka thënë:
” Gënjeshtra është formë e patriotizmit tonë dhe dëshmi e inteligjencës sonë natyrore. Ne gënjejmë në mënyrë krijuese, fantastike, inventive”.
Historia jonë shqiptare duhet të rishkruhet dhe të eliminohen jo vetëm, shkrimet që përmbajnë urrejtje antiosmane, antiturke, antiislame, por edhe shumë të pavërtetat tjera nga historia jonë kombëtare, të trashëguara nga mendësia moniste si në Shqipëri, ashtu edhe në Kosovë, me mitizime dhe glorifikime të paqëndrueshme dhe jo të vërteta, e të sajuara dhe të ndikuara me plot mjeshtëri nga politika greko-sllave.
Pasi që kemi të bëjmë në shkrimin në fjalë, për periudhën osmane, do të ndalem në 4 periudha të saja kryesore, e që ishin kryesore për popullin tonë shqiptar. E para, ishte lufta e Kosovës e zhvilluar në vitin 1389, në Fushën e Kosovës, në të cilin Perandoria Osmane e mposhti Perandorinë Serbe. Këtu kemi të bëjmë me luftën në mes dy taborëve, apo të ashtuquajtura ” kryqëzatave”, në mes të myslimanëve dhe të krishterëve, dhe fare nuk ka të bëjë me luftën në mes të dy kombeve, apo popujve, serb apo turk. E dihet se formimi dhe lindja e kombeve është e fazës së mëvonshme, të gjysmës shekullit XVIII, me ngadhënjimin e të ashtuquajturit Revolucionit Borgjez Francez të vitit 1789. Nuk e kam të qartë një gjë, që për mendimin tim është irracional, se si nuk mund të kuptojnë reaguesit e shumtë, se Perandoria Osmane nuk e ka pushtuar në atë kohë, “Perandorinë Shqiptare”, apo “Mbretërinë Shqiptare”, apo Republikën e Shqipërisë, apo Republikën e Kosovës, apo Republikën e Iliridës, porse Perandorinë Serbe, në të cilët në kuadër të saj jetonin edhe shqiptarët nën okupim, para së cilës ishin në okupim në kuadër të Perandorisë Bullgare, Perandorisë Bizantine dhe Perandorisë Romake. Po të kishin atëherë shqiptarët bile bile vetëm një cep të vetëm të pavarur në çfarëdo forme qoftë atëherë me të vërtetë do të ishte e drejtë që Perandoria Osmane ka qenë pushtuese e cila ka robëruar dhe pushtuar popullin shqiptar dhe se ka zhbërë shtetin shqiptar. Por, një gjë është e vërtet, se me shkatërrimin e Perandorisë Serbe u ndal procesi i tjetërsimit etnik të shqiptarëve, nga ana e serbëve në njërën anë dhe të grekëve në anën tjetër, për të cilin Abdi Baleta thotë: ”Myslimanizmi ka shpëtuar pjesët më të rëndësishme të kombit tonë nga asimilimi, ka hedhur urat lidhëse atje ku rivaliteti ortodoks-katolik zgjeronte dhe thellonte hendeqet ndarëse midis shqiptarëve, dhe se duhet të falënderojmë osmanët që për të mirën e shqiptarëve kanë bërë atë që duhej” ndërsa Faik bej Konica ka thënë:” Po të mos kishte qenë Islami, populli shqiptar do të kishte qenë popull më i madh me numër në Ballkan, por jo edhe shqiptar”, kurse historiani serb Sima Qirkoviçi ka thënë: “ Kalimi në Islam bëri diferencimin midis popullatës deri atëherë vëllazërore serbe dhe shqiptare, në këtë mënyrë shqiptarët me përqafimin Islam i shpëtuan sllavizmit serb”.
E dyta ishte epoka e rezistencës së Skënderbeut në Krujë për plot 25 vjet, e cila nga historia e gjertanishme përshkruhet si rezistencë e popullit shqiptar ndaj sundimit osman, e që në realitet ishte rezistenca e Skënderbeut si atlet i krishterimit në luftë kundër myslimanëve osman, pasi që në atë kohë termi shqiptar, alban, arnaut, arvanitas as që është njohur, por është shumë më i vonshëm, tek në shekullin XIX, me përhapjen dhe zgjerimin e identiteteve kombëtare në Evropë, ndërsa gjatë gjithë kohës së sundimit të Perandorisë osmane popullsia e saj ka qenë e njohur me termin “ turk” (mysliman) dhe “kaur”( krishterë). Edhe pse rezistenca e Skënderbeut ka qenë e përqendruar vetëm në Krujë me rrethinë, nga historia jonë është hiperbolizuar dhe mitizuar në qiell roli i tij si mbrojtës i çështjes shqiptare. Historiani zviceran Oliver Shmitt në librin e tij për Skënderbeun shkruan, përveç tjerash se “ gjatë stinës së verës Skënderbeu e ka pas pushtetin vetëm në Krujë, ndërsa gjatë stinës së dimrit e zgjeronte pushtetin e tij edhe në fushën përreth Krujës, pasi që osmanët largoheshin dhe vendoseshin me taborret e tyre në kazermat brenda qyteteve gjatë stinës së dimrit”. Në atë kohë Perandoria Osmane me sulltan Fatihun në krye ka mposht dhe zhbërë Perandorin Bizantine njëmijëveçare dhe se në vitin 1453 e pushtoi apo çliroi Stambollin, e merreni me mend nuk ka mund të mposht dhe të merr një Krujë me Skënderbeun në krye.
E treta ishte, periudha e Lidhjes së Prizrenit, e cila nga historia e gjertanishme shqiptare karakterizohej si një lëvizje anti osmane, e në realitet ishte një lëvizje antisllave e antigreke në mbrojtje të trojeve shqiptare në kuadër të Perandorisë Osmane dhe në bashkëkordinim të plotë me Sulltan Abdylhamidin, për të cilin Jacob Landau në librin e tij” Politics of Pan-Islam”, Oxford University, 1990, përveç tjerash shkruan: ” Një organizatë edhe më me jetëgjatë ishte Lidhja Shqiptare e Prizrenit, në disa raste e njohur si Lidhja Shqiptare. Ajo u ndërtua pas takimit të fisnikëve vendas më 10 qershor 1878, fillimisht për të kërkuar autonomi për Shqipërinë. Megjithatë qëllimi parësor i themeluesve të saj ishte të ndalonte copëtimin e Shqipërisë në Kongresin e Berlinit, kështu që dy dokumentet bazë themelues të Lidhjes, dëshmonin besnikërinë ndaj Perandorisë dhe sulltanit, duke ju referuar edhe Sheriatit. Në vitin 1878 ndërmjet Prizrenit dhe qeverisë në Stamboll kishte komunikime intensive”. Mbi karakterin islamik të Lidhjes së Prizrenit shkruan edhe Noel Malkolmi, i cili në librin “Kosovo a short history” kujton citimet e një zyrtari britanik në Kosovë më 1878 i cili thoshte se:” Lëvizja është më shumë një lëvizje fetare sesa shekullare, dhe udhëhiqet nga myftilerët, ulematë dhe kadijtë…. Jam i mendimit se tashmë është më se e qartë se Porta e Lartë dhe Lidhja janë në një mendje, dhe po punojnë për të arritur një qëllim të përbashkët – mbrojtjen e provincës”.
E katërta ishte periudha e viteve 1909-1912, pas Revolucionit Xhonturk të vitit 1908 dhe zbritjes nga froni i Sulltan Abdylhamidit, përfundoi edhe periudha e osmanlinjve, dhe në shesh doli formimi i kombit turk, nga xhonturqit e rinj, të inspiruar nga formimi dhe themelimi kombeve në Evropë, me ç’rast ranë në kundërshtim të hapur me popujt tjerë përbërës të Perandorisë Osmane, e sidomos me shqiptarët dhe arabët, me ç’rast edhe shpërthyen kryengritjet anembanë Perandorisë Osmane. Por deklarata e historianit Hakif Bajrami “Prej Shkupit e deri në Merdar , Turgut pasha i Turqisë më 1910, në çdo 10 m e ka ngul në hunj nga një shqiptar” është jashtë çdo realiteti dhe logjike njerëzore, pasi që si e tillë nuk qëndron, po kjo qoftë edhe prej historianit Hakif Bajrami e tepërt është, pasi që vetëm një vit më vonë në pritje të Sulltan Reshatit në vitin 1911 në Kosovë, janë tubuar 200.000 shqiptar në Fushën e Kosovës në Mazgit të cilit i kanë shpreh mirëseardhjen sulltanit osman. T’ia përkujtojë lexuesve edhe deklaratën e dr.Hakif Bajramit dhënë kohë më parë lidhur me shtetësinë e Kosovës : ”Shtetësia e Kosovës i ka rrënjët në Perandorinë Osmane me formimin e Vilajetit të Kosovës. Të gjitha institucionet në Vilajet kanë qenë në nivel të një republike evropiane. Vilajetin e Kosovës si shtet të pavarur e ka pranuar qeveria turke me 18 gusht 1912”. Sulltan Abdylhamidi për shqiptarët në kujtimet e veta përveç tjerash thotë : ”Shqiptarët që si popull gjenden në Evropë, janë vëllezërit tanë mysliman, te të cilët mund të kemi besim në çdo rast, si dhe janë ushtarët tanë më besnik, Nga ky popull kanë dale ushtarë dhe drejtues të jashtëzakonshëm. A nuk janë prej tyre edhe ata që gjenden përreth sulltanatit tim”. Dhe se Sulltan Abdylhamidi ” Kosovën e quante xhevahiri më i çmuar në gjerdanin e Perandorisë së tij”. Edhe një detaj dua të cek që ndoshta për lexuesit e shumtë nuk është i njohur gjer tani, pas depërtimit të kryengritjes shqiptare në Shkup në vitin 1912,” Riza beg Gjakova dhe Isa Boletini nuk mendonin gjë tjetër por si të vazhdojnë më tutje që të shpëtojnë nga internimi në Selanik Sulltan Abdylhamidin, dhe se as që mund të përmendej independenca (pavarësia), pasi që për këta të dy prijës ishin fjalë mëkati(qyfri) në atë kohë”.
E drejta e çdo njërit është të mendojë apo perceptojë si të dojë dhe as që dua që dikujt me këtë qasje time t’ia imponojë këndvështrimin tim, por në ballafaqim me të vërtetat të argumentuara dhe të bazuara në fakte shkencore, është njerëzore dhe akademike e shkencore të dallon të vërtetën prej të pavërtetës. Çdokush ka të drejtë të shqetësohet edhe për fatin dhe krimet e kryera ndaj popujve tjerë, që është njerëzore dhe morale, por të anashkalosh dhe të mos jesh mirënjohës për popullin turk, që gjatë tërë historisë shumëshekullore i ka dale në ndihmë popullit shqiptar, dhe se dua të cek vetëm dy detaje nga historia jonë më e re , e që krerët politik shqiptar në Shqipëri e dinë më së miri rolin dhe kontributin e dhënë të Turqisë në ruajtjen e integritetit dhe sovranitetit të Shqipërisë në vitin 1997 nga kërcënimi grek, si dhe të vitit 1999 nga kërcënimi serb, dhe se angazhimi tani e tutje, haptas të deklaruar gjatë vizitës brenda 10 ditëve në Kosovë të dy zv.kryeministrave të Turqisë, të z. Bylent Arënç dhe z. Bekir Bozdag që për ruajtjen e integritetit territorial të Kosovës, do të luajë rol aktiv Turqia, se sa për neve me mbet, e kemi dëshmuar në luftën e vitit 1999 se sa ishim të aftë neve vet të mbrojmë veten tonë, familjen tonë, popullin tonë dhe Kosovën tonë , kur vetëm për dy muaj u dëbuam nga atdheu ynë, mbi 1milion shqiptar, të vrarë e të masakruar 15.000 shqiptar, të plagosur e të lënduar 30.000 shqiptar, të dhunuara 20.000 femra shqiptare, të shkatërruara mbi 100.000 shtëpia, banesa, ekonomi familjare, qindra monumente të trashëgimisë kulturore fetare e kështu me rrallë. Bile as moralisht, në rast se jo tjetër, nuk i takon znj.Flaka Surroit t’ia përmend përfaqësuesve turq termin “gjenocid” vrasjen e mbi 1milion armenëve të supozuar gjatë luftës së parë botërore, e as Arben Xhaferit të brengoset për serbët krishterë pas të gjitha vuajtjeve që i kanë shkaktuar sllovenëve, kroatëve, boshnjakëve dhe shqiptarëve, për deklaratën serbe se: ”Neosmanizmi për të krishterët është njësoj si neonazizimi për hebrenjtë”.Ndërsa për rolin e Ataturkut që e cek Arben Xhaferi” Politika e Ataturkut, i cili e kuptonte mirë katandisjen e Turqisë për shkaqe, ambicie joreale politike, filloi të praktikojë një variant të izolacionizmit”, e ka bërë një krahasim “per exelllenc” publicisti ynë i mirënjohur z. Veton Surroi, i cili si i tillë nuk do fare koment, që e pat cek në një shkrim për Stambollin:”Në vitin 1886 në Stamboll kishte 444.294 të krishterë dhe 384.386 mysliman. Pas 100 vitesh botuesi i gazetës greke thoshte se kishte vetëm 520 lexues të komunitetit grek që numëronte 2000 vetë. Ndërkohë në krye të vendit kishte ardhur Ataturku, duke udhëhequr vendin, apo më mirë thënë, duke imponuar me dhunë identitetin perëndimor për vendin”. Në përfundim të kësaj qasjeje, shqiptarët në përgjithësi ,e në Kosovë në veçanti, duhet me pietet të përkujtojnë dy vite më të rëndësishme në tërë historinë e gjithëmbarshme shqiptare dhe të jenë mirënjohës dhe falënderues ndaj dy popujve miq. Viti 1389 kur Perandoria Osmane në krye me Sulltan Muratin shporri ushtrinë dhe pushtetin serb mbi Kosovën, gjegjësisht zhbënë Perandorinë serbe të Car Llazarit në Kosovë, si dhe vitin 1999 kur SHBA, në krye me Bill Klintonin, shporri ushtrinë dhe pushtetin serb në Kosovë, gjegjësisht zhbënë politikën koloniale të Millosheviçit të ushtruar në Kosovë. Por, për intervenimin e Perandorisë Osmane të thuash se ka qenë pushtuese e popullit shqiptar, e për intervenimin e SHBA-ve dhe aleatëve të saj çliruese për popullin shqiptar, me të vërtetë është anakronike dhe për ata që mendojnë dhe perceptojnë sipas kësaj logjike, kanë nevojë të kontrollohen te psikiatri, pasi që një gjë e tillë nuk korrespondon as me logjikën njerëzore e lere me të vërtetën historike shkencore. Sido që të jetë, unë do të përkujtojë me pietet këto dy ngjarje vendimtare për popullin tim dhe do jem falënderues përherë për të dy popujt miq, si atij osman (turk), ashtu edhe atij amerikan për ndihmën e pakursyer dhënë në momentin e duhur për shpëtimin nga asimilimi dhe zhbërja fizike e popullit tonë të shumëvuajtur.

24.08.2011
Faik MIFTARI

Turqia dhe Kosova

2011-08-13T14:14:00.003+01:00

Në një periudhë kohore prej 10 ditësh, Kosovën e vizituan dy zv.kryeministra të Turqisë, z. Bekir Bozdag dhe z.Bylent Arënç. Edhe pse zv.kryeministri i parë erdhi me rastin e rihapjes së xhamisë së Sinan Pashës në Prizren, ndërsa zv.kryeministri i dytë, erdhi me rastin e shënimit të përvjetorit të rrënjës të Sulltan Muratit në Luftën e Kosovës në vitin 1389, përcollën edhe porosi politike qytetarëve dhe krerëve institucional të Kosovës, qëndrimin zyrtar të politikës dhe diplomacisë turke në mbështetje të integritetit territorial të Kosovës dhe ndihmën që jep Turqia në të gjitha sferat për shtetin dhe popullin e Kosovës. Gjatë ditës së dytë të qëndrimit në Kosovë, z. Bylent Arënç me delegacionin e shumëfishtë, përveç tjerash qëndroi edhe në Prizren. Në Prizren vizitoi qendrën kulturore Junus Emre, xhaminë e rihapur të Sinan Pashë, hamamin e Mehmed Pashës, xhaminë e Emin Pashës, Teqen e Halvetive, si dhe mori pjesë në iftarin e përbashkët që e sponzoroi komuna e Osman Gaziut të Bursës, në të cilin morën pjesë mbi 1000 qytetar prizrenas në qendër, tek Shatërvani, buzë Lumëbardhit. Pas ngrënies së iftarit, qytetarëve prizrenas, përveç tjerëve, iu drejtua me një fjalë edhe zv.kryeministri i Turqisë z.Bylent Arënç, i cili përveç tjerash tha:” Është hera e parë që e vizitojë Kosovën, jam shumë i lumtur që marr pjesë në një iftar të përbashkët në Prizren në këtë mbrëmje të bukur verore, ne kemi ndarë bashkërisht gjeografinë në Ballkan në një periudhë të gjatë kohore, të cilët lidhje tani e tutje edhe më shumë do të kultivojmë dhe zgjerojmë ne mes dy vendeve tona mike dhe vëllazërore,Turqisë dhe Kosovës. Ju sjell selame nga Turqia, e posaçërisht selamin personal nga kryeministri i Turqisë z. Rexheb Tajjib Erdogan, ndërsa kur të kthehem në Turqi do të përcjell me siguri selamet e juaja për Turqinë dhe kryeministrin z. Rexheb Tajjib Erdogan. Sikurse që është Kosova këtu, edhe një Kosovë e tërë është edhe në Turqi. Edhe pse gjatë gjithë shekullit XX, këtu në Ballkan keni përjetua luftëra, krime dhe terrore të shumta, megjithatë keni arrit të mbijetoni falë Krijuesit fuqiplotë. E dhe pse janë bërë shkatërrime dhe rrënime të shumta në Kosovë, gjatë periudhave të ndryshme kohore, keni arritur që objektet kulturore, historike, fetare t’i ruani në një masë të konsiderueshme. Për këtë arsye Prizreni paraqet një shembull klasik të ruajtjes së objekteve të trashëgimisë së pasur kulturore dhe fetare. Gjer tani, keni qenë të pambrojtur dhe keni përjetuar vuajtje dhe persekutime të ndryshme, tani e tutje Turqinë do ta keni afër vetes, dhe do t’ju ndihmojë në përpjekjet e arritjes së qëllimeve të cilët i keni vu para vetes. Tani e tutje e keni një mik të fortë i cili do jetë vazhdimisht pran jush. Ne jemi duke përcjell prej së afërmi zhvillimet politike aktuale në veri të Kosovës, dhe se nëpërmjet kanaleve diplomatike jemi duke vepruar, dhe ju sigurojmë që integriteti dhe sovraniteti i Kosovës do të ruhet”.Zhvillimin e hovshëm ekonomik që është duke përjetuar Turqia, në fillim të këtij viti ka mbërrit një rritje prej 11% të zhvillimit ekonomik, që është më i larti në botë, dhe se tani gjendej në vendin e 16 në botë, dhe se ky trend do të vazhdojë, atëherë pritet që një kohë të afërt Turqia të jetë në mesin e 10 shteteve më të zhvilluar ekonomike në botë, krahas SHBA-ve, Rusisë, Gjermanisë, Britanisë së Madhe, Francës, Kinës, Japonisë, Indisë e Brazilit. Edhe pse në vitin e ardhshëm 2012, bëhet 100 vjet nga largimi i Perandorisë Osmane nga Ballkani, tani Turqia po rikthehet me të madhe me ndikimin e saj ekonomik, politik, strategjik, ushtarak, jo vetëm në Ballkan e Evropë, por edhe në Azi e botë. E kjo strategji e re e politikës dhe diplomacisë turke është arrit në saje të strategjisë së hartuar politike turke, duke i marr për bazë dobësitë dhe devijimet nga e kaluara, nga strategu dhe kreatori i diplomacisë dhe politikës së jashtme turke, ministri i punëve të jashtme të Turqisë, z.Ahmet Davutogllu, i cili përveç tjerash, për politikat e Turqisë në Ballkan, tha se: ’’Përpjekjet, veçanërisht të dy elementeve themelore, në Ballkan, të shqiptarëve dhe boshnjakëve, për ta vazhduar qenien e tyre si shtete të pavarura, e bën të domosdoshme mbështetjen e themelit të lidhjes historike-kulturore të përbashkët mes këtyre dy aleatëve të natyrshëm të Turqisë. Dy objektiva me rëndësi të politikës afatshkurtër dhe afatmesme të Turqisë në Ballkan, janë fuqizimi i Bosnjës dhe Shqipërisë, brenda një strukture stabile. Gabimi në të shkuarën i politikës së zbrazjes në Ballkan me anë të rrugës së emigrimit duke i parë këto popullsi si barrë të politikës së jashtme turke, ka dalë sot në shesh në mënyrë krejt të hapur. Veçanërisht në dy vende (Bosnjë dhe Shqipëri), e tani edhe në Kosovë (plotësim) ku myslimanët, aleatët e natyrshëm të Turqisë, janë në shumicë, është shfaqur vullneti për ta kthyer këtë përvojë historike të përbashkët në një aleancë të natyrshme”.

Duke marrë parasysh se Turqia që nga viti 1999, me rastin e luftës në Kosovë, ka dhënë një kontribut të çmuar në të gjitha sferat e mundshme, si ushtarake, ekonomike, humanitare, kulturore, arsimore, shëndetësore etj., dhe se pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës me 17 shkurt 2008, ishte prej shteteve të para që e ka njohur Kosovën, si edhe fakti që çdo ditë e më tepër është duke dhënë sinjale të fuqishme pozitive në mbështetjen e Republikës së Kosovës në rrugëtimin e saj për shtrirjen e sovranitetit në tërë territorin e sajë jep me kuptua se Turqia në të ardhmen do të ishte një aleate e fortë dhe besnike e Kosovës. Andaj, do të ishte e udhës që tani e tutje të mendohej për lidhjen e marrëveshjeve edhe më të thella të bashkëpunimit të ndërsjellë, krahas integrimeve Evro-Atlantike, pos me SHBA-në, Britaninë e Madhe, Gjermaninë, e tani edhe me Turqinë, edhe të marrëveshjeve ushtarake,e cila në rast të kërcënimi eventual do të dilte në krah të Kosovës në mbështetje dhe në mbrojtjen e integritetit dhe sovranitetit territorial të Kosovës.
Turqia e sotshme me një zhvillim të hovshëm ekonomik dhe në të ardhmen edhe me një zhvillim edhe më të madh do të luan rol dhe ndikim në stabilizim të gjendjes jo vetëm në Ballkan, por edhe më gjerë. Prandaj krerët institucional kosovar duhet të kenë parasysh këto rrethana të reja të krijuara në konjukturat politike botërore dhe të mos merren me të kaluarën, sepse sot kemi të bëjmë me një realitet të ri. Turqinë e kemi shtet mik dhe aleat i natyrshëm strategjik i Kosovës.

13.08.2011
Faik MIFTARI

Rihapja e xhamisë së Sinan Pashës

2011-08-02T18:43:00.004+01:00

Me datë 31Korrik 2011, në ora 12.00 u zhvillua ceremoniali i rihapjes së xhamisë së Sinan Pashës pas restaurimit detaj të saj, që nisi në vitin 2007 dhe përfundoi me sukses këto ditë të bukura verore. Restaurimi u krye me mbështetjen financiare nga organizata qeveritare turke TIKA, ndërsa punët restauruese janë zhvilluar nën mbikëqyrjen e organit mbikëqyrës të përbërë nga ekspertët e kësaj fushe restauruese nga Ministria e Kulturës dhe Turizmit të Republikës së Turqisë, të Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit të Republikës së Kosovës, si dhe Drejtoratit të Përgjithshëm të Vakëfeve të Turqisë.Moderatori i programit të hapjes së xhamisë së Sinan Pashës para qindra pjesëmarrës përshëndeti prezencën e zëvendëskryeministrit të Turqisë z. Bekir Bozdag me bashkëpunëtorët të shumtë nga Turqia, zëvendës kryeministra të Kosovës z. Behgjet Pacolli dhe znj. Mimoza Kusar-Lila me ministra të shumtë të kabinetit të qeverisë së Kosovës, myftiun e Kosovës Naim ef.Tërnava, ambasadoren e Republikës së Turqisë në Kosovë znj. Songul Ozen, kryetarin e Prizrenit z. Ramadan Muja si dhe shumë pjesëmarrës, mysafir e zyrtarët tjerë. Hapja nisi me leximin e citateve të Kur’anit nga hafiz Junus Koshan nga Turqia, pas së cilës pasoi emetimi në projektor të punimeve të restaurimit të xhamisë që nga fillimi i saj e gjer në përfundim të saj. Në fjalët përshëndetëse morën pjesë shumë zyrtar, por do të ceki vetëm disa sosh prej tyre. Në fjalën e tij përshëndetëse, kryetari i Prizrenit z. Ramadan Muja ceku rëndësinë e madhe që ka kjo xhami si një objekt me rëndësi të veçantë kulturore, historike dhe fetare për qytetin e Prizrenit në veçanti dhe të Kosovës në përgjithësi, tani me këtë restaurim e ka marrë formën e plot dhe të duhur siç ka qen gjatë periudhës historike të ekzistimit të saj”. Myftiu i Kosovës Naim ef. Tërnava në fjalën e tij përshëndetëse ceku përveç tjerash” rëndësinë e xhamisë në të cilin adhurohet krijuesi fuqiplotë, Allahu i madhëruar, dhe se uroi të gjithë besimtarët musliman ardhjen e muajit të bekuar të Ramazanit”. Në emër të qeverisë së Kosovës përshëndeti zëvendëskryministri i Kosovës z.Behgjet Pacolli i cili “ i uroi besimtarët musliman për ardhjen e muajit të Ramazanit duke ju dëshiruar agjërim të lehtësuar”. Në fund fjalën e mori zëvendëskryeministri i Republikës së Turqisë z.Bekir Bozdag i cili i përshëndeti të gjithë pjesëmarrësit dhe qytetarët e Prizrenit dhe se përveç tjerash ceku:” Ne e kemi të përbashkët historinë dhe gjeografinë disa shekullore, dhe se ju përcjell përshëndetjet e veçanta nga kryetari i Turqisë z. Abdullah Gul dhe kryeministri i Turqisë z. Rexheb Tajjib Erdogan si dhe të 74 milionë shtetas të Republikës së Turqisë. Porosinë e kryeministrit të Turqisë z. Rexheb Tajjib Erdogan se xhamia e Sinan Pashës duhet të hapej për muajin e Ramazanit të vitit 2011 arritëm që ta realizojmë, ashtu që sonte teravia e parë do të mund të falej lirisht në prag të muajit të Ramazanit i cili fillon me 1 gusht 2011, dhe të cilin ua uroj nga zemra këtë mysafir të rëndësishëm që vjen një herë në vjet. Kemi qenë gjatë gjithë historisë së bashku dhe krahas juve, jemi dhe do të jemi edhe në të ardhmen në krah dhe bashkë me juve vëllezër të dashur dhe të respektuar të Kosovës. Krahas kësaj xhamie ne edhe në të ardhmen do të punojmë dhe investojnë edhe në objekte tjera kulturore, historike dhe fetare që janë prezent në Kosovë. Krahas që është një objekt fetar në të cilin kryhet adhurimi dhe përmendja e Allahut fuqiplotë, ky është edhe një objekt apo qendër e rëndësishme kulturore, historike, i cili i rikthehet përsëri në përdorim qytetit të Prizrenit. Dhe se në fund mund të konkludojë lirisht se çfarë është Stambolli për Turqinë, ashtu është edhe Prizreni për Kosovën”. Pas kësaj u thirr ezani për namazin e drekës, pas së cilës u bë prerja e shiritit dhe rihapja e xhamisë pas së cilës pasoi falja e përbashkët e namazit të drekës nga mysafirët dhe pjesëmarrësit e shumtë në këtë solemnitet rasti.Xhamia e Sinan Pashës është perla e qytetit të Prizrenit dhe lirisht mund të them se është xhamia më me vlerë dhe më e bukur jo vetëm në Prizren por edhe në Kosovë. Është ndërtuar në vitin 1615 nga Sinan Pasha një ushtarak i famshëm osman me prejardhje shqiptare nga fshati Vejle të Lumës i cili ka qenë në pozita të larta në Perandorinë Osmane, si guvernator i Bosnjës, Shamit etj. Xhamia ndodhet në qendër të Prizrenit, në Shatërvan, e vendosur 2.5 m nga niveli i saj, përbëhet nga një kupolë qendrore dhe tre kupola tjera të vogla, dhe me një minare në lartësi prej 43 metra. Me 29 nëntor 1915 gjatë okupimit bullgar të Prizrenit, shpërtheu një eksplodim i fuqishëm, pasi që xhamia ishte shndërruar në depo të municionit të artilerisë, si pasojë e së cilës tri kupola më të vogla të hajatit të xhamisë rrënohen, dhe se bëhet plasaritja e enterierit dhe muraleve të brendshëm të xhamisë. Pas luftës së parë botërore dhe riokupimit serb të Kosovës, pushteti serb do të provojë që të rrënojë këtë xhami në vitet 1920-1922, por myftiu i atëhershëm i Prizrenit Hafiz Rustem ef. Shporta do të organizon demonstrata masive disaditore të xhematit dhe qytetarëve të Prizrenit në mbrojtje të saj, dhe se do të kryhet atentati dhe vrasja e inxhinierit të sapoardhur nga Beogradi Vangelov për realizimin e planit të rrënimit të xhamisë së Sinan Pashës, dhe se në saje të veprimit të myftisë së Prizrenit dhe xhematit dhe qytetarëve të Prizrenit, arriti kjo xhami madhështore të shpëtojë, ndër më të bukurat në rajon. Myftiu i Prizrenit Hafiz Rrustem ef. Shporta si organizator i kësaj ngjarje, dhe që e kishte përgatit dhe porosit vrasjen e inxhinierit Vangellov nga Beogradi, do të dënohet me 20 vjet burg në Zenicë dhe me konfiskimin e tërë pasurisë duke përfshirë edhe shtëpinë e tij.

Të njëjtën gjë e kishte premtuar adhuruesve dhe simpatizantëve të vet serb viteve 90- ta, lideri radikal serb Vojisllav Sheshelj, i cili tani gjykohet nga Tribunali i Hagës dhe mbahet në burgun e Shveningenit, në një tubim promovues të partisë së tij të mbajtur në shtëpinë e kulturës në Prizren, ku përveç tjerash ceku” se kur të vie në pushtet, së pari do ta rrënojë xhaminë e Sinan Pashës në Prizren”. Në shenjë proteste ndaj këtij kërcënimi të hapur të radikalit serb Sheshelj, atdhetari, nacionalisti, hafizi i mirënjohur prizrenas Hafiz Jakub ef. Muqeziu pat deklaruar” se këmba e tij nuk do të shkel më në sallën e shtëpisë së kulturës së Prizrenit”.
I gjithë ky mllef dhe neveri ndaj xhamisë së Sinan Pashës është ushqyer nga miti i rrejshëm shekuj me rrallë, të cilin e përmend edhe në letrën e tij Vuk Drashkoviqi dërguar shkrimtarit shqiptar Ismail Kadaresë me 18 qershor 1987 në Tiranë të Shqipërisë, ku përveç tjerash thotë:” Një grua serbe e ka lindur shqiptarin e njohur(arnautin), Sinan Pashën, i cili i ka djegur eshtrat e Shën Savës, dhe e ka rrënuar tempullin e Shën Arkangjelit në Prizren, dhe nga gurët e mermerit, nga eshtrat e këtij trashëgimi madhështor të të parëve, ka ndërtuar xhaminë”. Babai i alfabetit serb Vuk Karaxhiq pat deklaruar se” nuk është serb ai që nuk di të rrejë”. Ndërsa realiteti është diç tjetër, pasi që manastiri i Shën Arkangjelit ishte braktisur shekuj me rrallë, kisha ortodokse serbe për para të majme, i ka shitur gurët e manastirit Sinan Pashës, i cili për të ka derdhur me qese dukat ari për të blerë ata gurë.
Xhamia e Sinan Pashës me pozicionin e saj që gjendet nën Kalanë e Prizrenit dhe në qendër të Shatërvanit, është një perlë e mrekullueshme, me kuben e sajë qendrore, e tani edhe me tri kube më të vogla të rindërtuara tani rishtas dhe me minaren e hollë dhe të bukur, përbën tani objektin më dominues në qytetin e Prizrenit. Xhamia si e tillë, përmban specifika të artit klasik osman me qendër në Stamboll dhe është një nga veprat estetike në Ballkan. Me pikturat dhe dekorimet e brendshme që përmban, xhamia është një prej shembujve më të bukur të artit dekorues në Ballkan. Përveç dekorimeve klasike në xhami dominojnë edhe dekorimet e stilit barok të shekullit XIX.
Në mbrëmje të ditës së diel, mbretëroi një atmosferë e jashtëzakonshme pasi që në xhaminë e rihapur u falë edhe teravia e parë e muajit të Ramazanit në të cilën morën pjesë mbi 500 besimtarë me ç’rast kryetari i Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit Lutfi ef.Ballëku mbajti një fjalë rasti me ç’rast ceku se” në këtë natë të bukur jemi të nderuar që të kemi dy përgëzime të rëndësishme neve besimtarët musliman, e para, që na erdhi muaji i bekuar i Ramazanit, muaji i ibadetit, i devotshmërisë, i humanitet, i solidariteti, i paqes, dhe e dyta, pas plot 4 vitesh, kemi nderin që prapë së bashku të falemi dhe të lutemi Allahut fuqiplotë në këtë xhami më të bukur të qytetit tonë, në saje të ndërtuesit të kësaj xhamie Sinan Pashës, xhematit dhe besimtarëve musliman që kanë arritur që edhe me gjokset e tyre ta ruajnë xhaminë gjatë historisë nga rrënimi i saj, dhe në saje të ndihmës së madhe të popullit turk, shtetit të Turqisë, e posaçërisht kryeministrit të Turqisë z. Rexheb Tajjib Erdogan, që mundësuan që të restaurohet në tërësi kjo xhami e bukur e cila do të shërbej edhe në të ardhmen për ibadet dhe falënderimin e Allahut”. Pas përfundimit të teravisë, në Shatërvanin përplot besimtarë e qytetarë u lëshuan me qindra fishekzjarrë të cilët shndëritnin në qiellin e bukur të Kalasë së Prizrenit. Edhe pse 10 netët e fundit të Prizrenit ishin me të vërtet të bukura në saje të DokuFestit dhe Panairit të librit, e njëjta bukuri dhe gjallëri tani do të vazhdojë edhe gjatë 30 netëve të Ramazanit me aktivitete të ndryshme kulturore, humanitare, solidaruese në këto mbrëmje të bukura të stinës verore të qytetit tonë të Prizrenit. Me të vërtet nuk ka gabuar zëvendëskryeministri i Turqisë z. Bekir Bozdag kur ka bërë krahasimin se”çfarë paraqet Stambolli për Turqinë, paraqet Prizreni për Kosovën”, mbrëmja e sotshme me të vërtet e ka vërtetuar këtë krahasim.
Pasi që po afrohet edhe viti jubilar i xhamisë së Sinan Pashës, 400 vjet nga ndërtimi i saj, që i bie në vitin 2015, do të kisha apeluar që tani, që Këshilli i Bashkësisë Islame të Prizrenit në koordinim të plotë me Bashkësinë Islame të Kosovës të bëjë përgatitje për shënimin e këtij përvjetori të çmuar të kësaj xhamie më të bukur jo vetëm në Prizren e Kosovë, por edhe në Ballkan.
Në fund do të përmbyll këtë shkrim duke e falënderuar organizatën qeveritare turke”TIKA” dhe Republikën e Turqisë me një thënie karakteristike në gjuhën e tyre turke”Tesekür Türkiye- Allah razi olsun sizden’’ që në gjuhën tonë të bukur shqipe do të thotë” Ju faleminderit Turqi- Zoti qoftë i kënaqur me ju”.

01.08.2011
Faik MIFTARI

"Never again - Kurrë më" 11 korriku 1995

2011-07-11T10:06:00.002+01:00

Parlamenti Evropian më 17 janar 2009 ka miratuar Rezolutën për Srebrenicë me ç’rast 11 korrikun shpalli ditë evropiane në përkujtim të viktimave të gjenocidit të kryer në Srebrenicë. Në letrën dërguar anëtarëve të Parlamentit Evropian propozuesit e Rezolutës për Srebrenicë deputetët Walles nga Britanie e Madhe dhe Kacin nga Sllovenia përveç tjerash kanë shkruar:” Kushërinjtë e viktimave të gjenocidit në BeH, i bëjnë thirrje të gjithë deputetëve të Parlamentit Evropian që në ditët e para të korrikut në reveret e tyre të mbajnë lulen e bardhë me 11 petë në shenjë përkujtimi me gjenocidin e kryer në Srebrenicë, me ç’rast do të konfirmojnë lidhshmërinë me Rezolutën. Njëherit do të shprehin edhe ngushëllime familjeve të 613 viktimave, të mbetjeve të tyre mortore, të cilët me 11korrik 2011do të varrosen në kompleksin memorial në Potoçare të Srebrenicës. Nënat e Srebrenicës përshëndesin vullnetin e mirë dhe kontributin që jep Parlamenti Evropian dhe se besojnë në ardhmërinë”.

Me këtë rast anembanë Evropës dhe botës po mbahen aktivitetet e shumta për shënimin e 11 korrikut-ditës evropiane të përkujtimit të gjenocidit në Srebrenicë. Si çdo vjet, ashtu edhe sivjet organizohet “marshi i paqes” në shenjë përkujtimi me të shpëtuarit të paktë të cilët kanë ec në këmbë, ditë me rrallë, për të arritur në territorin e lirë boshnjak. Sivjet marrin pjesë 6500 pjesëmarrës nga Bosnja, në mesin e të cilëve gjenden edhe 1000 pjesëmarrës nga mbarë bota. Aktivitetet e shumta po mbahen jo vetëm në BeH, Kroaci, Slloveni, Sanxhak por edhe në shumë shtete të Evropës dhe Amerikës Veriore, gjegjësisht SHBA dhe Kanada, të quajtura “Ditët e Srebrenicës”.
Me 8 korrik 2011, është lexuar hytbja(ligjërata) e xhumasë,nga ana e Reisit të Bosnjës dr.Mustafa ef.Ceriçit në të gjitha xhamitë e Bosnjës, Sanxhakut dhe në mbarë diasporën boshnjake, njëherit është lexuar edhe në Xhaminë e Madhe të Londrës si dhe në sesionin shkencor të mbajtur në Teheran lidhur me gjenocidin në Srebrenicë. Hytbja(ligjërata) e xhumasë e Reisit të Bosnjës është kushtuar viktimave të gjenocidit të kryer në Srebrenicë dhe Bosnjë, në të cilën përveç tjerash dr.Mustafa Ceriç shkruan:
“Padyshim, shekulli i fundit ka qenë shekull më i përgjakshëm në historinë moderne, shumë më tepër dhunë si në aspektin relativ ashtu edhe atij absolut, nga era e mëparshme. Ajo, që shekulli i XX ka qenë i dhunshëm dhe pa precedan mund të duket paradoksal. A nuk janë 100 vitet e fundit, kohë e progresit të madh?. Për atdheun tonë, Bosnjën dhe Hercegovinën, shekulli XX do të mbetet në kujtim të hidhur, për faktin se klithma”never again” (kurrë më), është tradhtuar, pasi që Organizata e Kombeve të Bashkuara, nuk ka qenë në gjendje të kryej misionin e vet të mbrojtjes së popullit tonë nga gjenocidi.
Të gjithë duhet të mësojmë për holokaustin dhe gjenocidin jo vetëm si fakte historike, por si mënyrë për të mësuar fëmijët tanë nga rreziku i racizmit, antisemitizmit, islamofobisë dhe shembujve tjerë të jo tolerancës njerëzore. Duhet të mësojmë gjeneratat e reja të çmojnë demokracinë dhe drejtat njerëzore, dhe t’i mësojmë që të largojnë urrejtjen, jo tolerancën dhe konfliktet etnike. Duhet t’i mësojmë të respektojnë vlerën e jetës njerëzore, integritetin e njeriut, të respektojnë religjionin dhe dallimet e përkatësive fetare, të respektojnë lirinë dhe kufijtë e lirisë njerëzore, sepse liria ime ndalet aty ku fillon liria e tjetrit, duhet të respektojmë mallin dhe pronën e tjetërkujt, të respektojmë vlerat e besës njerëzore dhe dallimet tek njeriu tjetër.
Srebrenica është qyteti në të cilin është lejuar që njeriu i pafuqishëm të dëbohet nga shtëpia e vet dhe të vritet i pafajshëm vetëm sepse ishte mysliman. Nga 11 korriku 1995 e më tutje, Srebrenica është më tepër se qyteti dhe më shumë se emri i vet. Srebrenica është vendi i provimit të ndërgjegjes njerëzore për të gjithë ata të cilët kanë mundur e nuk e kanë parandaluar krimin ndaj njeriut të pafajshëm. Srebrenica është emër i cili sot rrotullohet rreth botës që të zgjojë ndërgjegjen njerëzore e cila duhet ballafaqohet me vetveten ndërmjet të mirës dhe të keqes, të zgjedh të mirën. Pasi që tjetër rrugëdalje nuk ka për shoqërinë njerëzore, në rast se do të jetojë në mirësinë e frytit të vet”.
Manifestimi qendror i përkujtimit të 11 korrikut- të gjenocidit në Srebrencië në SHBA do të mbahet në New York, me ç’rast përveç tjerash do të shfaqen edhe filmat”Engjëlli i Srebrenicës” të autorit Ade Hasoviq, “Deklarata 710399” të autorit Refik Haxhiq,”Munira” të autorit Rudi Urana, dhe “Nëna” të autorit Elmir Jukiq. Në Gjermani do të mbahen akademi të shumta, sesione shkencore, debate rreth gjenocidit në Srebrenicë, përveç tjerash do të shfaqet edhe filmi dokumentar”360*” të autoreve Koni Kipfer dhe Renate Mecger. Në Austri do të shënohet me organizimin e debateve në të cilin pjesëmarrësit do të prezantojnë gjenocidin në Srebrenicë nëpërmjet reflektimit të artit, fotos, fotografive dhe poezive , dhe se vet Srebrenicës do të japin një ngjyrim të gjenocidit të kryer në Srebrenicë. Do të jetë edhe ekspozita e shfaqur me titull” Të shohësh, të dijësh dhe të mban mend” në të cilin shikuesit do të shohin tragjedinë e Srebrenicës nëpërmjet fotove të shumta të ekspozuara me rastin e gjenocidit të kryer në Srebrenicë.
Në Turqi, saktësish në Stamboll do të shënohet dita e përkujtimit të gjenocidit të kryer në Srebrenicë, në sheshin qendror do të vendosen 8372 palë këpucë të cilët simbolizojnë numrin e viktimave të vrarë në Srebrenicë prej 11 gjer më 16 korrik 1995 nga fëmiu 12 vjeçar e gjer te plaku 92 vjeçar. Atë ditë nga sheshi qendror i Stambollit Taksim do të lëshohen 192 balona në ajër në të cilin do të shkruan:”Kurrë më”, “Nuk kemi harruar dhe nuk do të lejojmë që të harrohet”.
Pasi që edhe Shqipëria dhe Kosova janë pjesë përbërëse e kontinentit evropian, sepse Rezoluta e Parlamentit Evropian e përcakton 11 korrikun si ditë evropiane të përkujtimit me viktimat e gjenocidit në Srebrenicë, që edhe institucionet shtetërore apo organizatat qeveritare apo jo qeveritare si në Shqipëri ashtu edhe Kosovë të përkujtojnë këtë ditë me ndonjë aktivitet apo manifestim për të shënuar këtë ditë dhe për të bërë pjesë e Evropës edhe simbolikisht duke bashkëndier me viktimat e gjenocidit në Srebrenicë, apo edhe me pjesëmarrjen simbolike të ndonjë qeveritari në akademinë përkujtimore që do të mbahet me 11 korrik 2011 në Srebrenicë, pas së cilës akoma do të mbesin edhe 3040 viktima të vrarë të pagjetur nga numri i gjithëmbarshëm prej 8372 fëmijë, burra e pleq boshnjak të vrarë dhe të likuiduar në mënyrë kriminele dhe johumane që ka ndodhur në mes të Evropës, në vitin 1995, plot 50 vjet, pas përfundimit të luftës së dytë botërore në vitin 1945.
Do të përmbylli këtë përkujtim të gjenocidit të Srebrenicës , me klithjen”Never again-Kurrë më”të mos përsëritet edhe ky rrëfim i tmerrshëm, që ka ndodhur në Srebrenicë me 11 korrik 1995, të boshnjakes Xhemile Zekiqit dëshmitare e gjallë e gjenocidit të kryer në Srebrenicë: ” Qëndroja në mes popullit të dëshpëruar e të grumbulluar në Potoqare të Srebrenicës, kur çfarë të shoh, gruaja e re, është shtrënguar, djersët i rridhnin në ballë, ngërç në fytyrë të saj. Iu afrova dhe e pyeta çfarë ka, ajo më tha, po lind, po bijë i thash, mbahu me një dorë për mua, e me tjetrën për vjehrrën,...Ashtu u bë, u shtrëngua gruaja e re në ne..., u ndie vaji i foshnjës djalë. E mora foshnjën dhe po dua t’ia lidhi kërthizën, kur çetniku serb doli para meje duke më thënë: lëshoje këtë foshnje në tokë. Unë e lëshova dalëngadalë në dimijat e mia, foshnja e bukur me flokë të gjata, sikur të ishte larë tani,...çetniku serb iu afrua, dhe këmbën e tij e nguli në fytin e njomë të foshnjës së porsalindur,...zorrët e njoma iu shkapërderdhën në të gjitha anët...”

10.07.2011
Faik MIFTARI

Kosova laike me shoqëri demokratike

2011-07-06T20:28:00.002+01:00

Javët e fundit në Kosovë përveç tjerash ishte aktuale edhe falja e namazit të xhumasë nga besimtarët musliman në rrugë përball xhamisë së Çarshisë, në trekëndëshin në Prishtinë, si formë proteste për ndarjen e një parcele dhe lejimin e ndërtimit të një xhamie të madhe në qendër të Prishtinës si nevojë imediate të besimtarëve musliman të Prishtinës.

Kushtetuta e Kosovës e përcakton në mënyrë të qartë në nenin 8 karakterin laik, se:” Republika e Kosovës është shtet laik dhe neutral në çështje të besimeve fetare”. Po ashtu,me nenin 22, Kushtetuta e Kosovës e garanton Deklaratën Universale për të Drejtat e Njeriut, me nenin 43 garanton lirinë e tubimit: ”Secili person gëzon të drejtën për të organizuar tubime, protesta dhe demonstrata si dhe të drejtën për të marrë pjesë në to”. Kurse me nenin 44 garanton lirinë e asocijimit:”Liria e asocijimit ngërthen të drejtën e secilit për të themeluar një organizatë pa pasur nevojë të sigurojë leje, për të qenë ose për të mos qenë anëtar i një organizate si dhe për të marrë pjesë në aktivitetet e një organizate”.
Kjo nënkupton se Kosova është një shtet laik dhe neutral ndaj feve në Kosovë, por që është e përkushtuar për zhvillimin e një shoqërie demokratike të qytetarëve të barabartë me të cilën garantohen të drejtat e secilit qytetar, liritë dhe të drejtat njerëzore si dhe barazinë e të gjithë qytetarëve para ligjit. Laikët e tanishëm (ish komunistët e dikurshëm) duhet të kuptojnë njëherë e përgjithmonë se ka kaluar koha e shtetit monist dhe shoqërisë ateiste, komuniste apo socialiste, kur feja ka qenë e ndaluar në jetën publike dhe është trajtuar si çështje personale e qytetarit, dhe se diktati i tyre ndaj Bashkësisë Islame ka qenë i pranishëm përherë. Laikët e tanishëm duhet të mësohen apriori se Kosova laike me një shoqëri demokratike, ku liria e fesë, besimit dhe praktikimit si privatisht ashtu edhe publikisht është e garantuar me Kushtetutën e Kosovës, dhe se Kosova laike nuk nënkupton apriori edhe shoqërinë laike, të cilin me siguri do të kishin dëshirë të trashëgojnë nga e kaluara moniste.
Muslimanët e Kosovës janë të interesuar të zhvillojnë dhe të përparojnë si gjithë të tjerët në shoqërinë kosovare në një Kosovë laike me një shoqëri demokratike, por assesi nuk do të pranojnë një Kosovë laike me një shoqëri laike siç kanë endje laikët. Qytetarët e Kosovës në përgjithësi, nuk duan as në teori, e lere më në praktikë, dhe as që është e mundur një gjë e tillë të realizohet, sikurse trumbetojnë individë të caktuar, një Kosovë të një modeli të regjimit shtetëror të Arabisë apo Iranit, por nuk do të thotë kjo, që të mos kenë si model zhvillimin e një sistemi të shtetit të Turqisë muslimane me një sistem të avancuar demokratik dhe zhvillim të hovshëm ekonomik nëpër të cilën aktualisht kalon Turqia.
Edhe pse roli i shoqërisë civile është i një rëndësie të veçantë në një sistem demokratik të veprimit, si dhe një ndër kriteret për plotësimin e shumë kritereve tjera të Bashkimit Evropian, në rastin e Kosovës kur shoqëria civile muslimane ndërmerr një hap pa marr parasysh çfarëdo qoftë, qoftë kjo edhe një peticion i thjeshtë, deklaratë, tubim, protestë, demonstratë e kështu me rradhë, për të sensibilizuat një çështje me rëndësi dhe që ka të bëjë me plotësimin e të drejtave themelore elementare njerëzore e fetare, sikurse që është ndërtimi i xhamisë së madhe në Prishtinë si nevojë imediate e myslimanëve të Prishtinës, atëherë automatikisht këto hapa trajtohen si të rrezikshme, radikale, jodemokratike, joligjore, fundamentaliste, terroriste etj.
Edhe pse qe 12 vjet është aktuale kërkesa e Bashkësisë Islame të Kosovës për ndërtimin e një xhamie qendrore në Prishtinë, si nevojë imediate e xhematit musliman të Prishtinës për faljen e namazit të xhumasë dhe të bajramit, pasi që nuk ka hapësirë të mjaftueshme dhe se besimtarët musliman falen jashtë nën rrezet e diellit gjatë verës, apo nëpër shi e borë gjatë dimrit, ajo nga organet komunale të Prishtinës, por edhe nga organet qendrore të Kosovës, vite me rradhë është neglizhuar dhe nuk ju është vënë veshi dhe se vetëm e kanë zvarritur dhe nuk kanë treguar interesim të duhur për të realizuar një kërkesë të tillë plot 12 vjet, e duke ditur se mbi 90% të popullatës së Kosovës i takojnë fesë Islame. Pasi që edhe në fushatën parazgjedhore për zgjedhjet e përgjithshme për Kuvendin e Kosovës të mbajtura në fund të vitit 2010, premtimet e dhëna nga subjektet politike qoftë në pozitë qoftë në opozitë për të marr votat e besimtarëve mysliman, për plotësimin e kërkesave të tyre, sikurse që është ndërtimi i xhamisë në Prishtinë, lejimi i vajzave muslimane me shami për ndjekjen e mësimeve të rregullta në shkollat publike si dhe aplikimi i lëndës së Edukatës Fetare në shkollat publike, kanë mbet premtime boshe apo fjalët e dhëna janë avulluar në ajër. Por tani, kur kupa u mbush, dhe sabrit (durimit) 12 vjeçar i erdhi fundi, dhe kush tjetër, por normal për një shoqëri demokratike, shoqëria civile muslimane e bashkuar rreth iniciativës qytetare Lëvizja Bashkohu, ndërmori hapin për të sensibilizuar opinionin e gjerë kombëtar dhe ndërkombëtar për plotësimin dhe realizimin e kërkesave të nëpërkëmbura plot 12 vite me rradhë, e që kanë të bëjnë me garantimin dhe plotësimin e drejtave elementare njerëzore apo fetare të garantuara me të gjitha konventat ndërkombëtare. E kur shoqëria civile muslimane organizoi faljen e namazit të xhumasë si formë proteste në rrugë, në qendër të Prishtinës përball xhamisë së Çarshisë, të cilën e përkrahu e dhe Bashkësia Islame e Kosovës, me turrë u sulën media të caktuara elektronike dhe të shkruara si dhe ueb sajtet e caktuar në internet, ndaj liderit apo udhëheqësit të Lëvizjes Bashkohu, Fuad Ramiqit, duke e sulmuar e etiketuar me lloj lloj emërtime të mundshme, si fundamentalist, radikal, antishqiptar, boshnjak, taliban, terrorist, bile bile duke cituar edhe një shkrim të Shvarcit para një viti të shkruar, se ai paska qenë ekspert i cili i njeh Islamin dhe jep leksione për të gjithë musliman, duke e akuzuar Fuad Ramiqin që paska lidhje me Hamasin, me Tarik Ramdanin e Jusuf Kardavin, e kështu me rradhë, e dihet publikisht se Fuad Ramiqi është një person i njohur publik si për opinionin kombëtar ashtu edhe atij ndërkombëtar, është njeri me virtyte të larta njerëzore, një shqiptar i vërtet, atdhetar, ushtarak, një humanist, një sportist, porse i vetmi “gjynah” i tij është sepse është edhe një musliman i devotshëm dhe praktikues i fesë Islame të cilit i përket, dhe si i tillë për qarqet e caktuara kombëtare dhe ndërkombëtare automatikisht vlerësohet si i rrezikshëm dhe persona ”non grata”. Media kanë të drejtë çfarëdo të shkruajnë dhe të flasin, por nuk është morale dhe as me kodin gazetaresk nuk është e lejuar të shpifin, të trillojnë, të etiketojnë, të ngjisin lloj lloj akuza të paqena, të pabaza, të paqëndruara, apo të paargumentuara .
Në të njëjtën mënyrë sulmohet edhe udhëheqësi i muslimanëve të Kosovës, myftiu Mr. Naim ef. Tërnava, “gjynahu” i të cilit është se i ka përkrahur kërkesat e protestuesve, e dihet se qe plot 12 vjet kërkesa është e Bashkësisë Islame të Kosovës si dhe e tij si kryetar i së cilës është, duke i cytur oponentët brenda Bashkësisë Islame të Kosovës që janë kundër myftiut për shkaqe të ndryshme apo për interesat e ngushta personale apo karrieriste, dhe si të tillë i kundërvihen atij, porse edhe pse nuk domethënë që mospajtime apo këndvështrime tjera lidhur me strukturën organizative të Bashkësisë Islame të Kosovës apo të funksionimit të saj apriori janë kundërta, dhe se është normale të ketë edhe divergjenca, por nuk është morale, e as njerëzore, e të mos flasim në aspektin fetar islam , që lidhur me problemin në fjalë, që të shfrytëzohet rasti për të sulmuar myftiun e Kosovës si prijës legal dhe legjitim që është aktualisht në krye të Bashkësisë Islame të Kosovës.
Kosova mund të ruaj karakterin e vet laik shtetëror dhe neutral, ashtu siç e përkufizon Kushtetuta e saj, por njëkohësisht duhet të afirmojë dhe zhvillojë shoqërinë demokratike në të cilin qytetarët e saj do të mund të ruajnë identitetin e vet kombëtar shqiptar si dhe përkatësin fetare myslimane si shumicë absolute që janë.

05.07.2011
Faik MIFTARI

Xhamitë në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup

2011-06-21T13:56:00.002+01:00

Edhe pse kanë kaluar plot 20 vjet nga përmbysja e sistemit komunist në Evropën Juglindore, akoma vazhdon avazi i vjetër, mos lejimi i ndërtimit të xhamive qendrore në të tri kryeqendrat shqiptare, si në Tiranë, njashtu edhe në Prishtinë e Shkup. Edhe pse në të tri qytetet është nevojë imediate që prej kohësh, ndërtimi i xhamive qendrore, pasi që nuk ka hapësirë të mjaftueshme për faljen e namazit të xhumasë, e të mos flasim për faljen e dy bajrameve vjetore, me ç’rast vërshojnë besimtarët mysliman nëpër rrugë, trotuare e sheshe rreth e përqark xhamive për të gjetur sado pak vend për të falur namazin. Në tri kryeqendrat shqiptare jetojnë afro 1 milion mysliman shqiptar, në Tiranë rreth 500.000 mysliman, në Prishtinë rreth 300.000 mysliman dhe në Shkup rreth 200.000 mysliman , ashtu që ndodh që besimtarët të falin namazin e xhumasë verës nën rrezet e nxehta të diellit, e në dimër nëpër borë e shi, për shkak të mungesës së hapësirave të mjaftueshme për falje.

Edhe pse jemi duke jetuar në shekullin XXI, dhe thirremi me plotë gojë në plotësimin e drejtave elementare njerëzore, njëherit janë edhe kritere për plotësimin e kushteve për aderim, asocijim apo anëtarësim në Bashkimin Evropian, në praktik veprojmë diç tjetër duke mos plotësuar këto standarde elementare të të drejtave të garantuara njerëzore. Edhe pse me vite të tëra kjo temë është aktuale, dhe flitet për nevojën e ndërtimit të këtyre tri xhamive qendrore në këto tri kryeqendra shqiptare, të cilët sado pak për momentin do të kishin plotësuar nevojat elementare të besimtarëve mysliman për kryerjen apo faljen e namazit të xhumasë në mënyrë dinjitoze si i ka hije një qytetari. Por, pushtetmbajtësit si në nivel qendror, ashtu edhe atij komunal, akoma janë duke zvarritur këtë iniciativë me mos lejimin e trojeve apo parcelave të nevojshme dhe mos pajisjen e tyre me leje përkatëse, për ndërtimin e xhamive në qendrat e qytetit të Tiranës, Prishtinës dhe Shkupit.Subjektet politike shqiptare kryesore si bartësit e pushteteve qendrore dhe vendore, në Tiranë, PD-ja dhe PS-ja, në Prishtinë, PDK-ja dhe LDK-ja dhe në Shkup BDI-ja dhe PDSH-ja, vetëm gjatë fushatave zgjedhore për zgjedhjet vendore apo lokale, premtojnë se do të japin leje dhe troje përkatëse për ndërtimin e xhamive qendrore në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup, për të përfituar votat e besimtarëve dhe xhematëve mysliman, sapo përfundojnë zgjedhjet premtimet mbesin boshe dhe të parealizuara gjer tani. Edhe pse në Tiranë, ekziston akoma prona e Vakëfit, ish Namazgjaja, në të cilin është vendi ideal, dhe nuk ka kontest pronësor, ngurohet me apo pa dashje për t’u dal dhe për të realizuar ndërtimin e xhamisë qendrore në Tiranë si nevojë imediate e besimtarëve mysliman. E që prej kohësh, në Tiranë është ndërtuar katedralja, dhe se tani edhe kisha ortodokse në oborr apo pranë Ministrisë së Mbrojtjes së shtetit shqiptar mu në qendër të Tiranës. Edhe pse apriori nuk është diç e keqe, por një e drejtë themelore e plotësimit të nevojave të tyre fetare, të pakicës krishtere shqiptare, si katolike ashtu edhe ortodokse, pasi që dihet se në Shqipëri rreth 70% të shqiptarëve i përkasin fesë Islame, në Kosovë rreth 98% të shqiptarëve i përkasin fesë Islame, ndërsa afro 100% të shqiptarëve në Maqedoni i përkasin fesë Islame, mos plotësimi i drejtave të tyre elementare fetare si shumicë absolute që janë është atak në harmoninë fetare dhe identitetin e tyre fetar.
Në Prishtinë në qendër të qytetit është ndërtuar kisha ortodokse serbe,
për qëllime politike, në kompleksin universitar, pranë Bibliotekës Popullore dhe Universitare të Kosovës, kohë më parë, në qendër të Prishtinës u ndërtua katedralja katolike, për qëllime politike, edhe atë duke rrënuar gjimnazin me renome në Prishtinë, dhe në vend të tij u ndërtua katedralja katolike. Kur them politike, mendoj për atë se nuk ka qenë nevojë imediate e plotësimit të nevojave elementare njerëzore fetare, pasi që në Prishtinë jetojnë një numër tejet i vogël dhe i papërfillshëm të besimtarëve katolik dhe ortodoks, dhe se kishat ekzistuese katolike dhe ortodokse si të tilla kanë qenë të mjaftueshme për momentin. Por sido që të jetë, qofshin ato edhe politike si të tilla, janë ndërtuar dhe do të jenë në shërbim të plotësimit të nevojave të tyre elementare njerëzore fetare, qofshin katolike apo ortodokse.
Kërkesa për ndërtimin e xhamisë qendrore në qendër të Prishtinës, me vite të tëra është duke u zvarrit, me apo pa dashje, akoma nuk është dhënë as trolli e as leja për ndërtimin e saj në qendër të Prishtinës, si nevojë imediate e besimtarëve mysliman, pasi që e premtja është ditë pune dhe se shumica e besimtarëve mysliman që punojnë, apo studiojnë apo mësojnë, me mund të madh ndajnë një orë për të kryer namazin e xhumasë, i cili si i tillë patjetër duhet kryer në kohën e caktuar, në mes ditë, dimrit në ora 12.oo, verës në ora 13.oo, dhe atë patjetër në xhami, për dallim prej namazeve tjerë, të cilët në pa mundësi për t’u falur në xhami, mund të falen edhe në shtëpi, punë, zyre, apo çfarëdo vendi tjetër përkatës. I njëjti problem qëndron edhe në Shkup, krahas katedrales ekzistuese, është ndërtuar kisha e re ortodokse qendrore maqedone mu në qendër të Shkupit, ndërsa jo që nuk lejohet që të ndërtohet xhamia qendrore në qendër të Shkupit, por nuk ekziston as vullneti që të rindërtohet bile Burmali xhamia në qendër të Shkupit e cila është rrënuar në vitin 1925 nga pushteti i atëhershëm serb. Faktori politik shqiptar, si bashkëpjesëmarrës i qeverisë, qoftë BDI-ja, qoftë PDSH-ja, gjer tani fare nuk ka qenë e interesuar, që të ushtoj trusni tek partneri i vet bashkëqeverisës maqedon që të plotësoj një kërkesë imediate e besimtarëve mysliman të Shkupit.
Sa për ilustrim, do të ceki, shembullin”per exellenc”në qytetin tim të Prizrenit, gjatë kohës së Perandorisë Osmane. Në qendër të qytetit, në Shadërvan gjendet xhamia e Sinan Pashës, e cila tani është duke u restauruar, afër saj në një distancë prej 50 m gjendet kisha ortodokse serbe, 50 m afër kishës ortodokse serbe gjendet edhe kisha katolike, që të dyja të ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit XIX. Krahas kishave ekzistuese në Prizren, pushteti i atëhershëm osman, pa kurrfarë problemi ju ka lejuar që të ndërtojnë kishat e tyre në qendër të qytetit të Prizrenit, në Shadërvan, bile bile i ka ndihmuar materialisht dhe financiarisht ndërtimin e tyre sipas arkivave burimore osmane.
Por fajtorët për mos lejimin apo zvarritjen e ndërtimit të xhamive qendrore në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup, sipas mendimit tim, nuk janë pushtetmbajtësit aktual qendror dhe lokal, por janë vet besimtarët mysliman shqiptar si dhe institucionet legale që udhëheqin në aspektin shpirtëror besimtarët mysliman, sikurse KMSH-ja në Tiranë (Komuniteti Musliman Shqiptar), BIK-u në Prishtinë (Bashkësia Islame e Kosovës), si dhe BFIM-ja në Shkup (Bashkësia Fetare Islame e Maqedonisë). Prijësit e tyre, Selim ef. Muqa në Tiranë, Naim ef.Tërnava në Prishtinë si dhe Sylejman ef. Rexhebi në Shkup, duhet të kenë të qartë, që amanetin që e kanë marrë mbi supet e veta, për të udhëhequr këto institucione fetare të shenjta, nuk do të thotë privilegj, por pikësëpari përgjegjësi, llogarinë e të cilit do të japin para Krijuesit fuqiplotë në ditën e gjykimit. Pikësëpari përgjegjësia i bie atyre si udhëheqës të institucioneve legale myslimane si mbarëvajtës të tyre, në zgjidhjen e problemeve akute me të cilët ballafaqohen për momentin myslimanët shqiptar, sikurse që është edhe mos lejimi i ndërtimit te xhamive qendrore, mos lejimi i shamisë, mos aplikimi i lëndës së mësimbesimit fetar në shkollat publike e kështu me rradhë. Në vend se të vihen në ballë të këtyre nismave imediate të besimtarëve mysliman, të ndërtimit të xhamive qendrore në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup, ata hezitojnë, ngurojnë, apo akoma i besojnë premtimeve boshe të pushteteve qendrore apo lokale, e drejta e tyre individuale dhe njerëzore është të kenë qëndrimet e tyre, ama, kur të jesh në krye të një institucioni të tillë të shenjtë, atëherë duhet të jesh gati të ballafaqohesh dhe të realizosh interesat e besimtarëve mysliman. Sikur të bëjë thirrje për protestë dhe të vihej në ballë, Naim ef. Tërnava, pas apelit imamëve dhe xhematëve të Kosovës, ditën e premte, pas namazit të xhumasë, me siguri do të tuboheshin 200.000 besimtar mysliman në Prishtinë, njashtu po të bëjë thirrje për protestë dhe të vihej në ballë, Sylejman ef. Rexhebi, pas apelit të imamëve dhe xhematëve, ditën e premte, pas namazit të xhumasë, me siguri do të tuboheshin 100.000 besimtar mysliman në Shkup, njashtu po të bëjë thirrje për protestë dhe të vihej në ballë, pas apelit imamëve dhe xhematëve të Shqipërisë, do të tuboheshin 50.000 besimtar mysliman në Tiranë, kjo punë do të realizohej dhe do të plotësoheshin kushtet elementare për faljen e namazit të xhumasë dhe gjer tani me siguri do të ishin të ndërtuara xhamit qendrore si në Tiranë, Prishtinë e Shkup. Por kurrë prijësit tanë fetar legal dhe legjitim nuk ndërmarrin aksione të tilla, atëherë nuk mbetet gjë tjetër, por që individët, besimtarët, xhematët, organizatat dhe shoqatat e ndryshme të shoqërisë civile myslimane, të vihen në ballë për sensibilizimin dhe realizimin e drejtave themelore fetare të tyre, qoftë nëpërmjet peticioneve, thirrjeve, protestave apo formave të ndryshme demokratike, sikurse që ishte edhe falja e namazit të xhumasë në rrugë përball xhamisë së Çarshisë, në mes të Kuvendit të Kosovës dhe Komunës së Prishtinës, me 17 qershor 2011.
Por tani e tutje, ka ardhur koha që shqiptarët mysliman që të organizohen edhe politikisht dhe të formojnë subjektin e tyre politik, si në Tiranë, Prishtinë e Shkup, që t’i realizojnë pikësëpari konceptin programor të të drejtave elementare, njerëzore, kulturore, shoqërore, fetare, politike, ekonomike, e assesi të realizimit të qëllimeve individuale apo personale të individëve, kushdo qoftë ai, dhe që të bëhen faktor politik që do të ndikojn në shoqërinë shqiptare duke garuar me subjekte tjera politike në garat elektorale si në nivelin kombëtar (qendror) ashtu edhe atij vendor (lokal), e jo si gjer tani, votat e besimtarëve mysliman i kanë shkuar subjekteve të ndryshme, prej të cilëve nuk ja kanë pa hairin për kurrgjë. E dihet se në demokraci mund të vjen rasti apo momenti që edhe me 5-6 deputet subjekti politik mund të ketë rolin vendimtar në formimin e koalicionit qeveritar, njashtu që për momentin ndodhi me LSI-në në Tiranë, apo me AKR-në në Prishtinë, dhe atëherë jo që do të realizohen të gjitha kërkesat e parashtruara të besimtarëve mysliman, por do të pyesin se edhe në ç’vend dëshiron ta ndërtosh xhaminë qendrore qoftë në Tiranë, Prishtinë apo Shkup.

20.06.2011
Faik MIFTARI

"Në Krujë sikur pashë Skënderbenë"

2011-06-16T11:53:00.002+01:00

Në një kolumne që pata shkruar me rastin e hapjes së tunelit të Kalimashit, përveç tjerash pata thënë se tani e tutje shqiptarët për vikend, mëngjesin do të mund të ngrënë në Prishtinë, drekën në Prizren, darkën në Tiranë, mëngjesin në Durrës, drekën në Vlorë dhe darkën prapë në Prishtinë.Pasi që u hap tuneli, ne vendosëm që tani e tutje, bile së paku nga dy vikende të kalojmë, në vizitë tek Nëna Shqipëri, një në pranverë, e një në vjeshtë. Edhe pse e kemi planifikuar që në prill të shkojmë, për shkak të rrethanave subjektive e objektive, tek në qershor, me datë 11 e 12 qershor, shkuam për vikend, të shtunën e dielën, pas festimit të 10 qershorit, saktësisht të 133 vjetorit të Lidhjes së Prizrenit, me propozim të Fuad Ramiqit, së bashku me Halil Ibrahimin dhe Mexhid Yvejsin u nisëm ditën e shtunë, drejt Nënës Shqipëri nga Prishtina, në ora 9.30. Në Prizren arrimë në ora 11.00, ku e morëm edhe Mexhid Yvejsin nga Gjakova i cili na priti tek Ben-af-i pranë stacionit të autobusëve në Prizren dhe u nisëm drejt Shqipërisë. Kaluam për disa çaste kufirin, në të cilin akoma kontrolli i dokumentacionit bëhej në të dy anët e kufirit, dhe pastaj vazhduam nëpër autostradën e bukur, e që kulminacioni ishte kur kalonim tunelin e Kalimashit më dukej se ishim duke udhëtuar nëpër ndonjë tunel të Zvicrës apo Austrisë. Rreth orës 14.oo arritëm në Fushë Krujë, edhe pse patëm planifikuar të shkojmë në Tiranë, por pasi që Mexhidi e Halili nuk e kishin vizituar më parë Krujën, shprehën dëshirë që të vizitojnë Krujën, dhe se Fuadi si shofer që ishte e ktheu veturën në drejtim të Krujës. Për më pak se gjysmë ore arrimë në Krujë, veturën e parkuam në parkingun afër Çarshisë apo Pazarit të Krujës. Kruja është me të vërtet një qytet i vjetër dhe i bukur që karakterizohet me Kalanë e Skënderbeut. Kruja ka 20.000 banorë, gjendet në një lartësi mbidetare prej 586m, është një karakteristikë e rrallë për Shqipërinë, se të gjithë banorët e Krujës janë shqiptar musliman. E ka të bukur pazarin të cilin e vizituam dhe i cili ishte përplot me suvenire të llojllojshme dhe me një vlerë të çmuar artistike. Në mes pazarit gjendet xhamia e vjetër që daton nga periudha osmane, në të cilin falëm namazin e drekës dhe iqindisë, me dimensione ishte e vogël, por shumë karakteristike, me një oborr të vogël në të cilin gjendej edhe bunari në mes të oborrit. Një zonjë që punonte në një dyqan të pazarit na rrëfeu se në kohën e Perandorisë Osmane,” pazari ishte i ndërtuar në një simetri të duhur, ashtu që edhe macja kur hipte mbi pullazet e dyqaneve me qeramidhe të kuqe të shtruara, arrinte gjer në fund të pazarit pa kurrfarë pengese apo barriere në mes vete si nga ana e djathtë ashtu edhe të majtë”. Pas vizitës së pazarit u ngjitëm në Kalanë e Krujës. Me të vërtetë është e bukur Kalaja e Krujës dhe e rregulluar mirë, të cilin e vizitojnë vizitorët e ndryshëm nga të gjitha anët e botës, aty rastisëm edhe një ekip televiziv nga Turqia, të kanalit shtetëror TRT, të cilin incizonin një reportazh me një djalosh të ri shkodran i cili na mahniti me mjeshtërinë e rrallë të ekzekutimit të violinës, me të vërtet ishte i veçantë dhe se kur të arrijë pjekurinë do të bëhej me siguri një maestro i artit muzikor të violinës, siç është tani maestro i mirënjohur kosovar i kitarës Petrit Çeku nga Prizreni. Në kompleksin e Kalasë së Krujës gjendet Sahat Kulla e dikurshme e cila shërbente dikur edhe si kullë vrojtimi, e cila ishte restauruar në vitin 1981. Po ashtu gjenden edhe themelet apo rrënojat e Xhamisë së Fatihut, të cilën në vitin 1948 e kishte rrënuar sistemi komunist, dhe se për çudi akoma nuk ishte e restauruar, dhe si i tillë ishte i vetmi objekt kulturor i cili ishte në gjendje të mjerë në Kalanë e Krujës, mendoj që institucionet komunale përkatëse dhe shtetërore duhet të punojnë drejt restaurimit të xhamisë që si i tillë, të rrumbullaksohet kompleksi i kalasë së Krujës. Muzeu Etnografik ishte i veçantë dhe shumë i bukur, i cili kishte një vlerë të posaçme kulturore, poashtu gjendet edhe Teqeja Bektashiane e ashtuquajtur e “Dollma Teqe”, brenda kalasë, gjithashtu ishte edhe një kishë e vogël e vjetër, njashtu edhe një pllakë që tregonte ujësjellësin e vjetër mesjetar të shekullit XV-të. Brenda kompleksit gjenden edhe disa shtëpi karakteristike të periudhës osmane, të cilët tani janë shndërruar në restorante apo bare atraktive për turistë. Kurora e kalasë së Krujës është Muzeu Kombëtar i Skënderbeut i ndërtuar gjatë kohës së sistemit komunist, në të cilën përveç tjerash gjendet edhe kopja e shpatës së Skënderbeut, origjinali i së cilës gjendet në muzeun e Vjenës. Herën e parë kur e vizitova Krujën, ishte viti 2000, menjëherë pas luftës në Kosovë, m’u dha rasti që për herë të parë që të vizitojë Nënën Shqipëri, së bashku me një shok dhe mik timin nga rrethi i Kukësit, pasi që atëherë vizitova edhe profesorin tim të dikurshëm në fakultet Zeki Loxha, i cili gjendej në atë kohë në Tiranë, më preferoi që të vizitojë edhe Krujën dhe kalanë e Skënderbeut, të cilin rekomandim me plotë dëshirë e mirëprita, dhe se bashku me shokun tim u nisëm drejt Krujës, kur arritëm në kala, hymë në Muzeun Kombëtar të Skënderbeut, dhe në atë moment kur e pashë shpatën e Skënderbeut mu duk sikurse “ në Krujë e pashë Skënderbenë”, që për neve kosovarët, ishte një ngjarje madhore, pasi që ishim të mësuar e të edukuar me mitin e Skënderbeut, dhe e paramendonim, të shenjtë epokën dhe rezistencën e tij, të stërmadhuar dhe të ngritur në majë të qiellit, miti i Skënderbeut... Pasi që e kryem vizitën e Kalasë së Skënderbeut, u nisëm drejt rrugës së vjetër për në Kosovë, rrugës shoku dhe miku im më mbajti një ligjëratë, të cilin kurrë nuk do të harroj dot, dhe që nga ai moment tek unë e zhveshi mitin e Skënderbeut të ngulitur thellë në mendjen time. ” Ju kosovarët, jeni me të vërtet interesant, akoma jetoni dhe ushqeheni me mite, me të vërtet Skënderbeu ka qenë një trim i vërtetë, por ahmak në mend, në strategjinë e tij luftarake, sapo ke parë Krujën, dhe se e shohësh se ku është e vendosur, në çfarë lartësie mbidetare dhe përfundi këtyre maleve të larta, ku as zogu nuk ka mund të bërë venë, po si mendon, ore ti kosovar i shkretë, se me të vërtet sulltan Fatihu dhe Perandoria Osmane, si superfuqi e atëhershme botërore, nuk kanë mund të marrin Krujën, po ai, sulltan Fatihu në vitin 1453 e morri Konstantinopojën, Stambollin e sotshëm, dhe e shembi Perandorinë njëmijëvjeçare bizantine. Po ti e sheh se sa e vogël është edhe tani Kruja, dhe se në çfarë pozite gjendet, e lere më në atë kohë, në ato kushte dhe rrethana të atëhershme. Perandorisë Osmane nuk kanë mundur t’i rezistojnë perandori dhe mbretëri më të njohura të asaj kohe, e lere më të mund të rezistojë Skënderbeu. Më thuaj ore mik im i dashur, a do të ishte tani strategji apo mençuri që kjo Shqipëri e jona që është të luftojë kundër super fuqisë së tanishme botërore, SHBA-ve, me siguri do të na bënte shkrumb e hi, a është trimëri apo budallaki më thuaj, më mirë është të jesh aleat dhe të bashkëpunosh, se sa të rezistosh kundër superfuqisë momentale aktuale botërore”. Pas kësaj me të vërtetë kur e logjikova dhe analizova më thellë pas kthimit tim në Kosovë, qëndrimi i mikut tim ishte me të vërtet plotësisht me vend.Njashtu edhe pas luftës në Kosovë, kur me iniciativën e ish presidentit të Kosovës Ibrahim Rugovën të ndjerë, dhe të mbështetur nga Dr.Mark Krasniqi, u vendos shtatorja e Skënderbeut në qendër të Prishtinës, i njëjti mik më pat thënë” ore mik, ju akoma po ushqeheni me mite nga e kaluara, sa i përket neve, ne jemi në gjendje me ju eksportue me dhjetëra shtatore të tillë të Skënderbeut në Kosovë, por se kjo nuk është me vend, sepse në vend se të vendosni shtatoren e Adem Jasharit në qendër të Prishtinës, i cili ka sakrifikua veten dhe tërë familjen e tij për lirinë e Kosovës, e vendosni shtatoren e Skënderbeut, i cili si i tillë me kurrgjë nuk karakterizohet me Kosovën, pasi që ka udhëheq rezistencën vetëm me Krujën, dhe se në vitin 1389 Perandoria Osmane në fushën e Kosovës ka ngadhënjyer dhe ka shpor Perandorinë Serbe të car Dushanit”. Historiani zviceran Oliver Shmitt në librin e tij për Skënderbeun cekë, përveç tjerash se “ gjatë stinës së verës Skënderbeu e ka pas pushtetin vetëm në Krujë, ndërsa gjatë stinës së dimrit e zgjeronte pushtetin e tij edhe në fushën përreth Krujës, pasi që osmanët largoheshin dhe vendoseshin me taborret e tyre në kazermat brenda qyteteve gjatë stinës së dimrit”.

Pas Krujës vazhduam rrugën për në Durrës, ku pran brigjeve të Adriatikut, në paralele të njëjtë me vilën e mbretit Zog, pushuam disa çaste duke pirë nga një makiato në tarracën e restorantit të bukur. Pas kësaj vazhduam rrugën për në Kavajë, ku arritëm në ora 19.00 dhe pasi që falëm namazin e akshamit në xhaminë e cila gjendet në qendër të Kavajës, në restorantin e bukur të Haverikëve, kaluam një mbrëmje të bukur me vëllezërit Haveriku, të cilët me të vërtetë janë të mrekullueshëm, por që tani në shoqëri e kishim edhe ish futbollistin e njohur të viteve pesëdhjeta dhe gjashtëdhjeta, të ekipit të Besës së Kavajës, e pastaj të Dinamos së Tiranës dhe kombëtares shqiptare Selim Gjoci, i cili me rrëfimet e tij për kohën e kaluar të aktivitetit sportiv, gjatë regjimit të Enver Hoxhës, dha një histori tepër interesante dhe të tmerrshme të kohës së kaluar. Pasi që natën kaluam në Hotelin Egnatia të Kavajës, të dielën pasi që u përshëndetëm me Nexhmiun dhe djalin e tij Ilirin, në ora 10.00 vazhduam rrugën për në Durrës, rrugës u ndalëm në plazhin e Malit të Robit, ku menduam të lahemi në detin e bukur, Adriatik, por uji ishte akoma i ftohtë dhe koha ishte e freskët dhe nuk na muar mendja të hyjmë në ujë, pas kësaj vazhduam për në Shkëmbin e Kavajës, ku u ndalëm në Hotelin” Ylli i Detit” me ç’rast u përshëndeta me Lindën dhe Ardin, pronarët e hotelit, dhe pasi që pimë nga një kafe dhe lëng, vazhduam rrugën për Kosovë. Në Prizren arritëm në ora 16.00, ku Mexhid Yvejsin e vendosëm në autobus për të vazhduar rrugën në Gjakovë, ndërsa neve të tre së bashku, shkuam në xhaminë e Bajraklisë, ku falëm drekën dhe iqindinë, pas së cilës së bashku shkuam për drekë te qebaptorja e njohur e Prizrenit ”Te Syla”. Pas kësaj në ëmbëltoren e qytetit pimë nga një makiato, dhe se në ora 18.oo e përcolla Fuadin dhe Halilin për në Prishtinë.
Përfundoi në këtë mënyrë edhe një vikend i bukur nga vizita tek Nëna Shqipëri, dhe sa herë që shkojë në vizitë, aq më e bukur më duket Nëna jonë e dashur Shqipëri.

15.06.2011
Faik MIFTARI

Osmanlinjtë e dikurshëm dhe turqit e sotshëm

2011-06-16T11:46:00.002+01:00

Fillimi i shekullit XIII të epokës së re paraqet një kthesë historike në të cilin lindi dhe më pas me një shpejtësi më të madhe u përhap dhe u zgjerua në të tri kontinente, në Azi, Afrikë dhe Evropë, Perandoria Osmane e cila më tutje gjatë ekzistimit të saj 623 vjeçare ishte një model ”per exellenc” në të cilin nën ombrellën e saj kanë jetuar në një sipërfaqe prej 24 milion km2 popujt e ndryshëm me kultura të ndryshme. Dua të cek vetëm një shembull të një humanizmi të paparë gjer atëherë që ka treguar Perandoria Osmane në vitin 1492, kur më në fund pas gati plot 8 shekujve ra Granada qyteti i fundit i Andaluzisë së dikurshme apo i Spanjës së sotshme, pas së cilës muslimanët dhe hebrejët iu nënshtruan masivisht vrasjeve, përndjekjeve dhe dëbimeve, të cilët shpëtimin e gjetën në Perandorinë Osmane e cila i hapi dyert e saj për këta të shkretët dhe se u vendosën gjerë e gjatë Perandorisë Osmane me të gjitha të drejtat dhe liritë e tyre fetare e kulturore. Pas luftës së Dytë Botërore popujt e Evropës pas qindra viteve të kaluara në luftërat e përgjakshme në mes vete, arritën të krijojnë konturat për një bashkësi e cila sot quhet Unioni Evropian në gjirin e së cilës për momentin janë 27 shtetet në bashkësi të cilët sot mëtojnë të jetojnë të lirë në një konglomerat të një unioni me popuj, me kultura të ndryshme, të cilët po mendohen që të arrijnë një harmoni jetësore sikurse që ishte dikur në Perandorinë Osmane. Sipas një hulumtimi të një studiuesi francez dhe gjerman, pas një analize të gjerë studimi të kryer mbi Perandorisë Osmane, kanë ardhur në përfundim se cilat ishin arsyet arsyet e suksesit të gjatë të qëndrimit të Perandorisë Osmane.

Do të veçoja vetëm tri elemente, dhe atë të aspektit ekonomik dhe zhvillimit të Perandorisë Osmane, sipas këtij hulumtimi të kryer. E para, ishte, se popujt e ndryshëm në Perandorinë Osmane e kanë mirëpritur me padurim ardhjen e osmanlinjve në trevat e tyre, pasi që reformën agrare osmanlinjtë e ri e kishin të rregulluar në një stad më të lartë dhe më të zhvilluar dhe me një perfomancë të duhur, sidomos raportin në mes bujkrobërit dhe feudalit, apo çifçiut dhe spahiut. Gjersa para ardhjes së osmanlinjve, bujqit kanë punuar dhe mbjell pronat e feudalëve në atë mënyrë, ashtu që pjesën më të madhe të korrave dhe fryteve i merrnin feudalët ndërsa pjesën më të vogël, vetë bujkrobërit, që mezi me atë arrinin të mbijetojnë, me ardhjen e osmanlinjve ky raport u ndërrua në të mirën e çifçinjve, ashtu që pjesën më të madhe të të korrave dhe vreshtave i merrnin vetë ata çifçinj, ndërsa pjesën më të vogël e merrnin spahinjtë e rinj. E dyta, ishte se në lëmin e zejtarisë, në ato qytete në të cilin mungonte zeja e caktuar, osmanlinjtë e rinj i binin mjeshtërit nga qytetet e ndryshme të Perandorisë për të mësuar kallfët dhe shegertët për të ditur dhe ushtruar më tutje zejen përkatëse e cila i mungonte një qyteti apo vendbanimi të caktuar. E treta, ishte se në lëmin e tregtisë osmanlinjtë kanë zhvilluar një tregti të përsosur ashtu që nga skaji më i largët i Lindjes, nga Kina dhe Japonia, p.sh. kanë tregtuar me mëndafshin dhe i cili nëpërmjet Azisë së mesme kanë arritur ta bijën gjer në portin e Hamburgut apo edhe të Selanikut, në saje të ndërtimit të karvansarajeve të shumta gjatë rrugëve nëpër të cilët përshkonte kjo tregti , ashtu që në këto karvansaraje gjer në 3 ditë tregtarët me karvanët e tyre mund të qëndronin gratis duke u ushqyer dhe pushuar, gjë që e ka bërë koston shumë më të kapshëm për tregun e tillë anekënd Perandorisë Osmane, do të thotë pa kurrfarë barriere taksash apo doganash të cilët do të vështirësonin dhe do të rrisin koston e mallrave të ndryshme tregtare.
Turqit e sotshëm si trashëgues të osmanlinjve të dikurshëm, pas përmbysjes së Perandorisë Osmane në vitin 1923, pas gati afro një shekulli me të madhe janë duke u rimëkëmbur në aspektin e zhvillimit ekonomik të tyre, me ç’rast janë duke shënuar kohën më të artë në historinë e ekzistimit të Turqisë moderne nga viti 1923, dhe se kanë shënuar rritjen më të madhe ekonomike në Evropë gjatë vitit 2010, ndërsa në botë, pasojnë pas Kinës, ashtu që për momentin janë të renditur në vendin e 16-të të shteteve më të zhvilluar ekonomike të botës nga 193 shtete ekzistuese, dhe se sipas kësaj dinamike të paparë gjer tani në ekonomin e Turqisë, pritet që gjer kah mesi i shekullit XXI të jenë në mesin e 10 shteteve më të zhvilluara ekonomike të botës. Suksesi i tyre pikësëpari është edhe në strategjinë e paraparë për një Turqi ekonomike të fortë, në saje të bashkëpunimit dhe mënjanimit të barrierave dhe konflikteve nga e kaluara, duke ofruar bashkëpunim me të gjitha shtetet pa marr parasysh se ku janë të shtrirë, e në saje edhe të mënjanimit të vizave të ndërsjella, për një qarkullim të lirë të kapitalit, mallit dhe njerëzve. Poashtu zhvillon një politikë të balancuar si me Lindjen ashtu edhe me Perëndimin. Edhe pse ka shumë kohë që do të aderojë në Bashkimin Evropian, edhe pse kjo po shkon me shumë vështërsi, për shkak të refuzimit të disa shteteve anëtare të Bashkimit Evropian, pikësëpari të Francës dhe Gjermanisë, në anën tjetër me shtetet e Lindjes është duke bashkëpunuar me të madhe në të gjitha sferat e që kanë ndikuar që me të madhe të rritet zhvillimi ekonomik i saj, duke rritur prodhimtarinë e vet në të gjitha lëmenj si dhe duke zhvilluar cilësinë apo kualitetin e produkteve të saja. Edhe pse shtetet e Bashkimit Evropian kanë arritur një zhvillim ekonomik të përsosur, e në saje të Gjermanisë si alfa dhe omega e zhvillimit ekonomik të Evropës, disa shtete anëtare janë ballafaquar me kriza të rënda financiare, sikurse Greqia, Islanda, Portugalia, e të cilët në saje të shpirtëgjerësësisë të Gjermanisë, do të jenë në gjendje të sanojnë dhe të dalin nga situata në të cilën janë katandisur. Problemi tjetër me të cilën po ballafaqohet ekonomia evropiane, është mungesa e fuqisë kreative punëtore, si pasojë e të së cilës është e shtrënguar të pajiset me fuqi punëtore, tani edhe nga Afrika, pasi që mundësit për t’u pajisur me fuqi punëtore nga Evropa janë shterë apo janë në fazën e fundit të shterjes, dhe se parashihet që në vitin 2050 fuqia aktive për punë në Turqi nga mosha 16 e gjer në moshën 64 vjeçare të arrijë gjysmën e fuqisë potenciale kreative për punë të 5 shteteve të tanishme evropiane të Bashkimit Evropian, gjegjësisht të Gjermanisë, Britanisë së Madhe, Francës, Italisë dhe Spanjë. Gjer në fund të kësaj dekade pritet që GDP-ja për kokë banori në Turqi të arrijë shifrën prej 20.000 Euro që me të vërtet do të jetë një sukses jashtëzakonisht i madh nëse arrihet që kjo të realizohet për këtë periudhë. Të gjitha këto parametra e bëjnë që Turqia dhe turqit krahas zhvillimit të hovshëm ekonomik të kenë rol dhe ndikim edhe në sferat e tjera të fushave, si në politikë, shkencë, kulturë, sport, e të mos flasim për rolin e saj ushtarak si një fuqi respektabile si në rajon ashtu edhe në botë.
Në përfundim të kësaj qasjeje do të konkludoja se disa analistët tanë shqiptar në vend se të shikojnë me një admirim këtë zhvillim të hovshëm të turqëve të sotshëm, i ka zënë paniku, ashtu që njëri prej për kundër vënien e këtij zhvillimi ekonomit të turqve, apo kundër ”neotomanizmit” të rinj, propozon merreni me mend, absurd të llojit të vet, lidhjen e aleancës jo- natyrore me serbët dhe grekët për kundërvënie këtij zhvillimi të turqëve, e dihet se gjatë tërë historisë që prej largimit të Perandorisë Osmane nga Ballkani në vitin 1912 dhe pavarësisë së Shqipërisë, plot një shekull që me të gjitha metodat e mundshme janë pikërisht grekët dhe serbët, që luftojnë kundër popullit shqiptar, mjafton të përkujtojmë vetëm vitet 1997 e 1999, kur dihet se kush u vu në mbrojtje të Shqipërisë, ka qenë pikërisht Turqia dhe populli turk, dhe se shqiptarët në përgjithësi do të din me u rreshtua me aleatin natyror të saj, Turqinë, në bashkëkordinim të plotë me faktorin amerikan, si garant të mbijetesës dhe zhvillimit të mëtejmë të popullit shqiptar në Ballkan.

03.06.2011
Faik MIFTARI

Fjala e rastit me rastin e promovimit të librit

2011-03-27T21:58:00.002+01:00

Ju falënderoj të gjithëve nga zemra për disa çaste që keni ndarë nga koha e juaj e çmuar për të marr pjesë në këtë eveniment kulturor me rastin e promovimit të librit tim”Gjurmë në kohë”.

“Prezantimi i një libri të ri është një ngjarje e shënuar në jetën kulturore, është një kënaqësi e veçantë për pjesëmarrësit, është një përgjegjësi morale për diskutuesit, është një nderim qytetar e intelektual për autorin”, janë fjalët e pedagogut, publicistit, shkrimtarit nga Shkodra zotëri Faik Luli, me të cilën e fillova këtë fjalim rasti para kësaj audience të respektuar.
Falënderojë Zotin e madhëruar që më ka krijuar dhe mundësuar që nëpërmes leximit, mësimit dhe shkrimit të jap kontributin tim modest në sferën e jetës shoqërore, politike, publicistike,fetare dhe kulturore që e karakterizojnë shoqërinë njerëzore si tërësi e përsosur.
Në formimin tim intelektual si në aspektin kombëtar ashtu edhe atij fetar përveç shumë personaliteteve të cilët kanë ndikuar me të madhe dhe të cilëve të gjithëve nga zemra ju falënderoj, por, rol të veçantë kanë luajt gjashtë personalitete të cilët kanë lënë gjurmë të veçantë tek unë.
I pari, ka qenë babai im, shpirti i tij rahmet pastë, i cili më ka edukuar, frymëzuar, inspiruar si në aspektin kombëtar ashtu edhe atij fetar, dhe për nder të tij edhe këtë libër që do të keni në dorë e kam kushtuar shpirtit të ndritur të tij. Me të vërtet babai im përveç që ka qenë një prind i përkushtuar për fëmijët e vet, ka qenë një vizionar me botëkuptime të qarta dhe largpamëse. Sidomos netëve të gjata të dimrit më lexonte, rrëfente, mësonte, gjatë fëmijërisë sime, për Zotin si krijues absolut i universit, për profetin tonë të dashur Muhamedin a.s., për Kur’anin e madhëruar, e për shumë gjëra tjera fetare. Por krahas rrëfimeve fetare, më ka mësuar shumë edhe në aspektin kombëtar, pasi ka pas vizione të qarta kombëtare, atdhetare. Për dallim nga historia që e mësonim në shkolla, për të cilën shkrimtari i njohur francez Balzaku ka thënë: ”Ekzistojnë dy histori, historia zyrtare jo e vërtetë e cila jepet në shkolla dhe historia e fshehtë në të cilin jepen shkaqet e vërteta të ngjarjeve”. Pasi që në shkolla, për shkak të sistemit komunist nuk ishte mundur të mësohet historia e vërtetë dhe se feja ishte e anatemuar, alternativa kësaj ishte, që këto boshllëqe me plot sukses m’i ka kompensuar babai im. Në rrëfimet e t’ia, përveç tjerash, sa herë që tregonte për mbretin Zog, me admirim u ngrinte në këmbë për të treguar përshëndetjen e tij karakteristike, tregonte për “çlirimin” e Prizrenit, në vitin 1941, ku në ballë ishte Qazim Bllaca, për Lidhjen e Dytë të Prizrenit, për Halim Spahinë e Ibrahim Lutfinë, për Shaban Palluzhën e luftën e Drenicës, për masakrën e Tivarit, e shumë e shumë ngjarje tjera të cilët nuk kemi pas rast të mësojmë në shkollat e atëhershme.
I dyti, është mësuesi im zotëri Ryzhdi Dapko, i cili më ka mësuar për mrekulli shkronjat dhe gjuhën shqipe, për të cilin poeti ynë i mirënjohur Naim bej Frashëri ka thurur vargje më të bukura: Gjuha jonë sa e mirë, sa e ëmbël sa e gjerë, sa e lehtë sa e lirë, sa e bukur sa e vlerë”. Mësuesi im e di më së miri atë që e theksova, dhe shfrytëzoj rastin këtu publikisht para juve, audiencë e respektuar, pasi që gjendet në mesin tonë, ta falënderoj me fjalët:“ Të falënderojë nga zemra dhe kurrë nuk do të të harrojë o shokë mësues im i dashur dhe i respektuar, përherë do të të kujtojë për të gjithë atë që më ke mësuar”.
I treti, ka qenë mësuesi im fesë, hfz. Maksut Spahiu, shpirti i tij rahmet pastë, i cili më mësoi shartet e imanit dhe shkronjat e Kur’anit, pasi që në shkolla mësim besimi nuk mësohej. Hoxha im i nderuar ka pas vullnet të flaktë për të na mësuar neve nxënësve njohuritë fetare për fenë tonë të bukur Islame, gjatë gjithë jetës së tij me qindra nxënës i ka mësuar, ka qenë pedant dhe modest, dhe se sytë i përlotnin kur neve si fëmijët që ishim e nervozonim apo edhe e hidhëronim ndonjëherë.
I katërti, është profesori im në gjimnazin e Prizrenit, zotëri Eqrem Kryeziu, i cili me të vërtet na ka mësuar gjuhën shqipe të flitnim dhe të shkruajmë bukur Edhe pse kaligrafia është e njohur si artë i të shkruarit bukur të alfabetit arab, por, po të mbaheshin gara në të shkruarit bukur të alfabetit latin profesori Eqrem do të ngadhënjente me siguri. Edhe pse neve edhe gjatë orës së tij në mes veti flitnim gjuhën e cila tradicionalisht flitej në Prizren, neve nxënësve na donte në një mënyrë të veçantë, pasi që e mësonim dhe e flitnim si duhet gjuhën shqipe letrare. Shfrytëzoj rastin që publikisht para juve pasi që gjendet në mesin e kësaj audience të respektuar, ta përshëndes me fjalët: të falënderojë nga zemra profesori im i nderuar për tërë kontributin e dhënë”.
I pesti, ka qenë ligjëruesi dhe pedagogu im pran fakultetit teknologjik në Mitrovicë, prof.dr. Fatmir Agolli i ndjerë. Ishte ora e fundit e cila duhej mbajtur, pasi që përfundonte viti shkollor, dhe se profesori im i nderuar do të duhej të nënshkruante indeksat, në vend se të kemi nënshkrimin e tij në indeksat tona, ne atë ditë e përcollën në jetën e përhershme, pasi befasisht ndërroi jetë. Në mendjen time do të mbetet përherë porosia e tij e paharruar neve studentëve që i ndjekëm mësimet tek ai: ” Kolegë të nderuar, dëgjoni me vëmendje këtë që do t’ua them, të mbani mend sepse kjo do të ju përcjell gjatë tërë jetës së juaj. Atë ditë që e kryeni fakultetin dhe pajiseni me diplomë, mos mendoni se u krye e tëra, nga ai moment fillon sprova e jetës së juaj e mëtutjeshme, diploma e juaj do t’ju shërbej vetëm si biletë hyrëse për të shkuar në teatër ku do të shfaqej shfaqja”Tragjikomedia e jetës” e prej juve varet se a do të luani rolin kryesor, rolin sekondar apo do të jeni vetëm një shikues i thjeshtë në sallën në të cilin gjendeni”.
I gjashti, ka qenë mentori im, zotëri Riza Gashi, apo Riza abej si e quanim neve, gjatë studimeve të kaluara në Mitrovicë. Ka qenë njeri i rrallë për kohën në të cilin ka jetuar dhe vepruar. Mbrëmjeve të shumta me të cilën kam pas rast të qëndojë, më ka mësuar shumë dhe më ka dhënë njohuri të çmuara si në aspektin kombëtar ashtu dhe atij fetar. Do të cek vetëm një porosi të tij, para juve, audiencë e respektuar, ” më dëgjo Faik, unë jam plak, dhe me siguri unë nuk do të përjetojë kohën që do të vjen, por ti je i rri dhe me siguri do të përjetosh kohën që do të vjen. Jemi duke jetuar për momentin në një shoqëri socialiste ku, përveç tjerash edhe feja Islame është e lejuar vetëm në hapësirën brenda 4 mureve të xhamisë dhe shtëpisë, por një ditë, do të vjen sistemi i shoqërisë demokratike, të cilën do kesh rast ta përjetosh, ku përveç tjerash edhe feja Islame do të dalë nga 4 muret e xhamisë dhe shtëpisë dhe do të jetë prezentë kudo në opinionin publik, si në shoqërori, shkolla publike, institucione shtetërore, entet kulturore, biblioteka, media të shkruara dhe elektronike etj, dhe se në demokraci çdo kush do të ketë të drejtën e lirë të shpreh ndjenjat e t’ia politike, fetare, kulturore, shoqërore pa asnjë imponim dhe kufizim, dhe se varet prej teje sa do të jesh i aftë që të shfrytëzosh këto të drejta të garantuara, e mbi të gjitha këto, vlera më e madhe e demokracisë është liria e të shprehurit dhe të shkruarit të lirë atë që mendon, dhe se për një gjë të tillë nuk do të mund as të burgosesh, as të dënohesh, e as të vritesh, po edhe po të ndodh diku ndonjë rast i tillë i izoluar, atëherë në mbrojtjen e fjalës së lirë të shprehur dhe të shkruar do të ngritën në këmbë gazetarë, publicistë dhe shkrimtar anekënd botës”.
Këto që e ceka më lartë, nuk kam pas për qëllim të lavdërimit të ndonjë prej personaliteteve të lartpërmendur, edhe pse si të tillë e meritojnë, por me qëllim të zbatimit në krijimtarinë time publicistike, të thënies së urtë të publicistit dhe kronistit boshnjak mulla Mustafa Basheskisë i cili pat thënë: ” Çdo send që shënohet mbetet, çdo send që mbahet mend harrohet” që sipas mendimit tim neve shqiptarëve është më se e nevojshme ta zbatojmë sa më shumë që mundemi në praktikë këtë thënie të urtë .
Në përmbyllje të këtij fjalim rasti, më lejoni që të falënderoj redaktorin e librit, z.Mexhid Yvejsi, i cili e ka pas barrën më të madhe mbi veti me rastin e përgatitjes së këtij librit tim për botim, recensentët z.Fuad Ramiqi dhe z.Halil Ibrahimi për kumtesat e paraqitura, moderatorin Visar Korenica, i cili njëherit ishte edhe autor i ballinës së librit si dhe radhitjes kompjuterike, pronarin e shtypshkronjës”Pena”z. Mensur Bytyqi për punën e kryer me rastin e shtypjes së librit, si dhe një falënderim të posaçëm shkon për sponsorët e këtij libri pa ndihmën e të cilëve ky libër nuk do të shihte dritën e botimit.
Në fund falënderoj edhe audiencën e gjerë të pranishëm në këtë amfiteatër të bukur të medresesë së qytetit tonë e cila tregoi durim dhe qasje kulturore gjatë promovimit të librit tim ”Gjurmë në kohë”.

Ju faleminderit për vëmendje!

26.03.2011
Faik Miftari

Konferenca shkencore në Prishtinë

2011-03-18T22:18:00.004+01:00

Ditë më parë, saktësisht me datë 14-15 mars 2011, në Prishtinë, në Hotel Grand, nën organizimin e Kryesisë së Bashkësisë Islame të Kosovës dhe nën patronatin e myftiut, Mr. Naim ef.Tërnava, u mbajt konferenca shkencore ndërkombëtare me temën ”Mësimi mbi fenë në institucionet publike të arsimit – përvojat nga rajoni dhe modalitetet e përshtatshme për Kosovën”.Gjatë punimeve dyditore, sa zgjati konferenca janë mbajtur 6 seanca me gjithsejtë 15 panelistë, vendor e ndërkombëtar. Më poshtë vijon lista e mbajtjes së seancave dhe kumtesave të lexuara sipas renditjes:

Seanca e I –rë – moderatore Mr. Besa Ismaili
Stephen Batalden(SHBA) – “ Religjioni dhe arsimi publik në SHBA. Modelet kundërthënëse për mësimin e religjionit në sferën publike”.
Zilka Spahiç-Shijak(B&H) – “Mësim-besimi dhe perspektiva gjinore –ndikimi i mësimeve mbi fenë në baraspeshimin mes gjinive”.
Seanca e II-të – moderator Resul Rexhepi
Mr. Ahmed Alibashiç (B&H) – “Mësimet e religjionit, organizimi, kapacitetet, planprogramet, metodologjitë dhe sfidat – rasti i B&H”.
Dr. Aziz Hasanoviç (Kroaci) – “Mësimet e religjionit, organizimi, kapacitetet, planprogramet dhe metodologjitë – rasti i Kroacisë”.
Seanca e III-të – moderator Dr. Nazmi Maliqi
Altin Shima(Shqipëri) – “Çështja e mësimeve të fesë në Republikën e Shqipërisë”.
Omer Kajoshaj(Mali i Zi) – “Çështja e mësimeve të fesë në Republikën e Malit të Zi”.
Afrim Tahiri(Maqedoni) – “Çështja e mësimeve të fesë në Republikën e Maqedonisë”.
Seanca e IV- të – moderator Dr. Qazim Qazimi
Dr. Milazim Krasniqi (Kosova) – “Sfidat e tjetërsimit fetar dhe kulturor”.
Dr. Nexhmedin Spahiu (Kosova) – “Roli i fesë në komb-ndërtim”.
Seanca e V-të – moderator Fahredin Shehu
Dr. Ferid Agani (Kosova) – “ Nevojat dhe dobitë e aplikimit të lëndës së mësim besim besimit në shkollat publike në Kosovë”.
Dr. Shahin Berisha (SHBA) – “ Komuniteti shqiptar në Arizona, mësimet e gjuhës shqipe dhe organizimi i komunitetit musliman shqiptar në Arizona të SHBA-së”.
Mr. Muhidin Ahmeti (Austri) –“ Roli dhe mbështetja e shtetit të Austrisë në përgatitjen e mësimdhënësve për mësimet mbi religjionin në shkollat publike”.
Seanca e VI- të – moderator Akademik Feti Mehdiu
Dr. Adnan Ahmedi – “Mësim besimi në Luginën e Preshevës”.
Mr.Halil Ibrahimi – “ Religjioni në shkollat publike – vlerësimi i nevojave dhe kapaciteteve”.
Sabri Bajgora – “Elaborati i Bashkësisë Islame të Kosovës për futjen e mësim-besimit në sistemin arsimor rë Kosovës”.
Hapjen e konferencës e bëri kryemami i Kosovës Sabri Bajgora.
Myftiu i Kosovës, Mr.Naim ef. Tërnava, në fjalën e tij përshëndetëse, përveç tjerash theksoi ” Bashkësia Islame e Kosovë, shtroi nevojën imediate për aplikimin e lëndës fetare në sistemi arsimor shkollor të Kosovës. Shoqëria kosovare ka nevojë për aplikimin e lëndës fetare në shkollat publike të Kosovës pasi që aplikimi i tij është nevojë kohe dhe detyrë sublime e institucioneve tona shtetërore të Kosovës. Me aplikimin e mësimit për fenë në sistemin publik arrihet që të shmanget mësimi informal për fenë dhe arrihet që rinia jonë të ruhet nga ndikimet e ndryshme që nuk kanë të bëjnë me realitetin dhe traditën në të kaluarën tonë. Përmes kësaj forme të mësimit për fenë arrihet që të ruhet doktrina hanefite në jurisprudencën islame, mbi të cilën është zhvilluar këtu e 600 vjet feja islame në këto troje, e që njihet për tolerancë e mirëkuptim si dhe për interpretim racional të mësimeve për fenë Islame. Me këtë të rinjve u plotësohet një e drejtë themelore njerëzore, mësimi për fenë, pasi që është një boshllëk, për shkak të periudhës 50 vjeçare të mohimit të fesë në sistemin komunist. Çdo komb që dëshiron të sigurojë të ardhmen e sigurt duhet që rininë krahas arsimimit të përgjithshëm të pajisë edhe me edukatë të lëndës fetare, duke harxhuar energji të vazhdueshme për të rritur brezin e ri me këtë frymë”.
Pas fjalës përshëndetëse të myftiut, nisi puna e konferencës me ç’rast panelistët sipas rendit të caktuar paraqitën kumtesat e tyre, po për shkak të natyrës së shkrimit do të paraqes për një njoftim lexuesve vetëm disa prej tyre të cilët lenë përshtypje të veçantë audiencës së gjerë të pranishëm në sallë.
Mr.Halil Ibrahimi në kumtesën e tij: “Religjioni në shkollat publike-vlerësimi i nevojave dhe kapaciteteve” në mes tjerash theksoi:
“Bazuar në natyrën e zhvillimit të çështjeve që kanë të bëjnë me fenë në shoqërinë shqiptare dhe kosovare, mendoj se nyja e problemit duhet të shqyrtohet nga dy aspekte tërësisht të ndara, e ato janë: 1. mënyra e prezantimit të fesë në kurrikulat ekzistuese të historisë, letërsisë, gjuhës shqipe, muzikës etj dhe 2. çështja e mësimit të besimit fetar në çfarëdo forme qoftë në kurrikulën e shkollave publike. Në epokën komuniste identiteti islam i shqiptarëve është luftuar nën maskën e prapambeturisë, të betejës së klasave dhe proletariatit të ri socialist. Në këtë mënyrë të jesh i brumosur me traditë kulturore dhe fetare muslimane është konsideruar edhe prapanike, edhe e ulët edhe anakronike. Pas viteve të nëntëdhjeta nomenklatura e njëjtë e frazeologjisë luftuese kundër identitetit musliman të shqiptarëve është përdorur duke e ndërruar vetëm petkun e destinimit. Tani, kjo luftë në vend të vlerave socialiste dhe komuniste është tentuar të kryhet në emër të patriotizmave kombëtare dhe nacionaliste. Kurrikula shkollore e të gjitha niveleve, bashkë me kulturën dhe historinë fatkeqësisht ende vuajnë nga kjo fobi e krijuar gjatë një gjysmëshekulli të tërë. Shqiptari i ri që po tentohet të krijohet është një palo evropian, i cili e urren të kaluarën e tij më të afërt, ka një vakum shpirtëror, nuk e di cili është identiteti i tij, dhe i cili tenton që ta gllabërojë një kulturë, fe apo fe kulturore të tjetrit vetëm për të qenë i pranuar në sytë e tij. Për Evropianin dhe Perëndimorin mesatar ky është soji i fundit i njeriut apo kombit të cilin ata do ta donin në gjirin e tyre. Filozofia, intelektualia, letërsia dhe kulturaliteti i Perëndimit gjatë shekujve e sidomos dekadave të fundit në thelb të gjithçkaje e ka respektimin e denjë të diversitetit. Çfarëdo tentimi për dhënin e vendit të duhur identitetit islam te shqiptarët apo inkorporimin e mësim besimit nëpër shkollat pubike, ka hasur në barrierë të ashpër nga dy drejtime. I pari është ai që u përmend më lart, nomenklatura e politikanëve, intelektualëve dhe udhëheqësve, të cilët duke pasur për veti kriza identiteti janë vënë edhe vetë në ballë të krijimit të një identiteti të sajuar të shqiptarit të ri i cili e përjashton çfarëdo vlere shpirtërore muslimane dhe i cili është i lakueshëm në varshmëri nga politikat ditore, kërkesat e imagjinuara që vijnë nga pika të fuqishme referimi në botë apo çfarëdo arsyeje tjetër e përkohshmërisë. Për çudinë më të madhe drejtimi i dytë prej nga tentimi për futjen e mësim besimit ka hasur në kundërshti janë bashkësitë fetare katolike dhe protestante në Kosovë.Edhe pse në shumicën e vendeve Evropiane ku katolikët dhe protestantët e përbëjnë shumicën, bashkësitë e tyre përkatëse janë me tërë veprimtarinë e tyre pro edukimit shpirtëror e fetar dhe kyçjes së arsimimit fetar nëpër shkolla publike, për çudinë më të madhe në Kosovë ndodhë e kundërta.Përfundimisht, edukimi fetar në shkollat publike në Kosovë është domosdoshmëri, ndërsa sa i përket mënyrës së inkorporimit të tij kjo ngelet për t’u studiuar mirë dhe për t’u marrë ai model i cili i përgjigjet më së shumti këtij nënqielli. Si orientim, modeli gjerman, austriak dhe i disa vendeve të tjera të Evropës Perëndimore i përshtatet Kosovës më së shumti”.
Mr. Muhidin Ahmeti në kumtesën e tij”Roli dhe mbështetja e shtetit të Austrisë e tij në përgatitjen e mësimdhënësve për mësimet mbi religjionin në shkollat publike” përveç tjerash tha:“ Në Austri momentalisht jetojnë 500.000 musliman. Austria ka pas një periudhë të gjatë ndërveprimi apo kontakti me mysliman qysh nga shekulli XV, nga viti 1912 në Austri është njohur Islami si fe zyrtare dhe nga atëherë gëzon liri të madhe fetare. Bashkësia Islame në Austri është themeluar në vitin 1979, janë gjithsejtë 12 qendra islamike shqiptare, plot 30 vjet mësohet lënda fetare në Austri, janë gjithsejtë 430 mësimdhënës në 2800 shkolla publike të Austrisë, mësimi është i obliguar në shkollat fillore, mësohet me sistemin konfesional të lëndës fetare, kurikulat shkollore përpilohen nga bashkësitë fetare konfesionale, ndërsa shteti austriak e financon dhe paguan nga buxheti të gjitha shpenzimet për lëndën e edukatës fetare. Mendimi im për mësim fetar në shkollat publike të Kosovës është që ideja për njohjen e Zotit si krijues dhe i vlerave fetare që do të mësohen në shkollat publike, nuk paraqet problem, por është pjesë e zgjidhjes. Në kërkim të modelit duhet përpiluar sistemin më të preferuar në Kosovë, me rëndësi është që fëmijët të mësojnë dhe të orientohen sipas bindjeve të tyre fetare”.
Mr. Ahmed Alibashiç në kumtesën “Mësimet e religjionit, organizimi, kapacitetet, planprogramet, metodologjitë dhe sfidat – rasti i B&H”, në mes tjerash ceku:
“ Mësim besimi në B&H ka filluar në vitin 1991/92, në shkollat fillore lënda e edukatës fetare mësohet nga 2 orë në javë, ndërsa në shkollat e mesme nga 1 orë në javë. Shteti është i obliguar të sigurojë rrogat mësimdhënësve, ndërsa Bashkësia Islame është e obliguar të përgatit kuadrot, kurikulat dhe tekstet shkollore. Mësim besimi mbahet sipas modelit konfesional, dhe atë musliman, katolik, ortodoks, shumica absolute e fëmijëve e ndjekin lëndën e mësim besimit, ndërsa shumë pak fëmijë nuk e ndjekin lëndën e mësim besimit. Mësim besimi është një e drejtë themelore njerëzore, 50 vjet kemi qenë larg nga feja për shkak të sistemit autoritar komunist, dhe se tani vetëm 4% që nuk e ndjekin mësimin nuk kanë kurrfarë drejte që të na kushtëzojnë, të mësojmë fenë në shkollat tona, dhe se kjo në shoqëri demokratike quhet tirania e pakicës ndaj shumicës, e në një shoqëri demokratike me vlera demokratike nënkuptohet parimi i vendosjes së shumicës. Çdo shoqëri apo shtet duhet të sigurojë formën më të mirë të duhur të përshtatjes së tyre rreth mësim besimit, dhe se mësim besimi i ndihmon fëmijët që përveç arsimimit në shkollë të edukohen dhe të mësojnë për fenë të cilët i përkasin”.
Dr. Aziz Hasanoviç në kumtesën e vet “Mësimet e religjionit, organizimi, kapacitetet, planprogramet dhe metodologjitë – rasti i Kroacisë”, përveç tjerash ceku:
“ Në Kroaci mësim-besimi mësohet qysh nga viti 1992 në shkollat publike, dhe se këtu në këtë konferencë shkencore të organizuar do t’iu përcjelli përvojat e mia si koordinator i kësaj problematike në shkollat publike të Kroacisë. Meshihati (Kryesia) e Bashkësisë Islame në Kroaci në vitin 2002 ka nënshkruar me qeverinë e Kroacisë, marrëveshjen për të drejtat fetare të mulimanëve në Kroaci si dhe mësim besimin në shkollat publike. Mësohet 2 orë në javë, lënda e edukatës fetare është e obligueshme sikurse lëndët tjera, për shkollat fillore gjer në moshën 15 vjeçar pëlqimin për të ndjekur lëndën fetare e jep prindi, ndërsa pas moshës 15 vjeçare pëlqimin për të ndjekur lëndën fetare e jep edhe vet vetë nxënësi dhe prindi. Alternativa për lëndën fetare është Kultura religjioze, po nuk është treguar ndonjë interesim të duhur për këtë. Kusht për të ndjekur mësimin është të jenë 7 nxënës, të cilët formojnë një paralele të caktuar, ku edhe mësojnë lëndën e Edukatës fetare. Planprogramin e lëndës fetare e bën Meshihati (Kryesia) e Bashkësisë Islame ndërsa pëlqimin e jep Ministria e Arsimit e Kroacisë”.
Dr. Ferid Agani, në kumtesën“ Nevojat dhe dobitë e aplikimit të lëndës së mësim besim besimit në shkollat publike në Kosovë”, përveç tjerash tha: “Aspekti i rëndësisë së zbatimit të kësaj lënde në personalitetin e njeriut në shumicën e shteteve evropiane është e pranishme dhe në asnjë mënyrë nuk është shkelje kushtetuese. Feja është e një rëndësie të gjërë për një shoqëri të lirë demokratike. Zbatimi i lëndës fetare do të ndikojë në fuqizimin e dijes dhe njohurisë, moralit, shëndetit dhe do të ndikojë në parandalimin e narkomanisë, alkoolit, vetëvrasjeve dhe marrëdhënieve të hershme seksuale. Në periudhën e pas luftës në Kosovë, pas vitit 1999 kemi një shtim të theksuar të dukurisë së vetëvrasjeve në Kosovë, si pasojë e zbehjes së elementit fetar në Kosovë, dhe rritjes rapide të degradimit të shoqërisë kosovare. Nga një studim i kryer në Suedi lidhur me dallimin në mes nxënësve suedez dhe turq, që ndjekin mësimin e lëndës fetare dhe atyre që nuk ndjekin mësimin e lëndës fetare, ka rezultuar se të gjithë ata nxënës që mësojnë lëndën fetare prirja për dukurit e ndryshme të devijimeve delikuent është në një masë shumë më të vogël se tek ata nxënës që nuk e ndjekin mësim besimin dhe kanë bazamentin fetar të dobët, është në një masë shumë më të madhe. Realiteti ynë social dhe politik në Kosovë, ka bazament shkencor e social, arsyeshmëria në një shoqëri demokratike kosovare është qasja me fakte shkencore, racionale dhe të arsyeshme me sesione, debate, shkrime për sensibilizimin e opinionit të gjerë kosovar, e jo apriori në mënyrë iracionale të ketë qasje refuzuese ndaj kësaj kërkese të drejtë sa njerëzore e humane aq edhe edukative dhe arsimore”.
Sabri Bajgora, në kumtesën përmbyllëse “Elaborati i Bashkësisë Islame të Kosovës për futjen e mësim-besimit në sistemin arsimor të Kosovës”, në mes tjerash tha:
“Bashkësia Islame e Kosovës e sheh aplikimin e lëndës fetare si një projekt i një rëndësie të veçantë kombëtare dhe fetare, duke marrë njohuri për bazat e fesë të cilët i përkasin. Lënda e Edukatës Fetare duhet të analizohet dhe studiohet mirë, të përpilohen kurikulat e mirëfillta për parandalimin e dukurive negative që e kanë kapluar shoqërinë tonë kosovare. Mund të merret për bazë modeli i mësim besimit që aplikohet në Austri, Kroaci apo Bosnjë, duke i përshtatur specifikave tona të shoqërisë kosovare, me ç’rast rinia jonë do të ishte sa më larg alkoolit, drogës e prostitucionit. Fëmijët tanë lirshëm duhet të mësojnë për fenë e tyre të cilët i përkasin, me ç’rast do të kthejnë vetëbesimin e tyre të nëpërkëmbur”.
Pas përfundimit të seancave është zhvilluar një diskutim shumë i hapur dhe i suksesshëm në mes panelistëve dhe audiencës së gjerë në të cilin kanë marrë pjesë shumë diskututues, sikur Fuad Ramiqi, Ajni Sinani, Besa Ismajli, Feti Mehdiu, Pajazit Nushi, Mexhid Yvejsi, Fahrush Rexhepi, etj.
Në përfundim të kësaj konference Mr.Jakup Çunaku lexoi konkluzat e dala nga kjo konferencë shkencore dyditore të mbajtur në Prishtinë.
1. Kërkohet nga Kuvendi i Kosovës që të rregullojë çështjen juridike të pozitës së bashkësive fetare në Kosovë.
2. Rekomandohet bashkëpunimi i Bashkësisë Islame të Kosovës dhe Ministrisë së Arsimit Shkencës dhe Teknologjisë së Kosovës.
3. Përfshirja e lëndës fetare në shkollat publike të Kosovës si rëndësi shoqërore , etike, njerëzore në mirëkuptim të tolerancës fetare për të ruajtur kohezionin e shoqërisë kosovare.
4. Bashkësia Islame e Kosovës është e gatshme për përpilimin e plan programeve dhe teksteve shkollore.
5. Përvoja nga aplikimi i lëndës fetare nga rajoni do të ndihmon për të nxjerr mësimet më të mira për lëndën e edukatës fetare.
Përmbylljen e konferencës shkencore e bëri Mr. Besa Ismajli.
Në përmbyllje të këtij prezantimi të kësaj konference shkencore të mbajtur në Prishtinë, do të shtoja se me të vërtet kjo konferencë shkencore dyditore e mbajtur në Prishtinë ka qenë me suksesshmja dhe më e organizuar në të gjitha aspektet nga të gjitha sesionet, simpoziumet dhe konferencat e organizuar nga Bashkësia Islame e Kosovës, që nga viti 1999, pas përfundimit të luftës në Kosovë e gjer në ditën e sotme.

17.03.2011
Faik MIFTARI

Hafiz Abdylaziz ef. Hoxhallari

2011-03-18T22:08:00.004+01:00

Hafiz Abdylaziz ef. Hoxhallari, u lind në vitin 1922 në Prizren nga i ati Destan Hoxhallari dhe e ëma Lejla Hoxhallari. Rrjedh nga një familje qytetare me traditë fetare. Shkollën fillore 5 vjeçare e kreu në vendlindje. Hifzin e kreu tek muhafizi i tij Beqir Kajserliu në mejtepin e xhamisë së Emin Pashës ku edhe ishte imam në xhaminë e Emin Pahsës. Ndjeku mësimet në medresenë e Gazi Mehmed Pashës tek myderrizi i shquar Hasan ef. Nahi, dhe se u detyrua të ndërpres mësimet si dhe shumë talebe (nxënës) tjerë për shkak të mbylljes së medresesë nga ana e regjimit komunist në vitin 1947. Shërbeu si imam në xhamitë e ndryshme të qytetit të Prizrenit si në xhaminë e Jenimahallës , Emin Pashës, Gazi Mehmed Pashës(Bajraklisë), Qatip Sinanit(Levishës) dhe së fundi në xhaminë e Terxhuman Skenderit(Dragomanit ) ku edhe u pensionua në vitin 1987, njashtu ka shërbyer edhe në xhamitë e tjera sipas nevojës.Hafiz Aziz ef.Hoxhallari( në popull ka qenë i njohur me emërtimin hafiz Azizi) ka dhënë një kontribut të madh në edukimin e brezave të ri deri në pleqëri të thellë, pasi që gjatë gjithë kohës ka mësuar talebe (nxënës) të ndryshëm përveç xhamive në të cilin ka shërbyer, nuk ka pritue herë herë edhe në shtëpi për të mësuar, përveç tjerash tek ai kanë mësuar kohë pas kohe edhe hafiz Mersad Ajvazi, hafiz Ardiana Alishani, hafiz Xhengiz Igxhiu. Viteve pesëdhjeta nën trusninë e pushtetit serb ka pas qëllim me shkue në Turqi, bile edhe e pat shitë shtëpinë e vet, por për shkaqe objektive nuk iu realizua qëllimi për të shkuar në Turqi, që ishte shumë më mirë që mbeti dhe dha një kontribut të çmuar në shërbim fesë dhe qytetarëve prizrenas. Krahas shërbimit në xhami, gjatë gjithë kohës sa ka pas mundësi është marrë me punët e bujqësisë në arat e tij, për të mbjatur veten dhe familjen e tij. Ka qenë shumë modest, dhe se gjatë gjithë jetës ka qenë i kënaqur me riskun që e ka pas. Gjatë mobilizimit sa ka qenë ushtar gjatë kohës së Ramazanit i ka falur teravitë në një fshat të Kërqovës, gjatë kohës që ishte në shërbim ushtarak. Pas luftës kur janë formuar frontet(këshillat socialist) sa herë që është ftuar, nuk shkonte dhe gjente arsyet të ndryshme për të mos marr pjesë pasi ka qenë kundër sistemit komunist të kohës gjatë së cilës ka jetuar dhe vepruar. Shërbimet fetare i kryente te çdonjëri që e ka ftuar, pa pyetur dhe se shumë herë edhe pa pagesë, pasi që ndaj çdo njerit pa marr parasysh se çfarë ka qenë, ka qenë i nyejt dhe i përafërt me ta. I ka respektuar hoxhallarët dhe kolegët e vet, e sidomos hierarkinë fetare dhe myftiun e Prizrenit hafiz Safet ef.Basha dhe nuk e ka kundërshtuar, por me plot dëshirë e ka pranuar çdo emërim të tij në detyrë pa pa marr parasysh se në çfarë xhamie është caktuar për ta kryer shërbimin. Ka qenë pedant në veshjen e tij, dhe se ka qenë shumë i përafërt me besimtarët dhe se me ligjëratat dhe nasihatet e tij si gjatë ligjëratave javore, mujore, vjetore, mevludeve dhe takimeve të ndryshme do të mbetet përherë në kujtimet e qytetarëve dhe besimtarëve prizrenas. Ndërroi jetë në moshën 89 vjeçare pas një pleqërie të gjatë të kaluar me datë 04.02.2011. U varros në varrezat Kuriçeshme të Prizrenit me datë 05.02.2011, pas namazit të drekës në xhaminë e Bajraklisë iu këndua hatma, dhe se xhenazen ja fali kryetari i Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit Lutfi ef.Ballëku, nga xhamia e Bajraklisë gjer në varrezat u përcjell nga besimtarët dhe qytetarër e shumtë prizrenas si dhe hoxhallarët dhe kolegët e tij të shumtë të qytetit të Prizrenit, si dhe imamët mysafir nga Turqi, në emër të Këshillit të Bashkësisë Islame të Prizrenit u nda nga ai kryetari i saj Lutfi ef.Ballëku, ndërsa duanë(lutjen e fundit) ia bëri imami i xhamisë së Maksut Pashës(Marashit) hoxha Muharem Haxhiu. Lus Allahun xheleshanuhu ta shpërblejë me gradat më të larta të xhenetit firdevs.Amin.

06.02.2011
Faik MIFTARI

Letër e hapur z.Enver Robellit!

2011-03-13T20:54:00.002+01:00

Para ca ditësh, saktësisht me datë 8 mars 2011, në gazetën KOHA Ditore si çdoherë që i përcjelli kolumnet apo shkrimet e juaja, e lexova kolumnen tuaj me titull”Lojë me zjarr pa zjarrfikës”, edhe pse kam respekt të plotë për shkrimet e juaja interesante, madje edhe nëse apriori nuk kam qenë dakord me disa qasje apo këndvështrime të juaja, në shenjë respekti dhe duke marrë për bazë lirinë e të shprehurit dhe të shkruarit nuk kam reaguar, por me këtë kolumne të shkruar me të vërtet e ke tepruar, qoftë kjo edhe prej Enverit Robellit.

Duke marrë për shkas ngjarjen tragjike që ndodhi në Frankurt të Gjermanisë me ç’rast Arid Uka në mënyrë të paskrupullt vrau dy ushtarë amerikanë, që ishin nisur për udhëtim në Afganistan dhe dy i plagosi, i cili ishte shtetas i Gjermanisë, por me prejardhje nga Kosova. Normal që akti i tillë i kryer është për çdo dënim, dhe se ai për këtë vepër të kryer do të përgjigjet para gjykatës përkatëse në Gjermani, ku do të dalin në pah të gjitha motivet që e kanë shtyrë të kryej një krim të tillë. E tani, për një krim të tillë të kryer individualisht, si zakonisht fajtor kujdestar duhet të jetë Islami dhe muslimanët pa marr parasysh ku jetojnë dhe gjenden. Edhe pse ai ka jetuar dhe punuar gjatë gjithë kohës në Gjermani, tani neve shqiptarëve që jetojmë në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni e gjetiu, nënkuptohet musliman, duhet të gjithë të dalim para gjyqit dhe të dënohemi për kryerjen e një akti të tillë individual.Kjo bile bile, e tejkalon edhe kohën e komunizmit, ku një kundërshtar i komunizmit, jo vetëm që vritej, persekutohej, burgosej, por bashkë me të dënohej edhe e tërë familja e tij e afërt dhe e largët, lagja apo edhe fisi dhe për këtë internohej apo burgosej me dekada të tëra në kampe dhe burgje. Por, vetëm po të lexoje komentet e shumta nëpër ueb faqet e ndryshme, të përkujton se kinse jemi duke jetuar në shekujt e mesjetës e jo në shekullin XXI, sepse kërkohej dënimi kolektiv i shqiptarëve musliman për një akt individual të kryer nga Arid Uka shtetas i Gjermanisë, me prejardhje nga Kosova.
Kjo i përngjet klithmës rrëqethëse ”kush nuk është me neve, është kundër nesh”, e cila bie ndesh me vlerat e një shoqërie demokratike për të cilën angazhohet shoqëria njerëzore në përgjithësi duke mos përjashtuar edhe shoqërinë shqiptare në përgjithësi apo shoqërinë kosovare në veçanti.
Enver Robelli i bënë thirrje të hapur,z. Bajram Rexhepit, ministër i punëve të brendshme, z.Reshat Maliqit, drejtor policie të Kosovës, si dhe z.Ramë Bujës, ministrit të arsimit, edhe pse apriori në shkrimet e tija gjatë fushatës zgjedhore ka qenë kundërshtar i hapur i PDK-së, partisë së tanishme në pushtet, me koalicionin qeverisës aktual. Kërkon nga ata që në bashkëveprim me shtetet evropiane dhe SHBA-ve të luftojnë elementët që përdorin fenë për qëllime politike, shamitë në shkolla publike, shtypjen shoqërore të femrës. Këtë apel të tillë të Enverit, nuk mund të kuptojë ndryshe, përveç se thirrje për linçimin, lëçitjen dhe luftimin, e çdo gjëje që është islame. Duke jetuar në Perëndim, Enver Robelli e di shumë mirë se sa shumë subjekte politike me prefikse kristiane apo demokristiane garojnë lirshëm në zgjedhjet parlamentare nëpër vendet e ndryshme evropiane dhe se në shumë vende madje edhe udhëheqin ,veçmas apo së bashku me koalicione. Edhe pse në Kosovë nuk kemi për momentin as një subjekt politik me prefiks islam apo demoislam, në rast se aludon në Partinë e Drejtësisë e ke gabim, se ajo nuk është e tillë, por nuk do të thotë që një të ardhme të mos ketë ndonjë subjekt politik me prefiks islam apo demoislam në Kosovë, i cili do të garojë lirshëm me subjekte tjera politike qoftë në zgjedhje vendore apo nacionale. Por sipas Enver Robellit, kjo nuk do të lejohet, por a thua vallë, atëherë kjo është liri dhe demokraci, assesi, po kjo liri atëherë shëndrohet në liri të njëanshme dhe demokraci të kushtëzuar.
Askush nuk është kundër që shqiptarët që jetojnë në vendet e ndryshme evropiane të mos integrohen sepse po të mos integroheshin ata nuk do të kishin as perspektivën e shkollimit, studimit, të punës e të jetesës. Por tani Enver Robelli shpik diçka të re gjer tani të panjohur, kërkon që prindërit të mësojnë fëmijët e tyre së pari gjuhën e shtetit nikoqir në të cilin jetojnë. Mirëpo dihet se fëmiu e mëson së pari gjuhën e nënës, e gjuha e nënës është e tillë se çfarë përkatësie kombëtare i takon, normal që nënat shqiptare do të mësojnë fëmijët e tyre gjuhën shqipe, e pastaj me rritjen e tyre, shkollimin dhe shoqërimin e tyre dhe ambientimin do të mësojnë edhe gjuhën e nikoqirit në të cilin jetojnë dhe veprojnë. Kjo tezë le të mbetet si ide me të cilin do të mund të merren sociologët dhe psikologët në të ardhmen. Por tani kërkon prej kryeministrit z.Hashim Thaçi, të cilin nuk e ke lënë vend e hapësirë pa e kritikuar gjatë fushatës zgjedhore, që të bëjë apel bashkëkombësve të vet për integrim në shtetet në të cilin gjenden. Të integrohen po, pse jo, ama kryeministri nuk mund të bëjë thirrje për asimilim dhe humbje të identitet si kombëtar ashtu edhe fetar, është jashtë çdo logjike të menduarit të tillë e lere më të vepruarit. E apelin që e bënë Enver Robelli shkon në atë drejtim. Dua t’ia përkujtoj se gjatë kohës së shpërnguljes së shqiptarëve, turqve dhe boshnjakëve, pas largimit të Perandorisë Osmane në vitin 1912 nga Ballkani, me kohë gradualisht është zhvilluar edhe asimilimi i tyre, edhe pse akoma ka raste që e ndiejnë veten shqiptar dhe janë krenar me prejardhjen e tyre shqiptare, por se këtu kanë qenë musliman, por edhe në Turqi kanë mbet musliman si të tillë, ndërsa rreziku i apelit sipas kutit të Enverit është se shqiptarët që tani jetojnë anembanë botës, si në Evropë ashtu edhe në Amerikë, me kalimin e kohës janë të kërcënuar drejt asimilimit total si atij kombëtar ashtu edhe atij fetar. Këtë kur po e them, bazohem në të dhënat nga të afërmit, miqtë, shokët e shoqet, që jetojnë aktualisht në diasporë, dhe kam ardhur në përfundim se gjenerata e parë, gjegjësisht nëna dhe babai e kanë ruajtur identitetin e tyre kombëtar dhe fetar, fëmijët e tyre e ndiejnë veten si shqiptar dhe musliman, nipat dhe mbesat e ndiejnë veten me prejardhje shqiptare dhe muslimane, ndërsa stërnipat dhe stërmbesat do të asimilohen gradualisht si në aspektin kombëtar shqiptar edhe atij fetar musliman.
Sa i përket akuzave ndaj kryeministrit të Turqisë z.Rexheb Tajib Erdogan, unë nuk kam pasur rast të përcjell mediat në gjuhën gjermane pasi për fat të keq nuk e njoh gjuhën gjermane, por në mediat turke që i kam përcjell, pasi për fat të mirë e njoh gjuhën turke, dhe se nuk është e vërtetë se kryeministri i Turqisë ju ka thënë bashkëkombësve të vet të mos integrohen në shtetin në të cilin jetojnë në Gjermani, gjatë takimit që ka pasur me bashkëkombësit e vet që jetojnë në Gjermani , përkundrazi ju ka thënë që e keni obligim, të integroheni në shoqërinë gjermane, dhe të mësoni gjuhën gjermane, por normal ju ka bërë apel që assesi të mos lejoni të asimiloheni dhe me fanatizëm të ruani edhe gjuhën e vet amtare turke, kombin turk, si dhe kulturën apo qytetërimin islam. Sa është e drejta juaj, të zemëroheni nga lindja e një “Sulltani të shek. XXI” e drejta ime është të krenohem me lindjen e një” Sulltani të shek. XXI”. Pajtohem me juve që edhe Kosova duhet të ec drejt integrimeve evropiane, por jo duke përvetësuar vlerat tradicionale evropiane, por duke i ruajtur vlerat e veta tradicionale kombëtare shqiptare dhe fetare muslimane në një Evropë të integruar bashkërisht me një spektër të gjerë të mozaikut të kulturave, gjuhëve, kombeve dhe qytetërimeve. Sipas juve shoqëria kosovare dhe politikanët e saj duhet të jenë të shqetësuar me rastin e një rrahjeje të një qytetari shqiptar i cili tani është konvertuar në protestant dhe shpërndante Bibla, personi i tillë është rrahur, edhe pse gjer tani, sa kam njohuri, policia nuk i ka identifikuar personat e tillë, sipas së cilës sipas jush apriori medoemos duhet të jenë musliman të tipit radikal, vehabist, ekstremist, fundamentalist. Por shoqëria kosovare dhe politikanët sipas jush nuk duhet shqetësohen fare, për aksionin spektakular të koduar me shifrën ‘’Renea’’ të ndërmarrë vitin e kaluar në Prizren, në të cilin morën pjesë 120 pjesëtarë të njësisë speciale të policisë së Kosovës së bashku me kamerat televizive me ç’rast janë burgosur 5 muslimanë të ashtuquajtur”vehabi”, me skena brutale të ndërhyrjes dhe veprimit me forcë, me ç’rast kanë pësuar edhe kalimtarët e rastit, e të mos flasim për traumat dhe shqetësimet e përjetuar të papara të familjarëve të tyre, me ç’rast kanë lënë pasoja të thella, dhe si rezultat i kësaj ka mbet që vëllai i vogël i një të burgosuri në moshën 12 vjeçar, është traumatizuar tej mase dhe ndien akoma pasojat e saj, të cilët ndoshta do të vuaj gjatë tërë jetës së tij. Edhe pse të dyshuarit janë liruar dhe shpall të pafajshëm, pasi që tek ata janë gjet vetëm një pushkë ajrore, një pushkë gjuetie, një pushkë karabin gjuetie të çmontuar, të gjitha me lejet përkatëse dhe me kartelë anëtarësie të shoqatës së gjuetarëve, përveç njërit që është dënuar me të holla për shkak të posedimit të një revoleje pa leje. Nuk është hera e parë, por me qindra herë janë bastisë dhe janë sekuestrue armë të tilla pa leje gjithandej Kosovës. Por kjo po të kishte ndodh në ndonjë vend evropian ku sundon ligji i barabartë për të gjitha, pa fakte dhe pa argumente të burgosen njerëz dhe të etiketohen si të rrezikshëm , me siguri e tërë shoqëria e atij shteti do të dënonte një veprim të tillë dhe me prefikse nga më të ndryshmet që mund të jenë, dhe se më së paku urdhërdhënësi i këtij aksioni spektakular ”Renea” do të ishte i detyruar të jepte dorëheqje, dhe se shteti kishte paguar dëmshpërblim të madh të burgosurve të pafajshëm pa fakte dhe argumente për një veprim të tillë, si dhe do të kompensonte familjarët nga traumat dhe shqetësimet e përjetuara, por se në shoqërinë kosovare, jo që askush nuk jep llogari, as politikanë, as shoqëria, as shteti, porse as mediat elektronike dhe të shkruara nuk lajmërojnë për shpalljen dhe lirimin e të burgosurve të pafajshëm gjatë operacionit të kryer” Renea” në Prizren.
Enver Robelli e akuzon edhe imamin, dr. Shefqet Krasniqi, cili ka komentuar sipas logjikës teologjike veprimtarinë e Nënë Terezës, edhe pse e panevojshme një gjë e tillë sipas mendimit tim, dhe se akuzon si të përafërt herë me PDK-në, AKR-në apo PD-në, dhe se paska lobuar apo propaguar për një subjekt të caktuar politik, nuk e kam të qartë për cilin, PDK-në, AKR-në apo PD-në dhe se sipas juve kjo nuk lejohet dhe nuk është e drejtë e tij, kinse ai nuk është qytetar i Kosovës me drejtë vote, e vetëm t’ju përkujtoj juve se peshkopët në Angli janë anëtarë edhe të dhomës së lordëve, sa për krahasim, ndërsa sa i përket rrëfimit për profetin tonë të dashur Muhamedin a.s, dallimi është në mes juve dhe neve se ne e ndiejmë profetin tonë të dashur Muhamed, edhe pse nuk e kemi parë apo takuar, por ju nuk e ndieni pasi nuk i besoni, që normalisht është e drejta jote e patjetërsueshme të besoni në ndonjë prej feve hyjnore, apo fare të mos besoni, të jeni deistë, agnostik apo ateistë. E që paska shkuar në Preshevë imami, dr. Shefqet Krasniqi, para ca kohësh ka qenë mysafir edhe tek juve ku jetoni në Zvicër dhe se nuk u bë nami, dhe se mund të shkojë edhe myftiu Naim Tërnava në Preshevë, pse jo pasi edhe Lugina e Preshevës i përket hierarkisë fetare të tij, me pasaportë apo pa pasaportë, por apriori nuk mund të gjykosh një veprim të tillë pa e siguruar informatën e duhur se si ka shkuar . Edhe Ylber Hysa kohë më parë ka shkuar në Beograd, me pasaportë të Kosovës, sipas deklarimit të tij, dhe se nami nuk u bë fare, dhe se edhe juve mund të shkoni nesër në Beograd me pasaportën zvicerane në rast e posedoni, dhe se a duhet akuzuar edhe juve për një veprim të tillë.
Edhe pse në shkrimin e juaj keni deklaruar se nuk pritni ndonjë reagim logjik, ja që unë reagoj me këtë letër të hapur ndaj jush, si një lexues i rregullt i shkrimeve të juaja, e ju jeni plotësisht të lirë se si do ta vlerësoni këtë reagim, si logjik, racional, demokratik, radikal, ekstremist. Por jam një qytetar i Kosovës, një shqiptar musliman që po mundohem të kontribuojë për një shoqëri të lirë demokratike në Kosovë, ku secili të jetë i lirë të jetojë dhe të veprojë sipas bindjeve të t’ia politike, fetare, shoqërore, kulturore, islame, katolike, ortodokse, e pse jo edhe deiste, agnostike, ateiste. Republika e Kosovës mund të zhvillohet si një shtet sekular me shoqëri demokratike të tipit angloamerikan, e assesi Kosova nuk mund të jetë një shtet sekular me shoqëri sekulare të tipit francez.
Thirrja jote ”Deri më tani piromanët fetarë kanë vepruar gati të papenguar , sepse në Kosovë mungojnë zjarrfikësit që e mbrojnë shtetin” është një klithje tepër e rrezikshme, e ngjashme me nazistët e viteve tridhjeta siç e parafrazoni, sepse sipas jush çdo gjë që është islame, bile bile edhe liria e shamisë, inkorporimi i Edukatës Fetare në shkollat publike apo edhe ndërtimi i xhamisë qendrore në Prishtinë, përveç tjerash, na qenka krim që duhet shteti me e luftue dhe mos me lejua një të drejtë themelore të përcaktuar me konventat dhe standardet ndërkombëtare dhe të aplikuar në shtetet me tradita të gjata demokratike. Sa i përket vizitës së “Sulltanit të shek. XXI” para ca kohësh në Kosovë, dua të të përkujtojë, se nuk ke pas rast të përjetosh pritjen e tij madhështore në Prizren që për krahasim me Prishtinën, dallimi ka qenë si nata me ditën, kur me dhjetëra mijëra qytetarë i bënë pritje “Sulltanit të shekullit XXI” kryeministrit z.Rexheb Tajib Erdogan dhe kryeministrit të Kosovës z. Hashim Thaçi. Sa për konkludimin tënd se feja Islame po del haptas në skenën publike të Kosovës, do të përgjigjem duke parafrazuar mentorin tim të ndjerë, shpirti i tij rahmet pastë, gjatë kohës së kaluar të studimeve, para gati plot 3o viteve: “Unë nuk do të përjetojë me siguri kohën e demokracisë që do të vijë, pasi jam në moshë, tani në shoqërinë socialiste (komuniste), feja Islame është e përkufizuar vetëm brenda katër mureve të xhamisë, por do të vjen koha, ti do ta përjetosh me siguri, kohën e demokracisë, kur feja Islame do të jetë e lirë dhe publike në shoqëri, si në shkolla, institucione, media elektronike dhe të shkruara, skenën politike, dhe se nuk ka gjasa as teorike e lere më praktike që të ndalohet si e tillë, pasi ajo atëherë klasifikohet si shkelje e parimeve demokratike që nuk mund të zgjat e as të ndalet me çfarëdo ligje diskriminuese, pasi që ato do të jenë atak në drejtën demokratike të shprehurit të lirë të veprimit politik, kulturor, fetar, shoqëror, e mbi të gjitha vlera më e madhe e demokracisë është liria e të shprehurit dhe të shkruarit të fjalës së lirë, për të cilin as nuk do të mund të dënohesh, burgosesh apo të vritesh, por edhe po të ndodh si i tillë ndonjë rast i izoluar, atëherë në mbrojtje të fjalës së lirë të shprehurit dhe të shkruarit do të ngritin zërin e tyre, gazetarët, publicistët, shkrimtarët dhe asociacionet e ndryshme nga mbarë bota”. Nuk kanë kaluar as 20 vite dhe këto parashikimet e mentorit tim të ndjerë janë realizuar. Ka pas Kosova shqiptarë atdhetar e fetar, ka dhe do të ketë por për fat të keq nuk mund të vijnë në shprehje për shkak të bllokimit të vendorëve por edhe ndërkombëtarëve, të cilëve iu pamundësohet për të kontribuar dhe angazhuar për të mirën e vendit, shtetit, shoqërisë njerëzore si dhe civilizimit në përgjithësi.
Nuk e ke lënë pa apostrofuar edhe ministrin aktual të shëndetësisë dr.Ferid Agani, i cili nga aspekti i tij profesional, neuropsikiatër që është, homoseksualizmin e ka trajtuar si sëmundje mendore. Në një shoqëri demokratike, në rast se sipas jush homoseksualizmi qenka dukuri normale, sipas meje është dukuri abnormale, apo në rast se e drejta e homoseksualëve për të mbajtur ” gej parada” qenka normale, e drejtë demokratike është e dhe e kundërshtarëve të protestojnë kundër ” gej paradave” Nuk e lë pa marr në shënjestër edhe ministrin e kulturës z.Memli Krasniqi të cilin e sulmon, bile bile prej qarqeve të caktuara kërkohet edhe shkarkimi i tij, për arsye se paska hjek fotot e Ibrahim Rugovës dhe nënë Terezës, se paska bë një krim apo vepër antiligjore, e sa kam njohuri për momentin nuk ka Ligj në Kosovë që përcakton se cilët foto duhet mbajtur ne zyre të institucioneve publike apo shtetërore, e gjersa nuk e kemi një rregullim të tillë ligjor, është shija e lirë e tij, e ministrit të kulturës z.Memli Krasniqi që në zyrën e tij në vend të fotove të Ibrahim Rugovës dhe Nënës Terezë, të vendos fotot p.sh. të Adem Jasharit apo Hashim Thaçit, e pse jo edhe të myftiut, Naim Tërnava.
Do të përmbyll këtë letër të hapur për opinion, z.Enver Robelli, se me ëndje do të vazhdojë edhe më tej të lexojë kolumnet e tua, të qëlluara, të mprehta dhe pa dorëza, por apriori nuk do të pajtohem gjithherë.
Ju dëshiroj shëndet, jetë të gjatë dhe suksese në punë, z.Enver Robelli.

13.03.2011
Faik MIFTARI

Konferenca në Stamboll

2011-03-11T00:08:00.003+01:00

Me datë 6 mars 2011, ditë e diel, në Stamboll u mbajt ” Konferenca ndërkombëtare mbi islamofobinë në Azerbajxhan” organizuar nga Islamic Human Rights Commision (IHCR) nga Londra, në të cilin morën pjesë organizata të ndryshme joqeveritare (NGO) nga vende të ndryshme të botës, të cilat merren me mbrojtjen dhe monitorimin e të drejtave njerëzore të muslimanëve.

Konferenca u mbajt në Hotel Akgun dhe zgjati një ditë, në të cilin morën pjesë përfaqësues të OJQ-vë nga SHBA-ja, Kanadaja, Anglia, Turqia, Kosova, Malajzia, Azerbajxhani, Ukraina, Gjeorgjia, etj. Konferenca u zhvillua në tri panele me nga 5 pjesëmarrës, të cilët i kishin nga 10 minuta në dispozicion për të paraqitur ekspozetë apo këndvështrimet e tyre. Pjesëmarrësit theksuan posaçërisht problemin e ndalimit të mbajtjes së shamisë si një shkelje flagrante e të drejtave njerëzore, të gjinisë femërore nga ana e diktatorit azerbajxhanas Ilham Alijev, si dhe ngritjes së zërit ndaj burgosjes së aktivistëve për mbrojtjen e drejtave njerëzore në Azerbajxhan sikurse që është Dr.Muhsin Samedov, Zylfikar Mikajilzade e shumë të tjerë. Në përfundim të konferencës u lexua deklarata e përbashkët e pjesëmarrësve të konferencës në të cilin kërkohet nga strukturat shtetërore dhe institucionet relevante të Azerbajxhanit të epet fund ndalimit të bartjes së shamisë në institucionet publike si dhe të lirohen aktivistët nga burgu të cilët janë angazhuar për mbrojtjen e drejtave dhe lirive themelore të njeriut.
Konferencën e hapi kryetari i Komisionit Islamik të Drejtave Njerëzore me seli në Londër, Mahsud Shadjareh, i cili përveç tjerash ceku: ”Jemi tubuar sot në këtë konferencë në Stamboll, për të ngritur zërin në mbrojtjen e drejtave njerëzore, me rastin e ndalimit të mbajtjes së shamisë si dhe burgosjes së aktivistëve në Azerbajxhan. Të drejtat themelore njerëzore të muslimanëve po shkelen anembanë botës. Ndalimi i mbajtjes së shamisë është vetëm njëra prej drejtave themelore. Çdo herë dhe në çdo kohë të drejtat duhet mbrojtur si parim themelor i shoqërisë njerëzore”. Më pas Faik Velizade, kryetar i komitetit për mbrojtjen e shamisë në Azerbajxhan në ekspozeun e tij përveç tjerash ceku:”Në fillim në Azerbajxhan nisi me mbylljen apo diku edhe me rrënimin e xhamive si dhe me ndaljen e ezanit nëpër minaret e xhamive, por populli u ngrit dhe doli në mbrojtje të xhamisë dhe ezanit, pasi që kjo i dështoi pushtetit, tani vazhdoi me avazin tjetër, duke pru vendimin për ndalimin e mbajtjes së shamisë në Azerbajxhan. Neve në vitin 1990 pas luftës së bërë me ç’rast kemi dhënë me qindra e mijëra dëshmorë, për t’u çliruar nga pushtimi sovjetik në të cilin ishim, ja që tani po përballemi me shkeljen e të drejtave themelore të lirive njerëzore nga ana e pushtetarëve tanë”.
Muhidin Abdylkadir, kryetari i Shoqatës për Mbrojtjen e të Drejtave Njerëzore në Malajzi, përveç tjerash tha:” Për mbrojtjen dhe lejimin e drejtës themelore të mbajtjes së shamisë do të sensibilizojmë opinionin publik ndërkombëtar, dhe se unë në këtë aspekt do të japi maksimumin tim në angazhimin rreth kësaj çështjeje. Në shtete të ndryshme të botës, me rastin e shkeljeve të drejtave njerëzore, në momente kur është arritur një bashkëpunim dhe bashkëkordinim në mes OJQ-ve të ndryshme që merren me të drejtat njerëzore, kanë sjell sukses. Hixhabi (shamia) nuk është vetëm një veshje fetare, ajo simbolizon një parim islam.
Zonja Nixhar Gymrykçioglu nga organizata Platforma e shamisë nga Turqia, në vështrimin e saj foli për përvojën e saj katërvjeçare me rastin e mbrojtjes së të drejtës së shamisë në Turqi, për përpjekjet dhe vështirësitë e saja, duke kaluar nëpër faza të ndryshme të veprimit sipas platformës së organizimit, i cili tani ka dhënë një sukses parcial, jo të plotë, por të cilin shpresojmë se në një kohë të afërm do të kurorëzohet me sukses problemi i lejimit të mbajtjes apo përdorimit të shamisë në jetën publike të Turqisë”.
Muhamed el Asi, drejtor i Qendrës Kulturore Islame në Uashington, në fjalën e tij përveç tjerash tha: ”Hixhabi (shamia) në shikim të parë duket si një problem i vogël, por nuk është ashtu, pasi që shaminë në mbarë botën islame e mbajnë me dhjetëra e qindra milion femra myslimane, dhe se ky nuk paraqet një problem të vogël, por një problem primar ekzistencial të shoqërisë njerëzore të gjinisë femërore, pasi që shamia është një prej parimeve islame. Për atë zërin duhet ngritur lartë, në mbrojtje të një e drejte themelore njerëzore”.
Fuad Ramiqi, kryetari Forumit Musliman të Kosovës, në ekspozeun e tij përveç tjerash tha: “ Problemi i ndalimit të mbajtjes së shamisë në shkollat dhe institucionet publike nuk është prezent vetëm në Turqi apo Azerbajxhan, por është një problem i cili është prezent si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri. Sa i përket kësaj, Forumi Musliman i Kosovës e ka ngritë zërin vazhdimisht, për njoftimin dhe sensibilizimin e opinionit publik kombëtar e ndërkombëtar, në mbrojtjen e një drejte themelore njerëzore, e posaçërisht që ka të bëjë me gjininë femërore, që është një detyrim shtesë sa i përket kësaj çështjeje.
Në Kosovë është një nxjerr një udhëzim administrativ nga Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë, i cili ndalon lejimin e përdorimit të shamisë në shkolla publike, i cili solli reagime të shoqërisë muslimane, dhe se organizata të ndryshme të shoqërisë civile muslimane organizuan tri protesta në Prishtinë, të cilat i mbështeti Forumi Musliman i Kosovës, në dy protestat e para morën pjesë mbi dhjetë mijë protestues, kurse në protestën e tretë morën pjesë mbi një mijë, një numër më i vogël, sepse ndikojë urdhëri i kryetarit të Kuvendit të Kosovës, z. Jakup Krasniqi si dhe i kryetarit të Bashkësisë Islame të Kosovës, myftiut Naim ef. Tërnava, se kjo çështje do të zgjidhet në bashkëkordinimin dhe bashkëveprimin në mes Bashkësisë Islame të Kosovë dhe institucioneve relevante shtetërore të Kosovës. Por, akoma gjer në ditën e sotme problemi qëndron si i tillë i pazgjidhur, dhe se premtimet e tyre akoma nuk janë realizuar. Kosova për momentin ballafaqohet me tri çështje esenciale apo akute islame, nga të cilat unë si kryetar i Forumit Musliman të Kosovës nuk do të hjeki dorë assesi dhe me asnjë çmim, dhe se vetëm edhe më tepër në të ardhmen do të angazhohem dhe veprojë në drejtim të realizimit të tyre. E para, lejimi i mbajtjes së lirë të shamisë së vajzave muslimane, jo vetëm në shkolla publike, por kudo në institucione publike, e dyta, inkorporimi i lëndës së Edukatës Fetare në shkollat publike, edhe pse në gjithë Ballkanin praktikohet, vetëm në Kosovë dhe Shqipëri kjo nuk lejohet, ndërsa në shtetet tjera të Ballkanit, kjo e drejtë themelore mësohet në shkollat publike për nxënës të konfesioneve të ndryshme si katolike, ortodokse dhe muslimane. E treta, Prishtina si kryeqendër e Kosovës, e cila ka një popullsi mbi 500.000 banorë, akoma nuk ju epet leje dhe nuk lejohet të ndërtohet një xhami qendrore, për të përmbushur nevojat e besimtarëve muslimanë, të cilët gjatë stinës së dimrit janë të detyruar të falin namazin e xhumasë nëpër borë e shi, rreth e përqark xhamisë, ndërsa verës në temperaturë të papërballueshme nga rrezet e diellit në ambientin e hapur, ndërsa merreni me mend për vetëm 987 katolik që jetojnë në Prishtinë është ndërtuar katedralja grandioze në qendër të Prishtinës, pa kurrfarë problemi dhe leje paraprake, bile bile duke rrënuar shkollën (Gjimnazin) , për të liruar hapësirën për ndërtim të katedrales gjigande. Në Kosovë edhe pse mbi 90% të popullsisë janë muslimanë dhe në Shqipëri mbi 70% të popullsisë janë muslimanë, porse, muslimanët janë të vetmit të diskriminuar, edhe atë tani në këto valët e reja demokratike, pa pasur mundësi për të realizuar të drejtat e tyre minimale themelore njerëzore e fetare”.
Në përfundim të këtij përshkrimi do të shtoja, se pas propozimit të ligjit për arsimin fillor dhe të mesëm në shkollat publike në Shqipëri, i cili pas fazës së kryer të diskutimit publik, dhe premtimit të ministrit të Arsimit dhe Shkencës për plotësimin e saj, pritet që të dal në Parlament për miratim, si dhe premtimeve të subjekteve të caktuara politike në fushatën zgjedhore në zgjedhjet e mbajtura parlamentare në Kosovë si dhe kryetarit të Bashkësisë Islame të Kosovës, myftiut Naim ef. Tërnava, se këto shkelje apo mos lejime të vajzave me shami që të ndjekin mësimet në shkolla publike dhe femrave muslimane me shami të lejohen të punojnë në institucione publike do të realizohen, ditëve në vijim, do të shohim se premtimet e dhëna si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri, besoj se do të realizohen, në të kundërtën pritet që Komisioni Islamik i të Drejtave Njerëzore me seli në Londër (IHCR) të organizojë konferenca të tilla jo në Stamboll, por në Prishtinë dhe Tiranë për të sensibilizuar jo vetëm opinionin kombëtar në Kosovë dhe në Shqipëri, por edhe opinionin publik ndërkombëtar në mbrojtje të një drejte të garantuar të lirive njerëzore në bazë të konventave ndërkombëtare.

09.03.2011
Faik MIFTARI

Revolucioni demokratik arab

2011-02-28T22:24:00.003+01:00

Edhe gjatë këtyre ditëve, është duke vazhduar revolucioni demokratik arab anembanë botës arabe. Revolucioni demokratik arab i cili nisi së pari në Tunizi, vazhdoi në Egjipt, është duke u zhvilluar në Libi, e njëkohësisht edhe në Jemen, Bahrein, Algjeri, Marok me tendencë zgjerimi në tërë botën arabe. Pas revolucionit demokratik të vitit 1989, në Evropën Juglindore, pas shembjes së murit të Berlinit, pas së cilës një nga një binin diktatorët dhe diktaturat komuniste që sunduan për afro gjysmë shekulli, është pritur se kjo valë e revolucioneve demokratike do të përhapej edhe në anët tjera të globit, e sidomos në botën arabe ku me dorë të hekurt është sunduar me shtetet e botës arabe në një periudhë kohore 20, 30, 40, 50 vjeçare nga diktatorët e ndryshëm arab, pas çlirimit të tyre nga sistemi kolonialist. Lirisht mund të quhet ky revolucion i vonuar demokratik arab, edhe pse është pritur më herët të ndodh, por për shkak të rrethanave të caktuara politike në arenën ndërkombëtare, e që i konvenonte edhe faktorëve politik vendimmarrës botëror, kjo u vonua plot një dekadë. Me rritjen dhe zhvillimin e hovshëm dhe forcimin e dy shteteve me rëndësi dhe me ndikim të rëndësishëm në Lindjen e afërt dhe të mesme Turqisë dhe Iranit, si dhe ndikimit dhe rolit të rëndësishëm të magnatit medial në botën arabo-islame El Xhezirës e cila është një dritare e hapur e cila gradualisht dhe me kohë i ka çarë dalëngadalë cenzurat që kanë qenë prezentë në mediat në botën arabe, e njashtu rol të rëndësishëm nëpërmjet internetit kanë luajtur rrjetet sociale sikurse ishin Facebooku dhe Twiteri. Lirisht mund të thuhet se El Xhezira për botën arabe është tani, sikurse që janë CNN dhe BBC për botën anglo-amerikane.

Pas zgjedhjeve të mbajtura demokratike në vitin 1992 në një shtet arab siç ishte Algjeria, me ç’rast FIS-i(Fronti Islamik i Shpëtimit) i fitoi zgjedhjet, me miratimin e heshtur edhe të faktorit ndërkombëtar(Francës), u bë grushtet dhe nuk u lejua të zbatohet vullneti i popullit, por u nëpërkëmb, pas së cilës pasoi një gjakderdhje e llahtarshme vite me rrallë. E duke marrë parasysh se në vitin 1979 me revolucion islamik në Iran u përmbys diktatura e shah Riza Pahllavit, u bë e ditur se nuk mund të përmbysen diktatorët dhe diktaturat arabe me zgjedhje të lira demokratike, porse mbetet e vetmja mënyrë me organizimin e revolucioneve demokratike, duke u bë kurban me jetë për arritjen e qëllimeve fisnike për të jetuar i lirë dhe për të zgjedhur dhe votuar sikurse që votohet dhe zgjidhet në vendet me traditë të organizimit dhe zhvillimit demokratik. Kur ditën e xhumasë, pas faljes së namazit të xhumasë, u tubuan rreth 4 milion në sheshin Tahrir në Kajro, dhe rreth 10 milion protestues në mbarë Egjiptin, kanë qenë në pyetje vetëm ditët se kur do të dorëzohet dhe largohet kryetari egjiptian Hysni Mubaraku i cili udhëhoqi plot 30 vjet dhe me gjendje të shpallur të jashtëzakonshme që nga vitin 1981 e gjer tani. Pas rrëzimit të pushtetit në Egjipt ka qenë e ditur se kjo do të ketë efekt domino në tërë botën arabe, pasi që Egjipti e mban bajrakun apo e ka rolin udhëheqës në botën arabe prej 22 shteteve.
Tani, në botën islame, nga afro 60 shtete, nga 193 shtete ekzistuese, apo të shtrirjes së tyre në tre kontinente, Evropë, Azi dhe Afrikë, të cilët përbëjnë ¼ e popullsisë së gjithmbarshme botërore, merreth 1,5 miliard banor, janë 3 qendra apo shtete të rëndësishme të cilën kanë rolin kyç dhe lirisht mund të thuhen janë avangardë të botës islame, dhe kanë ndikim në proceset dhe konceptet politike, strategjike, ekonomike, ushtarake, kulturore rajonale dhe kontinentale. E para, është Turqia, ( si trashëgimtare e Perandorisë Osmane), e cila ka ndikim të rëndësishëm si në Ballkan, Kavkaz, në Lindjen e Afërt, Lindjen e Mesme( ish shtetet turko-myslimane të ish Bashkimit Sovjetik) si dhe në përgjithësi në botën Islame. Forcimi dhe zhvillimi i saj demokratik, ekonomik, politik, ushtarak e kanë shndërruar atë në një shtet e cila tani e tutje do të ketë ndikim të rëndësishëm në proceset nëpër të cilën do të zhvillohen në rajon dhe botë. I dyti është Irani, ( si trashëgues i Perandorisë Persiane), i cili pas ngadhënjimit të revolucionit islamik të vitit 1979 dhe përfundimit të luftës irako-iraniane në vitin 1988, është një shtet në rritje dhe me zhvillim të hovshëm ekonomik, politik, ushtarak, kulturor, shkencor, dhe si i tillë medoemos ka ndikim në proceset që janë duke u zhvilluar në rajon e në botë, e sidomos mbi myslimanët shiit anekënd botës islame, e posaçërisht në Irak, Siri, Liban, Bahrein, Jemen etj. Krahas Turqisë, edhe në Iran, edhe pse nuk mund të themi se është një sistem i përkryer demokratik, rregullisht organizohen dhe zhvillohen zgjedhjet e lira demokratike për parlamentin dhe kryetarin e Iranit, në të cilën kryetari i njëjtë mund të zgjidhet në vetëm dy mandate dhe se vetëm lideri i saj shpirtëror ajatollah Hamnei e ka mandatin të përjetshëm, sikurse papa i Vatikanit për katolikët, dhe si i tillë ka ndikim parësor në hierarkinë shiite myslimane. I treti është Egjipti( si trashëgues i Perandorisë Arabe) i cili ka ndikim dhe rol kyç në botën arabe, dhe se çfarëdo që ndodh në te, apriori reflektohet në tërë botën arabe. Poashtu nga Egjipti është edhe shejhul islam Jusuf Kardawi, i cili për shkak presionit nga pushteti u detyrua të braktis Egjiptin dhe të vendoset në Katar, dhe i cili ka ndikim të madh në botën myslimane sunite. Lirisht mund të thuhet se fjala apo fetvaja e tij çon peshë në botën islame sunite, njashtu sikurse fjala apo fetvaja e ajatollah Hamneit që çonë peshë në botën myslimane shiite.
Sido që të jetë dhe pavarësisht sa do të zgjat kjo pranverë e hershme e zhvillimeve apo revolucioneve të vonuara demokratike arabe, kjo do të sjell medoemos risi dhe ndërrime të mëdha në sistemet aktuale politike arabe. Tani e tutje, medoemos dhe pashmangshëm do të organizohen varësisht prej periudhës kohore, zgjedhjet e lira demokratike në të cilën me votën e lirë qytetarët apo shtetasit arab do të vendosin për subjektet politike të caktuara që do të trashëgojnë pushtetet diktatoriale arabe. Pa marr parasysh se cili do subjekt politik që do të fitojë i majtë apo i djathtë, liberal apo radikal, social apo kapital, laik apo islam, një është e ditur se cilido subjekt politik që do të fitojë, mund të fitojë 20, 30, 40, 50, apo 60% të votave të elektoratit të gjithmbarshëm, por assesi nuk do të mund të fitojë 90% të votave si ka qenë praktikë e gjertanishme në botën arabe, për zgjedhjen e kryetarit apo të qeverisë, dhe se të tillë po nuk treguan sukses gjatë një mandati, do të humbin medoemos në mandatin tjetër pa marr parasysh cilido subjekt apo parti politike çoftë ajo, me orientim të majtë apo të djathtë, liberal apo radikal, laik apo islam. Kjo do të ishte një shtytje përpara i cili do të avancon proceset demokratike në botë, pasi që do të vijnë në shprehje në garë të barabartë politike spektrat e ndryshëm politik me këndvështrime të ndryshme politike të cilët me kalimin e kohës do të sistematizohen dhe ambientohen si të tillë në botën arabe.
Në përfundim të kësaj qasjeje aktuale dua të konkludojë se sikur Perëndimi ashtu edhe Lindja nuk duhet të frikohen dhe të marrin me skepticizëm revolucionin e vonuar demokratik arab, dhe se pas zgjedhjeve të lira dhe demokratike që do të mbahen, edhe pse nga praktika e gjer tanishme në pushtet mund të vijnë subjektet politike të ashtuquajtura proislame sikurse që ka ndodh në Turqi, Iran, Algjeri, Gazë, por duhet të respektojnë dhe të pranojnë dëshirën e votuesit arab i cili i zgjedh në mënyrë demokratike përfaqësuesit e vet legjitim dhe legal, dhe se ata do të duan një bashkëpunim si me Perëndimin ashtu edhe me Lindjen, tani e tutje, si partner të barabartë e jo si vazal të gjertanishëm. Këtu është esenca apo thelbi i problemit. A do të arrijë bota arabe që me këtë revolucion demokratik arab të shkëputet nga modelet e ndryshme diktatoriale që ishin servil ndaj Perëndimit apo Lindjes, dhe në mënyrë autoktone të qeverisin me popujt e tyre dhe me shtetet e tyre, pa marr parasysh se cili spektër politik del fitues, dhe të jenë partner të barabartë në marrëdhëniet ndërkombëtare si me Lindjen ashtu edhe me Perëndimin, duke marrë për bazë vlerat e mirëfillta demokratike, pritet të shohim gjatë periudhës në vijim.

27.02.2011
Faik MIFTARI

"Prejardhja e festave"

2011-01-07T13:54:00.003+01:00

Libër i ri nga Mexhid Yvejsi

Këto ditë, saktësisht në fillim të Vitit të Ri, Janar 2011, doli nga shtypi libri më i ri i autorit, shkrimtarit, poetit, studiuesit, hulumtuesit, publicistit Mexhid Yvejsi nga Gjakova, nga Kosova, me titull ”Prejardhja e festave”.
Në parathënien e librit, shkrimtari, Mexhid Yvejsi, nga Gjakova, nga Kosova, përveç tjerash, shkruan: ” Mashtrimi që iu bëhet njerëzve gjatë tërë jetës në emër të festës, nuk është vetëm trillim, i cili na sjellë humbje, kurse atyre fitim. Fitimi i tyre është humbja jonë, kjo, sigurisht, të gjithëve na dëmton. Dëmtimi nga mashtrimi sjellë edhe krizën shpirtërore, sigurisht kriza shpirtërore e shoqërisë njerëzore është shumë herë më e rëndë se ajo ekonomike e politike”.
Pas rëniës së sistemit komunist, e posaçërisht në këtë kohë të demokracisë në të cilin jetojmë dhe veprojmë, këto valë të reja demokratike sollën edhe shumë risi, e sidomos pas luftës dhe çlirimit të Kosovës, pas vitit 1999, edhe shumë festa apo kremtime që nuk kanë asgjë të përbashkët me kulturën tonë që e kemi, dhe se ato datojnë që nga koha e paganizmit, para Krishterimit, ashtu që me këto imitime, imponime, reklamime, popullin tonë shqiptar po përpiqen ta kthejnë në kohën e ilirëve, apo të kulturës pagane që e kanë pas, edhe pse tani gjendemi, jetojmë dhe veprojmë në mileniumin e tretë apo në shekullin XXI, në të cilin autori shumë bukur e cek :“Festat që nuk janë festa janë paraqitur, shpikur, nga mesi të rrejshëm, që janë shpërnda nëpër botë, në veçanti në Europë, për me na futë n’gropë...”.
Më tutje vijon përshkrimi i hollësishëm i prejardhjes së 11-të festave që tani janë bërë zakon të shënohen edhe në treva tona shqiptare, në të cilin hulumtuesi Mexhid Yvejsi nga Gjakova, nga Kosova, jep në mënyrë studimore dhe shkencore, zanafillën, prejardhjen, trashëgiminë, përshtatshmërinë e këtyre festave me kohë nga popujt e ndryshëm në Evropë apo edhe në botë. Më poshtë po shënojmë sipas kronologjisë prejardhjen e tyre që në libër e ka përshkruar me rradhë studiuesi Mexhid Yvejsi nga Gjakova:“Prejardhja e Kalendarit”, “Prejardhja e muajve të vitit”,” Prejardhja e Vitit të Ri”, “Prejardhja e Ditës së Shën Valentinit”, “Prejardhja e Ditës së Nevruzit”,” Prejardhja e Ditës së Shën Gjergjit”, “Prejardhja e Natës së Shtrigave”, “ Prejardhja e Darkës së Lamës”,“Prejardhja e Ditës së Falënderimeve”,” Prejardhja e Babadimrit”, si dhe”Prejardhja e Bredhit”Pas kësaj, autori shënon edhe literaturën e gjerë të konsultuar, duke vënë re se për çdo shkrim jep burimet kryesore në të cilin është bazuar autori e në të cilin kryesisht dominon literatura e konsultuar botërore në gjuhën angleze.Tani lexuesë të nderuar, e keni në dorë, këtë libër me vlerë të çmuar të studiuesit dhe hulumtuesit nga Gjakova, nga Kosova, Mexhid Yvejsi, pasi që të lexoni do të shihni se sa pa vlerë dhe e kotë është të festohen festat pagane siç janë Shën Valentini, Viti i Ri, Shën Gjergji, Darka e Lamës, Nata e Shtrigave, Babadimri e të tjera. Do të përmbyll këtë prezantim të shkurtër të librit më të ri të Mexhid Yvejsit me një verset të bukur kur’anor i cili thotë: “Vetëm njerëzit e arsyeshëm që kanë mendje të shëndoshë e kuptojnë të vërtetën” (Kur’an, kaptina 13, verseti 19.)
Në fund të këtij prezantimi të këtij librit të ri, do të mbes borxh lexuesve nëse nuk i ceki edhe disa shënime biografike për autorin.
Mexhid Yvejsi lindi më 13 Korrik 1950 në Gjakovë, në Kosovë. Mësimet fillestare dhe të mesme i kreu në Gjakovë, ndërsa pranë Universitetit të Prishtinës, në Fakultetin Filozofik, studioi gjuhën dhe letërsinë angleze.Që nga mosha e hershme rinore është marr me lexime, studime, shkrime, hulumtime. Shkrimet e tij janë të ndryshme, me tematikë politike, historike, letrare, fetare, kulturore, ai është studiues i veçantë i feve, ndërsa kurora e tij e vlerave artistike është poezia dhe rimimi i vargjeve poetike, poashtu karakterizohet edhe me një specifikë të veçantë tjetër letrare, rimimi i rreshtave të shkruara në prozë.Ka qenë i ftuar dhe ka marrë pjesë me kumtesa, studime, në shumë tryeza shkencore, konferenca, tribuna, simpoziume, kongrese si me karakter lokal, rajonal, kombëtar dhe ndërkombëtar. Ky është libri i tij i 14-të i botuar, ndërsa në dorëshkrime ka edhe libra tjerë që presin dorën bujare të sponsorëve për të parë dritën e botimit dhe të pasurimit tonë kulturor e shpirtëror.
Disa nga vepra autoriale dhe të përkthyera, të botuara janë:
1. “Prej errësirës në dritë”, 1997, Shkup;
2. “Në shërbim të Zotit, të popullit”, 1998, Gjakovë;
3. “Lavdi Zotit, Kosova do të jetojë”, 1999, Prizren;
4. “Ilaçi i lumturisë”, 2000, Gjakovë;
5. “Për Fe e Atdhe”, 2001, Gjakovë;
6. “Kështjella e gjakut tonë”, 2002, Gjakovë;
7. “Ylematë e Gjakovës, mburojë e Kosovës”, 2003, Gjakovë;
8. “Rrëfime të vërteta”, 2004, Prishtinë;
9. “Emrat e bukur të Allahut”, 2010, Gjakovë;
10. “Prejardhja e festave”, 2011, Gjakovë.

Mexhid Yvejsi jeton dhe vepron në Gjakovë, në Kosovë.

06. 01. 2011
Faik MIFTARI

Zgjedhjet e jashtëzakonshme në Kosovë

2010-12-01T15:21:00.002+01:00

Me 1 dhjetor 2010 fillon fushata zgjedhore për zgjedhjet e jashtëzakonshme parlamentare të Kosovës të cilët do të mbahen me 12 dhjetor 2010. Edhe pse fushata zgjedhore fillon zyrtarisht me 1 dhjetor 2010, fushata parazgjedhore ka nis që moti anekënd Kosovës. Me 12 dhjetor 2010 populli i Kosovës do të ketë mundësi të zgjedh 120 deputetë për Kuvendin e ri të Kosovës, nga i cili legjislativ do të zgjidhet më tutje ekzekutivi (qeveria) e re e Kosovës dhe kryetari i ri i Kosovës. Në garë janë përfshirë 29 parti, koalicione, iniciativa qytetare, prej të cilëve 7 janë subjekte të cilët përfshijnë spektrin politik shqiptar, ndërsa 22 të spektrit politik të cilët përfshijnë kryesisht minoritarë në gjirin e vet.
Është e njohur se Kosova në raste të caktuara ka qenë ”sui generis”, edhe sa i përket zgjedhjeve parlamentare në Kosovë, Kosova paraqet prapë një rast ”sui generis”, pasi që në shumicën e vendeve parlamentare demokratike zgjedhjet parlamentare mbahen në çdo 4 vjet, aty këtu qëllon që në ndonjë situatë të veçantë mbajtja e zgjedhjeve të jashtëzakonshme, në Kosovë është një dukuri tjetër që daton që nga viti 2001, që në çdo 3 vjet të kemi mbajtjen e zgjedhjeve parlamentare, sikurse në vitin 2001, 2004, 2007, 2010, e nuk është çudi që prapë të mbahen në vitin 2013 dhe se nuk do të jenë të rëndësishme se si do të quhen ato, të parakohshme apo të jashtëzakonshme, por një është e sigurt se nuk do të jenë të rregullta të cilët do të duhej të mbaheshin në vitin 2014 sipas procedurës së rregullt demokratike.
Tani të shohim se si janë gjasat e subjekteve politike kosovare aktuale në skenën politike të Kosovës për zgjedhjet e jashtëzakonshme në Kosovë.
Partia Demokratike e Kosovës(PDK-ja) si parti fituese e zgjedhjeve të vitit 2007, e cila ishte në koalicion qeveritar për 3 vjet me LDK-në dhe minoritarë, edhe pse në vend që të krijojë një strategji më afatgjate të qeverisjes në Kosovë, në të gjitha fushat e veprimtarisë qeverisëse të saj, ajo u vetëkënaq, me një strategji parciale të veprimit të saj, e cila është përqendruar kryesisht në dy fusha apo resor, në atë të ndërtimit të rrugëve dhe të ndërtimit të shkollave, ndërsa në fusha tjera nuk arriti të tregojë ndonjë sukses të efektshëm apo të prekshëm të saj, dhe se në mediumet e caktuara elektronike apo të shkruara është quajtur si ”qeveria e asfaltit apo e shkollave”. Por në këto dy fusha, në të cilët janë investuar me qindra miliona euro gjatë qeverisjes trevjeçare të saj, kemi edhe akuza të shumta nga opozita, shoqëria civile, media të shkruara dhe elektronike, si qeveri e dyshuar për keqpërdorim, keq menaxhim, korrupsion e jo transparencë, të parasë publike nga taksapagues kosovar. Pas gjithë kësaj, një është e sigurt, ndoshta prapë do të del e para sipas rezultateve të zgjedhjeve të 12 dhjetorit në Kosovë, por do të ketë rrënje të dukshme të votave të fituara në krahasim me vitin 2007(kur i pat fituar 34,3% të votave, apo 196.207 vota, apo 37 ulëse në Kuvendin e Kosovës). Nuk mund të mos e cek edhe një detaj të rëndësishëm për zgjedhje, se elektorati apo votuesi herën e parë mund të jap votën për meritë, herën e dytë për hatër, por herën e tretë do ta dënojë me siguri, për mos dhënie vote, për shkak të mospërmbushjes së premtimeve megalomane apo edhe të qeverisjes jo të suksesshme të saj në fusha të caktuara.
Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK-ja) si forcë e dytë politike në Kosovë, e cila ka qenë në koalicion së bashku me PDK-në, gjatë qeverisjes së përbashkët trevjeçare, ka pas një pozitë, në rast se nuk mund të them nënshtruese, por inferiore po se po, në krahasim me partnerin e saj qeverisës PDK-në, e cila ka ndikuar me të madhe në katandisjen e saj, edhe pse ka pas rastin ideal që këtë ta ndërrprejë në “natën e Zanzibarit”, dhe të dalë pas saj faqebardhë, ajo brenda natës ndërroi mendimin dhe vazhdoi edhe më tutje me PDK-në, e cila la vragë të thellë, dhe se vetëm në prag të zgjedhjeve doli apo braktisi qeverinë, një vendim i vonuar apo të quajtur”gabim në hapa” i cili do të lenë gjurmë. Ardhja e “mesihut” shpëtimtarit së saj në krye të LDK-së të “hazreti Isës” i cili po përpiqet të ndërrojë kahjen dhe filozofinë e veprimit politik të gjertanishëm të LDK-së, po sa do të jetë i suksesshëm një veprim i tillë politik në prag të zgjedhjeve, apo do të jetë i vonuar, do të shohim natën e 12 dhjetorit 2010 kur populli apo elektorati të ketë dhënë verdiktin e tij. Por një është e sigurt, se LDK-ja do të ketë rritje të dukshme të votave në krahasim me vitin 2007 (kur i patë fituar vetëm 22,6% të votave, apo 129.410 vota, apo 25 ulëse në Kuvendin e Kosovës). Por kjo rritje a do të jetë e mjaftueshme për të dal fituese e zgjedhjeve të 12 dhjetorit 2010 do të shohim natën e 12 dhjetorit 2010, pas shpalljes së rezultateve preliminare nga Komisioni Qendror Zgjedhor.
Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës(AAK-ja) si forcë e tretë politike në Kosovë, në zgjedhje hynë e përforcuar me aderime dhe prurje të shumta nga subjektet e tjera kosovare. Lirisht mund të thuhet se ka qenë zëri më i zëshëm opozitar në Kuvendin e Kosovës gjatë koalicionit trevjeçar të PDK-së dhe LDK-së. Mendoj që do të ketë shtim të votave, e si indikator i saj është rezultati i arritur në zgjedhjet komunale për kryetar komune në Suharekë dhe Rahovec (Blerim Kuqi dhe Ismajl Latifi), në krahasim me vitin 2007(kur i patë fituar vetëm 9,6% të votave, apo 54.611 vota, apo 10 ulëse në Kuvendin e Kosovës). Hendikep i AAK-së në këto zgjedhje është mungesa e liderit të saj politik z.Ramush Haradinaj, i cili për momentin gjendet në paraburgim në Hagë në pritje të rigjykimit të tij nga Tribunali i Hagës.
Aleanca për Kosovën e Re (AKR-ja) si subjekt politik që ka treguar sukses të jashtëzakonshëm në zgjedhjet e vitit 2007, si në nivelin qendror ashtu edhe atij lokal, në këto zgjedhje do të hyjë në garë e dobësuar, edhe pse ka lidh një koalicion parazgjedhor të gjerë i titulluar me emrin Koalicioni për Kosovën e Re, do të ketë rrënjë të ndjeshme të votave në krahasim me vitin 2007( kur i patë fituar 12.3% të votave, apo 70.165 vota, apo 13 ulëse në Parlament), falë edhe politikës osciluese të lidershipit aktual të saj z.Behgjet Pacolli, i cili pothuajse e ka braktis fare dhe nuk ka treguar interesim për bazën e saj elektorale, e cila ka qenë potenciali kryesor i fitimit të votave në vitin 2007, ashtu që gjatë kësaj kohe trevjeçare, nga 13 deputetë që i ka pas në legjislativ, 7 prej tyre e kanë braktis AKR-në dhe kanë aderuar në parti tjera, ndërsa me dhjetëra e qindra anëtar, simpatizant, të aktivëve, nëndegëve dhe degëve e kanë braktisur AKR-në dhe kanë kaluar në subjekte tjera politike. Gjatë kësaj periudhe trevjeçare edhe pozicioni i saj në Kuvend ka qenë herë herë oscilues, herë sillej si opozitë e herë si pjesë e pozitës, ashtu që edhe më tepër ka sjell huti edhe më të madhe në mesin e simpatizuesve, anëtarëve dhe strukturave të saja partiake. Një është e sigurt, që AKR-ja do ta kalojë pragun zgjedhor, e ndihmuar dhe e përforcuar me subjekte tjera të vogla politike, të cilët iu janë bashkëngjitur për shkak të pamundësisë të kalimit të pragut zgjedhor prej 5 %, porse rezultati i saj përfundimtar do të jetë më i ultë nga ai që ka qenë në vitin 2007.
Lidhja Demokratike e Dardanisë (LDD-ja) si subjekt politik që u themelua pas ndarjes së saj nga LDK-ja në vitin 2006 pas të ashtuquajturit
” Kuvendi i karrigave”, në këto zgjedhje hynë e dobësuar dhe se do të jetë sukses për ta në rast se do të mund të kalojnë pragun zgjedhor, pasi që një pjesë jo e vogël e saj janë rikthyer në partinë e LDK-së, e me ardhjen e Isa Mustafës në krye të LDK-së, kjo edhe më tepër ka ndikuar në dobësinë e saj. Për të shpëtuar veten, ajo ka pas dashtë të hyjë në koalicionin parazgjedhor me LDK-në, e jo të pres zgjedhjet e pastaj të hyjë në koalicion me LDK-në, ky është një koncept i gabuar i lidershipit të saj politik Nexhat Dacit, i cili mund t’i kushtojë shtrenjtë dhe që do të mund të jetë edhe ”vetëvrasje politike” e tij, mos kalimi i pragut zgjedhor me 12 dhjetor 2010, në krahasim me zgjedhjet e vitit 2007( kur i patë fituar 10,0% të votave, apo 57.002 vota, apo 11 ulëse në Kuvendin e Kosovës).
Lëvizja Vetëvendosje si subjekt i ri politik i cili tani është kyçur në skenën politike kosovare, në saje të figurës karizmatike të lidershipit të saj politik Albin Kurti, i cili ka një simpati të madhe në një shtresë të caktuar, sidomos shtresës rinore, ka sjell risi dhe freski në skenën politike kosovare. Lëvizja Vetëvendosje do të kalojë pragun zgjedhor, por prej saj varet shumë sa do të arrijë të ndikojë tek të rinjtë që të dalin në votime, e sidomos ata që kanë fituar të drejtën e votës, dhe atyre të cilët fare nuk kanë dal gjer tani në votime apo kanë abstenuar gjer tani, ku edhe pritet që të fitojë më së shumti vota, pasi që tek shtresat e mesme dhe të vjetra beteja e tyre për fitimin e votave do të jetë më e vështirë për shkak të përcaktimit të tyre për një periudhë më të gjatë kohore për subjekte të caktuara politike aktuale, por nuk do të thotë që edhe këtu nuk do të fitojë vota.
Partia Fryma e Re (FER), e cila u paraqit së voni në skenën politike kosovare, si subjekt më i ri politik i cili solli një frymë të re në prezantimin e ideve dhe koncepteve të reja politike, me figura të reja dhe ekspertë të përgatitur me orientime perëndimore, e cila do, ta hedh në pension politikën e vjetër kosovare me proklamimin e tyre për një politikë të re kosovare. Hendikep i FER-it është se shumë pak kohë kanë pas për shtrirjen dhe zgjerimin e tyre në Kosovë pasi që janë ballafaquar për një kohë të shkurtër me mbajtjen e zgjedhjeve të jashtëzakonshme me 12 dhjetor 2010, por sido që të jetë për ta do të ishte suksesi i madh kalimi i pragut zgjedhor, por edhe në rast të mos arritjes së këtij pragu, nuk duhet të zhgënjehen pasi që perspektiva dhe ardhmëria do të jenë në anën e tyre në Kosovë.
Subjektet tjera të vogla politike të cilët janë radhitur në koalicionet e ndryshme apo i janë bashkëngjitur atyre me të vetmin qëllim të mos pasjes së mundësisë të kapërcimit të pragut zgjedhor dhe se tani e tutje definitivisht subjektet e vogla politike të cilët fitojnë vetëm 1 apo 2% të votave do të jenë në margjinat politike dhe se veprimi i tyre politik jashtëparlamentar do të jetë i papërfillshëm në skenën politike kosovare.
Të gjitha subjektet politike minoritare do të garojnë për 20 vende të rezervuara për ta, sipas pakos së Ahtisarit, dhe se cili do prej tyre të fitojë numrin më të madh të votave, do të ketë rast të fitojë edhe vendin e rezervuar në Parlamentin e ri të Kosovës, varësisht prej përqindjes së daljes së minoritarëve në vendvotime, mund të fitojmë edhe ulëse shtesë në Kuvend përveç 20 vendeve të rezervuara për ta,e sa do të jetë ky numër shtesë do të shihet pas rezultateve të zgjedhjeve të 12 dhjetorit në Kosovë.

01.12.2010
Faik MIFTARI

Kultivimi i traditës Islame

2010-10-20T10:41:00.003+01:00

Kaluan plot 20 vjet nga rënja e sistemit monist dhe se në këto valët e reja të demokracisë populli ynë dalëngadalë po i rikthehet burimit të vetë, kulturës islame, pas plot 50 vjet mohimi, anashkalimi apo edhe ndalimi të plotë të Islamit në trojet shqiptare. Edhe pse ky kthim kah tradita islame nuk është duke u reflektua në një nivel të duhur, porse është i pranishëm në një shtresë të popullatës. Kam vërejtur gjatë gjithë kësaj kohe një dukuri të veçantë, gjersa pjesa më vitale e ardhmërisë së popullit, pjesa e rinisë po i kthehet burimit të vetë, fesë Islame, pas vakuumit të plotë 50 vjeçar të mohimit dhe anashkalimit të kulturës islame, shtresa intelektuale dhe klasa politike e popullit tonë shumë ngadalë apo fare pak po kyçet në këto rrjedhat e reja të proceseve nëpër të cilët kalon shoqëria jonë shqiptare. Ajo që është racionale, apo e arsyeshme, shtresa intelektuale dhe klasa politike e popullit do të duhej e para të kyçej në lokomotivën e kthimit kah tradita e kulturës islame, dhe se masës së gjerë të popullit t’i shërbejë si udhërrëfyese dhe shembull, ashtu siç kanë vepruar inteligjenca dhe klasa politike e popujve tjerë të rajonit, të cilët njashtu edhe ata kanë qenë nën sundimin totalitar monist. Çfarë është ajo që e pengon inteligjencës dhe klasës politike, frika nga e kaluara, vasalizmi i plotë ndaj faktorit ndërkombëtar, apo diç tjetër. Ata pas plot 50 vjet të kaluara me idenë dhe konceptin komunist, tani në vend të fetares e kanë zgjedhur konceptin e laicitetit si frymë apo model me të cilën “krenohen” dhe veprojnë si të tillë në këto valët e reja demokratike. Por, ata si të tillë, pikësëpari, e mashtrojnë veten dhe i sjellin dëm vetvetes e më pas edhe shoqërisë shqiptare në përgjithësi. Është e drejtë individuale e çdo kujt se a do të besojë apo jo, dhe se a do të praktikojë apo jo fenë e caktuar, por të deklaruarit laik , kjo fare nuk mund të qëndrojë, pasi që edhe Papa Benedikti i XVI-të i ka shpallur luftë të hapur rrezikut të laicitetit të shoqërisë evropiane.

Nuk mund ta kuptojë assesi elitën tonë politike, si në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, duke përjashtuar një pjesë të vogël të saj, gjersa edhe pse veten e deklarojnë figurativisht si mysliman, marrin pjesë në mesha dhe përurime në kisha e katedrale, ndërsa në anën tjetër fare nuk marrin pjesë në faljen e bajrameve, e mos të flasim fare për mungesën e tyre në falja e përbashkët javore për myslimanë, të namazit të xhumasë.
Kjo as që mund të paramendohet, e jo të ndodh që, kryetari Turqisë, Abdullah Gyl, apo kryeministri i Turqisë, Rexheb Tajib Erdogan, apo edhe ministri i jashtëm turk, Ahmet Davutoglu, të mos marrin pjesë në namazin e përbashkët javor, atij të xhumasë. Kjo do të sillte tërmet në skenën politike turke, në një vend me shumicën islame, e njëherit edhe kandidate për anëtarësim në Bashkimin Evropian, ashtu sikur edhe Shqipëria, Kosova dhe Maqedonia, synojnë këtë anëtarësim. Çdo ditë ballafaqohemi me një pasqyrë të shëmtuar që nuk i ka hije fare mesit në të cilin jetojmë.
Me rastin e vdekjes së ndonjë shoku, miku, vëllai, të afërmit, apo të prindërve më të dashur, nënës apo babës, intelektualët tanë dhe krerët politik edhe pse marrin pjesë në kortezhin funeral, nuk hyjnë fare në xhami dhe nuk i afrohen fare vendit ku do të falet namazi i xhenazes së të ndjerit të tij më të afërt, apo si themi neve “të zemrës, apo shpirtit”, pasi që falja e xhenazes është shpërblim më i madh për te, dhe se të nesërmen ai ka për të na shtruar pyetjen” se si mund të dëshmosh që ke pas respekt ndaj meje në njërën anë, ndërsa në anën tjetër në ritin përfundimtar të ndarjes nga kjo botë dhe kalimit në botën tjetër, më ke anashkaluar dhe përbuzur tërësisht duke mos marrë pjesë në faljen e përbashkët të namazit të xhenazes” ? A thua vallë se si do të përgjigjet në këtë intelektuali i tillë që e anashkalon të afërmin e tij prej zemre ? Kjo i përngjan asaj që verës të shkosh në det e fare të mos lahesh në të, apo dimrit të shkosh në mal e të mos rrëshqasësh në borë. Në faqet e gazetave ditore apo revistave periodike fare pak mund të hasësh në shkrimet e intelektualëve dhe politikajve tanë lidhur me tematikat që kanë të bëjnë me kulturën islame, por edhe atëherë kur të hasësh eventualisht në ndonjë shkrim të tillë, ka të bëjë vetëm me sulme, njollosje, etiketime ndaj kulturës islame, edhe pse vet i përkasin asaj. I bëj thirrje intelektualëve dhe politikajve tanë që të zgjohen më në fund nga gjumi i thellë i katandisur, të fërkojnë sytë dhe të shohin veten në pasqyrë, se në çfarë mesi gjenden, jetojnë dhe veprojnë, dhe se koha po kalon, dhe se mund t’ju shkel, sa mos është bërë vonë Me të vërtetë, nuk i ka hije assesi, që “truri” i një populli, inteligjenca e saj, të ndahet nga gjiri i popullit të cilit i përket, e dihet mirë fjala e urtë popullore që thotë: ”delen e cila ndahet prej kopesë, e ha ujku”, ashtu edhe klasa intelektuale dhe politike e cila ndahet prej popullit, vetvetiu shkon në shkatërrimin e saj moral dhe njerëzor, pasi që nuk është as njerëzore as morale, një veprim i tillë që bie ndesh me shumicën e vlerave që i ka ky popull dhe që i praktikon, gjegjësisht kultivon traditën islame.
Në vend se të mbrojnë dhe të angazhohen për të drejtat e besimtarëve mysliman si një e drejtë themelore e të drejtave njerëzore, krerët politik, jo vetëm që i përzihen në punët e brendshme të Bashkësisë Islame të Kosovës, por edhe i bëjnë trusni të heqin dorë nga aplikimi i lëndës së mësim besimit, moslejimin e shamisë në shkolla publike dhe institucione tjera publike me sjelljen e udhëzimeve dhe rregulloreve kundër kësaj të drejteje elementare njerëzore, nuk i japin leje ndërtimit të xhamisë në qendër të Prishtinës plot 11 vjet nga përfundimi i luftës, nuk i japin frekuencat për hapjen e radios dhe televizionit, e në anën tjetër as nuk i shkon në mendje që diç të tillë mund të provojnë e lere më të përzihen apo të bëjnë trusni në kishën katolike apo kishën ortodokse. E tani, pasi që jemi në prag të zgjedhjeve të parakohshme apo të jashtëzakonshme parlamentare në Kosovë pa fije turpi do të turren në fushatën elektorale drejt myslimanëve shumicë për të përfituar votat e tyre, a thua me çfarë fytyre do të dalin, nëse të tillë kanë akoma, përderisa nuk i përmbushin nevojat dhe të drejtat elementare të tyre.
Në këto valët e reja të demokracisë duhet përgëzuar, pjesën e rinisë sonë, e cila me të vërtet është rikthyer burimit të pashtershëm, kulturës Islame, pas një periudhe të gjatë plotë 50 vjeçare, tani edhe në saje të depërtimit edhe të perceptimeve apo këndvështrimeve të reja islame në këto treva tona, si produkt i depërtimit të valëve të reja demokratike në Kosovë , krahas asaj ekzistuese në Kosovë, dhe se duhet shikuar dhe pranuar si një llojllojshmëri që ekziston në mozaikun e pasur islam në botë, dhe se në ballafaqim me të një pjesë e rinisë sonë e kanë përqafu si të tillë, por kjo nuk do të thotë dhe nuk ju jep të drejtë askujt që perceptimi i këtillë i Islamit është i vetmi i drejtë dhe i pranuar, ndërsa perceptimet tjera nuk vlejnë apo nuk janë të drejta e të pranuara, pasi që kjo mund të sjell vetëm përplasje apo konfrontime si të tillë, të cilët janë fare të panevojshme për mesin dhe shoqërinë tonë, por këto perceptime duhet parë si diç që janë prezentë në botën islame në gjeografin e saj të gjerë, e assesi si përparësi apo e vetme e drejtë kundruall asaj prezentë në trojet tona shqiptare. Edhe pse apriori nuk kam kurrgjë kundër një mësimi të caktuar juridik islam(mez-hebi), pasi që të gjitha mësime të pranuara juridike islame janë të pranishëm dhe ekzistente si të tillë në botën islame , varësisht prej rrethit apo etapave të historisë gjatë së cilës janë përhapur nëpër vendet e ndryshme të gjeografisë së gjerë islame. Çdo etapë e caktuar kohore sjell diç të re, edhe këto valët e reja demokratike sollën risi në Kosovë edhe në traditën tonë islame në trojet tona shqiptare, po mos të krijojmë vetes panik të tepruar, pasi që këto risi dhe stile të reja gjatë kohës do të ambientohen dhe do të shikohen si diç normale, sikurse tani është normale veprimi apo shumëllojshmëria partiake kundruall asaj njëpartiake në kohën e monizmit, pasi që edhe të rinjtë tanë gjatë kalimit të kohës, kur do të ballafaqohen me problemet dhe brengat jetësore do të shohin se para vetes kanë probleme dhe nevoja shumë më të theksuara dhe më primare, sesa që për momentin që mendojnë për atë se janë qenësore. Në trojet tona shqiptare në traditën islame është i përhapur dhe i pranishëm mësimi juridik islam hanefit, nëpërmes të cilit i zbatojmë në praktikë normativat islame, dhe nuk shoh kurrfarë logjike, që kjo të braktiset, pasi që caku i të gjitha mësimeve juridike islame është të ushtruarit dhe të praktikuarit e normativave islame dhe se tek Zoti është më i afërt ai që është më i devotshmi, pa marr parasysh se cilën normativë islame e praktikon apo e zbaton. Çdo shtëpi e ka rendin e caktuar të cilës i përmbahen anëtarët e familjes, ashtu që edhe Bashkësia Islame e Kosovës e ka zyrtarisht dhe në traditën e saj të gjerë të ekzistuarit dhe vepruarit, sipas normativave të caktuara islame juridike hanefite. Në jetën e tij personale, besimtari ka të drejtë të zbatojë dhe të praktikojë ndonjë normativë tjetër, krahas asaj ekzistuese, por nuk ka të drejtë as moralisht e lere më të ndikojë që diç të tillë të imponojë xhematit në të cilin graviton dhe vepron. Në këtë aspekt duhet pas kujdes edhe imamët që gjatë mësimeve dhe ligjërimeve të tyre të këshillojnë besimtarët musliman të zbatojnë normativat islame juridike hanefite që janë në traditën tonë islame shekuj me radhë prezentë, pa marr parasysh se në cilat qendra universitare botërore islame kanë diplomuar. Nuk kam qëllim assesi të glorifikojë shkollën juridike hanefite, ndaj shkollave tjera ekzistuese islame në botë, por nga praktika mund të vërej se kohë pas kohe zbatimi i normativave tjera herë pas here po sjellin refleksione jo të këndshme dhe të panevojshme në xhematët tona anekënd Kosovës.
Në përfundim të kësaj qasjeje, do të citojë një thënie të urtë, të ish myftiut të Prishtinës, ish drejtorit të Medresesë Alaud-din në Prishtinë, dhe për mendimin tim dijetarit më të madh islam që e ka pas Kosova, gjatë gjysmës së dytë të shekullit XX, të epokës së komunizmit, haxhi Sherif ef. Ahmeti, i cili këtë e ka thënë shumë kohë më parë, para se të shfaqeshin këto dukuri apo trend të reja që i sollën këto valët e reja demokratike në Kosovë:
“ Mjedisit tonë nuk është i nevojshëm shiizmi ekstrem apo vehabizmi konservativ”.

19.10.2010
Faik MIFTARI

Rreth listave të Fakultetit te Studimeve Islame

2010-10-04T15:43:00.004+01:00

Këto ditë është bërë publikimi i dy listave të mësimdhënësve të FSI-së për vitin shkollor 2010/11 të cilat krijuan huti në mesin e muslimanëve të Kosovës dhe opinionit të gjerë, i cili u prezantua edhe në mediat e shkruara. Para se të elaborojë detajisht dy listat e shpallura të ndryshme të mësimdhënësve në FSI në dy ueb faqet zyrtare, asaj të Bashkësisë Islame të Kosovës www.bislame.net si dhe Fakultetit të Studimeve Islame www.fsi-ks.org , dua të ceki se shkaku i kësaj kundërthënieje është shkuarja apo dekretimi nga ish presidenti i Kosovës z.Fatmir Sejdiu për ambasador fuqiplotë të Kosovës në Riad të Arabisë Saudite të ish dekanit të FSI-së z.Rexheb Boja. Dr. Rexheb Boja para largimit të tij nga posti i dekanit të FSI-së në qershor të vitit 2010, ku ishte plot 18 vite dekan i FSI-së që nga themelimi i tij në vitin 1992, krahas kësaj ishte edhe Myfti i Kosovës (Kryetar i Kryesisë) në 3 mandate, prej vitit 1990 e gjer në vitin 2003. Edhe pse neni i 49 i Kushtetutës së Bashkësisë Islame të Kosovës thotë: “Kryetar i Kryesisë është njëherësh edhe myfti i Bashkësisë Islame. Kryetar i Kryesisë nuk mund të jetë i njëjti person më shumë se dy mandate”, atij nuk i pengoi që edhe për herë të katërt të kandidojë në garë për postin e myftiut (Kryetar i Kryesisë) në vitin 2008. Para largimit të tij nga posti i dekanit të FSI-së ai me një shkresë autorizon prodekanin aktual të FSI-së Mr.Qemajl Morinën si dhe mësimdhënësin Dr. Xhabir Hamiti për kryerjen e detyrave të dekanit të FSI-së. Edhe pse dihet që pas largimit për shkaqe personale apo edhe të shkarkimit eventual nga posti i dekanit, për shkelje të normativave ligjore, ushtrimin e detyrës së dekanit të FSI-së e kryen prodekani, gjer në zgjedhjen apo emërimin e dekanit të ri me konkurs, e në këtë rast ishte në këtë pozitë aktuale prodekani Mr. Qemajl Morina, i cili tani është edhe u.d.i dekanit të FSI-së. Fare e panevojshme , tani po shihet se çfarë kokëçarje, solli veprimi i pamatur i ish dekanit të FSI-së Dr. Rexheb Boja.
Në ueb faqen zyrtare të Bashkësisë Islame www.bislame.net është njoftimi i shpallur me listën e kandidatëve të pranuar për mësimdhënie në FSI të paraqitur sipas konkursit të datës 06.09.2010, të shpallur publikisht në gazetën ditore “Koha Ditore” të datës 07.09.2010 , në të cilën pasojnë emrat e 16 kandidatëve, të nënshkruar nga u.d. i dekanit, Mr.Qemajl Morina, datë 27.09.2010.
Ndërsa në ueb faqen zyrtare të FSI-së www.fsi-ks.org figurojnë disa njoftime të ndryshme lidhur me procedurën në Fakultetin e Studimeve Islame.
Në njoftimin e parë të datës 28.07.2010 përveç tjerash shkruan:
” Në bazë të konkursit zyrtar të datës 13.07.2008 për pozitën e dekanit të FSI-së në Prishtinë me mandat 4 vjeçar komisioni vlerësues i përbërë prej 5 anëtarëve, mori vendimin që doc.Dr.Xhabir Hamiti të zgjidhet për dekan të FSI-së për mandat 4 vjeçar pas plotësimit të të gjitha kushteve konform statutit të FSI-së dhe të procedurës ligjore”. Duke u nisur nga fakti se Kuvendi i Bashkësisë Islame me propozim të Kryesisë ka themeluar FSI-në, dhe se e mbikëqyr dhe financon FSI-në, emërimi i dekanit të FSI-së nga ana e Këshillit Mësimor Shkencor jo të plotë të FSI-së të Dr.Xhabir Hamiti, pa pëlqimin e Kryesisë së BIK-ut, është në kundërshtim të plotë me nenin 56 të Kushtetutës së BIK-ut i cili thotë:” Fakulteti i Studimeve Islame, medresetë dhe institucionet tjera gëzojnë autonomi mësimore, akademike, administrative dhe financiare. Këto udhëhiqen nga drejtuesit të cilët i emëron Kryesia e Bashkësisë Islame. Mbikëqyrjen e punës së tyre dhe financimin e bënë Kryesia e Bashkësisë Islame”. Por edhe të ishte valide zgjedhja e dekanit të FSI-së konform nenit 56, prapë se prapë Dr.Xhabir Hamiti nuk do të kishte të drejtë as të konkurrojë, e lere më të zgjidhet në postin e dekanit të FSI-së, pasi që bie ndesh edhe me nenin 71 të Kushtetutës së BIK-ut i cili decidivisht thotë:
”Udhëheqësit e institucioneve të Bashkësisë Islame nuk mund të jenë njëherësh edhe anëtarë të Kuvendit”. E institucionet e Bashkësisë Islame sipas nenit 34 të Kushtetutës së BIK-ut janë:
” Fakulteti i Studimeve Islame, medresetë, institutet islame....”.
Nuk e kam të qartë se si mund të mos ketë njohuri për këto përkufizime të Kushtetutës Dr.Xhabir Hamiti, jo që është anëtar i Kuvendit, por është edhe kryetar aktual i Kuvendit të BIK-ut, e që ia pamundësojnë zgjedhjen e tij si dekan i FSI-së, apo sindromi i shkeljes së Kushtetutës së Kosovës nga ish presidenti i saj z. Fatmir Sejdiun, nuk e ka anashkaluar as Bashkësinë Islame të Kosovës, të nisur nga ish dekani i saj Dr.Rexheb Boja, i cili përplot 18 vjet ishte dekan i FSI-së, e njëherit plot 13 vite, apo 3 mandate në pozitën e myftisë (Kryetar i Kryesisë), e bile bile konkurroi edhe për mandatin e katërt në vitin 2008, por për “fat të mirë apo të keq” nuk u zgjodh, e vazhdon tani këtë praktikë të paraardhësit të tij Dr.Rexheb Boja, edhe Dr.Xhabir Hamiti për pozitën e dekanit në kundërshtim me nenet 56, e 71, duke qenë se gjendet aktualisht në postin e Kryetarit të Kuvendit të Bashkësisë Islame të Kosovës.
Në njoftimin tjetër është lista e profesorëve mësimdhënës të angazhuar në FSI me vendimin e Këshillit mësimor shkencor për vitin akademik 2010/2011, në të cilën pasojnë emrat e 23 mësimdhënësve, të datës 28.09.2010, në të cilin nuk figuron fare emri apo nënshkrimi i personit të autorizuar nga Këshilli Mësimor Shkencor.
Në njoftimin tjetër të radhës të datës 28.09.2010 shkruan përveç tjerash:
” Këto ditë në websajtin e Kryesisë së Bashkësisë Islame të Kosovës po qarkullon një listë e”mësimdhënësve” të ri në FSI, jo e ligjshme, e përpiluar dhe e zgjedhur nga z.Qemajl Morina në bashkëveprim me Kryesinë e BIK-ut në të cilën figuron Myftiu, me stafin e tij teknik, Sabri Bajgora, Resul Rexhebi, Ekrem Simnica, dr.Fahrush Rexhebi”, në të cilin nga dekanati i FSI figuron emri apo nënshkrimi i doc.Dr.Xhabir Hamiti.
Në njoftimin e fundit të datës 30.09.2010 shkruan përveç tjerash:
“Njoftohen të gjithë studentët dhe profesorët se ekziston vetëm një listë e zyrtare e mësimdhënësve e dalë nga Këshilli Mësimor Shkencor i FSI-së, e cila është e publikuar me kohë në ueb faqen zyrtare të FSI-së si dhe në tabelat e njoftimit në objektin e FSI-së. Këshilli Mësimor Shkencor listën e mësimdhënësve të Kryesisë së publikuar në ueb faqen e saj zyrtare e konsideron provokim të rëndë dhe shkelje të drejtpërdrejtë të autonomisë akademike dhe administrative, të cilën e gëzon Fakulteti me të gjitha normat e shkruara”, në të cilin tani figuron tani vetëm Stafi i FSI-së dhe Këshilli Mësimor Shkencor pa emër konkret të ndonjërit.
Veprimi i tillë i pamatur i Kryetarit të Kuvendit të BIK-ut Dr.Xhabir Hamiti bie ndesh edhe me nenin 16 të Kushtetutës së Bashkësisë Islame në të cilin përveç tjerash shkruan” Pjesëtarët e Bashkësisës Islame janë të detyruar:
- të ruajnë autoritetin dhe unitetin e Bashkësisë Islame, të organeve dhe të përfaqësuesve të saj si dhe të ruajnë interesat e Bashkësisë Islame;
- t’u përmbahen kushtetutës, rregullave dhe vendimeve të organeve të Bashkësisë Islame”.
Po qoftë kjo edhe nga Dr.Xhabir Hamiti e tepërt dhe e papranueshme është.
Në përfundim të kësaj qasjeje, mendoj se besimtarët muslimanë, pjesëtarët të Bashkësisë Islame të Kosovës, si dhe mbarë opinioni dinë të vlerësojnë se cila listë e mësimdhënësve të FSI-së është valide, ligjore konform Kushtetutës së Bashkësisë Islame të Kosovës, ajo e u.d.të dekanit Mr.Qemajl Morina, apo e “dekanit” të zgjedhur në kundërshtim të normativës ligjore, saktësisht të shkelësit të Kushtetutës së Bashkësisë Islame të Kosovës Dr.Xhabir Hamitit.

03.10.2010
Faik MIFTARI

Nata e Kadrit në Prizren

2010-09-07T13:39:00.002+01:00

Me datë 5 shtator 2010, ditë e diel, ishte nata e 27-të e muajit të shenjtë të Ramazanit, nata e lejletul Kadrit, natë më e vlefshme se 1000 muaj tjerë, natë në të cilin ka filluar zbritja e Kur’anit dhe atë me fjalën e parë urdhërore në gjuhën arabe”Ikre” që në shqip do të thotë: “ lexo, mëso, studio”.

Nata e Kadrit sikurse në tërë botën islame, ashtu edhe në trojet shqiptare, por edhe në Prizren u shënua në një atmosferë dhe ambient të veçantë. Prizreni është i njohur përveç tjerash edhe si djep i kulturës dhe civilizimit islam, me të vërtet në nënqiellin e tij të hapur stoik tani qëndrojnë 30 minaret, dhe se është i njohur edhe si qytet me më së shumti xhami në Kosovë. Në vigjilje të Ramazanit janë hapur edhe dy xhami të reja, dhe se për momentin janë aktualisht 30 xhami në Prizren, ndërsa në ndërtim të sipër janë edhe dy xhami të reja në Prizren, dhe shpejtë do të vjen koha që Prizreni do të arrijë të ketë 36 xhamia në qytet, sikurse që i ka pas gjatë periudhës së kaluar dikur Shkodra në Shqipëri.
Sikurse që Ramazani me specifikat e veta që i ka Prizreni, dallon prej qyteteve tjera, njashtu edhe nata e Kadrit i ka veçoritë e veta, e cila ka kalua në një organizim të bukur që ka zgjatur gjatë tërë natës gjer në kohën e syfyrit . Pas faljes së teravisë në të gjitha xhamitë e Prizrenit, të cilët enkas për këtë natë ishin plot e përplot me besimtarë dhe besimtare mysliman, pasuan hedhjet e fishekzjarrëve të cilët e shndritnin nënqiellin e bukur të Prizrenit në këtë natë të madhe të Kadrit, pas së cilës rrugët e qytetit gumëzhinin nga hapat e besimtarëve dhe besimtareve musliman nga anët e ndryshme të qytetit dhe rrethinës të cilët ishin nisur drejt xhamisë së Bajraklisë dhe xhamisë së Emin Pashës në të cilët ishte parapa të mbahej manifestimi fetar për nder të natës së madhe të Kadrit. Njëkohësisht në ora 24.oo filloi programi i paraparë enkas për këtë natë të mrekullueshme në të dy xhamitë e Prizrenit në qendër të qytetit, në të cilën morën pjesë me qindra e qindra burra e gra, pleq e të rinj, pothuajse të të gjitha moshave prej 15 e gjer në 85 vjeç të besimtarëve dhe besimtareve musliman të Prizrenit.
Në xhaminë qendrore të qytetit të Prizrenit, në xhaminë e Bajraklisë, u mbajt edhe manifestimi qendror i organizuar nga Këshilli i Bashkësisë Islame të Prizrenit në krye me kryetarin e Bashkësisë Islame të Prizrenit Lutfi ef. Ballëku me stafin e tij dhe imamë tjerë prizrenas. Viteve të fundit në Prizren është përhap një traditë e bukur që më parë nuk ka qenë e pranishme, ashtu që në 10 netët e fundit të Ramazanit praktikohej falja e përbashkët e namazit të natës që nis në orën 24.oo, ndërsa kulminacioni i i namazit të përbashkët të namazit të natës arrin natën e 27-të, e i cili zgjat gjer në orët e hershme të mëngjesit. Namazi i natës karakterizohet me faljen e nga dy reqateve namaz, në të cilin zakonisht në kijam lexohen sure më të gjata nga Kur’ani dhe se ka qëndrim më të zgjatur në ruku dhe sexhde. Një veçori tjerët e viteve të fundit është edhe qëndrimi në itikaf i besimtarëve në xhaminë e Bajraklisë, të cilën më kujtohet nga baba im se dikur viteve gjashtëdhjeta të shekullit të kaluar ka qenë myezini i xhamisë së Bajraklisë haxhi Rexhebi, rahmet i pastë shpirti, që për çdo Ramazan në 10 ditët e fundit të Ramazanit rregullisht ka qëndruar në itikaf. Krahas namazit të natës, janë mbajtur edhe ligjërata me tematikë për rëndësinë e natës së madhe të Kadrit, janë lexuar ashere(pjesë nga Kur’ani), si dhe janë kënduar salavate dhe tekbiret teshtik si dhe në fund është bërë duaja e lutjes së natës së madhe.
Krahas xhamisë së Bajraklisë edhe në xhaminë e Emin Pashës është mbajtur një manifestim i tillë fetar për nder të natës së Kadrit, e cila sivjet për dallim nga xhamitë tjera është veçuar pasi që gjatë gjithë muajit të Ramazanit ka qenë plot e përplot me xhemat gjatë gjithë muajit të Ramazanit. Edhe këtu pikërisht në ora 24.oo filloi me namazin e natës të cilën e udhëhoqi imami i xhamisë Hafiz Daud Lezi i cili edhe e udhëhoqi manifestimin në xhaminë e Emin Pashës, poashtu u kënduan edhe tekbiret teshtik, salavatet si dhe ilahi e recitale nga të rinj e të rejat prizrenas. Me të vërtet ishte një atmosferë më e veçantë në xhaminë e Emin Pashës, në saje edhe të transmetimit të drejtpërdrejtë të programit të natës së Kadrit nëpërmjet RTV Ballkan, të cilën kanë mundur ta përcjellin jo vetëm teleshikuesit e Prizrenit, por edhe teleshikuesit anembanë Kosovës të cilët kanë pas kyçje kabllovike. Krahas kësaj edhe këtu kanë ligjëruar edhe imamët mysafir për rëndësinë dhe vlerat e mëdha që jep nata e Kadrit. Programi në të dy xhamitë përfundoi me përgatitjen e syfyrit për të gjithë të pranishmit besimtar musliman në të dy xhamitë për të cilin ishte përkujdesur kësaj radhe Këshilli i Bashkësisë Islame të Prizrenit, të cilin duhet falënderuar posaçërisht për një gjest të tillë.
Ndoshta sipas mendimit tim e veçanta specifike e Ramazanit dhe e natës së Kadrit në Prizren qëndron edhe në atë, krahasimin e Prizrenit me Stambollin, pasi që ishte vet Sulltan Fatihu i cili e çliroi Stambollin nga zgjedha bizantine me 29 maj 1453, ndërsa dy vjet më vonë hyri triumfalisht edhe në Prizren me 21 qershor 1455 të cilën e çliroi nga zgjedha serbe, dhe se inshallah nuri(drita) e Islamit do të jetë e gjallë gjer në ditën e Kijametit, me të cilin edhe përfundon kohëzgjatja e kësaj bote .

06.09.2010
Faik MIFTARI

Implementimi i arkave fiskale

2010-08-31T10:51:00.002+01:00

Projekti i arkave fiskale në Kosovë, sikurse edhe në vendet tjera të rajonit , ka hyrë në fazën e implementimit të tij. Por ky projekt për të pasur sukses në fazën e implementimit të tij, duhet plotësuar disa parametra të caktuara, për të qenë i suksesshëm realizimi i tij.

Vendimi i qeverisë së Kosovës nr.02/56 të datës 18.02.2009 lidhur me arkat fiskale është bazuar në nenin 12.6 të Ligjit nr.03/L-071 “ Për Administratën Tatimore dhe Procedurat” i cili thotë:” ATK-ja mund të kërkojë që të gjitha furnizimet e bëra nga të gjithë apo lloj i caktuar i personave të tatueshëm të regjistrohen në mënyrë elektronike...” lenë hapësirë ligjore me ç’rast nuk do të thotë se patjetër të gjitha bizneset duhet të pajisen në mënyrë elektronike, me arka fiskale. Duke marrë parasysh situatën e bizneseve të caktuara apo më mirë të themi të zejeve të caktuara të cilët janë në pragun e zhdukjes sikurse që janë: farkëtarët, qeleshepunues, briskaxhinj, artizanatet e kështu me rrallë, poashtu edhe bizneset apo zejet që ofrojnë shërbime të ndryshme sikurse që janë: rrobaqepës, këpucëtarë, rrojtoret(berber), orëndreqës, serviset e aparaturave shtëpiake e kështu me rrallë, sikurse edhe bizneset e vogla individuale që janë në kufirin e ekzistencës, të gjithë ata që janë me qarkullim bruto vjetor 20.000 Euro, do të ishte e udhës dhe e preferuar të lirohen nga pajisja e arkave fiskale, pasi që me të vërtet nuk do të ishin në gjendje të përballojnë që të pajisen me arka fiskale, dhe se për momentin do të ishin shuar së paku mbi 10.000 biznese në Kosovë. Në gjendjen me të cilin ballafaqohet ekonomia e Kosovës, me numrin enorm të papunësisë në Kosovë, kjo veç se do të rriste edhe më tej numrin e papunësisë dhe shtimin e mjerimit social në Kosovë.
Akti nënligjor i nxjerr nga Ministri i Ekonomisë dhe Financave të Kosovës z. Ahmet Shala Udhëzimi Administrativ 12/2009 të datës 14.07.2010 jep të drejtën ekskluzive drejtorit të përgjithshëm të ATK-së z. Behgjet Haliti, në të cilën në nenin 3 alinea 4 thotë” Drejtori i përgjithshëm i ATK-së, nxjerr vendimin për caktimin e afateve kohore deri kur personat e tatueshëm duhet të instalojnë dhe të shfrytëzojnë FED-in(arkat fiskale), e autorizuar”. Në bazë të këtij Udhëzimi administrativ drejtori i përgjithshëm i ATK-së ka nxjerr vendimin me datë 01.04.2010 me të cilën obligon bizneset që duhet të përfshihen në fazën e parë të implementimit të arkave fiskale. Por sipas mendimit tim, edhe këtu është bërë një gabim apo më mirë kisha thënë një lëshim, ku përveç pikës së parë dhe të dytë në të cilën përfshihen bizneset që janë në kuadër të Njësisë së tatimpaguesve të mëdhenj si dhe të mesëm, në pikën tretë do të ishte e udhës të përfshihen eventualisht edhe bizneset që i nënshtrohen TVSH-së, e jo sikurse që është cek bizneset me veprimtari hoteliere dhe restorante, Markete-Tregëtia me shumicë e pakicë si dhe barnatore, që është e formuluar në mënyrë të përgjithësuar që le hapësirë për interpretime të ndryshme. Kjo fazë e parë e implementimit të arkave fiskale në të cilin janë cekur bizneset e lartpërmendura do të duhej të zgjat 3 vjet, në të cilin do të shihej arsyeshmëria dhe efektshmëria e projektit të arkave fiskale, pas së cilës do të kishte pasuar implementimi i arkave fiskale edhe të kategorive tjera të biznesit, në bashkëpunim të plotë me shoqatat e zejtarëve, afaristëve, hotelierëve, klubeve të biznesit si dhe Odës Ekonomike të Kosovës. Ky proces i implementimit të arkave fiskale do të ishte përmbyllur me sukses brenda 10 viteve, saktësisht gjer në vitin 2020, e dihet se gjer në atë vit Kosova nuk ka gjasa teorike e lere më praktike të anëtarësohet në Bashkimin Evropian. Këtë që jam duke thënë bazohem edhe në deklaratën e ministrit të Ekonomisë dhe Financave të Kosovës z. Ahmet Shala i cili pat thënë në një prononcim për shtyp ” se procesi i arkave fiskale edhe në vendet në zhvillim ka zgjatur prej 3 deri në 15 vjet”, e dihet se Kosova për momentin është një vend më i pazhvilluar në krahasim me vendet e rajonit, e të mos flasim për Evropën.
Edhe çmimet e arkave fiskale janë tejet të larta, në krahasim me vendet e rajonit, që të dy operatorët e licencuar për momentin në Kosovë, Gekosi dhe Dukagjini, e arsyetojnë me natyrat specifike dhe kushtet në të cilët përballet Kosova, është e natyrshme dhe e kuptueshme, por nuk mund të kuptoj programin e tyre të shitjes në të cilin ka detyrime të cilët nuk duhet të qëndrojnë, pasi që duhet të jetë i lirë klienti se çfarë të dojë prej pajisjeve të arkave fiskale të blejë, dhe se le të jetë në ndërgjegjen e tij a është i furnizuar si duhet dhe sa duhet, e jo të ai obligohet se çfarë duhet të blejë. Edhe Ministria e Ekonomisë dhe Financave të Kosovës mund të bëjë një hap më shumë për të zbritur çmimin e arkave fiskale, pikësëpari duke i liruar nga dogana dhe TVSH-ja operatorët e licencuar, me ç’rast automatikisht do të bjerë çmimi i arkave fiskale, pasi që është ky projekt i qeverisë, respektivisht i MEF-it dhe se kjo do të jetë në kuadër të përsosshmërisë, planifikimit dhe realizimit më të mirë të politikës fiskale. Prej pajisjeve të arkave fiskale, terminalin tatimor së bashku me data cardin (GPRS), do të duhej të subvencionoj qeveria e Kosovës, gjegjësisht MEF-i, pasi që në nenin 13 të vendimit nr.02/56 të datës 18.02.2010 thuhet:” Metodën me të cilën informatat e ruajtura në memorien fiskale do t’i jepen ATK-ës përmes linjës së drejtpërdrejtë on-line me ATK-në, apo forma tjera”. Në rast se ATK-ja dëshiron on-line me i marrë shënimet nga tatimpaguesi, është e drejtë e saj, që ajo edhe të pajis me terminalet tatimore së bashku me data cardin(GBRS), tatimpaguesit e saj. Njashtu nuk është e drejtë që të obligohet tatimpaguesi që çdo vit të bëj kontrollin teknik të pajisjeve të arkave fiskale, pasi që është i tepërt dhe se vetëm e ngarkon edhe me një shtesë vjetore pagese tatimpaguesin, poçese eventualisht paraqitet prishja apo deformimi eventual, atëherë obligohet që tatimpaguesi sa më parë të njoftojë ATK-në dhe serviserin e autorizuar që ta mënjanojë defektin dhe ta ve në përdorim të duhur arkën fiskale. Bizneset duhet të jenë të lirë të pajisen me arkat fiskale të cilët ata për nevoja të arsyeshme e shohin si më të përafërta dhe të nevojshme, e jo të imponohen nga operatorët e licencuar se nuk bën të merret arka fiskale me 1000 artikuj, pasi ajo shërben vetëm për shitje ambulatore, e në vend të saj të merren arkat fiskale me 3000 apo 5000 artikuj e më gjerë, apo të merret patjetër display për konsumatorë krahas printerit fiskal, i cili si i tillë është i panevojshëm për bizneset që operojnë me softuer, përveç atyre që është normal që duhet të pajisen sikurse janë hipermarketet dhe supermarketet që shesin gjatë një shitjeje shumë artikuj konsumatorëve dhe se është e preferuar që konsumatori të sheh se sa artikuj i ka blerë dhe çmimet e tyre. Por në biznese që operojnë me softuer dhe se gjatë një shitjeje shesin vetëm nja apo dy-tre artikuj është fare i panevojshëm, pasi që në kuponin fiskal blerësi do ta sheh artikullin dhe çmimin e tij që e ka blerë. Kulminacion i krejt këtij imponimi është blerja e më së paku 10 apo 20 apo 30 apo 60 rrollnave termike fiskale që për mendimin tim as nuk është morale as njerëzore të insistohet në një shitje të tillë. Kjo i përngjan njëjtë që kur hynë në një restorant, porosit për të pirë një apo dy kafe eventuale, kamerieri të bie 20 kafe dhe se të obligojë që të gjitha të pinë njëkohësisht. Është e drejtë e klientit a do të blej 2, 5, 10, 20,50 rrollne termike fiskale, ai i blen sipas nevojës që i ka, pasi që ato vazhdimisht do t’i përdor patjetër.
Është shumë e nevojshme që të bëhet vetëdijesimi i afaristëve, zejtarëve, hotelierëve, biznesmenëve, qytetarëve, klientëve lidhur me nevojën e implementimit të projektit të arkave fiskale, aty është atuja kryesore, në takimet e ndryshme, dhe të përbashkëta me shoqatat e afaristëve, zejtarëve, hotelierëve, klubeve të biznesit, dhe se vetëm në këtë mënyrë mund të ketë sukses, e assesi me represione apo me gjobitje, të cilët me të vërtet do të vështirësonin edhe më tej një projekt të tillë .
Do të përmbyll këtë vështrim me thënien e babait të informatikës moderne, Norbert Wiener, “ Të jesh i informuar në mënyrë adekuate, do të thotë të jetosh në mënyrë efikase”

30.08.2010
Faik MIFTARI

Arkat fiskale

2010-08-04T14:31:00.002+01:00

Më 30 korrik 2010, ditë e premte, ka skaduar afati për bizneset që kanë qenë të përfshirë në fazën e parë të instalimit të Pajisjeve Elektronike Fiskale (PEF), arkave fiskale, e këta janë:
1. Bizneset që janë në kuadër të njësisë së tatim paguesve të mëdhenj, ku përfshihen bizneset me qarkullim vjetor mbi 2.500.000 Euro;
2. Bizneset që janë në kuadër të njësisë së tatim paguesve të mesëm, ku përfshihen bizneset me qarkullim vjetor mbi 500.000 Euro;
3. Bizneset me veprimtari a) Hoteliere dhe restorante; b) Markete – Tregtia me shumicë e pakicë c) Barnatoret.
Duke marrë parasysh gjendjen e vështirë ekonomike të afarizmit në përgjithësi, i cili është duke shënuar rrënje të qarkullimit të shtresës së gjerë të afaristëve dhe zejtarëve si dhe sensibilizimit të pamjaftueshëm apo fare të pakët në qendrat rajonale të Kosovës, përveç kryeqendrës në Prishtinë, (Odës Ekonomike të Kosovës), lidhur me projektin e implementimit të arkave fiskale, afaristët dhe zejtarët prizrenas shqetësimet, vërejtjet, dhe sugjerimet , qysh më 13 Maj 2010 i kanë dërguar Ministrisë së Ekonomisë dhe Financave të Kosovës(MEF-it) dhe Administratës Tatimore të Kosovës(ATK-së), pas së cilës nuk kanë marrë përgjigje , ashtu që me afrimin e skadimit të afatit(30 korrik 2010), shqetësimet dhe kërkesat e afaristëve dhe zejtarëve vetëm sa rriteshin, ashtu që më 27 korrik 2010 u dërgua kërkesa e dytë në drejtim të MEF-it dhe ATK-së, me ç’rast më në fund drejtori i ATK-së z.Behgjet Haliti e pa të arsyeshme të pranoj një delegacion tre anëtarësh të afaristëve dhe zejtarëve prizrenas me 29 korrik 2010(ditë e enjte). Edhe pse të realizohej takimi i parë me kohë, me rastin e kërkesës së parë me 13 maj 2010, do të sqaroheshin paqartësitë dhe do të kishte kohë të mjaftueshme për të njoftuar dhe përmirësuar apo korrigjuar shqetësimet dhe vërejtjet e bëra, tani me rastin e përfundimit të afatit, shqetësimet mbetën pa përgjigje konkrete apo përgjigje të përgjithësuara. Kërkesat e shtruara të zejtarëve dhe afaristëve prizrenas ishin që faza e parë e aplikimit të arkave fiskale të bizneseve të zgjatet gjer më datën 31.12.2010,
dhe se në njoftimin e shpallur për fazën e parë, në të cilin kishte formulime dhe interpretime të paqarta me ç’rast ka lënë pasoja të mëdha tek afaristët dhe zejtarët, konkretisht, në pikën e tretë paragrafi i parë: a) hoteliere dhe restorante, e që është gabim gjuhësor apo drejtshkrimor, që ka dashtë të jetë a)Hotele dhe restorante, ndërsa hoteliere nënkupton të gjitha shërbimet hoteliere, bile bile edhe një çajtore më të vogël, p.sh në Kqiq të Madh në Mitrovicë, porse gabimi kardinal qëndron në paragrafin b) Markete-Tregtia me shumicë e pakicë, e cila nuk ka kurrfarë domethënie as gjuhësore e lere më juridike, dhe si e tillë ka sjell shqetësimet më të mëdha në mesin e afaristëve dhe zejtarëve. Nocioni si i tillë është aq i pakuptimtë, si në aspektin gjuhësor ashtu edhe kuptimor,e po të ishte shkruar b) Tregtia me shumicë e pakicë, kjo do të ishte diç tjetër, do ishte e qartë dhe kuptimplotë, ndërsa në sqarimin e zyrtarit të ATK-së së Kosovës se formulimi Markete-Tregtia me shumicë dhe pakicë, nënkupton tërë veprimtarinë tregtare, bile bile edhe një market më të vogël me një qarkullim minimal në një sokak të mëhallës së vjetër të Rahovecit do të nënshtrohet fazës së parë të instalimit të arkave fiskale, që për mua është sa anakronike aq edhe jologjikshme.
Shqetësimi i dytë janë çmimet tejet të larta, edhe pse në shtetet e rajonit(Shqipëri, Serbi; Maqedoni ,Male të Zi), çmimet e arkave fiskale sillen rreth 250-300 euro, e te ne merrmi me mend, startojnë prej 600 euro minimum e më tutje. Dhe se edhe një anomali që mundet vetëm tek neve të ndodh, se ti duhesh të aplikosh dhe të paguash për arkën fiskale, e pastaj duhet të presësh 1, 3 apo 6 muaj për të furnizuar me të, nuk e di se çfarë kuptim paska kjo lloj shitjeje, kësi lloj biznesi do të kish qejf të bëjë çdo afarist në Kosovë, e jo vetëm dy operator të licencuar në Kosovë për arkat fiskale, Gekosi dhe Dukagjini, me parat paraprakisht të marra cash nga konsumator, të bësh biznes, dhe të përfitosh goxha dhe me çmime enorme, e sa për ilustrim dua të cek, se vetëm CD-ja kushton 125 Euro, e dihet se çdo makinë apo aparat i blerë përcillet me CD-në adekuate në kuadër të kostos së aparatit të caktuar të blerë. Kërkesa tjetër ishte që implementimi i fazës së parë të arkave fiskale të zgjat tre vjet, pas së cilës do të pajisen shkallë- shkallë edhe grupet tjera të biznesit, ashtu që e tërë faza e implementimit të rrumbullakohet për 10 vjet në Kosovë, duke marrë parasysh se edhe Ministri i Ekonomisë dhe Financave të Kosovës z.Ahmet Shala pat deklaruar
” se procesi i arkave fiskale edhe në vendet në zhvillim k zgjatur prej 3 deri në 15 vjet”(eko Biznesi nr.28, 15 korrik 2010). Përkundër këtij drejtori i ATK-së z. Behgjet Haliti vepron të kundërtën, duke u arsyetuar vetveten se ne vetëm jemi të detyruar të implementojmë projektin, e ja përkujtojë drejtorit se ai ka kompetencat për caktimin e afateve kohore të implementimit të arkave fiskale, Udhëzimi Administrativ nr.12/2009 neni 3 paragrafi 4 decidivisht shkruan ” Drejtori i përgjithshëm i ATK-së, nxjerr vendim për caktimin e afateve kohore deri kur personat e tatueshëm duhet të instalojnë dhe të shfrytëzojnë FED-in (arkat fiskale) e autorizuar”. ndërsa ai ka zgjedh që gjer në fund të vitit 2010, 50% të bizneseve të gjithëmbarshme të Kosovës të pajisen me arkat fiskale, ndërsa për një vit të rrumbullakoj projektin si i tillë. Nonsens i llojit të vet, i thonë kësaj, këndvështrimet diametralisht të kundërta të Ministrit të MEF-it z. Ahmet Shala si dhe të drejtorit të ATK-së z.Behgjet Haliliti.
Duke marrë parasysh se i tërë territori i Kosovës nuk kontrollohet plotësisht, dhe se gjenden shumë vrima poroze në te, e duke ditur edhe për momentin në dyshimin për korrupsionin e lartë në të cilin janë përfshirë zyrtarët lokal e qendror, të insistosh në një kohë aq të shkurtër, vetëm për 1 vit(12 muaj) të fiskalizosh të gjitha bizneset në Kosovë është anomali e dorës së parë. E dimë, se në Kosovë për momentin janë rreth diku 50.000 biznese që janë të pajisura me numra fiskal, dhe se prej tyre 15-20% janë në kategorinë e bizneseve me qarkullim mbi 50.000 euro në vjet, që i nënshtrohen TVSH-së, ndërsa numri tjetër prej 80-85% janë biznese me qarkullim vjetor më të vogël se qarkullim vjetor prej 50.000 Euro, dhe se nuk i nënshtrohen TVSh-së, sa për ilustrim dua të përmend se vetëm 50 biznese të mëdha në vitin 2008 kanë akumuluar 67,5% të ardhurave të gjithëmbarshme të inkasimit të tatimeve në Kosovë, dhe se dihet se bizneset me qarkullim mbi 50.000 euro në vit, e që janë rreth 15-20% të bizneseve të gjithëmbarshme të Kosovës akumulojnë së bashku në total shumën prej 90% të tatimeve të grumbulluara në Kosovë. Tani topi është në duart e MEF-it dhe ATK-së, që me një strategji reale në të cilin në fazën e parë, përveç bizneseve të mëdha dhe të mesme, eventualisht do të inkuadroheshin edhe bizneset që i nënshtrohen TVSH-së(me qarkullim vjetor më të madh se 50.000 Euro), e jo barnatoret, e dimë që ilaçet nuk i nënshtrohen TVSH-së, e as çajtoret dhe marketet e vogla të cilët si të tillë do të duhej të shuheshin apo të mbyllen për momentin, nëse do të duhej të pajisen me arkat fiskale gjer në fund të vitit 2010, dhe se pas kësaj të pasojë një kohë trevjeçare implementuese për arsyeshmërinë, efektshmërinë dhe rezultatet a arritura nga ky implementim, pas së cilës do të pasonit vit për vit pajisja e arkave fiskale të bizneseve tjerë të përcaktuar me rrallë, dhe se i tërë ky proces do të mund të rrumbullakohej për 10 vjet, gjer më 2020, e dihet se gjer në at vit Kosova as ka gjasa teorike e lere më praktike, për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian. Në të kundërtën nëse do të insistohet që vetëm për një vit të rrumbullakohet i tërë ky proces, duke u thirrur në nenin 57 të ndëshkimit administrativ për mos pajisjen elektronike fiskale, i cili thotë:
“ 1. Çdo person që i kërkohet të përdor pajisjen elektronike fiskale(PEF)..., i cili nuk ka instaluar pajisjen e tillë elektronike, do t’i nënshtrohet një ndëshkimi administrativ prej 1000 euro....Pasi që është gjobitur tre ose më shumë herë për mos instalim të arkave fiskale(PEF), .. ATK –ja do të bëjë ç’regjistrimin e biznesit nga Agjencia për Regjistrimin e Biznesit”.

Nëse insistohet me këtë politikë ndëshkuese gjobiste, ajo nuk do të sjell sukses, sa për ilustrim do të cek se momentalisht janë 265 milion euro borxhe momentale në Kosovë ATK-së nga tatimet dhe gjobat e paarkëtuara, dhe se arka fiskale e ndërron vetëm kuponin (paragonin), dhe se vetëm e lehtëson sistemin periodik të mbledhurit të raporteve njëjavore, njëmujore apo 1 vjeçare, dhe se prapë mbetet në vetëdijen e biznesmenit se sa do të lëshojë kuponë të tillë, porse për të arritur rezultate më të mëdha në politikën fiskale të Kosovës janë mënyra tjera, që për momentin nuk mund të elaborojë për shkak të zgjatjes së shkrimit, por do të ndalem në një shkrim të veçantë lidhur me të, është puna pikësëpari në vetëdijesimin e afaristit për të lëshuar kupon për mallin e blerë, por edhe të konsumatorit për të kërkuar kuponin për mallin e blerë, dhe se aty është çelësi i suksesit të projektit të tillë, e jo në gjobitjen e bizneseve të cilët mund të sjellin vetëm kundërefekt për momentin.
Tani, MEF-i dhe ATK-ja e kanë në dispozicion dy rrugëdalje, e para që të mos insistojnë , që për një vjet të pajisin me arkat fiskale biznesin në Kosovës, pasi që nuk ka as gjasa teorike e lere më praktike për të realizuar një gjë të tillë, e nëse vazhdohet me një insistim të tillë të projektit, aty haptas del në shesh se qëllimi i këtij projekti është të realizohet shitja e arkave fiskale, gjegjësisht pajisja e rreth 50.000 bizneseve në Kosovë me arka fiskale, nga dy operatorë të licencuar Dukagjinit dhe Gekosi, dhe se aty apriori del se janë të gërshetuara ndoshta edhe interesat e caktuara të ndonjë zyrtari të lartë qeveritar, të cilët si kundër efekt do të sjellin mbylljen e 20% të bizneseve (10.000) në Kosovës, për shkak të pamundësisë kohore dhe çmimit të lartë të arkave fiskale, dhe se do të ketë mbyllje të lokaleve, sidomos të tyre të vogla zejtare dhe afariste që janë në minimum të ekzistencës së tyre, dhe se do të mund të përballen me peticione dhe protesta eventuale të afaristëve dhe zejtarëve jo vetëm prizrenas por edhe mbarë kosovar.

03.08.2010
Faik MIFTARI

15 vite nga gjenocidi në Srebrenicë

2010-07-11T08:14:00.003+01:00

11 korrik 2010, ditë e diel, mbushën plot 15 vite nga gjenocidi i kryer në Srebrenicë nga forcat paramilitare, policore, ushtarake, barbare serbe ndaj zonës mbrojtëse të sigurisë së Srebrenicës të shpallur nga KS i OKB-së, me ç’rast vetëm për një javë, prej 11 korrik e gjer më 18 korrik 1995 janë vrarë dhe likuiduar mbi 8000 boshnjakë mysliman të dorëzuar, të zënë peng, dhe të zënë robër dhe atë që nga mosha 14 vjeçare e gjer në moshën 84 vjeçare. Ky gjenocid është kryer mu në Evropë, dhe si i tillë është i vetmi në Evropë, pas luftës së dytë botërore, edhe pse pas gjykimit në Nyrnberg, është thënë ” Kurrë më ”, kjo “kurrë më” është përsëritur pikërisht në Evropë, në Bosnjë dhe atë nën ombrellën e Organizatës së Kombeve të Bashkuara (OKB-së). Kjo është ditë të cilën boshnjakët e shënojnë për çdo vit, si ditë në të cilin ka ndodhë katrahura më e madhe në Evropë, gjenocidi mbi boshnjakët. Kjo është ditë, të cilën edhe neve shqiptarët duhet përkujtuar për çdo vit, dhe kurrë për të mos harruar, pasi që vetëm para ca ditësh serbët të tubuar me 28 qershor 2010 për Vidovdan, dhe atë në Gazimestan, mu në Kosovë, na përkujtuan prapë se çfarë mendojnë ata për neve me sloganin dhe klithjet ” do të vrasim shqiptarët”. Kjo është ditë, të cilën do ta përkujtojnë çdo vit, edhe evropianët, pasi që Parlamenti Evropian tani më e ka shpallur si ditë përkujtimi në tërë Evropë, gjenocidin e kryer në Srebrenicë. Kjo është ditë, të cilën duhet përkujtuar për çdo vit, pasi që gjenocidi është kryer si i tillë mu në Evropë, nga forcat barbare serbe. Këtu nuk mund e të mos e ceki thënien e përfaqësuesit australian gjatë ratifikimit të konventës për ndalimin dhe dënimin e gjenocidit me 9 dhjetor 1948 në sesionin plenar të Kuvendit të përgjithshëm të OKB-së: ”Gjenocidi është një vepër e tmerrshme, një gjë të tillë as njerëzit e egër e as shtazët nuk do të ishin të aftë ta kryejnë si të tillë”. Kjo ditë, duhet përkujtuar për çdo vit, si ditë gjenocidi ndaj boshnjakëve, ashtu si përkujtohet për çdo vit dita e holokaustit ndaj hebrenjve. Kjo ditë duhet përkujtuar, për çdo vit, për arsye se në përfundim të shekullit XX e në vigjilje të shekullit XXI, ka akoma popuj të tillë barbar si serbët të cilët mund të kryejnë mizori të tillë para syve të Evropës dhe botës. Kjo ditë duhet përkujtuar për çdo vit, për të mos u harruar kurrë, sepse historia na mëson se një gjë që harrohet, mund të rikthehet apo përsëritet. Kjo ditë duhet përkujtuar për çdo vit, edhe si ditë në të cilën faktorët vendimmarrës botëror, kanë dështuar “me apo pa dashje” dhe e kanë lënë në mëshirë të bishave serbe një popullatë të tërë, edhe pse duke u thirrur në kaptinën e shtatë të Deklaratës së Kombeve të Bashkuara, me 16 prill 1993 Këshilli i Sigurimit e kishte miratuar Rezolutën nr.819 duke e shpallur Srebrenicën zonë të mbrojtur dhe të sigurt nën përkujdesje të Kombeve të Bashkuara. Kjo ditë duhet përkujtuar për çdo vit, sepse edhe pse batalioni holandez i cili ishte i mandatuar nga KS i OKB-së për të mbrojtur zonën e Srebrenicës , tradhtoi dhe e dorëzoi Srebrenicën forcave barbare serbe, pa shkrepur bile as edhe një plumb të vetëm në drejtim të forcave depërtuese serbe në Srebrenicë. Kjo ditë, duhet përkujtuar për çdo vit sepse forcat ajrore të NATO-së, edhe pse kishin mandat për të mbrojtur zonën e sigurisë së Srebrenicës, nga KS i OKB-së, “me apo pa qëllim” kanë hezituar të bombardojnë caqet serbe, me ç’rast do të kishin parandaluar një gjenocid të tillë të kryer në Srebrenicë. Kjo ditë duhet përkujtuar për çdo vit, si ditë në të cilin ka dështuar e tërë komanda zingjirore “me apo pa dashje” nga ish komandanti i UNPROFOR-it e gjer te ish sekretari gjeneral i OKB-së. Kjo ditë duhet përkujtuar për çdo vit, si nga boshnjakët ashtu edhe nga shqiptarët, sepse në këtë ditë një popull i cili kishte kryer gjenocid në Srebrenicë, është “shpërblyer “ duke e kontrolluar gjysmën e territorit të Bosnjës e Hercegovinës dhe një çerek të territorit të Kosovës, dhe se i mban pezull të dyja këto shtete, por tani me mjete diplomatike dëshiron që ta përkufizoj edhe de jure gjendjen faktike në teren, dhe të realizojë projektin e Serbisë së zgjeruar në kufijtë e brendshëm të Bosnjës e Kosovës , pasi që projekti i tyre i Serbisë së madhe dështoi. Edhe pse një thënie e urtë latine thotë”fiat iustitia, perat mundu” që në shqip do të thotë: ” të mbizotërojë drejtësia, edhe po të dështojë tërë bota”, kjo nuk ndodhi, pasi që jemi duke jetuar në një botë ku sundon real politika, e jo drejtësia, edhe pse Bosnja dhe Hercegovina ishte shteti në të cilin është kryer gjenocidi, Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë e vërtetoi gjenocidin e kryer në vitin 1995 vetëm për Srebrenicë, e jo edhe për BeH- në, sepse Gjykata Ndërkombëtare Drejtësisë me 26 shkurt 2007 shpalli vendimin lirues në padinë e ngritur të Bosnjës ndaj ish “RFJ-së” në vitin 1993 për agresionin dhe gjenocidin e kryer ndaj BeH si shtet i pranuar ndërkombëtarisht dhe anëtar fuqiplotë i OKB-së,, duke e vërtetuar vetëm kryerjen e gjenocidit në Srebrenicë, dhe krimeve të kryera të luftës kundër njerëzimit në Bosnjë e Hercegovinë, dhe se ka shpall që Serbia e Mali i Zi( si trashëgues i ish “RFJ-së”) nuk janë ekzekutor dhe bashkautor në gjenocidin e kryer në Srebrenicë, porse vetëm Serbia është përgjegjëse për mos parandalimin e gjenocidit dhe mos dënimin e pjesëmarrësve të gjenocidit. Tani, do të përshkruaj një kronologji të shkurtët të gjenocidit të kryer në Srebrenicë. Agresori serbomadh në dhe përreth Srebrenicës për vetëm një javë likuidoi dhe i mbuloi në varrezat masive me mijëra boshnjak të zënë rob,” me qindra të gjallë i mbuloi në dhe, ka vrarë meshkuj, gra dhe fëmijë,duke i gjymtuar pjesët e trupit dhe duke i therë, bile ka vrarë edhe fëmijë para syve të nënave të tyre, ka detyruar gjyshin të hajë mëlçinë e nipit të vet, ka dhunuar gra dhe vajza të reja, ka deportuar rreth 30.000 njerëz, kryesisht gra dhe fëmijë, dhe se ka ekzekutuar mbi 8000 burra, pleq edhe të rinj”. Ky ishte rezultati i gjenocidit të kryer në Srebrenicë për më pak se një javë, para syve të mbarë opinionit evropian dhe botëror. Ofensiva e forcave serbe të “Republikës Serbe”me angazhim të përbashkët të njësive të armatës nga Serbia, si dhe vullnetarëve nga Rusia e Greqia, kundër zonës mbrojtëse të Srebrenicës të Kombeve të Bashkuara, ka filluar me 6 korrik dhe me 9 korrik forcat serbe ishin vetëm në një km. larg nga Srebrenica. Radovan Karaxhiqi me 9 korrik të vitit 1995 në bashkëbisedim me Miroslav Deronjiqin i thotë se “ pas hyrjes në Srebrenicë, Mirosllave, të gjithë duhet vrarë... të gjithë çfarë mund të arrini”. Forcat serbe me 11 korrik 1995 hyjnë në Srebrenicë, zonën e mbrojtur nga Kombet e Bashkuara, pothuajse pa kurrfarë rezistence. Pas hyrjes në qendër të qytetit të Srebrenicës gjakpirësi gjenerali Ratko Mlladiqi deklaroi: ”Jemi me 11 korrik 1995 në Srebrenicën serbe, me rastin edhe të një feste serbe, e dhurojmë popullit serb këtë qytet, Ka ardhur më në fund çasti, që pas “Bunës”rebelimit kundër dahijve, Turqve t’ju hakmerremi në këtë sipërfaqe”. Natën e 11 korrikut 1995 sipas urdhrit të prerë me qindra meshkujt i likuiduan aty për aty, në mëngjesin e 13 korrikut vetëm afër një përroi, sipas dëshmitarëve” ka qenë një grumbull prej 300 trupash të therura, ne mesin e të cilëve ka pas edhe gra, dhe se të gjithë trupat ishin pa kokat e tyre”. Në kampin ushtarak të Potoqares ku ishte i stacionuar batalioni holandez, prej popullatës së vërshuar prej 30.000 njerëzve, me datë 12 e 13 korrik u krye ndarja e meshkujve prej grave dhe fëmijëve, të mbi 1000 meshkujve, të cilët i quan në fushën pran Orahovcit, dhe se të gjithë u ekzekutuan në prani të gjeneralit famëkeq Mlladiqit. Deportimi i grave dhe fëmijëve përfundoi me 15 korrik 1995 drejt Klladanjit dhe Tuzllës, pas së cilës pasoi ekzekutimi masiv i meshkujve të zënë rob dhe të dorëzuar. Në “ operimin e vrasjes” e cila zgjati 4 ditë janë vrarë dhe ekzekutuar mbi 8000 burra, pas së cilës janë groposur nëpër varrezat masive. Pushtimi i Srebrenicës, deportimi i civilëve nga Potoqari dhe operacioni i rrëmbimit, robërimit dhe të zënëve peng dhe likuidimi i tyre i mëtejmë, ishte akti gjenocidial i cili ishte më parë i detajuar dhe i organizuar në mënyrë sistematike nga pozitat e larta politike dhe ushtarake serbomadhe. Numri i të vrarëve dhe koha e shkurtër e likuidimit flet se në përgatitjen dhe planifikimin e gjenocidit në Srebrenicë ka marrë pjesë i tërë potenciali politik, drejtues, policor dhe ushtarak serb. Udhëheqësi politik dhe ideologjik i gjenocidit ishte regjimi serbomadh i Millosheviqit, ndërsa ekzekutor i gjenocidit ishte elita politike dhe ushtarake e serbëve të “Republikës Serbe” në krye me Radovan Karaxhiqin e Ratko Mlladiqin.
Do të përmbylli këtë përkujtim të gjenocidit të Srebrenicës , me një rrëfim të tmerrshëm, pas leximit të së cilës, “edhe po të kishte pasur njeriu zemrën prej gurit, ajo do të copëtohej nga një rrëfim i tillë”, të boshnjakes Xhemile Zekiqit dëshmitare e gjallë e gjenocidit të kryer në Srebrenicë: ” Qëndroja në mes popullit të dëshpëruar e të grumbulluar në Potoqare të Srebrenicës, kur çfarë të shoh, gruaja e re, është shtrënguar, djersët i rridhnin në ballë, ngërç në fytyrë të saj. Iu afrova dhe e pyeta çfarë ka, ajo më tha, po lind, po bijë i thash, mbahu me një dorë për mua, e me tjetrën për vjehrrën,...Ashtu u bë, u shtrëngua gruaja e re në ne..., u ndie vaji i foshnjës djalë. E mora foshnjën dhe po dua t’ia lidhi kërthizën, kur çetniku serb doli para meje duke më thënë: lëshoje këtë foshnje në tokë. Unë e lëshova dalëngadalë në dimijat e mia, foshnja e bukur me flokë të gjata, sikur të ishte larë tani,...çetniku serb iu afrua, dhe këmbën e tij e nguli në fytin e njomë të foshnjës së porsalindur,...zorrët e njoma iu shkapërderdhën në të gjitha anët...”

10.11.2010
Faik MIFTARI

Pro et contra protestës së shamisë në Prishtinë

2010-07-02T18:36:00.002+01:00

Protesta e mbajtur kohë më parë, saktësisht me 18 qershor 2010, lidhur me mos lejimin e mbajtjes së shamisë në shkollat publike të Kosovës nga vajzat myslimane të Kosovës, e cila mbulesë apo mbajtja e shamisë është parim e jo simbol islam, shënoi kthesë të rëndësishme në shoqërinë kosovare. Kjo ishte hera e parë , publike , e një organizimi civil të shoqërisë myslimane nga organizatat joqeveritare, dhe me sukses të plotë dhe me një masivitet të paparë, të cilën edhe analistët politik i ka befasuar dhe as që e kanë pritur një gjë të tillë. Edhe pse mediat e caktuara elektronike dhe të shkruara në Kosovë në një formë ose tjetër kanë dashur të anashkalojnë një protestë të tillë, duke raportuar apo shkruar për një lajm të dorës së dytë apo tretë, që ka ndodhur si diku në periferi, e jo në qendër të Prishtinës, duke e përcjell vetëm me një foto, apo disa rreshta të shkruara, në të cilën sipas tyre kanë marrë pjesë vetëm disa qindra e gjer në disa mijëra protestues. Por, agjencitë e huaja të lajmeve elektronike dhe të shkruara raportuan për një protestë të madhe të shoqërisë civile myslimane në të cilët kanë marrë pjesë prej 5000-10000 protestues, dhe se një protestë të karakterit të tillë gjer tani nuk ka pas, dhe se që moti nuk është protestuar në aq numër të madh, krahas protestave të Lëvizjes së Vetëvendosjes, për të cilën disa pjesëmarrësit okular kanë cek se ndoshta edhe numerikisht ka qenë më e madhe edhe nga protestat e Lëvizjes së Vetëvendosjes. Edhe pse si e tillë, kjo protestë ka pas edhe mangësi, duke marrë parasysh që nga mënyra e thirrjes, proklamatës, pankartave, sloganeve, por kjo është normale për një organizim të tillë të parë, duke mos pas përvojë të tillë paraprake, por në anën tjetër, kjo shënoi në shoqërinë kosovare për herë të parë një risi të paparë gjer tani, se shoqëria civile myslimane kur ka vullnet, di dhe mund të organizohet me mjaft sukses për të mbrojtur të drejtat e tyre elementare njerëzore të nëpërkëmbura nga pushteti aktual i tanishëm në Kosovë. Edhe pse pushtetarë aktual komunal dhe qeveritar në vend se të pranojnë në bisedë anëtarët e Këshillit Protestues, në ditën e protestës ata e injoruan fare duke i anashkaluar dhe duke e arsyetuar veten se nuk gjenden në Prishtinë. Ky është gabimi i parë i tyre në hapa, ndërsa gabimi i dytë është se në vend se të hapin debatin dhe të prononcohen lidhur me çështjen në fjalë , ata kanë zgjedhur heshtjen lidhur me çështjen e shamisë në shkollat publike, ky debat , edhe pse ndoshta jo me dëshirën e tyre, që nga dita protestës është hapur në mediat e caktuara elektronike dhe të shkruara, por prapë se prapë pa pjesëmarrjen e tyre aktive, apo aty këtu me ndonjë prononcim të zbehtë të tyre.

Këshilli Organizativ i Protestës tani e tutje, duhet të zgjerojë aktivitetin e vet dhe të bisedojë e të ftojë edhe organizatat e ndryshme joqeveritare, subjektet politike, si dhe institucionet tjera kosovare për përkrahjen e tyre dhe bashkëngjitjen protestave të radhës. Kur e them këtë e kam parasysh, Forumin Musliman të Kosovës, si organizatë e parë e shoqërisë civile myslimane në Kosovë, AKEA-në si organizatë më aktive e shoqërisë civile myslimane në Kosovë, subjektet politike, në radhë të parë me PD-në dhe AKR-në dhe të tjerë, Lëvizjen Vetëvendosje si forcë e re aktive të Kosovës, Bashkësinë Islame të Kosovës, si institucion prijës dhe udhëheqës të shoqërisë islame në Kosovë dhe me përgjegjësi të plotë para xhematit të vet dhe Krijuesit fuqiplotë, Këshillin për Mbrojtjen e Lirive dhe të Drejtave Njerëzore, zyrën e Avokatit të Popullit, si dhe me të gjithë të tjerët që merren me mbrojtjen e lirive dhe të drejtave njerëzore e të garantuara edhe sipas konventave ndërkombëtare. Kjo do të kishte efektin e rëndësishëm pasi që do të mund të masivizohet edhe më tej dhe se të arrijë në kuotën maksimale prej 5-10 % të shoqërisë kosovare, gjegjësisht prej 100.0000 e gjer në 200.000, sa aludohet dhe mendohet se është numri i praktikuesve mysliman në Kosovë, pas së cilës asnjë organizatë apo institucion shtetëror në Kosovë nuk do të mund të anashkalojë dhe të mos e merr parasysh, dhe se do të mund të bëjë ndikim radikal në shoqërinë kosovare, pas së cilës edhe qeveria e Kosovës, e cila akuzohet nga disa qarqet kombëtare e ndërkombëtare, e zhytur thellë në korrupsion, krim të organizuar, qeverisje të dobët, nuk do të mund të veprojë dhe të sillet kundër ndjenjave dhe drejtave elementare fetare të popullit shqiptar shumicë myslimane në Kosovë i cili gjer tani ja ka dhënë votën për qeverisje, por tani e tutje me këto udhëzime administrative dhe projektrregullore që i nxjerr në cenim të të drejtave fetare të tyre, me siguri këtë mbështetje nuk do ta ketë. Njashtu në protestën e ardhshme të radhës duhet të jenë prezent më shumë pankartat dhe sloganet të cilët kanë të bëjnë me shkeljen drastike të drejtave njerëzore, e sidomos kur kemi të bëjmë me shkeljen e të drejtave të gjinisë femërore, e më pak tekbire dhe teshdide, të cilët si të tillë nuk mund edhe të anashkalohen pasi që kemi të bëjmë me një kolorit protestuesish të gjerë. Protestat për mbrojtjen dhe lejimin e shamisë në shkollat publike të Kosovës, e kundër Udhëzimit Administrativ nr.7/2009 “Kodi i mirësjelljes dhe masat disiplinore për nxënës të shkollave të mesme të larta” të nxjerrë nga Ministria e Arsimit, Shkencës e Teknologjisë, e të nënshkruar nga ministri z.Enver Hoxhaj, si dhe Projketrregullores komunale të Kuvendit Komunal të Prishtinës, duhet të kenë strategji veprimi për efekt të caktuar, pa lejuar ndonjë devijim eventual, të cilën gjë duhet të ketë parasysh Këshilli Organizativ i Protestës.
Në një shoqëri demokratike nëpërgjithësi, e veçanërisht në Kosovë, tani janë të pranishëm edhe zërat kundër protestës për shami, e cila si diç e tillë, sipas tyre është e panevojshme, e cila nuk ka të bëjë me neve si shoqëri që jemi, kjo është normale dhe e pritshme, por nuk mund të kuptojë që një pjesë e caktuar e shoqërisë kosovare dëshiron akoma të jetojë dhe veprojë si në kohën e kaluar të monizmit, kur një e drejtë dhe se vetëm një këndvështrim i caktuar ka qenë i lejuar dhe “ i drejtë” sipas tyre, ndërsa të tjerat kanë qenë antirevolucionare, antishoqërore, antiligjore e kështu me rradhë. Por tani, në shekullin XXI, në kohën e shoqërisë demokratike të insistosh dhe të ngulësh këmbë në një veprim të tillë, i cili bie ndesh me origjinalitetin dhe traditën dhe kulturën shekullore të shoqërisë sonë me të vërtet është anakronik dhe jo i drejtë. Në shoqërinë demokratike, në të cilën edhe neve me plotë gojë thirremi në Kosovë, është normale dhe e drejtë e çdokujt se si do të jetojë, të veprojë, të mësojë, të besojë, të vishej sipas stilit, apo modës, apo parimeve fetare, e çdonjërit sipas perceptimeve dhe këndvështrimeve të tija çfarëdo qofshin ato, fetare apo jofetare. Por të trumbetosh dhe thirresh se shamia apo mbulesa është antinjerëzore, antifemërore, antikombëtare, antifetare, është mjerimi i një pjese të shoqërisë kosovare, duke ditur se shamia dhe mbulesa ka qenë denbabaden veshja e nënave dhe gjysheve tona, të cilët si të tilla na kanë edukuar dhe mësuar sa kanë ditë, për të cilin nuk më merr mendja që ka ndonjë shqiptar të mos jetë falënderues për nënën apo gjyshen e tij të mbuluar me shami, pa marrë parasysh se sot a është praktikues fetar apo jo praktikues fetar. Në përfundim do të konkludojë se shamia apo mbulesa e femrave edhe pse është parim fetar, tek neve shqiptarëve ka edhe parimin kombëtar shekuj me radhë, e sado ta flakësh atë për një kohë të caktuar, ajo përsëri rikthehet si feniks në shoqërinë tonë kosovare në veçanti, e shqiptare myslimane në përgjithësi.

26.06.2010
Faik MIFTARI

Mjerimi i MPJ-së në Kosovë

2010-07-02T18:23:00.003+01:00

Në shtypin ditor të Kosovës lexova me vëmendje shkrimet rreth arrestit dhe lirimit të Bajram Asllanit nga Mitrovica lidhur me dyshimin për “veprimtari terroriste”, me urdhër arresti të Gjykatës së Qarkut të Karolinës Veriore të SH.B.A.-ve. Në këtë qasje nuk do të ndalem në aspektin e drejtësisë apo gjyqësorit lidhur me rastin në fjalë, por do të ndalem në aspektin diplomatik, gjegjësisht të aktivitetit të Ministrisë së Punëve të Jashtme(MPJ-së) të Kosovës lidhur me rastin në fjalë. A thua është e vetëdijshme MPJ-ja e Kosovës për gafin e bërë që paraqet një skandal diplomatik, dhe si një veprim i tillë në prag të vendimit të GJND-së lidhur me padinë e Serbisë kundër pavarësisë së Kosovës, çon ujin në mullirin e Serbisë. Po citoj:

“ SHBA-ja sipas një dokumenti të nënshkruar nga MPJ-së së Kosovës, kanë marrëveshje për ekstradim me Kosovën, mirëpo kjo marrëveshje e pranuar nga MPJ-ja është nënshkruar para më shumë se një shekulli. Udhëheqësi i Departamentit për marrëdhënie me jashtë në Ministrinë e Drejtësisë, Ehat Miftari, ka deklaruar se ekziston marrëveshja e cila është nënshkruar në vitin 1901, e cila marrëveshje është nënshkruar ndërmjet SHBA-ve dhe Serbisë. Deklarata e pavarësisë i ka marrë përsipër të gjitha që t’i përmbush të gjitha marrëveshjet dhe obligimet që kanë qenë nga Serbia. Edhe ne ua kemi përcjellë këtë shqetësim MPJ-së, mirëpo kjo marrëveshje është konfirmuar se është e aplikueshme dhe këtë e kanë konfirmuar MPJ-ja dhe Departamenti i Shtetit, përfundon Ehat Miftari”.
Të gjithë nga historia e kemi të njohur faktin se Kosova, e cila gjerë atëherë ishte në kuadër të Perandorisë Osmane si vilajet i veçantë, është okupuar nga Serbia në tetor të vitit 1912, e tani na del se sipas MPJ-së së Kosovës se Kosova qenka në përbërje të Serbisë që nga viti 1901, çudi se jo mahi, i thonë kësaj, se çfarë MPJ të Kosovës kemi, apo më mirë të themi se çfarë zyrtarë (pa) përgjegjës kemi në MPJ të Kosovës.
Duke pranuar një marrëveshje të tillë për ekstradim të nënshkruar nga SHBA-ja dhe Serbia në vitin 1901, e duke ditur se në vitin 1901 Kosova akoma ishte pjesë përbërëse e Perandorisë Osmane si vilajet në vete, veç se e përforcon pozicionin e Serbisë në prag të vendimit të GJND-së për Kosovën, pasi që sipas Serbisë e cila thirret në drejtën ndërkombëtare, se për ndarjen apo pavarësimin e Kosovës duhet të jetë edhe pajtimi i Serbisë. E dihet se sipas Kushtetutës së vitit 1974, Kosova ka pas sistem dual politik dhe kushtetues, njëkohësisht duke qenë edhe në përbërje të Serbisë por edhe të ish federatës jugosllave si element konstituiv i saj, dhe se pas luftërave të përgjakshme të viteve nëntëdhjeta të shekullit të kaluar, ajo u shpërbë, me ç’rast elementet konstituive të federatës jugosllave u pavarësuan, procedurë të njëjtë të cilën edhe Kosova e bëri, me shpalljen e pavarësisë së saj me 17 shkurt 2008, të cilën pozicion e prezantoi edhe në GJND-në.
E me këtë veprim të MPJ-së të Kosovës, duke pranuar marrëveshjen e nënshkruar më 1901 në mes SHBA-ve dhe Serbisë për ekstradim, vetëm se e përforcon pozicionin e Serbisë, se Kosova ka qenë pjesë e saj akoma pa e okupuar në vitin 1912, por nga viti 1901!!!!, dhe se anashkalohet fakti i fundit kushtetues se Kosova ishte edhe pjesë përbërëse e ish federatës jugosllave.
MPJ e Kosovës fare nuk ka pas të drejtë të veprojë në mënyrën si ka vepruar, sipas drejtës ndërkombëtare, pasi kjo marrëveshje është bërë në vitin 1901.
Por, këtu kemi të bëjmë me pakujdesinë totale, apo me mosinteresimin e saj për qytetarët e Kosovës, pa marr parasysh se çfarëdo rasti që është, edhe po të zëmë se një qytetar i Kosovës mund edhe të ishte fajtor, brenda natës nuk mund të ekstradohet askund jashtë shtetit, por duhet përfillur procedura e ekstradimit sipas drejtës ndërkombëtare dhe ligjeve në fuqi. Edhe para se të ekstradojë ndonjë qytetar të saj, paraprakisht duhet të nënshkruaj marrëveshje për ekstradim me shtetin e caktuar, në rastin konkret SHBA-së, e pastaj kjo marrëveshje i nënshtrohet ratifikimit në Parlamentin e Kosovës, e pas hyrjes në fuqi të saj, vazhdon procedura e mëtejmë gjyqësore për ekstradim.
Në vend se Ministria e Punëve të Jashtme të Kosovës, të jetë e pajisur me kuadro më të aftë që ka Kosova, e që me një fjalë është “truri i Kosovës”, pasi që është një resor kyç, pothuajse kryesor e cila ka të bëjë me diplomacinë në përgjithësi, dhe se e përgatitur maksimalisht pothuajse për çfarëdo rasti që paraqitet apo përballet, e sidomos me momentet në të cilën Kosova kalon, e sidomos me përballjen me GJND-në dhe me angazhimin maksimal pothuajse 24 orë të pandërprerë për angazhimin dhe lobimin për njohjet e reja të Kosovës, si shembull konkret po e marr, nuk kam kurrgjë kundër personalisht, me plot respekt për gjininë femërore, zëvendësministrja e punëve të jashtme të Kosovës zn.Vlora Çitaku, del në studio televizive e komenton ndeshjen e futbollit, me plotë të drejtë i kishte takuar sikur se ajo të ishte në pozitën e zëvendësministres së sportit, e jo në postin që e mban, që është një resor me rëndësi strategjike dhe diplomatike në përgjithësi për një shtet, e sidomos në rastin konkret të Kosovës në veçanti.

20.06.2010
Faik MIFTARI

Kthimi i Fuadit në Kosovë

2010-06-05T12:48:00.000+01:00

Ditë e premte, datë 04.06.2010, në ora 14.oo u kthye Fuad Ramiqi nga misioni i konvojit humanitar drejtuar Gazës, e cila është në bllokadë totale nga ana e Israelit plotë 3 vjet. Në aeroportin e Prishtinës kishin dalë ta presin dhe përshëndesin, anëtarët e familjes së ngushtë dhe të gjerë, të afërmit, miqtë, shokët dhe dashamirët të shumtë të tij. Saktësisht në ora 14.oo doli nga terminali dhe u prit me duartrokitje dhe përqafime të shumta nga familjarë e miqtë. Ishte i veshur me një majicë të bardhë, me slloganin e shkruar në gjuhën angleze”Remember Gaza, 31.5.2010, që do të thotë në gjuhën shqipe”Kujtojeni Gazën, 31.5.2010. Pasi u përshëndet me të pranishmit u drejtua veturës me të cilin shkoi drejt Prishtinës, saktësisht hotelit ”AFA” në Prishtinë në të cilin ishte parapa të mbahej konferenca e shtypit me gazetarë. Është indikative se ishin të pranishmit një numër i madh i mediave të shkruara dhe elektronike, pothuajse të gjitha televizionet kryesore të pranishme në Kosovë, RTK, KTV, RTV21, Klan Kosova, Top Chanell, TV KLANI, RTV BESA. Por për habi të të gjithëve, gjesti i Fuad Ramiqit i cili duhej përshëndetur dhe përgëzuar si i tillë, pasi që ishte i vetmi përfaqësues nga Kosova në konvojin humanitar, me ç’rast edhe Kosova ishte përfaqësuar në mesin e 32 shteteve pjesëmarrëse në konvoj, në pritjen e Fuad Ramiqit nuk mori pjesë asnjë zyrtar qeveritar, ministër, deputet, zyrtar komunal i Prishtinës, asnjë zyrtar i nivelit të lartë apo të ultë të LDK-së, asnjë zyrtar i PD-së, asnjë përfaqësues i shoqërisë civile, i këshillit, lëvizjes, e kështu me rrallë, përveq anëtarëve të Forumit Musliman të Kosovës kryetar i së cilës është Fuad Ramiqi. Por dua të ceki se kanë kaluar vetëm 10 vjet nga katrahura të cilin Kosova e ka përjetuar dhe se nuk duhet harruar, por duhet ndihmuar popujt në botë të cilën luftojnë për lirinë e tyre, e sidomos kur janë të bllokuar hermetikisht dhe se kur nuk lejohen të depërtojnë as ushqimi, ilaçe, veshmbathje, gjëra elementare për të mbijetuar njeriu, por kjo le të shërbejë dhe të jetë në nderë të çdo kujt në mvarësi prej perceptimit apo këndvështrimit të tij personal, njerëzor e humanitar.

Në ora 15 në Hotelin”AFA” në Prishtinë Fuad Ramiqi mbajti një konferencë për shtyp në të cilin ishin prezent mediat e shumta të shkruara dhe elektronike. Në fillim Fuad Ramiqi sqaroi misionin e tij humanitar në ndihmë të popullit të përvuajtur palestinez nga cionistët israelit duke marrë pjesë në flotën prej 6 anijeve me ndihma humanitare drejtuar Gazës së rrethuar.

“Ky ka qenë një mision i ofrimit humanitar të drejtave njerëzore, në rast se thiremi se ky shekull është shekulli i drejtave dhe lirive njerëzore, atëherë duhet edhe të përpiqemi për këto drejta njerëzore, populli im shqiptar shekuj me rrallë ka qenë i përvuajtur dhe të cilit i janë nëpëkëmbur të drejtat elementare humane njerëzore, më ka shtyrë që të bashkangjitem një konvoji të tillë humanitar, për të kontribuar drejtësisë univerzale, e mbi paqen duhet të jetë drejtësia, duke marr parasysh vuajtjet e familjes sime dhe popullit tim të cilët edhe vetë i kemi përjetuar. Do të angazhohem dhe do të jem në një luftë të përjetshme për të drejtat njerëzore.

Në konvojin drejtuar Gazës kanë marrë pjesë përfaqësues nga 32 shtete nga mbarë bota, si nga Evropa, Azia, Afrika e Amerika, ka pasë nga shtetet e ndryshme si nga SHBA-ja,Venecuela, Britania e Madhe, Gjermania, Spanja, Norvegjia, Belgjika, Greqia, Maqedonia, Turqia, Algjeria, Maroko, Tunisia, Jordania, Indonesia e kështu me rradhë, në mesin e pjesëmarrëseve kanë qenë aktivistë të shumtë humanitar, gazetar, deputet, mjek, e me profesione të llojllojshme. Ka pasë përveç muslimanëve, edhe katolikë, ortodoksë e hebrenj në mesin tonë të cilit i janë bashkangjitur në mënyrë vullnetare një konvoji të tillë humanitar”.

Pas kësaj Fuad Ramiqi iu përgjgej pyetjeve të gazetarëve, gazetari i Kohës Ditore pyeti se si ka ndodhur ngjarja, Fuad Ramiqi iu përgjegj me këto fjalë:

”Kemi qenë 75 milja nautike në ujërat ndërkombëtare të Mesdheut, në mënyrë më brutale, më johumane, anija jonë është sulmuar nga deti dhe nga ajri , kemi qenë të befasuar, dhe gjendja ka qenë shumë kritike, nuk di se si t’jua përshkruaj, thjesht jemi kidnapuar nga komandot israelite “Delfin” në ujërat ndërkombëtare, dhe se mëtutje u dërguam në burg në Israel, ngjarja ka ndodhur në ora 4.15 të mëngjesit në kohën e namazit(faljes) së sabahut(mëngjesit) me 31 maj 2010. Kanë qenë gjysmë orët e para shumë kritike dhe vdekjepruese, pastaj, mbrenda 24 orëve kemi qenë të torturuar në mënyrë më banale dhe psiqike nga ushtarë izraelit”.

Korespodenti i RTV Dukagjinit pyeti se cila anije ishte sulmuar, Fuadi u përgjegj” se ishin gjithsejt 6 anije, 5 anije ishin të ngarkuara me mallëra të ndryshme humanitare, ndërsa u sulmua anija e gjashtë në të cilin ishin pjesa dërmuese prezente e aktivistëve që e kanë marrën rrugën për në Gazë. Prej tyre 9 janë vrarë apo ekzekutuar me plumba vdekjeprues, me dhjetëra të plagosur, dhe se tre veta konsiderohen të zhdukur”.

Korespodenti i Klan Kosovës u interesua si ndodhi sulmi.

“Sulmi ishte i befasishëm, i rrufeshëm, si nga deti dhe ajri, më parë me bomba dhe gazë lotësjellës, dhe se pasagjerët kanë reaguar për t’u mbrojtur, e pastaj komandot izraelit përdorën edhe armët me të cilët vranë dhe plagosën pasagjerët e anijes në të cilit ndodheshim”.

Më tutje vazhdoi Fuadi” i vetmi kam qenë jetim në burgun në Izrael”, pasiqë shteti i Izraelit nuk e pranon pavarësinë e Kosovës dhe se Kosova as që mundet me pasë diplomatë të akredituar në Izrael, “ nuk kam pas fare kontakt me familjen”, përkundër ambasadorëve të shumtë të cilët menjëherë kaluan në veprim dhe ranë në kontaktë me qytetarët e vet,” i thash ambasadorit maqedonas i cili kishte ardhur për të vizituar pasagjerët nga Maqedonia, mundësisht të lajmëroj me telefon familjen time se jam gjallë, por ai më tha se këtu është ambasadori i Sërbisë, i thashë shkoni të dytë në r.s. se unë jam shqiptar nga Kosova, jam qytetar i Kosovës dhe përfaqësoj shtetin e Kosovës dhe s’kam kurfarë nevoje për juve, pastaj ishte përfaqësuesi i Kryqit të Kuq ndërkombëtar i cili u interesua dhe u vu në mbrojtjen time të mëtutjeshme, pardje në ora 12 kemi hypë në aeroplan në aeroportin e Ben Gurionit, dhe se kemi qëndruar plotë 13 orë, gjer në 01.00 të mesnatës kur fluturuam me aeroplan drejt Stambollit të Turqisë.

Në majicë i kam nënshkrimet e nënshkruar nga pasagjerët pjesëmarrës në

anije, që të mbesin kujtim anëtarëve dhe brezave të familjes sime si dëshmi e gjallë e pjesëmarjes sime në Konvojin humanitar për Gazë”.

Në pyetjen e korespondentes së RTV BESA se përkundër pritjes madhështore të organizuar në Stamboll me ç’rast në aeroport i kanë pritur zyrtarët më të lartë shtetëror, këtu asnjë zyrtar qeveritar nuk ka dalë në pritjen tënde.

”Aspak nuk jam i befasur, sepse plot 11 vjet unë në Kosovë jam i diskriminuar, i papunë, dhe se plot 11 vjet unë fare nuk kam marrë as një rrogë të vetme nga qeveria e Kosovës, të taksa paguesëve të Kosovës, dhe se merreni me mend, hotelin në Stamboll më ka paguar një qytetar tetovar, ndërsa biletën e aeroplanit një qytetar shkupjan, pasi që vazalët tanë kurrë nuk mund të bëhen trima dhe të dalin në mbrojtje të qytetarit apo të bashkëkombasit të vet.

Shfrytzojë rastin ta përshëndes dhe përgëzoj ambasadorin e Kosovës në Turqi Bekim Sejdiu i cili u përpjek me të gjitha mundësit e veta të tij për të më ndihmuar, edhe pse mundësit e tij ishin shumë të kufizuara”.

Në fund Fuad Ramiqi i përshëndeti të pranishmit dhe deklaroi se gjithmon do të angazhohet dhe veprojë për lirinë e popullit shqiptar, palestinez dhe popujve të përvuajtur në botë.

Autor: Faik Miftari

“Don’t panic, I’m muslim”

2010-05-30T23:37:00.000+01:00

Në Prizren, para ca ditësh u krye një akcion i furishëm i policisë i koduar me emrin “Renea” në të cilën morën pjesë 120 policë, me ç’rast prangosën 5 persona të ashtuquajtur ”vehabi” me dyshimin e bazuar” në armëmbajtje pa leje dhe përgatitjes së veprave penale të shkaktimit të rrezikut të përgjithshëm”.” Dyshohet edhe se të arrestuarit janë anëtarë të Shoqatës ”Sinqeriteti” dhe kanë lidhje me ta, dhe se disa prej tyre kanë marrë pjesë në një samit islamik në Bosnjë dhe se mund të jenë të involvuar edhe në sulmin dhe rrahjen e Besim Ajetit, një të konvertuari protestant”.

Mediat e caktuara elektronike dhe të shkruara e përcollën me pompozitet maksimal lajmin, dhe se disa ditë me radhë i informonin lexuesit dhe shikuesit me aksionin e kryer në fjalë. Kjo me dashje, a pa dashje, me qëllim të tërheqjes së vëmendjes së opinionit të gjerë kombëtar dhe ndërkombëtar nga aktualitetet momentale me të cilët është duke u ballafaquar për momentin Kosova, sikurse që janë, krimi i organizuar, korrupsioni, situata e vështirë ekonomike, e mbi të gjitha situata politike e ndjerë në pjesën veriore të Kosovës, ku Koshtunica me kompaninë e vet bënë fushatë elektorale sikurse të ishte në “ bahçe të babës së vet”.

Sjellja e policisë gjatë aksionit në fjalë në momente të caktuara ishte joprofesionale dhe shumë e ashpër, duke ndërhyrë me forcë e demoluar dyert e hyrjes, me ç’rast ka lënë trauma dhe pasoja në mesin e familjarëve, e posaçërisht në bashkëshorten e një të dyshuari, e cila ishte me foshnjën njëmuajshe, po ashtu ka pësuar pa pikë faji edhe një kalimtar i rastit i cili në atë moment ishte duke kaluar pranë Shoqatës ”Sinqeriteti”, duke mos ditur se ç’është duke ndodhur. Kjo me të vërtetë ka lënë një njollë të keqe në sytë e qytetarëve dhe familjarëve për një shërbim profesional të policisë të Republikës së Kosovës.

Edhe pse gjatë bastisjes tek të dyshuarit është gjetur nga armatimi, një pushkë ajrore, një pushkë gjuetie, një pistolet, një pushkë e çmomtuar karabin dhe një kallash, pajisje të ndryshme të gjuetisë, thikë, dylbi, jeleka, uniformë, suvenire, etj, edhe pse për disa armë të tilla kanë poseduar leje apo edhe kanë aplikuar për leje. Kjo nuk është hera e parë, por lirisht mund të themi se ka pasë me dhjetëra apo edhe qindra raste të gjetjes së armëve me leje apo pa leje gjithandej Kosovës. Por, krahas tyre janë konfiskuar për momentin edhe CD-ja, DVD të Kur’anit dhe të tjera, si kompjuterë, llaptopa, telefona celularë, si të dyshimtë dhe me rrezikshmëri të lartë, e këto pajisje elektronike mund të gjenden pothuajse në të gjitha shtëpitë, banesat, apo nëpër zyret, kudo në Kosovë.

Se qenkan anëtarë apo kanë pas lidhje me Shoqatën “Sinqeriteti” na qenka e dyshimtë dhe e rrezikshme, dua të ceki vetëm nenin 3 al.1 të Ligjit për lirinë e asociimit në organizatat joqeveritare të Kosovës, e që si të tilla janë me qindra e mijëra OJQ të regjistruara në Kosovë, ku thuhet: ”Çdo person në Kosovë gëzon të drejtën e plotë për t’u asociua dhe të themelojë OJQ-në”, apo neni 5 al.2 i cili thotë: ”Shoqata është një organizatë e anëtarësisë. Shoqatën mund të themelojë të paktën 3 ose më shumë persona”. Në rast se qenka e dyshimtë të jesh anëtar i një shoqate atëherë, shumica e kosovarëve si të tillë dalin se janë të dyshimtë, pasi që çdo njeri prej nesh është anëtar i një shoqate çfarëdo qoftë ajo.

Dyshimi se kanë marrë pjesë disa të arrestuar në një samit islamik në Bosnjë, bie ndesh me nenin 13 al.1 e 2 të Deklaratës së përgjithshme mbi të drejtat njerëzore e cila thotë: “Gjithkush ka të drejtën e lirisë së qarkullimit dhe banimit brenda kufijve të çdo shteti. Gjithkush ka të drejtë të largohet nga cilido vend qoftë, përfshirë këtu edhe të vetin, si dhe të kthehet në vendin e vet”. A thua vallë edhe presidenti i Kosovës z. Fatmir Sejdiu i cili sapo u kthye nga një samit ekonomik islamik të mbajtur në Malejzi, apo edhe të nesërmen kur Kosova do të anëtarësohet në Organizatën e Konferencës Islamike, dhe do të ftohet të merr pjesë në samitin islamik të saj kryeministri i Kosovës z.Hashim Thaçi, do të dyshohen për pjesëmarrje të tillë në samite islamike.

Dyshimi se këta të pesë të arrestuar ”vehabi” mund të kenë gisht edhe në rrahjen e Besim Ajetit, një të konvertuari protestant, i cili paska deklaruar se mund të kenë rrahur “ekstremistët islamik” edhe pse vetë ai nuk i ka parë, sipas fjalëve të tij, del se atë vepër çdo njeri mund të kishte bërë, pa u vërtetua akoma autorësia e kryerësit të një vepre të tillë.

Edhe pse jemi duke jetuar në shekullin XXI, në këto valet e demokracisë, këto dyshime, supozime, insinuata pa pasur prova dhe argumente të tilla, ndërsa procesi i hetimeve dhe sesioni i gjykimit do të vërtetojë se sa janë të qëndrueshme apo jo, këto akuza të tilla, duke marrë parasysh nenin 11 al.1 e 2 e Deklaratës së përgjithshme mbi të drejtat njerëzore e cili thotë: ”Kushdo që është i akuzuar për një vepër penale ka të drejtë të konsiderohet i pafajshëm deri sa të vërtetohet fajësia në bazë të ligjit dhe në një proces publik në të cilin ka pasur të gjitha garancitë e duhura për mbrojtjen e vet. Asnjeri nuk duhet të dënohet për veprime ose mosveprime të cilët nuk përbëjnë një vepër penale, sipas ligjeve kombëtare dhe ndërkombëtare, në kohën kur janë kryer”.

Kjo më përkujton vitet e tetëdhjeta, pas demonstratave të vitit 1981, kur çdo shqiptar i Kosovës dhe i trojeve tjera shqiptare të ish Jugosllavisë, prezantohej si i dyshimtë dhe dënohej pa masë nga gjykatat e atëhershme shtetërore, edhe për një fjalë më të vogël të thënë në mbrojtje të kauzulës shqiptare, etiketohej si nacionalist, irredentist, seperatist, kontrarevolucionar, secesionist, armik i përbetuar i vëllazërim bashkimit e lloj-lloj etiketimesh tjera. Tani mjafton të jesh musliman, pjesëtar i fesë islame, dhe je fajtor kujdestar i shoqërisë kosovare dhe shqiptare në përgjithësi dhe je i etiketuar dhe i dyshimtë si ekstremistë, fundamentalist, terroristë dhe si i tillë automatikisht je kundër pushtetit, shtetit, rregullimit kushtetues si armik potencial i tij. Dua të përkujtoj thënjën e të famshmit Hafiz Ali Korça:

”Atdhetar jam, por edhe fetar si duhet. Atdhetari përse turp të ketë tek thotë e dua me shpirt fenë e vet”.

Përse një musliman i mirëfilltë shqiptar që e praktikon dhe e do fenë e vetë, ai patjetër e do dhe ka obligim të dojë shtetin e vetë, atdheun e vetë, qoftë Kosova apo Shqipëria, apo shqiptaria në përgjithësi, dhe se nuk ka as gjasa teorike e lere më praktike të jetë armik i atdheut apo shtetit të vet. Sa për ilustrim do të ceki nenin 18 të Deklaratës së përgjithshme mbi të drejtat e njeriut i cili thotë: ”Gjithkush ka të drejtën e lirisë së mendimit, ndërgjegjes dhe besimit, kjo e drejtë përfshinë lirinë e ndryshimit të besimit ose bindjeve dhe lirinë që njeriu, qoftë vetë ose në bashkësi me të tjerët, të shfaqë publikisht ose privatisht besimin ose bindjen e vetë me anë të dhënjes së mësimeve, kryerjes së kultit dhe ceremonive fetare”, apo nenin 3 të Ligjit për lirinë fetare të Kosovës i cili thotë: ”Të gjithë personat pavarësisht nga besimi ose bindja e tyre, pavarësisht nga përkatësia në ndonjë bashkësi fetare ose pjesëmarrje në ndonjë ceremoni fetare janë të barabartë para ligjit dhe gëzojnë të drejta të njëjta në jetën civile, politike, ekonomike, sociale dhe kulturore. Të gjithë personat juridik dhe fizik gëzojnë mbrojtje të njëjtë para ligjit”, apo edhe nenin 2 të Ligjit kundër diskriminimit në Kosovë i cili thotë: ”Parimin e trajtimit të barabartë që nënkupton se nuk do të ketë kurrfarë diskriminimi të drejtpërdrejt apo të tërthortë ndaj personit, në bazë të gjinisë, moshës, gjendjes martesore, gjuhës, paaftësisë fizike, apo mendore, orientimit seksual, kombit, mendimit apo bindjes, religjionit apo besimit, përkatësisë etnike apo sociale, racës, pronës, lindjes ose statuseve tjera”.

Në rastin konkret, si shembull po e cek, nëse Besim Ajeti, paska të drejtë të konvertohet në protestant, e drejta e tij e pamohueshme, edhe pse është për çudi, duke pas parasysh se bashkëkombësit tonë shqiptar të krishterë janë të ritit katolik e ortodoks, e aspak protestant, është diç normale, demokratike, bashkëkohore, ndërsa një musliman në rast se bindjet e veta islame i percepton dhe zbaton apo i aplikon nga një këndvështrim hanefi, nurxhi, selefi, vehabi, shii, teblik etj. automatikisht na del i dyshimtë, jonormal, antidemokratik, i prapambetur etj.

E kjo bie ndesh me të gjitha nenet e cekura më lartë për të drejtën e tij personale në bindjen dhe përkatësin e tij fetare.

Por një gjë më shqetësuese që është për shoqërinë tonë kosovare, për një rast të tillë, është një heshtje absolute pikësëpari e shoqërisë civile të Kosovës, që nuk bëzon fare dhe është vu në heshtje totale, sikur OJQ-të e ndryshme dhe të shumta kosovare, shoqatat e dala nga lufta, këshillat, lëvizjet, klubet e nduarndryshme, të gjithë tog së bashku janë vu në heshtje, sikurse kjo po ndodh në planetin e Marsit, e jo para syve të tyre, ndërsa kur ndodhi rasti i dom Anton Kçirës, një fjalim racist i paparë gjer më sot në shoqërinë shqiptare, u çuen peshë të gjithë, pothuajse i vogël i madh, duke e minimizuar apo mbrojtur, duke i dhënë hapsirë maksimale në mediat e shkruara dhe elektronike, për të arsyetuar dhe deklaruar se kinse këtë i kanë montuar, apo ka deklaruar në gjendje afekti, e lloj lloj arsyetime tjera.

Sido që të jetë do ta përmbyll këtë qasje me një sllogan në gjuhën angleze i cili ishte i përhapur nëpër botë para ca kohësh: ”Do not panic, I am muslim” që në gjuhën shqipe do të thotë: ”Mos keni panik, unë jam musliman”.

Autor: Faik Miftari

Çorsokaku politik në Prizren

2010-05-26T23:19:00.000+01:00

Pas seancës së jashtëzakonshme të Kuvendit Komunal të Prizrenit të mbajtur ditë më parë me rastin e mocionit (votëbesimit) për kryesuesin e kuvendit komunal Nijazi Kryeziun, pushteti legjislativ ky hyrë në çorsokak në Prizren dhe se është vështirë se si do të dalë nga kjo rrugë pa shtegdalje. Edhe pse rezultai i votimit ka qenë i tillë, i cili për shkak të zbrazsirës ligjore, le paqartësi dhe interpretime të ndryshme mvarsisht se cilit kah i takojnë oponentët politik në Prizren. Ligji mbi vetëqeverisjen lokale fare nuk e sqaron mënyrën e mundësisës së shkarkimit të kryesuesit komunal, dhe se i tillë si është ka të meta dhe zbrazësira, dhe se duhet sa më parë të amandamentohet dhe të plotësohet, ndërsa statuti komunal vetëm me një aline cek se”mënyra e shkarkimit e kryesusesit është e njejtë sikurse e zgjedhjes”, edhe pse edhe këtu statuti nuk është i qartë dhe decidiv, por me këtë vetvetiu nënkuptohet se për shkarkim nevojiten 21 vota, sikurse që duhen 21 vota për zgjedhjen e kryesuesit, në rastin konkret kryesuesi për një votë ka shpëtuar nga shkarkimi i tij nga detyra e kryesuesit. Për daljen nga ky çorsokak politik në Prizren në të cilin është zhytyr legjislativi aktual ekzostojnë 3 rrugëdalje apo alternativa për zgjidhjen e kësaj çështjeje.

E para, mocioni i votëbesimit të kryesuesit të kuvendiot komunal të Prizrenit ka hedh në dritë se pozita aktuale qeverisëse në Prizren, në legjislativ nuk e ka shumicën e votave, edhe pse së paku duhet të ketë 21 vota, ajo për momentin i ka pas 16 vota, ndërsa në anën tjetër blloku opozitar(LDK-ja, AAK-ja dhe LDD-ja) e ka maksimumin e votave të qenurit në opozitë, gjihsejt 20 vota. 4 vota abstenime ishin votat e kuvendarëve që e përkrahin apo janë në linjë të njejtë me ish kryetarin e degës së PDK-së në Prizren Zafir Berishën, i cili para do kohe ka dhënë dorëhjeqeje të parevokueshme nga të gjitha pozitat si dhe nga anëtarësia e PDK-së. Votimi më pah ka treguar se këto 4 vota kanë qenë abstenime, e jo vota kundër, që aludon në, e që përflitet në kuloare politike të Prizrenit, se ata janë në negociata për rikthim në trungun përkatës, saktësisht në PDK, dhe se janë duke u zhvilluar pazaret. Por edhe të ndodh kjo, PDK-sa së bashku me partnerët e vet të koalicionit prapëseprap nuk e ka shumicën e votave, duke marrë parasysh se një kuvendare është deklaruar si e pavarur për momentin. Poashtu është vështirë të sigurohet edhe kuorumi, në rast të bojkotimit të kuvendit nga blloku opozitar, sepse për shkaqet e ndryshme objektive apo subjektive, ndodh shpesh që më së paku 1 por ka raste që edhe 3-4 kuvendar të mungojnë në seanca.

E dyta, PDK-ja duhet të sigurojë më së paku edhe mbështetjen e një force poltike për të siguruar bllokun pozitar në kuvend, për të pasur një qëndrueshmëri stabile të miratimit të propozimeve dhe rregulloreve të ndryshme që i miraton kuvendi komunal në bazë të kompetencave legjislative të përcaktuara sipas normativës ligjore dhe statutit në fuqi, dhe se ky mandat është 4 vjeqar, e jo 2 vjeçar siq ka qenë mandati paraprak i legjisltaivit në fjalë.

Shumë më lehtë do të kishte po të kishte gjetur partnerin në rradhët e subjekteve më të vogla opozitare siq janë AAK-ja dhe LDD-ja, që e para i ka 5 kuvendar, ndërsa e dyta 3 kuvendar, edhe pse për momentin ata të dytë e kanë refuzuar një gjë të tillë, dhe se vështirë do të jetë që këto 2 subjekte do të mund të mbështesin PDK-në, pasi që për momentin fortë qëndrojnë si bllok opozitar në Prizren.

E treta, është hyrja e LDK-së në koalicion me PDK-në në Prizren, edhe pse për momentin LDK-ja e ka refuzuar një ofertë të tillë nga PDK-ja për bashkëqeverisje, por për të dal nga ky çorsokak politik në Prizren është e vetmja LDK-ja që mundet me zgjidh këtë çështje për hirë të mirëqenjes së qytetarëve të Prizrenit dhe mbarëvajtjes së proçesit politik dhe kapërcimit të krizës aktuale në të cilin gjendet Prizreni. Tani e tutje, sa herë që të doje blloku opozitar është në gjendje për të bllokuar punën e kuvendit komunal, pasi që pozita shumë vështirë do të ketë të sigurojë kuorumin e nevojshëm prej 21 votave për mbajtjen e seancave të rregullta. Për demokracinë në përgjithsi fare nuk është e pëlqyeshme që këto dy subjekte kryesore politike rivale të jenë në koalicion, pasi që atëherë nuk do të kishte opozitë të mirëfilltë, edhe pse opozitë do të ketë por do të jetë me numrë të vogël dhe jo me peshë sa duhet. Por paraqiten momente të caktuara në politikë që edhe pse jo me dëshirë për të zhbllokuar procesin e pikësëpari për interesin e qytetatëve, LDK-ja me PDK-në të hyjnë në koalicion. Po të insistohet të shkohet në zgjedhjet e jashtëzakonshme, edhe pse në majë të hundës ju kanë ardhur elektoratit odiseada e zgjedhjeve lokale e nisur nga nëntori i vitit të kaluar e që përfunduan ditë më parë në Istok, e që zgjatën plot 6 muaj, atëherë ato do të organizoheshin vetëm për kuvendin komunal, e që nuk kanë efekt, pasi që kryetari aktual i Prizrenit z.Ramadan Muja as që ka gjasa me u ndrue e as që i shkon mendja për të dhënë dorëhjeqje eventuale, pasi që me ekzekutivin që e ka zgjedh ai është duke punuar dhe vepruar, e sa është efikase dhe kuptimplotë kjo qeverisje pa funksionimin e legjislativit komunal është diq tjetër.

Për këtë arsye për zhbllokimin dhe funksionalizimin e legjislativit, për të mirën e qytetarëve të Prizrenit, i takon strukturave gjegjese të LDK-së në Prizren të bëjnë”zemrën gurë” dhe të bëhen”kurban” për hirë të interesit të gjerë shoqëror të Prizrenit dhe qytetarëve të tij, pasi që kjo nuk është kurfarë risie, meqense në nivelin qendror janë në koalicion PDK-ja me LDK-në, e pse nuk mund të jenë në koalicion LDK-ja me PDK-në edhe nivelin lokal në Prizren.

Do e përmbyll këtë vështrim me një konstatim ndryshe nga Zafir Berisha ish kryetar i degës së PDK-së në Prizren, i cili kishte adet me thënë shpesh” ne me LDK-në në Prizren as në xhenet nuk shkojmë”, tani do kisha thënë” LDK-ja së bashku me PDK-në në Prizren, a do të shkojnë në xhenet, apo në xhenem, mvaret prej tyre”, por një është e sigurtë se qytetarët e Prizrenit e meritojnë xhenetin.

Autor: Faik Miftari

Çerek shekulli të Kur’anit shqip

2010-05-15T23:27:00.000+01:00

Ditë më parë, saktësisht me datë 30 prill 2010, ditë e premte, ora 20.oo në shtëpinë e kulturës”Xhemajli Berisha” në Prizren, Këshilli i Bashkësisë Islame në Prizren në bashkëpunim me Shoqatën Kulturore”Zëri ynë” organizoi një tribunë kulturore me rastin e përvjetorit të 25-të (çerek shekullit) të përkthimit të parë të plotë të Kur’anit në gjuhën shqipe nga akad. Feti Mehdiu.Në këtë mbrëmje kur’anore me kumtesat e veta morën pjesë 5 referues të nderuar: dr.Mehmet Halimi, Nexhat Ibrahimi prof., Mr.Sadik Mehmeti, Emine Vezaj prof., dhe Mr. Jahja Hondozi. Moderator i mbrëmjes ishte Mr.Ajni Sinani. Hapjen e mbrëmjes kur’anore e bëri Edon Thaçi, nxënës i Medresesë së Prizrenit me këndimin e bukur të disa verseteve kur’anore.Tribunën e përshëndeti me një fjalë rasti kryetari i Bashkësisë Islame të Prizrenit Lutfi ef.Ballëku i cili përveç tjerash ceku rëndësinë tejet të madhe të përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe nga profesori i nderuar dr.Feti Mehdiu për mbarë lexuesit shqiptar.

Kumtesën e parë e mbajti dr.Mehmet Halimi me titull ”25 vjetori i përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe” i cili në mes tjerash ceku: ”Përkthimi i parë i Kur’anit në gjuhën shqipe, po e mbush një çerek shekull, që nuk është edhe pak, kjo vepër e madhe e plotësoi një boshllëk të madh në kulturën shqiptare, ka një rol të rëndësishëm si në aspektin fetar ashtu edhe atij kombëtar, me një ndërgjegje të lartë kombëtare e fetare. Më është dhënë rasti të bëjë lektorimin e Kur’anit në gjuhën shqipe, që për mua ishte një nder i madh, edhe pse isha i qortuar dhe i kritikuar nga kolegët e mi të atëhershëm shkencor e kulturor, duke më thënë s: ” Si ke guxim të bashkëpunosh me klerin fetar, o mulla Mehmet”. Redakturën gjuhësore e bëra në gjuhën e unisuar letrare shqipe me ç’rast gjuha letrare shqipe fitoi edhe një dimension shtesë mbarëkombëtar. E përshëndes dhe e përgëzoj veçanërisht prof.dr.Feti Mehdiu për një punë kaq madhështore e cila ka vlera të veçanta morale, kulturore, fetare, kombëtare për popullin shqiptar në përgjithësi”.

Referuesi i dytë i mbrëmjes ishte prof.Nexhat Ibrahimi me kumtesën ”Universi i Kur’anit” në të cilin përveç tjerash theksoi se: ”Kur’ani është shpallja e fundit hyjnore për civilizimin njerëzor, Allahu i madhëruar i ka zbritur fletëlajmërimet të të dërguarëve të Zotit, gjatë etapave të ndryshme kohore. Islami i pranon të gjitha shpalljet hyjnore, ndërsa Muhamedi a.s. është përfundimi i ciklit të të dërguarëve të Zotit që nga Ademi e gjer te Muhamedi, dhe se Kur’ani është shpallja përfundimtare”.

Kumtesa e prof.Nexhat Ibrahimit ishte me të vërtet e një stili të lartë dhe nivelit të veçantë dedikuar lirisht mund të them një simpoziumi apo sesioni më të lartë shkencor.

Referuesi i rradhës ishte Mr.Sadik Mehmeti me kumtesën e tij: ”Jehona e përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe” në të cilin përve tjerash ceku se: ” Shtypi i atëhershëm shqiptar pothuajse nuk i kushtoi fare vëmendje përkthimit të parë të plotë të Kur’anit në gjuhën shqipe nga prof.dr.Feti Mehdiu. Jehonën e përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe e kam ndarë në dy etapa: etapa e parë, vitet 1985-1992, dhe etapa e dytë, vitet 1992 e tutje. Në etapën e parë kemi vetëm dy shkrime në publicistikën shqiptare për përkthimin e Kur’anit në gjuhën shqipe, ndërsa në etapën e dytë kemi një mori shkrimesh rreth përkthimit të Kur’anit. Shkrimi i parë lidhur me përkthimin e Kur’anit në gjuhën shqipe ishte “Duke lexuar Kur’anin” i dr. Engjëll Sedajt i cili ishte një shembull i lartë njerëzor, kulturor, me kanotacion ndërkonfesional, i cili si i tillë meriton çdo lavdatë dhe një përurim të veçantë për shkrimin në fjalë.Shkrimi i dytë ishte i prof:Emin Behramit i cili kishte bërë një vështrim kritik rreth përkthimit të parë të plotë të Kur’anit në gjuhën shqipe. Ndërsa prej vitit 1992 e këndej kemi një mori shkrimesh rreth përkthimit të Kur’anit, në vitin 1999 doli edhe botimi i dytë i përkthimit të Kur’anit nga Feti Mehdiu, i plotësuar edhe me tekstin origjinal të Kur’anit në gjuhën arabe me titull”Kur’ani dhe hija e tij shqip” me ç’rast shkruan pothuajse të gjitha gazetat shqip në Kosovë. Me rastin e 20 vjetorit të përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe në Prishtinë në vitin 2005 u organizua edhe një seminar shkencor me titull ”Kur’ani tek shqiptarët”.

Referuesja e rrallës ishte prof.Emine Vezaj me kumtesën” Gruaja muslimane shqiptare dhe Kur’ani” në të cilin përveç tjerash ceku “ Rolin e gruas muslimane shqiptare, duke marrë si shembull h.Aishen”.Më i mirë prej jush është ai që lexon Kur’anin”, është një thënje profetike, dhe për këtë merita të posaçme përveq hoxhallarëve (imamëve) të cilët shekuj me rradhë e kanë transmetuar dhe cekur fjalët e Kur’anit, kanë edhe përkthyesit e Kur’anit që e kanë mundësur që Kur’ani të lexohet dhe të kuptrohet nga çdo njeri dhe në çdo shtëpi”.

Referuesi i fundit ishte Mr.Jahja Hondozi me kumtesën” Jehona e përkthimit të Kur’anit shqip në gjuhët joshqipe” në të cilën përveç tjerash ceku disa momente të jehonës së përkthimit të Kur’anit në botë. E para ishte revista “Gllasnik “ e Sarajevës së Bosnjës, e cila i informoi lexuesit e vet të proviencës boshnjake për botimin e përkthimit të Kur’anit në gjuhën shqipe nga dr.Feti Mehdiu.Poashtu ishte edhe Idriz Demiroviçi nga Mali I Zi i cili shkroi për përkthimin e Kur’anit shqip.

Muhamed Mufaku( me origjinë shqipare) i pari shkroi në gjuhën arabe me ç’rast njoftoi botën arabe lidhur me daljen në dritë të përkthimit të Kur’anit shqip, poashtu edhe orientalisti serb dr.Darko Tanaskoviq shkroi në gjuhën serbe lidhur me përkthimin e Kur’anit në shqip”.

Pastaj mori fjalën ish kryetari i Bashkësisë Islame të Kosovës Jetish ef.Bajrami i cili falenderoi nga zemra punën e palodhshme dhe kontributin jashtëzakonisht të posaçëm të dr.Feti Mehdiut, dhe se ai pa hamendje dhe hezitime e ka përkrahur një projekt të tillë dhe se në atë kohë në rrethanat në të cilat ishim atëherë, arritëm ta botojmë në tirazhin prej 10.000 kopje në Prishtinë, që me të vërtet për kohën që ishte, sasi bukur e madhe.

Në fjalën përmbyllëse Akad. Feti Mehdiu ceku:” Përkthimi i Kur’anit në shqip ishte një shënim i rrallë për kulturën islame në përgjithësi dhe kulturën shqiptare në veçanti, i falenderoi recensentët, lektorët dhe korrektorët, për ndihmesën e pakursyer të dhënë, e posaçërisht falenderoi ish kryetarin e Bashkësisë Islame të Kosovës, Jetish ef.Bajrami, për guximin e tij të pamasë në suazat e atëhershme kohore në të cilin gjendeshim, që të botohet përkthimi i Kur’anit në gjuhën shqipe në Prishtinë”.

Në përfundim të këtij shkrimi dua të ceki se me vërtet kaluam çaste të bukura, gjatë dy orëve sa zgjati ky eveniment i rëndësishëm kulturor i mbrëmjes kur’anore, me ç’rast Akademiku Feti Mehdiu përveç tjerash , ka hyrë në analet e letërisë shqipe dhe se do të mbetet si i tillë përherë në publicistikën shqiptare apo kulturën shqiptare në përgjithësi si përkthyes i parë i plotë i Kur’anit në gjuhën shqipe.

Autor: Faik Miftari

“Kulmi im fiton para”

2010-05-04T23:34:00.000+01:00

(Udhëpërshkrim nga Gjermania)

Në kuadër të bashkëpunimit të krahinës gjermane Rajnhald-Pfalc dhe Evropës Juglindore, Zyra Ballkanike për ndërmarrjet e mesme dhe të vogla me seli në Sofje, partnere e Dhomës Zejtare të Koblencit, anëtare aktive e së cilës është edhe Shoqata e Zejtarëve dhe Afaristëve të Prizrenit organizoi në Arvajler (Ahrweiler) të Gjermanisë një trajnim në fushën e konsulencës (komunikimit) të bashkëpunëtorëve të organizatave anëtare të Zyrës Ballkanike në të cilin mora pjesë prej datës 11.04 e gjer më 14.04.2010. Së bashku udhëtuam me 14 kandidatët tjerë të cilët kishin për të mbajtur modulin praktik të fotovoltaikës në Koblenc të Gjermanisë (përfitimi i energjisë elektrike nga rrezet e dritës, që është energji e re elektrike krahas asaj të përfituar nga mullinjtë me erë, biomasa, hidro, e të cilët së bashku hyjnë në energjinë e ripërtërishme që duhej të arrijë nivelin e 20% të tërë energjisë elektrike të prodhuar sipas një standardi të Bashkimit Evropian).

Dy modulet e para të trajnimit janë mbajtur në Prizren para ca kohësh në bashkëorganizim dhe koordinim të Shoqatës së Zejtarëve dhe Afaristëve të Prizrenit dhe Zyrës Ballkanike në Sofje. Nisja e grupit u bë në ora 12.oo nga rrethi në Bazhdarhanë të Prizrenit me datë 11.04.2010, ditë e diel, ndërsa fluturuam me aeroplan nga Prishtina në ora 15.05 nëpërmjet Budapestit për në Frankfurt me kompaninë Malev të Hungarisë, pas kryerjes së të gjitha procedurave paraprake, marrjes së vizave në ambasadën gjermane në Prishtinë, rezervimit të biletave të aeroplanit si dhe sigurimin shëndetësor. Rreth orës 20.00 arritëm në aeroportin e Frankfurtit të Gjermanisë i cili është aeroporti më i madh në Evropë, ku ateronin dhe fluturonim me qindra e mijëra aeroplan në ditë, me të vërtetë kishte një hapësirë shumë të madhe, dhe ishte një ndërmarrje gjigante në vete në të cilin punonin, merreni me mend 65.000 punëtor. Në terminalin nr. 2 të aeroportit të Frankfurtit u ndamë prej grupit prej 14 kandidatësh nga Prizreni, të cilëve iu bashkëngjit në Budapest edhe përkthyesi nga Shkupi, Muharemi, që ishte një njeri me të vërtet shumë komunikativ dhe i shoqërueshëm me tipare dhe virtyte me të vërtet njerëzore, humane, shoqërore si i ka hije një shqiptari nga Shkupi. Grupi në përbërje të së cilës ishin Bujari, Kemali, Muniri, Rashidi, Osmani, Samiri, Vahidini, Vahdeti, Gëzimi, Artani, Nehariu, Remziu, Maliqi, Esadi, udhëtuan për në Koblenc ku ishte paraparë të mbahej moduli praktik i fotovoltaikës prej datës 12.04 e gjer më datë 16.04.2010 (e hëne – e premte).

Iu bashkëngjita grupit të sapoardhur nga Shqipëria, Maqedoni, Bullgaria dhe tog së bashku udhëtuam me një furgon për në Arvajler, distanca prej Frankfurtit në Koblenc ishte 160 km, ndërsa prej Koblencit për në Arvajler i 53 km, që gjithsejtë ishte 213 km. Me të vërtet udhëtimi nga Frankfurti gjer në Arvajler kaloi në një atmosferë të bukur, edhe pse në furgon ishim gjithsejtë 8 veta, në mes vete flitnim në 6 gjuhë: shqip, turqisht, maqedonisht, bullgarisht, anglisht e gjermanisht. Shoferi (vozitësi) i furgonit ishte turk që punonte plot 35 vjet në Gjermani, në Arvajler arritëm në ora 23.00 pas një udhëtimi 3 orësh dhe një pushimi të shkurtër kafeje gjatë rrugës. U vendosëm në hotelin Dorint në Arvajler, i cili kishte një pozitë shumë të mirë gjeografike, ishte i vendosur pranë lumit, i rrethuar me një gjelbërim të paparë dhe plot lule të bukura e lisa të gjata. Hoteli ishte me të vërtet i kategorisë më të lartë dhe i posedonte të gjitha objektet përcjellëse të saja, pishinën, saunën, restorantet, salla për seminare, konferenca e kongrese, e kështu me rrallë.

Të nesërmen në ora 9.30 pas mëngjesit, shkuam në akademinë e porsahapur të Dhomës Zejtare të Koblencit ku do të mbahej trajnimi apo seminari i paraparë. Për të gjitha temat e parapara me program ligjëruesit ishin gjerman, me të vërtet gjermanët ishin tipik si njihen, me plot energji, vullnet dhe zell për punë dhe tejet të disiplinuar dhe të përkushtuar e të përpiktë në zbatimin e detyrave të tyre. Në seminar morën pjesë përfaqësuesit e shoqatave anëtare të Zyrës Ballkanike me seli në Sofje nga shtetet e Evropës Juglindore si nga Moldavia, Rumania, Bullgaria, Maqedonia, Shqipëria, Kosova, Serbia dhe Mali i Zi, munguan vetëm përfaqësuesit nga Bosnja e Hercegovina dhe Kroacia. Në mesin e 20 pjesëmarrësve me të vërtet u shoqëruam me të gjithë, por normal dhe veçantë ishte shoqërimi me përfaqësueset nga Shqipëria, shoqet Linda, Mira dhe Blerta, për të cilin Linda kishte një thënie të bukur”shoqërimi shqip-shqip”. Me të vërtet pjesëmarrëset nga Shqipëria ishin inteligjente, të shkathtë, të afta me një dije të nivelit, dhe me një njohuri të gjuhëve përveç gjuhës shqipe, edhe të italishtes, anglishtes, gjermanishtes e bile edhe të spanjollishtes. Gjatë shoqërimit tonë bashkëbiseduam për tema të ndryshme shoqërore sikurse që ishin, dallimet gjeografike të shqiptarëve të Kosovës(apo kosovarëve) dhe shqiptarëve të Shqipërisë, për dashurinë tonë të pamasë ndaj nënës sonë të dashur Shqipëri, për këndvështrimet dhe perceptimet apo edhe dallimet në mes botës mashkullore dhe botës femërore, për rolin dhe pozitën e gjinisë femërore në shoqërinë aktuale shqiptare, për “tironcin dhe tironcen”, për dashurinë e parealizuar, për mbretëreshën dhe robëreshën, për rolin e fesë si një spektër kulturash në mozaikun shqiptar, për zemrën me shumë xhepa në të cilin një xhep përherë lëngon, për origjinalitetin apo shtirjen e individit si qenie shoqërore e kështu me rrallë. Gjersa ishim në Arvajler vetëm një ditë patëm kohë të lirë prej orës 17-19h, për shkak të programit të ngjeshur, me ç’rast së bashku në “shoqërinë shqip-shqip” me Lindën, Mirën dhe Blertën dolëm në qytet për të vizituar . Arvajler ishte një qytet i bukur, i qetë, i njohur më tepër si qytet i vogël enkas për gjermanët në të cilin gjatë fundjavave vijnë për të pushuar dhe relaksuar nga punët e përditshme dinamike të jetës shoqërore gjermane. Kishte shumë parqe apo oaza të gjelbërta, një lumë me ujë të rrjedhshëm, plot lisa dhe shtigje të posaqshme për vrapim dhe shëtitje përskaj lumit. Kahdo që lëviz në Gjermani, më ra në sy që kishte plot e përplot kisha, pothuajse të panumërta, në çdo hap, që për mua ishte një befasi e madhe, pasi isha në dijeni se gjermanët nuk janë të njohur si praktikantë të duhur të fesë së tyre si p.sh. italianët, spanjollët, polakët apo kroatët. Kishat kishin stile të posaqshme dhe me një arkitekturë të jashtëzakonshëm ndërtimi të cilët datonin nga periudhat e ndryshme sikurse ato që ishin të ritit katolik ashtu edhe protestant. Në Gjermani aktualisht përbërja fetare e gjermanëve ishte rreth 55% protestant dhe 45% katolikë, ndërsa nga numri i gjithmbarshëm i popullatës që jetojnë në Gjermani 5% ishin musliman. Këto të dhëna që i kisha në dijeni paraprakisht, i prezantoi edhe gjatë ligjërimit në seminar po të njëjtat shifrat edhe ligjëruesi gjerman. Edhe pse nga historia është i njohur fakti se plot 30 vjet, saktësisht prej vitit 1615 e gjer në vitin 1645 janë zhvilluar luftëra të përgjakshme në mes katolikëve dhe protestantëve në të cilin kanë humbur jetërat me qindra e mijëra gjerman, por kjo ka qenë koha e kaluar me ç’rast një fjalë e urtë thotë” e kaluara, e harruara” dhe se sot është një shembull “par exellence “ se si gjermanët sot jetojnë në një harmoni të plotë fetare në mes vete, edhe pse pothuajse janë të ndarë sipas bindjeve të tyre fetare ”fifti-fifti” në protestant e katolik. Dita e dytë e seminarit ka qenë më interesant, pasi që edhe neve pjesëmarrësit me shembujt praktik prezantuam apo demonstruam në trajnim. Do të ceki vetëm disa detaje nga seminari që ia vlen të përmenden. Edhe pse gjatë ligjërimit ne e kishin përkthimet simultane në gjuhët e pjesëmarrësve , ligjëruesi gjerman tha se edhe disa vjet këta përkthyes që janë mbrapa, nuk do të jenë, më nuk do të ketë nevojë për përkthim, pasi që të gjithë do të flasim gjuhën angleze si gjuhë komunikimi universale botërore në mes vete. Zona e Koblencit është e njohur si vend me numër më të vogël të papunësuarve, ku është zhvilluar turizmi, vreshtaria si dhe artizanatet. Shkenca e komunikimit ndërkulturor daton nga vitet e 60-ta të shekullit XX në SHBA, tregtia është bazë e komunikimit ndërkulturor në nivel botëror. Shteti gjerman është i njohur si shtet social i cili i jep rëndësi të madhe mbrojtjes së të papunësuarve si dhe e ka të rregulluar në mënyrë shumë të mirë sigurimin shëndetësor, përkundër shtetit amerikan i cili para pak kohësh e ka aprovuar Ligjin mbi sigurimin shëndetësor të qytetarëve amerikan. Zejtaria është një degë shumë e rëndësishme e ekonomisë gjermane, në Gjermani janë të regjistruara 1 milion ndërmarrje zanatesh me 4.7 milion të punësuar. Tani për momentin në Gjermani është aktuale fushata për sensibilizimin e opinionit gjerman lidhur me rëndësinë e zejtarisë, e cila do të zgjas 5 vjet në të cilin do të investohen 50 milion euro. “ Në fillim Zoti krijoi qiejt dhe tokën, pastaj njeriun, i cili në etapa dhe kohë dalëngadalë ndërtoi, avancoi dhe zhvilloi botën dhe se tani jemi në gjendjen ku jemi ” ishte motoja e këtij sensibilizimi të opinionit publik gjerman. Pas përfundimit të seminarit iu nënshtruam edhe testit apo provimit, të cilin të gjithë pjesëmarrësit e kaluam me sukses dhe në përfundim të kësaj zonja Evelina ndau çertifikatat për përfundim të suksesshëm të seminarit. Në ora 17.00 u përshëndeta me të gjithë pjesëmarrësit e posaçërisht me “shoqërinë shqip shqip”gjegjësisht me Lindën, Mirën dhe Blertën, pasi që në ora 18.oo isha i ftuar nga zonja Evelina për të marrë pjesë në ceremonialin e dorëzimit të çertifikatave të 14 kandidatëve për kryerjen me sukses të seminarit të fotovoltaikës në Koblenc, të cilit atë ditë ishin nënshtruar provimit dhe se të gjithë e kishin kaluar me sukses mesatar, që me të vërtet ishte për të përshëndetur pasi që kanë treguar një interesim të jashtëzakonshëm gjatë tërë kohës së ndjekjes së tre moduleve dhe se nga ligjëruesi i tyre Kristian Synwold janë cilësuar si nxënës apo studentë të sjellshëm, të urtë, të ndërgjegjshëm. Nuk mund e të mos i cek edhe disa thënie apo aforizma nga Linda të cilët përveç tjerash lënë përshtypje të veçantë: ”Jepi, jepi se nuk e ke nga xhepi”, “Ma ke tullën si fushë aerodromi”, “Pamja e të trashit si thes byku”, “Ma ke gojën si çark miu”,”E ke belin si kavanoz reçeli”, “Flokët si gardh jevxhish”,”Vetullat si fitilë fërnele”. Çertifikatat i ndau personalisht kryetari i Dhomës Zejtare të Koblencit z. Baden, ndërsa kandidati Samir Ahmetaj u shpërblye edhe me një mirënjohje shtesë si kandidati më i suksesshëm i grupit apo maestro i seminarit të fotovoltaikës. Në ora 19.00 nga nikoqirët tonë gjerman u shtrua një darkë e përbashkët për të gjithë kandidatët.

Gjatë kohës sa qëndruam në Gjermani, e lexova edhe librin më të ri të sapo botuar të Shkëlzen Gashit për kolosin tonë të madh politik, intelektual, letrar, z.Adem Demaçi, me titull ”Adem Demaçi, biografi” në të cilin përveç tjerash do të ceki vetëm një detaj që meriton. Adem Demaçi gjersa ishte nxënës në shkollën filloren në Prishtinë, mësuesja e tij zonja Vezire (e cila akoma jeton në Tiranë), nxënësve para se të filloj mësimi iu kërkonte gjithmonë të këndojnë “Hymnin e Flamurit” si dhe këngën, vargjet e së cilës ishin:

“Po çka je o djalë i bardhë

besa, besë unë jam shqiptar

se Shqipëria më tha një fjalë

më ke nënë e të kam djalë”.

Ditën e mërkurë, me datë 14.04.2010 me autobus udhëtuam drejt qytetit Oberhausen, i cili ishte rreth 180 km nga Koblenci. Rrugës duke udhëtuar pamë shumë pejsazhe të bukura, me gjelbërime të shumta, arat e punuara, vreshtat nëpër kodrina,askund nuk mund të vërehej djerrinë, çdo skutë në Gjermani ishte i shfrytëzuar maksimalisht dhe aspak i lënë anash. Një karakteristikë tjetër qe e vërejta në Gjermani ishte se hardhitë e rrushit ishin vetëm nga një fije, ndërsa të tjera të krasitura, pasi që me të vërtetë rendimentet ishin më të ulëta por kualiteti i rrushit ishte shumë i lartë. Në ora 11.oo arritëm në kolegjin “Hans-Sachs” i cili ishte një shkollë profesionale për disa zeje si automekanik, autollamarinë, metalpërpunues, elektroinstalues, instalues i gasit dhe ujit si dhe energjia solare në të cilët nxënësit mësonin dhe ushtronin pjesën praktike të instalimit të energjisë solare për nxehjen e ujit. Në këtë kolegj mësimet i ndjekin 2500 nxënës me sistem dual shkollimi, në ndërmarrje dhe në kolegj, dhe se pas 3,5 vite të kaluara i nënshtrohen provimit teorik dhe praktik dhe se pas përfundimit me sukses marrin diplomën e çirakut.

Në Gjermani me të madh është duke u punuar në instalimin apo prodhimin e energjisë së ripërtërishme elektrike, me ç’rast sidomos në kodrina ishin instaluar me qindra mullinj me erë për prodhimin e energjisë elektrike. Nga njëra shtyllë e vendosur mund të prodhohet edhe gjer në 2-3 megavat rrymë elektrike, ato ndërronin varësisht prej madhësisë edhe kapacitetit të tyre ishte i shumëllojshëm. Kostoja e një shtylle ere të tillë prej 1mgwh është 1 milion euro. Sipas standardeve të bashkimit Evropian është paraparë që gjer më vitin 2020 nga energjia e gjithmbarshme elektrike 20% të energjisë elektrike të gjithëmbarshme të prodhohet nga burimet tjera që nuk e ndotin ambientin dhe nuk lirojnë CO2, dhe janë ekologjik. Pjesa më e rëndësishme në Gjermani për prodhimin e energjisë elektrike në saje të mullinjve të erës është pjesa veriore apo zona e Hamburgut në të cilin prodhohet 30—40% të energjisë së gjithmbarshme elektrike nga mullinj me erë pasi që në këtë zonë gjatë shumë ditëve të vitit ka erë të vazhdueshëm. Gjer tani në Gjermani është arritur kuota prej 18% të energjisë së përfituar elektrike nga burimet alternative apo energji e ripërtërishëm, dhe atë 5% nga hidro, 8% nga mullinj me erë, 3-4% nga biomasa dhe se vetëm 1% nga fotovoltaika (rrezet e dritës) e cila është në fazën fillestare të prodhimit të energjisë elektrike. Vizituam edhe një fabrikë për prodhimin e pajisjeve të fotovoltaikës, “BAUER” në të cilin në hyrje të saj ishte një reklamë e madhe në të cilin shkruante”Kulmi im fiton para” që asocijonte në atë që kolektorët që vendosen në kulmet e objekteve mund të sjellin para, saktësisht energjinë e elektrike të prodhuar mund të shitet distribucioneve shpërndarës me ç’rast edhe përfitohet paraja, gjë që ishte shkas për të dhënë titullin e këtij udhëpërshkrimi. Në Gjermani është rregulluar edhe me normativat ligjore në fuqi që të gjithë personat çoftë fizik apo juridik që prodhojnë energjinë elektrike nga burimet tjera alternative, e tërë energjia elektrike e përfituar automatikisht është e lidhur me distribucionin më të përafërt dhe se e tërë energjia elektrike e përfituar e ka edhe të garantuar plasimin apo shitjen e saj shpenzuesit të fundit. Të enjten, me 15.04.2010 vizituam qytetin e Frajburgut i cili gjendej 400 km larg Koblencit, udhëtimi ishte shumë i këndshëm dhe pa lodhje pasi që të nëpër të gjitha rrugët që udhëtuam në Gjermani ishin autostrada dhe se pa kurrfarë problemi udhëtohej minimum 100 km në orë me autobus e me vetura edhe gjer në 120-13o km në orë dhe se kalohej vetëm për 3-4 orë kjo distancë duke marr parasysh edhe ndalimet për pushime të shkurtra. Frajburgu gjendej në jug të Gjermanisë, vetëm gjysmë ore larg Zvicrës,koha dhe klima ishte më e butë dhe më e nxehtë përkundër viseve tjera gjermane,Frajburgu i kishte gjithsejtë 216.000 banorë, një e treta e popullatës në Frajburg si mjet udhëtimi i përdornin biçikletat e tyre, vizituam shumë pajisje të fotovoltaikës të vendosura në objektet e ndryshme, njëra prej të cilave ishte kazerma e dikurshme franceze e braktisur në vitin 1992 pas bashkimit të Gjermanisë dhe largimit të ushtarëve francez, e qe tani ishte shndërruar në zonë banimi në të cilin ishin vendosur sisteme të shumta solare dhe fotovoltaike. Të premten pasdite me 16.04.2010 udhëtuam drejt Majncit që ishte në një distancë prej 300 km dhe se ishte vendqëndrimi ynë i fundit në Gjermani. Pas akomodimit në hotelin Ibiz dolëm në mbrëmje në qytet për të vizituar këtë qytet të bukur. Majnci ishte kryeqyteti i krahinës gjermane Rajnhald-Pfalc në të cilin ishte vendosura administrata qeveritare e krahinës në fjalë. Majnci ishte një qytet jashtëzakonisht i bukur dhe prej të gjithë pesë qyteteve që vizituam, Arvajlerit, Koblencit, Oberhausenit, Frajburgut,më la përshtypje më së tepërmi. Majnci kishte gjithsejtë 250.000 banor dhe se ishte vetëm 30 km larg Frankfurtit, ishte i vendosur pran lumenjve Rajna dhe Majna, kishte një arkitekturë të jashtëzakonshme, i cili ishte i pasur edhe me një trashëgimi kulturore fetare të pasur që datonte nga shekujt e ndryshëm të mesjetës. Kishte përplot kisha si katolike ashtu edhe protestante si dhe shtëpitë e vjetra të stileve të ndryshme të ruajtura bukur mirë. Pas pesë ditëve të kaluara në Gjermani me ç’rast patëm rast të njoftohemi dhe të vizitojmë pesë qytete, dhe se për pesë ditë kaluam mbi 1500 km nëpër Gjermani, të shtunën në ora 10.30, saktësisht me datë 17.04.2010 e kishim të rezervuar kthimin me aeroplan nga Frankfurti nëpër Budapest për në Prishtinë. Në mbrëmje sapo morëm lajmin se për shkak të shpërthimit të vullkanit në Islandë dhe zgjerimit të hirit vullkanik në atmosferë, ishin mbyllur pothuajse të gjitha aeroportet në Evropë dhe se ishin ndaluar fluturimet e aeroplanëve. Ditën e shtunë udhëheqësi që na shoqëroi z.Matiasi, një gjerman i cili kishte diplomuar shkencat politike dhe kishte magjistruar në temën” Pavarësia e Kroacisë” dhe se ishte njohës i mirë i problematikës politike të Ballkanit apo të Evropës Juglindore, me të cilin patëm një bisedë të frytshme për rrjedhat aktuale politike, shoqërore, ekonomike si në Ballkan ashtu edhe në Gjermani, pasi që njihte nga pak gjuhën kroate dhe se ishim në gjendje të komunikonim drejtpërsëdrejti, ai bëri çmos dhe arriti për të aranzhuar një autobus për të u kthyer neve në Kosovë, pasi që e vetmja alternativë ishte për t’u kthyer nëpërmjet Italisë, pasi që nëpërmjet Kroacisë dhe Serbisë nuk kishte fare gjasa, për shkak të vizës në Kroaci dhe mosnjohjes së pasaportave kosovare nga Serbia. Pas të gjitha përgatitjeve dhe kompletimit të grupit në ora 16.00 ditë e shtune u nisëm me autobus nga Majnci i Gjermanisë. Kaluam nëpër Frankfurt pasi që ishte shumë afër Majncit, Frankfurti ishte i njohur edhe me emrin Frankfurti mbi Majnin, pasi që nëpërmjet tij kalon lumi i madh Majn. Frankurti ishte një metropol i madh me shumë ndërtesa dhe objekte të larta, grandioze, me plot gjallëri dhe dinamikë të paparë, vazhduam rrugën drejt Munihut, Austrinë e kaluam natën, ashtu që në Itali arrimë në agun e mëngjesit të së dielës. E përshkruam Italinë për së gjati rreth 1000 km nga veriu për në jug, me ç’rast arrimë në ora 17.oo në portin e Barit të Italisë, pasi që u pajisëm me bileta për trajekt, në ora 20.oo. hipëm në trajekt i cili udhëtonte nga ora 23.oo për në portin e Durrësit. Para se të hynim në trajekt një befasi e këndshme na ndodhi, pasi që aty e takuam edhe kryetarin e qytetit tonë të Prizrenit zotëri Ramadan Mujën, i cili ishte duke u kthyer nga një takim në Hamburg të organizuar nga GTZ-ja, me një delegacion, dhe se edhe ai ishte bllokuar për shkak të ndalimit të fluturimeve të aeroplanëve. Pasi që u përshëndetëm me kryetarin, vazhduam rrugën me trajekt me të cilin arrimë në ora 8.oo të mëngjesit në portin e Durrësit në Shqipëri. Rruga e gjatë e udhëtimit nëpër detin Adriatik me trajekt e cila zgjati plot 10 orë kaloi në çastet e bukura me shakatë dhe barsoletat e Osmanit, i cili me të vërtet ishte njeri i veçantë me karakter human e njerëzor , mbi të gjitha një intelektual i rrallë, që të bënte të harrosh dhe të këndellesh, nga një udhëtim i stërzgjatur i kthimit në Kosovë.

Edhe pse ishte autobusi enkas i rezervuar dhe i paguar vetëm për neve, rrugës vozitësit i morën edhe 15 udhëtar tjerë, krahas neve që ishim , kësaj i thonë punë shqiptarie për të përfituar pa masë, e që është larg çdo standardi evropian në të cilin synojmë të arrijmë.

Nga Durrësi u nisëm në ora 9.oo dhe se nëpërmjet Maqedonisë, pas një itinerari të gjatë udhëtimi prej 53 orësh më në fund arritëm në Prizren në ora 21.oo, ditë e hënë, datë 19.04.2010.

Do e përfundojë këtë udhëpërshkrim të gjatë me një thënie profetike të profetit tonë të dashur Muhamed: ”kërkoni dijen kudo çoftë, çoftë edhe në Kinë”, porse gjithherë duke pasur kujdes që të ruajmë vlerat tona gjuhësore, kulturore, kombëtare fetare që i posedojmë si popull shqiptar.

Autor: Faik Miftari

Kuvendi i dijes, kopshti i parajsës

2010-04-03T23:23:00.001+01:00

Isha në mendime se a të hodhi në letër tani, kujtimet apo përjetimet nga përvoja dyvjeçare e kuvendarit në Kuvendin e Prizrenit, apo të lë në vitet e pleqërisë, atëherë kur zakonisht shkruhen kujtimet, evokimet apo memoaret e jetës së kaluar. Por ishin dy çaste që më shtynë përpara të hodhi tani në letër evokimet e punës dyvjeçare të kuvendarit në Kuvendin e Prizrenit, e para, shpirt mbajmë, dhe se nuk dihet a do të kem ymër me përjetua ditët e pleqërisë, vetëm i madhi Zot e di, e dyta, me kalimin e kohës shumë kujtime apo evokime edhe harrohen.

Që nga fëmijëria e hershme kam përcjell rrjedhat politike aktuale si në nivelin lokal, kombëtar e ndërkombëtar. Më kujtohet si sot, isha nxënës i shkollës fillore, në klasën e pestë, kur arsimtari i gjuhës shqipe na patë dhënë të shkruajmë hartim lidhur me rrjedhat aktuale politike në Kosovë, zgjodha dhe shkrova hartimin për personalitetin e Ilijas Kurteshit, që në atë kohë ishte kryetar i Kuvendit të Kosovës, për të cilin Adem Demaçi pat cek në një rast si një politikan i rrallë dhe me merita të posaqshme që ka kontribuar me të madhe për Kosovën dhe popullin shqiptar në momentet vendimtare politike, ishte viti 1974 kur Kosova u bë me Kushtetutën e vitit 1974, që ishte stadi më i lartë i avancimit të saj politik në kuadër të ish Jugosllavisë së atëhershme socialiste, si pjesë përbërëse e saj.

Viti 2007, edhe pse nuk kisha dëshirë që të kyçem aktivisht në politikë, pas një përvoje që kisha më parë, pas insistimeve dhe sugjerimeve të shokëve dhe miqve u kyça në AKR-në e sapo themeluar në Prizren, kryetari i degës i së cilës ishte profesori i nderuar Haxhi Ferati për të cilin kam respekt të plotë dhe konsideratë të veçantë edhe sot e kësaj dite. Që në fillim të kyçjes isha i angazhuar në përcjelljen e punimeve dhe materialeve të seancave të kuvendit komunal, pas së cilës do të pasojë hartimi i strategjisë së veprimit dhe planifikimit të programit zgjedhor të AKR-së për fushatën zgjedhore që do të paraprijë në fund të vitit 2007. Me të vërtet gjatë vitit 2007 ishte një angazhim dhe vullnet i paparë i anëtarësisë, aktivistëve dhe strukturave partiake të degës së AKR-së në Prizren, i cili si i tillë më nuk do të përsëritet. Gjatë vjeshtës së vitit 2007 në Kosovë u mbajtën për herë të parë zgjedhjet në tri nivele, në nivelin lokal për kuvendet komunale, në nivelin qendror për Kuvendin e Kosovës, dhe për herë të parë zgjedhjet për kryetarët e komunave. Me të vërtet ky ishte një “luks” i madh apo më mirë të them një barrë e rëndë për zhvillimin dhe përparimin e demokracisë, dhe me një veprim që ishte nonsens i llojit të vet, ashtu që ishte paraparë që mandati i kuvendeve komunale dhe i kryetarëve komunal të jetë dyvjeçar, ndërsa mandati i Kuvendit të Kosovës të jetë katërvjeçar, edhe pse do të ishte e kundërta më mirë për zhvillimin e proceseve demokratike, pasojat e të cilës vërehen sot e kësaj dite në Kosovë. AKR-ja në zgjedhjet e vitit 2007 kori sukses të madh, ashtu që doli si forcë e tretë politike si në nivelin qendror në Prishtinë, ashtu edhe në nivelin lokal në Prizren, pasi që lideri i saj politik doli me një program zgjedhor në të cilin proklamoi projektin e zhvillimit ekonomik të Kosovës. Pas zgjedhjeve lideri i AKR-së Behgjet Pacolli doli i zhgënjyer pasi që mendoi se me siguri do të përfshihej në kalkulimet e mundshme për krijimin e koalicionit qeveritar, por ai mbeti jashtë kësaj loje, dhe se pastaj në kuvend sillej herë si pozitë e herë si opozitë ndaj rrjedhave aktuale politike në Kosovë.

Rezultatet e AKR-së i kisha parapa jo vetëm në nivelin lokal, por edhe atij qendror dhe se parashikimet që kisha parapa për çdo subjekt politik në Prizren doli i saktë, pas zgjedhjeve. Ashtu që PDK-ja i fitoi 12 ulëse, LDK-ja 10 ulëse, AKR-ja 4 ulëse, KDTP-ja 3 ulëse, AAK-ja 3 ulëse, Vakati 3 ulëse, LDD-ja 2 ulëse, ORA 2 ulëse, PD-ja 1 ulëse dhe SDA-ja 1 ulëse. Bile bile, anëtarëve të kryesisë së AKR-së në Prizren i kam treguar jo vetëm për numrin e ulëseve që do të fiton AKR-ja në Prizren, 4, por edhe emrat e kuvendarëve që do të fitojnë, dhe atë do të jenë Haxhi Ferati, Agim Susuri, Adelina Beqiri dhe Faik Miftari. Edhe pse procesi i votimit ka qenë shumë i komplikuar, pasi që votohej për 3 kuti të votimit, dhe se për kuvendim komunal dhe Kuvendin e Kosovës duhej të rrethoheshin nga 10 kandidatë prej listës nga 45 kandidatë për nivelin komunal dhe 10 kandidatë për nivelin qendror nga lista prej 100 kandidatëve, jo që ishte e tepërt por edhe e panevojshme, pasi që e bëri votimin të komplikuar . Numri total i votuesve që kanë dalë në votime në zgjedhjet e vitit 2007 ka qenë rreth 40% dhe se po të kishin dal rreth 60% të votuesve do të duhej së paku 2 ditë kohë për të votuar në këtë sistem të ngarkuar dhe të komplikuar të votimit. Njashtu ligji zgjedhor ka paraparë që çdo e treta në listat si në nivelin lokal ashtu edhe atij qendror të jetë i garantuar për gjininë femërore, që në start ishte formë jodemokratike pasi që binte ndesh me listat e hapura të kandidatëve, bile ai numër u tejkalua, ashtu që prej 41 kuvendarëve sa ka Kuvendi i Prizrenit, do të duhej të ishin12 kuvendare, ku numër u tejkalua dhe se ishin 14 kuvendare të zgjedhura. Dikush do të mund të më akuzonte se jam kundër përfaqësimit të gjinisë femërore në politikë, assesi, por jam i mendimit dhe se qëndroj në atë parim që çdo e treta në listën e kandidatëve të jetë e kandiduar nga gjinia femërore, por jo edhe me çelës automatikë të hyjë, ajo që fiton votat e duhura të hyjë, e jo edhe me 30 vota të hyjë në kuvend, siç ndodhi në zgjedhjet e viti 2009, që aspak nuk është demokratike dhe bie ndesh me vullnetin e votuesve dhe listat e hapura.

Si shembull mund të ilustrojë Kuvendin e Shqipërisë, ku në votimet për zgjedhjet qendrore në Shqipëri në qershor të vitit 2009, çdo e treta në listë ka qenë e kandiduar nga gjinia femërore, por prej 140 deputetëve , gjithsejtë janë zgjedhur 21 deputete që kanë fituar vota të mjaftueshme për të hyrë në parlament. ”Kurban” i këtij ligji zgjedhor u bëra vet, nga katër ulëse që fituam, tre ishim të gjinisë mashkullore dhe një të gjinisë femërore,po, për habi të gjithë neve, mua si i katërti në listë me vota të fituara, me çelësin e paraparë në mënyrë automatike më zëvendësoi Trendelina Spahiu, ashtu që përfaqësimi ynë në kuvend ka qenë”fifti-fifti” pasi që prej 4 ulëseve, dy i takonin gjinisë mashkullore dhe dy gjinisë femërore. Por bartësi i listës sonë zgjedhore, respektivisht kryetari i degës së AKR-së në Prizren, profesor Haxhi Ferati, u tërhoq nga lista e kuvendarëve, fare pa dhënë betimin, dhe kërkoi nga unë që të zëvendësojë atë , pasi që isha i katërti në listë sipas renditjes së votave të fituara(gjithsejtë 951 vota), dhe se me ligj zgjedhor është paraparë kur një kuvendar tërhiqet apo jep dorëheqje, atëherë zëvendësohet me kandidatin e radhës i cili vjen pas tij sipas numrit të votave të fituara. Shkaku i tërheqjes së profesorit ishin të natyrës subjektive, pasi që ishte i angazhuar me punë edhe në Prishtinë, dhe se kërkoi nga unë që këtë punë ta kryejë dhe se do ta përfaqësojë në mënyrë të denjë subjektin e AKR-së. Kryesia e degës së AKR-së në mbledhjen e radhës e aprovoi këtë tërheqje taktike të kryetarit të degës dhe se përveç kësaj më propozuan të jem njëkohësisht edhe shef i grupit parlamentar të AKR-së dhe kandidat i Komitetit për politikë dhe financa pranë Kuvendit Komunal të Prizrenit.

Duke i njohur rrethanat aktuale politike në skenën politike të Prizrenit, sidomos strukturat gjegjëse të PDK-së në Prizren dhe mos përvojën e tyre në udhëheqje, pas fitores së PDK-së në Prizren në vitin 2007, pas shtatë vjetëve të kaluara në opozitë në Prizren, PDK-ja akoma nuk ishte përgatitur sa duhet për të marrë udhëheqjen e Prizrenit, që kjo më vonë do të reflektohet me të madhe gjatë mandatit të tyre dyvjeçar. Duke i marr parasysh të gjitha këto i propozova kryesisë së degës së AKR-së që për neve do të ishte më mirë të mos hyjmë fare në koalicion, pasi që jemi subjekti i ri politik, akoma pa përvojë të duhur, dhe se hyrja në koalicion do të ishte “shpatë me dy teha” e cila do të mund të na kushtojë shtrenjtë, pasi që edhe mandati ishte i shkurtër, vetëm dyvjeçar, dhe se në rast të mosfunksionimit të mirë të qeverisjes, bashkëfajtor do të jemi edhe neve si pjesë e koalicionit. Por fjalët e mia , hasën në vesh të shurdhër, e sidomos të disa anëtarëve të kryesisë që ishin me trup në AKR e me mend në PDK. Edhe poçes hyjmë në koalicion atëherë të hyjmë me Pazar politik të fortë për të përfituar maksimalen, pasi neve medoemos nuk ishim të detyruar të hyjmë në koalicion, por PDK-ja kishte nevojë për neve për koalicion. I propozova që posti i nënkryetarit dhe dy drejtori të takojnë neve, dhe se të mos lëshojmë pe për asnjë milimetër në këtë Pazar, pasi që me këtë do të ishin të përfshirë në të gjitha mekanizmat strukturale të qeverisjes komunale. Përveç 4 këshilltarëve në kuvend që prezantonin legjislativin, dy drejtorëve që paraqesin ekzekutivin, posti i nënkryetarit ishte i rëndësishëm në aspektin politik, dhe se kishte një peshë të madhe për të ardhmen e subjektit politik. Por kjo kërkesë ime u anashkalua, dhe nuk u përfill, e sidomos u kundërshtua nga Fatmir Lipoveci, i cili ishte haptas kundër, pasi kusht ka qenë që nënkryetari të jetë anëtari i kuvendit sipas normativave ligjor në fuqi të gjeratëhershme. Pas kësaj u nënshkrua koalicioni për bashkëqeverisjen e Prizrenit, në mes PDK-së, AKR-së, KDTP-së dhe Vakatit, dhe se AKR-ja përfitoi 3 drejtori, drejtorinë e shëndetësisë dhe mirëqenies sociale, drejtorinë e emergjencës dhe drejtorinë e bujqësisë. E kam ditur që i vetmi përfitim nga ky koalicion për AKR-në do të jenë 3 drejtori të fituara, dhe se të tjerat do të mbesin në letër. Se nuk do të ketë bashkëqeverisje që nga dita e parë e kam ditë, por se vetëm qeverisje e PDK-së me Prizrenit, ndërsa aleatët e saj të koalicionit do të shërbejnë vetëm për dekor dhe makineri të votimit. Procedura e zëvendësimit dhe certifikimit do të zgjas tre muaj, falë neglizhencës të përfaqësuesit special të Kombeve të Bashkuara dhe KQZ-së, porse edhe të mosinteresimit jo të duhur të partnerit të koalicionit, respektivisht të udhëheqësit të pushtetit lokal në Prizren, PDK-së.

Përfundimisht pas tre muajsh nga dita e konstituimit të Kuvendit dhe pas tre seancave të mbajtura, në seancën e katër të Kuvendit Komunal të mbajtur më 8 prill 2008, pas certifikimit nga PSSP i OKB-së, dhashë betimin, dhe se pas kësaj iu drejtova të pranishmëve me një fjalë rasti në të cilin përveç tjerash ceka:” I nderuari kryetar, të nderuar këshilltarë komunal, të nderuar të pranishmit tjerë. Pas betimit që dhashë, më lejoni t’ju përshëndes të gjithëve me këtë fjali përshëndetëse. Duke mos e apostrofuar apo akuzuar askënd, as individ e as organe përgjegjëse, për neglizhencën të treguar ndaj meje, nuk do të kisha dëshirë që askush më të jetë në lëkurën time, të këshilltarit të pakonfirmuar më shumë se tre muaj, pa të drejtë fjale e vote. Tani e tutje, z. Hasan, Haziz, Masar, Haki, si dhe të gjithë këshilltarë tjerë të respektuar, krahas jush do të përpiqem të jap kontributin tim modest në këtë kuvend. Do të përmbyll këtë fjalë përshëndetëse me dëshirë dhe shpresë, që ky kuvend të i përngjajë si i ka hije thënies së bukur të Aliut: ”Ilëm mexhlisi, xhennetin bahçesidir” që në përkthim do të thotë” Kuvendi i dijes është kopshti i parajsës”.

Autor: Faik Miftari